အပုိင္း (၁၆) ဝိဥာဥ္နွင့္ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ သူ၏အေလာင္း

တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္ လိုက္သူမ်ားနွင့္
          ဝိဥာဥ္နွင့္
ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ သူ၏
             အေလာင္း
                     အပိုင္း (၁၆)
စာေရးသူ-ထီးကေလး၊
(ရင္းနွင့္ ရင္း၍ ေရးသည္။)




ဦးခိုင္ခံ႔တင္၏ ခိုင္လံုေသာ တရားစြဲဆိုမႈ႕ျဖင့္ ကြ်န္ုပ္နွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ငါးကေလးရွိေနသည့္ အခ်ဳပ္ခန္းအတြင္းသို႔ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ေလသည္။
ရထားသည့္ ဒဏ္ရာမ်ားက မၾကီးမားေပမယ့္ နာက်င္လြန္းေနသည္။ မပီျပင္ဝိုးတဝါး အျမင္မ်ားနွင့္ အခ်ဳပ္ခန္းအတြင္းသို႔ အေရာက္ အံ႔ၾသၾကီးစြာျဖင့္ အသင့္ရွိေနသည့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ငါးကေလးက
' ဟင္… မင္း… မင္းတို႔ ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး အခ်ဳပ္ထဲ ျပန္ေရာက္လာရတာလဲ … ဟာ … မ်က္နွာမွာလဲ ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ေျပာပါဦး … ဘယ္လိုျဖစ္လာၾကတာလဲ…'
စိုးရိမ္ၾကီးစြာ တရက္ဆက္ ေမးေနေသာ ငါးကေလး၏ အေမးစကားမ်ားအား ကြ်န္ုပ္လက္ကာျပလ်က္ နာက်င္ေနေသာ ေဝဒနာမ်ားအား ေခတၱ ေမ့ေဖ်ာက္လိုက္ျပီး ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ အားလံုးအား ရွင္းျပလိုက္ေခ်ေတာ့သည္။
' ဟင္ … ဒါဆို ဒီတစ္ခါ ငါတို႔ ငါးေယာက္စလံုး အလြတ္အကြ်တ္ ေထာင္က်မွာ ေသခ်ာျပီးေပါ့ မွ်ားေလးေရာ … မင္းတို႔လိုပဲလား …'
' ေသခ်ာတာေပါ့ … ငါတို႔လိုပဲ သူလဲ ဟိုဘက္ အမ်ိဳးသမီး အခ်ဳပ္ခန္းထဲမွာ … '
' သြားျပီး သြားျပီး … ဘာမွ မတတ္နိုင္ေတာ့ဘူး ဒီတစ္ခါ ငါတို႔ ဘဟ္လို အေၾကာင္းျပခ်က္မွ ေပးလို႔ရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး … ဦးခိုင္ခံ႔တင္ရဲ႕ လုပ္ရက္ေတြအားလံုးကို မင္းတို႔ သိထားေတာ့ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ငါတို႔ကို အလြတ္ေပးမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး … ဘာဆက္လုပ္ၾကမတုန္း'
' ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္လဲ ဘယ္ေရာက္လို႔ ဘယ္ေပါက္ေနမွန္း မသိဘူး … သူလာရင္ မင္းတစ္ခုခု သိနိုင္ေသးတယ္ '
' ေမာင္ေက်ာ္ကို မေမွ်ာ္နဲ႔ေတာ့ အခုေလာက္ဆို ဦးမ်ိဳးျမင့္လက္ထဲ ေရာက္ေနေလာက္ျပီ … '
' ျဖစ္နိုင္တယ္ … ငါတို႔ျခံထဲမွာ ရွိေနတုန္းက သူတို႔ ေယာက္ယပ္ခတ္ေနတာ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ကို ေခ်ာင္းဖမ္းေနတာပဲ ျဖစ္ရမယ္ … '
' ဒီလူၾကီး ခံထားရတာေတာင္ မမွတ္ေသးဘူး … ေစာနယ္ကေန ေျပးလာျပီး ရန္ကုန္မွာ လာေသာင္းၾကမ္းေနတယ္ '
' တန္ခိုးေျပာသလို … ေမာင္ေက်ာ္ကို ဦးမ်ိဳးျမင့္ၾကီး ဖမ္းထားတယ္ဆိုရင္ သူ႕ကို နိုင္မယ့္သူတစ္ေယာက္ေတာ့ ရွိတယ္ '
' ဘယ္သူလဲ … ဦးမ်ိဳးျမင့္ကိုနိုင္မွ ငါတို႔အားလံုးနဲ႔ ေမာင္ေက်ာ္လြတ္နိုင္မွာ … ဘယ္သူလဲ ျမန္ျမန္ေျပာ'
' ဘယ္သူရမွာတုန္း … ေစာနယ္က ဒုတိယေျမာက္ စၾကၤာမင္းသားေလး ဖိုးခ်စ္ေလ … '
' ဟုတ္သားပဲ … ဒါေပမယ့္ ငါတို႔က အခု အခ်ဳပ္ထဲ ေရာက္ေနတာ ဘဟ္လိုလုပ္ ဖိုးခ်စ္ဆီ သြားနိုင္မွာလဲ ျပီးေတာ့ ခရီးၾကာခ်ိန္နဲ႔ ဘဟ္လိုမွ မမွီနိုင္ေတာ့ဘူး … '
' ဟုတ္တယ္  … ကေဝ ဘုရင္ ဦးမ်ိဳးျမင့္ကို ဖိုးခ်စ္နိုင္ေပမယ့္ သူ႕ဆီကို ငါတို႔သြားဖို႔ အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး '
' ဒါဆို ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲ … ငါတို႔မွာ လမ္းစကေပ်ာက္ေနျပီ … လက္ေလ်ာ့ျပီး ေထာင္က်ခံဖို႔ပဲ ရွိေတာ့တယ္ '
' ေနဦးကြ … တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ … စခန္းမွဴးၾကီးကို ဦးခိုင္ခံ႔တင္အေၾကာင္း နားလည္ေအာင္ ရွင္းျပျပီး တိတ္တဆိတ္ စံုစမ္းပါရေစလို႔ ညိွနိႈင္းၾကည့္ရင္ မေကာင္းဘူးလား' ' ဟာ … ဟုတ္တယ္ … တကယ္တမ္း ငါ့တို႔ ငါးေယာက္စလံုးဆီမွာ အျပစ္မရွိဘူး … စခန္းမွဴးၾကီးကို အေသးစိပ္ရွင္းျပျပီး ညိွၾကည့္ရင္ ရနိုင္မယ္ '
   အခ်ဳပ္ခန္းအတြင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေရး ကြ်န္ုပ္နွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား တိုင္ပင္မိၾကသည္။ ကေဝဘုရင္ ဦးမ်ိဳးျမင့္အား ေစာနယ္မွ ဖိုးခ်စ္ဟူေသာ လူငယ္ေလး အနိုင္ ရနိုင္ေပမယ့္ ေစာနယ္သို႔ သြားဖို႔ရာတြင္ အခ်ဳပ္ထဲေရာက္ေနသည့္ ကြ်န္ုပ္တို႔အဖို႔ ခဲခက္လွသည့္အတြက္ စခန္းမွဴးၾကီးအား ဦးခိုင္ခံ႔တင္၏ ရက္စက္ယုတ္မာမႈမ်ားကို အေသးစိတ္ရွင္းျပကာ အခ်ဳပ္ဆီမွ လြတ္ေျမာက္ရန္ ၾကိဳးစားဦးမည္ဟု တိုင္ပင္မိၾကေတာ့သည္။
' ဟား ဟား ဟား … က်ဳပ္အၾကံဘယ္လိုလဲ ဆရာၾကီး … အခုဆို က်ဳပ္မွာ အပူေတြမရွိေတာ့ဘူး ဟိုခ်ာတိတ္ ငါးေယာက္ကိုလဲ ပိုင္ပိုင္နိုင္နိုင္နဲ႔ အခ်ဳပ္ထဲ ထည့္လိုက္နိုင္ျပီ … ဟား ဟား … က်ဳပ္ကို ဘယ္သူက ဖမ္းရဲဦးမွာလဲ '
' ကဲ … ခင္ဗ်ားမွာ ျပသနာေတြ မရွိေတာ့ဘူးဆိုရင္ က်ဳပ္လဲ ဒီမွာၾကာၾကာမေနခ်င္ေတာ့ဘူး … အေရွ႕ကို ခရီးဆက္ရဦးမယ္ … က်ဳပ္ေတာင္းထားတဲ႔ ကေတာ့ေၾကးေတြကို ခင္ဗ်ား အဆင္သင့္ ေပးဖို႔လုပ္ထားေတာ့ '
' ေပးမွာေပါ့ ဆရာၾကီးရ … က်ဳပ္အသက္ထက္ ဘဟ္အရာမွ အေရးမၾကီးပါဘူး … ဒါေပမယ့္ ဆရာၾကီး က်ဳပ္အိမ္မွာ ေနာက္နွစ္ရက္ေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္ေနပါဦး … ျပသနာေတြ အားလံုးျပီးသြားေပမယ့္ … က်ဳပ္စိတ္ထဲ သိပ္မသန္႔ေသးဘူး … ဒါေၾကာင့္ ေနာက္နွစ္ရက္ေလာက္ ေနေပးပါဦးလား'
' ရတယ္ … က်ဳပ္ကလဲ ေနစရာရွိတဲ႔ သူမဟုတ္ဘူး … ေနေပးလို႔ရတယ္ … ခင္ဗ်ားဆီကေန ျပန္တာနဲ႔  က်ဳပ္သြားမယ့္ ေနရာက ေစာနယ္ကိုပဲ '
' ဆရာၾကီးက ေစာနယ္ဇာတိလား'
' သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ … က်ဳပ္ေစာနယ္မွာ ဘုရင္တစ္ပါးလို ေနလာတာ … ဖိုးခ်စ္ဆိုတဲ႔ သူနဲ႔ ဟိုခ်ာတိတ္ငါးေယာက္ေၾကာင့္ ေစာနယ္ကေန ပညာေတြ ရံႈးျပီး က်ဳပ္ေျပးလာရတာပဲ … ဒါေပမယ့္ သူတို႕ေတြကို က်ဳပ္တစ္သက္လံုး မေက်ဘူး နိုင္ေအာင္ ျပန္တိုက္မယ္ … ေစာနယ္ကေန ထြက္လာျပီး နယ္တကာမွာ က်ဳပ္ေမွာ္ပညာ အဆင့္ျမင့္ဖို႔ က်င့္ေနခဲ႔တာ အခုဆို ဟိုဖိုးခ်စ္ဆိုတဲ႔ လူကို က်ဳပ္နိုင္ေအာင္ တိုက္လို႔ရမယ့္ အဆင့္ေရာက္ေနျပီ … '
' ယံုပါတယ္ ဆရာၾကီးရာ … ယံုပါတယ္ … ဆရာၾကီးက သိပ္ေတာ္ပါေပတယ္ … ဟိုဖမ္းထားတဲ႔ သရဲကို ကမၻာေပၚကေန ေပ်ာက္သြားေအာင္ ဆရာၾကီး တာဝန္ယူေပးပါ … '
' ဒီအတြက္ေတာ့ မပူနဲ႔ က်ဳပ္တာဝန္ယူတယ္ '
  အျငိဳးၾကီးစြာ
တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္ လိုက္သူမ်ားနွင့္ ကေဝဘုရင္ ယမမင္းရွင္ မွ ဖိုးခ်စ္အား ရံႈးနိမ့္ခဲ႔ျခင္းေၾကာင့္ ေစာနယ္မွ ေျပးလာလ်က္ မိမိ၏ ေမွာ္ပညာမ်ားအား အဆင့္တိုးပြားေစရန္ က်င့္က်န္ကာ ဒုတိယေျမာက္ စၾကၤာမင္းသားေလး ဖိုးခ်စ္အား အနိုင္တိုက္နိုင္မည့္ အခ်ိန္ေရာက္ျပီးဟု ဦးမ်ိဳးျမင့္တစ္ေယာက္ မာန္ပါပါျဖင့္ ၾကံဳးဝါးေျပာဆိုေနေလသည္။ ထိုအခ်ိန္၌ အိမ္ၾကီး၏ အေပၚထပ္ဆီမွ သမီးျဖစ္သူ ျဖဴျဖဴသွ်င္းတစ္ေယာက္ ဖခင္နွင့္ ေမွာ္ဆရာၾကီးရွိေနသည့္ ဧည့္ခန္းဆီသို႔ ျငိဳးငယ္ေသာ မ်က္နွာထားျဖင့္ ဝင္ေရာက္လာေလသည္။
' ေဖေဖ… '
' ဟင္ … သမီးေလး … လာေလ ေနမေကာင္းဘူးလား '
' ေဖေဖ့ကို သမီး ေျပာစရာရွိလို႔ မေန႔က ဝိဥာဥ္ေျပာသြားတဲ႔ သူ႕သမီးေလးကို သမီးေတြ႕ဘူးခ်င္တယ္ … '
' ဟင္.… သူ႔သမီးေလး … ဟုတ္လား … သမီး'
' ဟုတ္တယ္ … ေဖေဖ … သူေျပာျပခဲ႔တဲ႔ အဲ႔ဒီအေၾကာင္းေတြကို သမီးသတိရတိုင္း ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိဘူး မ်က္ရည္ေတြ က်ေနမိတယ္ … သမီးတကယ္ျဖစ္ေနသလိုပဲ ခံစားမိတယ္ '
အေဝးသို႔ ေမွ်ာ္ၾကည့္လ်က္ ေငးငိုင္ကာ သူမ၏ နႈတ္မွ ေျပာစကားမ်ားအား ဖခင္ျဖစ္သူ ၾကားလိုက္သည္နွင့္ အနီးရွိ ေမွာ္ဆရာၾကီး၏ မ်က္နွာအား ၾကည့္မိလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ တစ္ခုခုအား စိုးရိမ္သြားခါ
' သမီးရယ္ ေဖေဖေျပာျပီးျပီးပဲ … ဝိဥာဥ္ေတြက တစ္ဖက္သားကို လြမ္းေဆြးေအာင္ ေျပာတတ္ပါတယ္လို႔ '
' မဟုတ္ေသးဘူးေဖေဖ … သူေျပာတဲ႔ အထဲမွာသမီးရယ္ ေခြးေလးရယ္ သမီးေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ခ်ိန္တစ္ခါတုန္းက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနခဲ႔ဘူးတယ္တဲ႔ … ျပီးေတာ့သမီးက သမီးေမြးထားတဲ႔ ကေလးေလးကို စြန္႔ပစ္လိုက္တယ္ … အဲ႔ဒီကေလးေလးကို သူက ျပန္ေခၚေပးပါလို႔ ေျပာတယ္ '
' ဟင္ … ကေလးေလးကို ျပန္ေခၚခိုင္းတယ္ ဟုတ္လား … '
' ဟုတ္တယ္ ေဖေဖ  … ေဖေဖက သိေနတာလား'
'မ … မသိပါဘူး … စိတ္ဝင္စားလို႔ ေမးၾကည့္တာ အခု အဲ႔ဒီကေလးေလးက ဘယ္ေရာက္ေနတယ္လို႔ သမီးကို ေျပာသြားေသးလဲ … '
' သူေျပာတာေတာ့ … (… … )စက္ရံုေစာင့္ အဘိုးအိုလင္မယားနွစ္ေယာက္ဆီမွာတဲ႔'
' ဟင္ … အဲ႔ဒီစက္ရံုက ဒီရပ္ကြက္နားေလးတင္ပဲ … တင္ေအာင္ကေတာ့ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ျပီ '.
' ရွင္ … ေဖေဖ … ဘာေျပာတာလဲ '
' ဟင္ … ဟို … ဟို … ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး သမီးရဲ႕ … ကဲ … ဘာမွ ေတြးမေနနဲ႔ေတာ့ … အလကားပါ သမီးရယ္ … သူေလ်ာက္ေျပာသြားတာ ျဖစ္မွာပါ …  စိတ္ထဲထားမေနနဲ႔'
' ဒါေပမယ့္ … ေဖေဖ သူေျပာတဲ႔ စက္ရံုကို သမီးသြားၾကည့္ခ်င္တယ္ '
' ဟင္ … ေအးေအး … ညေနၾကမွ သြားေလ … ေဖေဖလိုက္ပို႔ေပးမယ္ … '
' ဟင့္အင္း … သမီး အခုပဲ သြားခ်င္လို႔ ေဖေဖ့ကို လာေျပာတာ … '
'  ဟာ … ဘဟ္ျဖစ္မလဲ သမီးရဲ႕ ဆရာဝန္ၾကီးက မွာထားတယ္ …  သမီးက ေနသိပ္မေကာင္းေတာ့ … အျပင္ကို ထြက္လို႔မရေသးဘူးတဲ႔ … ဒီေတာ့ ငါ့သမီးေလး အရမ္းသြားခ်င္ေနရင္ ေဖေဖကိုယ္တိုင္ ညေနလိုက္ပို႔ေပမယ္ … ဟုတ္ျပီလား '
' တကယ္ေနာ္ … ေဖေဖ …  ဒါဆို သမီး… အခန္းထဲမွာပဲရွိေနမဟ္ '
' ေအးေအး … သမီးေလး နားလိုက္ဦး '

သမီးျဖစ္သူ၏ ေျပာစကားမ်ားအား ၾကားရသည့္ ဦးခိုင္ခံ႔တစ္ေယာက္ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ လိမ္လည္ေျဖေဖ်ာက္ခါ ျဖဴျဖဴသွ်င္းအား နွစ္သိမ့္ခဲ႔ေလသည္။ ဧည့္ခန္းအတြင္းမွ သူမထသြားသည္နွင့္ ဦးခိုင္ခံ႔တင္မွာ သက္ျပက္းတစ္ခ်က္အား ခပ္ျပင္းျပင္းခ်လ်က္
' ဟူး … ျပသနာေတြ ျပီးသြားျပီ ထင္တာ … ေအာင္ထြန္း …  ေအာင္ထြန္း ဒီရပ္ကြက္နဲ႔ အေဝးဆံုးမွာ ပစ္ပါဆိုတာကို … ဒီနားမွာ ပစ္လိုက္တယ္ … ေဟ့ေကာင္ေတြ …  ေအာင္ထြန္းကို သြားေခၚၾကစမ္း !…'
ထိုင္ေနသည့္ ခံုအေနာက္ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ မွီလိုက္ျပီး သမီးေလးအား စြန္႔ပစ္ခိုင္းခဲ႔သည့္ လူမိုက္ၾကီး ေအာင္ထြန္းအား အမိန္႔ေပး ေခၚခိုင္းလိုက္ေလသည္။ မၾကာမီအခ်ိန္မွာ ဦးခိုင္ခံ႔တင္၏ အေရွ႕သို႔ သြက္လက္စြာျဖင့္ ထိုလူေရာက္လာခဲ႔သည္။
' ဆရာၾကီး ကြ်န္ေတာ္ ေရာက္ပါျပီ '
' မင္းကေလးကို ဘယ္နားမွာ ပစ္လိုက္တာလဲ'
' ဟိုဘက္ … ရပ္ကြက္မွာ ပစ္လိုက္တယ္ ဆရာၾကီး'
' ခတ္တာပဲ …  ေတာ္ေသးတာေပါ့ …  အခု ျပသနာတတ္ေနျပီ … ကေလးကို အေဝးဆံုးေနရာမွာ ပစ္ခိုင္းလိုက္ပါတယ္ဆိုမွ ဟိုဘက္ရပ္ကြက္မွာ သြားပစ္ရသလား … ငတံုးရဲ႕ အခု ငါ့ကို အမႈ႕ပတ္သတ္ေတာ့မယ္ … အဲ႔ဒီကေလးကို အခုခ်က္ အပ်က္သြားရွင္းလိုက္ေတာ့'
' ဦးခိုင္ခံ႔တင္ '
' က်ဳပ္ကို ခြင့္လြတ္ပါ ဆရာၾကီး … က်ဴပင္ခုတ္ က်ဴငုတ္ပါမက်န္ ရွင္းပစ္မွ က်ဳပ္စိတ္ေအးရမယ္ … မဟုတ္ရင္ က်ဳပ္ စိတ္ေအးရမွာ မဟုတ္ဘူး … ငါေျပာသလိုလုပ္ … အျမန္ဆံုးသြား…'
' ဗ်ာ … ဆရာၾကီး … ကေလးမေလးကို သတ္ပစ္ရမွာလား … ဘယ္မွာလဲ … ဆရာၾကီး'
' ဟိုဘက္ ရပ္ကြက္က (…. …)စက္ရံုေစာင့္ အဘိုးၾကီး လင္မယားနွစ္ေယာက္ဆီမွာ ေရာက္ေနတယ္တဲ႔ … အျမန္ဆံုး သြားရွင္းလိုက္ေတာ့ … အဲ႔ဒီမွာ ရွိေနတဲ႔ လင္မယားနွစ္ေယာက္ကို အဲ႔ဒီေနရာကေန ပိုက္ဆံေပးျပီး ေရွာင္ခိုင္းလိုက္ … ဂ်စ္ကန္ကန္လုပ္ေနရင္ တစ္ခါတည္း အပ်က္ရွင္းပစ္လိုက္ … ျပီးေတာ့ သူတို႔ လင္မယားနွစ္ေယာက္အစား တစ္ျခား နွစ္ေယာက္ကို ေငြေပးျပီး ခဏ အစားထိုးလိုက္ …  ၾကားလား … အျမန္ဆံုးလုပ္ '
' ဟုတ္ … ဟုတ္ကဲ႔…'

ရက္စက္စြာျဖင့္ ေစခိုင္းေစသည္။ လူမိုက္ၾကီးေအာင္ထြန္းမွာ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ ေစခိုင္းလိုက္သည့္အတိုင္း ထိုစက္ရံုရွိရာသို႔ အေရာက္သြားလ်က္ အဘိုးအို လင္မယားရွိေနသည့္ ထံသို႔ ေရာက္သြားခဲ႔သည္။ စက္ရံုၾကီး၏ ညေစာင့္အလုပ္သမားမ်ားျဖစ္ေသာ အဘိုးအိုလင္မယားနွစ္ေယာက္ဟာ စြန္႔ပစ္ထားသည့္ သမီးေလးအား တယုတယ ခ်စ္ေနၾကသည္ကို လူမိုက္ၾကီး ေအာင္ထြန္း္ ေတြ႕ရွိခဲ႔ရသည္။ ထို႔ေနာက္ေျဖးညင္းေသာ ေျခလွမ္းတို႔ျဖင့္ အဘိုးအိုလင္မယားအနားသို႕ လွမ္းသြားခါ
' အဲ႔ဒီကေလးေလး က်ဳပ္ကို ျပန္ေပးပါ '
' ဟင္ … ေမာင္ရင္က ဘယ္သူတုန္း … ကေလးကို ဘာျဖစ္လို႔ လာေတာင္းေနရတာလဲ … '
' အဲ႔ဒီကေလးေလးက က်ဳပ္သူေဌးရဲ႕ ေျမးေလးပဲ အခု လာျပန္ေခၚတာ '
' အိုး … မေပးနိုင္ပါဘူး … ဘာမွခိုင္လံုတဲ႔ အေၾကာင္းရင္းမရွိပဲနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ ေပးရမွာလဲ '
' ဒီမွာ အဘိုးၾကီး … ေရာ့ … ဒီေငြေတြယူျပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ လင္မယားနွစ္ေယာက္ ဒီေနရာကေန အျမန္ဆံုး သြားၾကေတာ့ … ကေလးေလး က်ဳပ္ဆီေပးခဲ႔ … ခင္ဗ်ားတို႔ကို ေထြေထြထူးထူး ေျပာျပဖို႔ အခ်ိန္မရွိဘူး … ေပး …ကေလး'
' မေပးနိုင္ဘူး …  ဒီေနရာကေနလဲ ဘယ္မွ မသြားနိုင္ဘူး … '
' ေတာ္ေတာ္ ေခါင္းမာတဲ႔ အဘိုးၾကီးပဲ …  ကဲ့ကြာ'
' အား !…'
သမီးေလးအား လာေရာက္ေတာင္းေနသူ လူမိုက္ၾကီးေအာင္ထြန္း္အား အဘိုးအို လင္မယားမွ ျပန္လည္၍ မေပးခဲ႔ေခ်။ ထို႔ေနာက္ ရက္စက္စြာျဖင့္ အဘိုးအိုလင္မယားနွစ္အား စကားမ်ား ျပန္လည္၍ မတုန္႔ျပန္ေတာ့ပဲ ထိုလူမိုက္ၾကီး ဓားျဖင့္ထိုးလ်က္ ရက္စက္စြာ သက္လိုက္ေတာ့သည္။ အဖိုးအို လင္မယားနွစ္ေယာက္၏ အေလာင္းအား ေဖ်ာက္ဖ်က္လ်က္ အစြန္႔ပစ္ခံ သမီးေလးအား ထိုလူမိုက္ၾကီး အေသသက္ပစ္ရန္ လူပ်က္သည့္ ေနရာဆီသို႕ ေခၚေဆာင္လာေလခဲ႔သည္။
' မင္းကို မသက္ခ်င္ေပမယ့္လဲ သတ္ကေတာ့မွာပဲ မင္းကို မသတ္ရင္ ငါ့ကို သတ္လိမ့္မယ္ … ကေလးေရ ငါ့ကို ခြင့္လြတ္ပါ '
 အျပစ္ကင္းစင္လွသည့္ သမီးေလးအား စကားမ်ား ေျပာလ်က္ အသင့္ပါလာသည့္ ဓားေျမွာင္ျဖင့္ ထိုးသတ္ရန္ ရြဟ္လိုက္ျပီး
 ' ဟာ … မျဖစ္ေသးပါဘူး … ဒီကေလးကို ဓားနဲ႔ ထိုးဖို႔မွ မလိုတာ … ဒီနားမွာ ျပန္ပစ္ထားခဲ႔ရင္ေရာ … မျဖစ္ေသးပါဘူး … ဒီတစ္ခါဆို ဆရာၾကီးက ငါ့ကို သတ္လိမ့္မယ္ …ရႈတ္ပါတယ္ကြာ '
 အေတြးမ်ားစြာဝင္လ်က္ မိမိလက္အတြင္း၌ ရွိေနေသာ သမီးေလးအား မည္သို႔ သတ္ရမည္နည္းကို စဥ္းစား၍ မရ ။ ထို႔ေနာက္ ရြယ္လ်က္ထားေသာ ဓားေျမွာင္ျဖင့္ ထိုးမည္အလုပ္ အျပစ္ကင္းစင္လွသည့္ သမီးေလး၏ အျပံဳးေလးအား လူမိုက္ၾကီးေတြ႕လိုက္ရသည္။
' ဟင္ …  ငါ့ကို ျပံဳးျပေနပါလား … ကေလးေလး နင္ငါ့ကို ျပံဳးျပေနတာလား … ဟာကြာ … ငါ့လက္က လူၾကီးေတြကိုပဲ သတ္တာ နင့္လို အျပစ္ကင္းတဲ႔ ကေလးေလးကို သတ္ပစ္ဖို႕ ငါ့မွာ သတၱိမရွိဘူး … ဘယ္လို လုပ္ရပါမလဲ '
  လူသတ္သမား၏ လက္ဝယ္အတြင္း၌ ရွိေနေသာ သမီးေလးဟာ ငိုယိုလ်က္မရွိ အျပစ္ကင္းစင္ေသာ အျပံဳးေလးအား လူမိုက္ၾကီးကို ျပံဳးျပေနခဲ႔သလား ရြယ္လ်က္ထားေသာ မိမိလက္အတြင္းမွ ဓားေျမွာင္အား ေျမျပင္ေပၚသို႔ ပစ္ခ်လိုက္ေခ်ေတာ့သည္။
သမီးေလးအား မသတ္ရက္ေတာ့ပဲ လူမိုက္ၾကီးမွာ အျပစ္ကင္းစင္လွသည့္ သမီးေလး၏ ပါးျပင္အား နမ္းရိႈက္လ်က္ သူ၏ ညီျဖစ္သူထံသို႔ ေငြမ်ားေပးကာ ထိုျမိဳ႕နွင့္ ေဝးရာသို႔ သမီးေလးအား ေခၚေဆာင္သြားရန္ ေျပာေခ်ေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ထံသို႕ ျပန္သြားလ်က္ သမီးေလးအား အပ်က္ရွင္းခဲ႔ျပီဟု ဆိုေလေတာ့သည္။ မိမိ၏ အားကးိုရေသာ လူသတ္သမား ေအာင္ထြန္း၏ ေျပာစကားအား ယံုၾကည္စြာျဖင့္ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ လက္ခံခဲ႔ေခ်သည္။ ညေနေဆာင္းသည္နွင့္ သမီးျဖစ္သူ ျဖဴျဖဴသွ်င္းအား ထိုစက္ရံုၾကီးရွိရာသို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးလ်က္ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ လိမ္လည္၍ ေျပာဆိုခဲ႔ေၾကာင္း ထင္ရွားစြာ ျပေခ်ေတာ့သည္။ ျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ ရင္တြင္း၌ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္၏ စကားမ်ားအား ခံစားေနရေသာ္လည္း သမီးေလး ရွိသည္ကို မေတြ႔ခဲ႔ျခင္းေၾကာင့္ မိမိ၏ စိတ္အား ေျဖသိမ့္ကာ ေနေလေတာ့သည္။

ဒုတိယေျမာက္ အခ်ဳပ္ခန္းဆီသို႔ ကြ်နိုပ္၏ မိဘမ်ားနွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူမ်ား၏ မိဘမ်ား ေရာက္ရွိလာၾကျပီး ကြ်န္ုပ္တို႔အား စိုးရိမ္မႈ႕ၾကီးစြာ ဂရုဏာေဒါသမ်ားနွင့္ အျပစ္တင္ေျပာဆိုေလေတာ့သည္။ စခန္းမွဴးၾကီးဆီမွ အာမခံျဖင့္ ေတာင္းဆိုခဲ႔ေသာ္လည္း တရားလို ဦးခိုင္ခံ႔တင္မွ အမႈ႕အား ေက်ေအးေပးမွသာလ်င္ လြတ္ေျမာက္နိုင္မည္ဟု သိရွိခဲ႔ရသည္။ ထို႔ေနာက္ စိုးရိမ္မႈ႕မ်ားနွင့္ မိဘမ်ား လိုအပ္သည္မ်ား ေဆာင္ရြက္ရနိ အိမ္သို႔ျပန္သြားၾကျပီးေနာက္ စခန္းမွဴးၾကီးနွင့္ ေခတၱေတြ႕ဆံုခြင့္အား ကြ်န္ုပ္နွွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ခြင့္ေတာင္းေခ်ေတာ့သည္။ ၾကည္ျဖဴစြာျဖင့္ စခန္းမွဴးၾကီးဟာ ကြ်န္ုပ္တို႔အား ခင္မင္သြားေလသလား ကြ်န္ုပ္တို႔၏ ေတာင္းဆိုမႈ႕ကို လက္ခံခဲ႔ေခ်သည္။
' ကဲ … ထိုင္ၾက '
ဦးစြာ ပထမ ေတြ႕ဆံုခ်ိန္နွင့္မတူ ထိုအခါ၌ ကြ်န္ုပ္တို႔အား သူ၏ စားပြဲအေရွ႕ခံု၌ ထိုင္ခြင့္ေပးေစသည္။ ေျပာဆိုလိုက္သည့္ ေလသံမွ အစ ကြ်န္ုပ္တို႔အား တရားခံဟု သတ္မွတ္ျခင္းမရွိသည့္ ေလသံျဖင့္
' ကဲ … ဘာေျပာခ်င္လို႔လဲ  '
' စခန္းမွဴးၾကီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ေျပာတာကို ယံုပါ … ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ တကဟ္အျပစ္မရွိပါဘူး … အျပစ္ရွိတဲ႔ ဦးခိုင္ခံ႔တင္အမႈ႕ကို ကြ်န္ေတာ္တို႔႔ ေပၚေအာင္ေဖာ္ထုတ္ရင္း အခုလို မလိုအပ္တာေတြ ျဖစ္လာရတာပါ '
' မင္းတို႔ ေျပာလို႔ တာဝန္နဲ႔ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ အိမ္ကို ငါတို႔ တစ္အိမ္လံုး ေမႊျပီးျပီးေလ … မင္းတို႔ေျပာတဲ႔ မိန္းကေလးလဲ မရွိဘူး … ျပီးေတာ့ သမီးေလးဆိုတာလဲ မေတြ႕ခဲ႔ဘူး … ေတြ႕ခဲ႔တာက ငါတို႔ေရာက္လာတဲ႔အခ်ိန္ မင္းတို႔ေတြ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ အိမ္ကို ဒုတိယအၾကိမ္ ခိုးဝင္တာကိုပဲ '
' ဟုတ္ပါတယ္ … စခန္းမွဴးၾကီး ျဖဴျဖဴသွ်င္းကို မေတြ႕ခဲ႔ဘူး ေျပာလို႔ အဲ႔ဒီအိမ္မွာ ျဖဴျဖဴသွ်င္း ရွိ မရွိ သိခ်င္တာနဲ႔ ခိုးျပီးဝင္ခဲ႔ၾကတာ … ဒါေပမယ့္ အိမ္မၾကီးထဲကို မေရာက္ခဲ႔ဘူး … ျခံထဲမွာပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို တိုက္ခိုက္ရင္း အေသသတ္ဖို႔ လုပ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ စခန္းမွဴးၾကီးတို႔ ေရာက္လာတာနဲ႔တိုက္ဆိုင္သြားလို႔ ကြ်နိေတာ္ မေသပဲက်န္ေနခဲ႔တာ … '
' ဟုတ္ပါတယ္ စခန္းမွဴးၾကီး … အဲ႔ဒီအိမ္မွာ တကဟ္ပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေျပာတဲ႔အတိုင္း ျဖစ္ေနတာပါ… အဲ႔ဒီအိမ္မွာ ေမွာ္ပညာတတ္တဲ႔ လူၾကီးတစ္ေယာက္ရွိေနတယ္ … ကြ်န္ေတာ့အထင္ သူ႕ရဲ႕ ေမွာ္ပညာနဲ႔ ျဖဴျဖဴသွ်င္းကိုမ်ား ေဖ်ာက္ထားခဲ႔သလားလို႔ … ထင္မိတယ္ '
' ဟား … ဟား … ဟား'
သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ လမ္းကေလး၏ စကားအဆံုး၌ စခန္းမွဴးၾကီး၏ ရယ္ေမာသံထြက္ေပၚလာေခ်သည္။ သူ၏ ရယ္သံက သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ လမ္းကေလး၏ ေျပာစကားအား သေရာ္သည့္ ပံုစံ
' ခတ္တယ္ … ခတ္တယ္ … မင္းတို႔ လူငယ္ေတြ ေမွာ္ရူး ရူးေနၾကပါလား … မင္းတို႔ေျပာတဲ႔ ပံုစံက နိုင္ငံျခားကားေတြအထဲမွာေတာ့ ငါၾကည့္ဖူးတယ္ အျပင္မွာေတာ့ မင္းတို႔ … ဟား … မင္းတို႔ေျပာမွပဲ ၾကားဘူးေတာ့တယ္ …'
မၾကံဳဘူးလို႔ မယံုဘူးေလလား ။ စခန္းမွဴးၾကီး၏ အေတြ႕ၾကံဳဟာ ဥပေဒမွာသာ ကြ်မ္းက်င္နိုင္ေပမယ့္ ထိုသို႔အေတြ႕ၾကံဳမ်ားအား ကြ်န္ုပ္တို႔ အားလံုးေလာက္ မရင့္က်က္ေခ်ဘူးဟု ကြ်န္ုပ္နွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ေခ်ခဲ႔သည္။ သို႔ႏွင့္ မျမင္နိုင္သည့္ ေမွာ္အေၾကာင္းအား ဆက္လက္၍ မေျပေတာ့ပဲ
' ထားပါေတာ့ … ကြ်န္ေတာ္တို႔ စခန္းမွဴးၾကီးကို တစ္ခုေလာက္ ေတာင္းဆိုခ်င္တယ္ '
' ေျပာေလ '
' ကြ်န္ေတ္ာတို႔ကို ဒီည အဲ႔ဒီအိမ္ၾကီးဆီ သြာခြင့္ျပဳပါလား '
' ဘာ… …! ငါ့ကို အလုပ္ျပဳတ္ေအာင္ လုပ္ေနတာလား အခုခ်ိန္မွာ မင္းတို႔႔က တရားခံေတြ … တရားခံေတြကို လြတ္ေပးမယ္ဆို ငါအလုပ္ျပဳတ္ရံုတင္မကဘူး … မင္းတို႔နဲ႔အတူ ရဲဘက္မွာ ေက်ာက္ထုေနရမယ္ '
' ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ယံုပါဗ်ာ … ကြ်န္ေတာ္တို႔ ထြက္မေျပးပါဘူး … '
' မင္းတို႔ ထြက္ေျပးမွာ ဆိုးလို႔ ေျပာေနတာမဟုတ္ဘူး … အဲ႔ဒီအိမ္ၾကီးထဲကို ထပ္ဝင္လို႔ တစ္ေယာက္ေယာက္က မင္းတို႔ကို ေတြ႕သြားခဲ႔ရင္ … ငါပါအလုပ္ျပဳတ္ ေထာင္ထဲဝင္ရျပီပဲ '
' ကြ်န္ေတာ့တို႔ကို ယံုပါဗ်ာ … ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ရဲ႕ လူတစ္ေယာက္လို အားကိုရတဲ႔ ေခြးေလးတစ္ေကာင္ရွိတယ္ … သူ႔ကို လမ္းျပခိုင္းရင္ ျဖဴျဖဴသွ်င္းရွိတဲ႔ ေနရာကို ကြ်န္ေတာ္တို႔ သိနိုင္တယ္'
' ဟင္ … ဘာ … ေခြးေလး ဟုတ္လား '
ကြ်န္ပ္၏ စကားအဆံုး၌ ျပံဳးေနသည့္ စခန္းမွဴးၾကီး ရုတ္တရက္ တည္သြားခါ တစ္ခုခုအား ေတြေဝသြားေလေတာ့သည္။
' ဟုတ္တယ္ေလ … အဲ႔ဒီေခြးေလးက လူတစ္ေယာက္လိုပဲ အရမ္းအားကိုရတာ… ကြ်န္ေတာ့အေဖေျပာတာ ၾကားဘူတယ္ … ေအာက္လမ္းဆန္တဲ႔ ပညာေတြက ကံနိမ့္လြန္းတဲ႔ ေခြးေတြကို မထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ဘူးတဲ႔ … အဲ႔ဒါေၾကာင့္ ျဖဴျဖဴသွ်င္းရွိတဲ႔ ေနရာကို ေခြးေလးပဲသိနိုင္မယ္ '
' ဟုတ္ျပီ … မင္းတို႔ေျပာတဲ႔ ေခြးေလးက ေျခေလးဘက္မွာ အျဖဴေရာင္အရစ္နဲ႔ နားရြက္ကားကား ခါးလ်ားရွည္ရွည္နဲ႔ အေမႊးတံုး ေခြးေလးကို ေျပာတာလား '
' ဟင္ … သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ … စခန္းမွဴးၾကီးက သိလို႔လား …'
' ဟုတ္ျပီကြ … မင္းတို႔ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ကို အမွႈ႕ဖြင့္တိုင္တဲ႔ ေန႔က အဲ႔ဒီေခြးေလးနဲ႔ ငါဆံုခဲ႔ဘူးတယ္ … ငါ့ေဘာင္းဘီကို ဆြဲျပီး တစ္ေနရာကို ေခၚေနသလိုပဲ ဆြဲေနခဲ႔တာ … အခုအဲ႔ဒီေခြးေလးက ဘယ္မွာလဲ … ဦးခိုင္ခံ႔တင္ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ေဘးမဲ႔ပစ္လိုက္ျပီလို႔ ေျပာတယ္'
' ဟုတ္တယ္ ေဘးမဲ႔ ပစ္တာမဟုတ္ဘူး … ေခြးေလးကို သတ္ပစ္ခိုင္းလိုက္တာ … ကြ်န္ေတာ္တို႔ အခ်ဳပ္က ထြက္တဲ႔ေန႔ပဲ ေခြးေလးကို လူတစ္ေယာက္ သတ္ဖို႔လုပ္ေနတုန္း … ကြ်န္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း မွ်ားကေလးရဲ႕ လက္စြပ္နဲ႔ ေခြးေလးအသတ္နဲ႔ လဲလာခဲ႔ရတယ္ '
' ဟင္ … ဒါဆို မင္းတို႔ ေျပာတာေတြ အမွန္ေတြပဲလား …'
' ကြ်န္ေတာ္တို႔ အခုလို စိတ္ဆင္းရဲ ကိုယ္ဆင္းရဲခံျပီး အလကားသတ္သတ္ ဘာေၾကာင္းနဲ႔ ဒီလိုေတြ ေလ်ာက္လုပ္ေနရမွာလဲ … တကယ့္ ျပစ္မႈ႕ၾကီးျဖစ္ေနလို႔ အစြမ္းကုန္ ကူညီေပးေနခဲ႔တာေပါ့ '
' ဒါဆို ငါတို႔ ဖမ္းဝရမ္နဲ႔ ရွာေဖြခဲ႔တုန္းကလဲ မေတြ႕ခဲ႔ဘူးဆိုေတာ့ အခုထပ္ျပီး အထက္ကို စာတင္မယ္ဆိုရင္လဲ အခ်ိန္ေတြက ၾကာေနဦးမယ္ … ဒီေတာ့ မင္းတို႔ေျပာသလို အဲ႔ဒီျဖဴျဖဴသွ်င္းဆိုတဲ႔ မိန္းကေလးကို အျမန္ဆံုးေတြ႔မွ ရမယ္ … '
' အဲ႔ဒါေၾကာင့္ ေျပာတာေပါ့ … ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း လမ္းကေလး ဒီည အဲ႔ဒီအိမ္ၾကီးထဲမွာ ျဖဴျဖဴသွ်င္းကို ရေအာင္ ရွာခဲ႔မယ္ … ကြ်န္ေတာ္တို႔ကိုယံုပါ … ဘာမွ မလြဲေစရဘူး … '
ေခြးေလးတိုးပြားနွင့္ ဆံုေတြ႕ခဲ႔ဘူးေသာ စခန္းမွဴးၾကီးဟာ ကြ်န္ုပ္တို႔႔၏ ေျပာစကားမ်ားအား လက္ခံလာေခ်ေတာ့သည္။ အပိုင္ရဲစခန္း၌ ကြ်နုု္ပ္တို႔ႏွင့္အတူ တာဝန္ရွိ စခန္းမွဴးၾကီးတို႔ စကားလက္ဆံုၾကေနစဥ္မွာပဲ စခန္းအတြင္းသို႔ တားစီးမရပဲ ေခြးေလးတစ္ေကာင္ အေျပးဝင္လာေခ်သည္။ အေျပးဝင္လာသည့္ ေခြးေလးအား ရဲေဘာ္တစ္ဦး၏ တားဆီးလိုက္ေသာ အသံအား ၾကားလိုက္ေသာေၾကာင့္ ကြ်န္ုပ္တို႔နွင့္အတူ စခန္းမွဴးၾကီး ၾကည့္မိလိုက္ေလရာ စခန္းမွဴးၾကီးရွိေနရာသို႔ အေျပးဝင္ေရာက္လာေသာ ေခြးေလးမွာ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္၏ အားကိုးရေသာ ေခြးေလးတိုးပြားပင္ ျဖစ္ေနေခ်ေတာ့သည္။

မိမိရွိေနရာသို႔ အေျပးဝင္ေရာက္လာေသာ ေခြးေလးအား တားဆီးျခင္းမျပဳရန္ စခန္းမွဴးၾကီး ေျပာလိုက္ျပီး ေခြးေလးအား ငုတ္ၾကညိ့လ်က္
' မင္းတို႔ေျပာတာ ဒီေကာင္ၾကီးလား '
' သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ …  အခုလဲ ၾကည့္ရတာ သူ႕သခင္အတြက္ သူကိုယ္တိုင္ အမႈ႕လာတိုင္ေနသလိုပဲ '
' ဟုတ္ပါ့ကြာ … ေတာ္ေတာ္လည္တဲ႔ ေကာင္ၾကီးပါလား … ေခါင္းမွာလဲ အခ်ဳပ္ရာနဲ႔ …  '
' ဒဏ္ရာက မက်က္ေသးဘူး … ကြ်န္ေတာ့ အိပ္ခန္းထဲမွာ သူ႕ကို ထားထားတာ … အိမ္ကေန ကြ်န္ေတာ္တို႔ရွိတဲ႔ ေနရာကို အနံ႔ခံျပီး ေရာက္လာတာပဲ ျဖစ္ရမယ္ '
' သိပ္လိမ္မာတဲ႔ ေကာင္ၾကီးကြာ … ဟုတ္ျပီ… မင္းတို႔ေျပာတာကို ငါအျပည့္ဝ လက္ခံလိုက္ျပီ … ဒီည မင္းတို႔ ေျပာတဲ႔အတိုင္း လုပ္ေပေတာ့ မနက္ေရာက္မွ အထက္ကို အေၾကာင္းၾကားျပီး အမႈ႕စစစ္မယ္ .… လံုးဝ လြဲေခ်ာ္သြားလို႔ မရဘူးေနာ္ တစ္ခုခုလြဲသြားတာနဲ ငါလဲ အလုပ္ျပဳတ္ျပီ … '
' စိတ္ခ်ပါဗ်ာ … ကြ်န္ေတာ္တို႔႔ စခန္းမွဴးၾကီး ထိခိုက္ေအာင္ မလုပ္ပါဘူး … ကဲ … လမ္းေလး … မင္းနဲ႔ငါ နွစ္ေယာက္ သြားၾကမယ္ '
' ထီးေလး … လမ္းကေလးနဲ႔ သြားလို႔ျဖစ္ပါ့မလား ငါလိုက္မယ္'
' ေန႔ခင္းက မင္းေတာ္ေတာ္ အထိနာထားတယ္ တန္ခိုး … ဒီမွာပဲ မင္းေကာင္းေကာင္းအနားယူေန စိတ္ခ် ငါတို႔ ျဖဴျဖဴသ်ွင္းကို ပါေအာင္ ေခၚခဲ႔မယ္ '
' ေကာင္းျပီ သူငယ္ခ်င္းတို႔ အစစအရာရာ ဂရုစိုက္'
  ကြ်န္ုပ္၏ မိဘမ်ားကမူ ထိုေခြးေလးအား အေလးမထား သာမာန္ေခြးေလးဟု ထင္မွတ္လ်က္ သြားလိုရာသြား ပစ္ထားခဲ႔ေလသလား ကြ်န္ုပ္တို႔၏ အနံ႔အား ခံလ်က္ အပိုင္ရဲစခန္းသို႔ ေခြးေလးအေရာက္ လွမ္းလာနိုင္ေခ်သည္။ ေခြးေလးအား ျမင္လိုက္သည္နွင့္ စခန္းမွဴးၾကီးမွာ ကြ်နိုပ္တို႔႔၏ ေျပာစကားမ်ားအား အျပည့္အဝ လက္ခံလ်က္ ျခံအမွတ္ B-12 မွ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္၏ မိန္းမအား ခိုးဝင္လ်က္ ရွာေဖြျခင္းျပဳမည့္ အၾကံအား သေဘာတူလိုက္ေခ်ေတာ့သည္။

အခ်ိန္ကား ည၁နာရီနီးပါးမွ် ရွိေနခဲ႔ျပီ။ ကြ်န္ုပ္နွင့္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ လမ္းကေလး ခေရပင္ရပ္မြန္ အိမ္ယာ ရပ္ကြက္အတြင္း ေျခလွမ္းမ်ား စတင္လွမ္း လာေခ်ျပီး ပတ္ဝန္းက်င္ အေျခအေန အမ်ိဳးမ်ိဳးအား ဂရုစိုက္လ်က္ ျခံအမွတ္ B- 12 ရွိရာသို႔ ေရာက္ရွိလာေခ်ေတာ့သည္။ ေန႔လည္ခင္းမွ ဝင္ေရာက္ခဲ့ေသာ ဝင္ေပါက္အတိုင္း ျခံစည္းရိုးအား ေက်ာ္လႊားလ်က္ ျခံၾကီးအတြင္းသို႕ ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ရင္ခုန္မႈ႕ၾကီးစြာနွင့္ ထပ္မံ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ေတာ့သည္။ လမ္းျပမည့္ ေခြးေလးကမူ လစ္ဟာေနသည့္ စည္းရိုးအေပါက္မွ ျခံအတြင္းသို႔ လြယ္ကူစြာ ဝင္ေရာက္လာျပီး အေရွ႕မွ ဦးေဆာင္ကာ အိမ္မၾကီးအတြင္း၌ ရွိေနေသာ သခင္ျဖဴသူ ျဖဴျဖဴသွ်င္းထံသို႕ လမ္းျပရန္ ေခၚေဆာင္ေနေလေတာ့သည္။

**********************************