ျဖစ္ရပ္မွန္
ဇာတ္လမ္းတို
စာေရးသူ-ထီးကေလး
ရင္ႏွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္။
♣♣♣
ေသဆံုးသူဝိဥာဥ္ (သို႔မဟုတ္) အသက္ခံလိုက္ရေသာ သူ၏ဝိဥာဥ္ဟာ မိမိအားသတ္သြားသည့္ တရားခံအား ဖမ္းစည္းေပးနိုင္သည္ဟူေသာ ႀကားဘူးနားဝေလးမ်ား မိတ္ေဆြတို႔ႀကားဘူးႀကလား။ ယခုကြ်န္ုပ္ေရးသားမည့္ အေႀကာင္းရာေလးဟာ ထိုအေႀကာင္းရာေလးပင္ျဖစ္သည္။ ျဖစ္ရပ္မွန္ဟု ကြ်န္ုပ္အေနနွင့္ ေခါင္းစဥ္တပ္ေရးသားတင္ျပမည္ျဖစ္သည္။
ျဖစ္ရပ္မွန္မွာ ဤသို႔ပင္ျဖစ္ေလသည္။
ကြ်န္ုပ္ေနထိုင္ရာ ရပ္ကြက္အတြင္း၌ သိန္းေဇာ္ဟူေသာ လူတစ္ေယာက္ရွိသည္။ သူဟာ အင္မတန္မွ သေဘာေကာင္းလွျပီး ခပ္ေအးေအးေနထိုင္သူ တစ္ေယာက္လည္းျဖစ္သည္။ သူ၏မိဘမ်ားမွာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ဆံုးပါးသြားခဲ႔ႀကျပီး ဘက်ားဟူေသာ အဘိုးျဖစ္သူနွင့္ အတူတကြေနထိုင္ႀကသည္။ သိန္းေဇာ္မွာ မွတ္ဥာဏ္မေကာင္းသည့္ ေမြးခ်င္းညီမေလးတစ္ေယာက္လဲရွိ၏။ ညီမေလးနွင့္အတူ အဘိုးျဖစ္သူ ဘက်ားထံတြင္ ေနထိုင္ေလျခင္းျဖစ္သည္။
ဒီလိုနွင့္နွစ္ေတြႀကာလာခါ သိန္းေဇာ္မွာလည္း လူပ်ိဳေပါက္အရြဟ္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ျပီး သိန္းေဇာ္၏ညီမ က်ပ္မျပည့္သည္ဟု တစ္ရပ္ကြက္လံုးက သတ္မွတ္ထားခဲ႔ေသာ ေအးႏြယ္မွာလည္း အပ်ိဳအရြယ္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔သည္။ ကိုသန္းေဇာ္မွာ ကြ်န္ုပ္နွင့္ အသက္အားျဖင့္(၂)ခန္႔မွ်ႀကီးလိမ့္မည္တူသည္။ တစ္ရပ္ကြက္လံုးတြင္ မည္သူနွင့္မွ သိန္းေဇာ္ဟာ အေပါင္းအသင္းမလုပ္၊ ကြ်န္ုပ္တစ္ဦးတည္းနွင့္သာ လာေရာက္ေပါင္းသင္းေလ့ရွိသည္။
ကြ်န္ုပ္တြင္လည္း သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြနည္းပါ၏။ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြဟူ၍ ကိုသိန္းေဇာ္တစ္ေယာက္တည္းကိုသာ လက္ညိဳးထိုးျပနိုင္လိမ့္မည္ျဖစ္သည္။ ကိုသိန္းေဇာ္နွင့္ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ထိုင္ႀကသည့္ အခါတြင္မက သူ၏ေနအိမ္တြင္လည္း သ္န္းေဇာ္ဟာ အျမဲတမ္းခပ္ျပံဳးျပံဳးေနတတ္ျပီး မည္သူနွင့္မွလည္း လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ စကားေျပာဆိုျခင္းမရွိေခ်။ ကြ်န္ုပ္တစ္ဦးတည္းနွင့္သာ ေပါင္းသင္းေျပာဆိုေလ့ရွိျပီး အေကာင္းဆိုးတိုင္တိုင္ပင္ပင္ ျပဳလုပ္ေလ့ရွိသည္။
'အမိမဲ႔သား ေရနည္းငါး'ဟူေသာ စကားပံုအတိုင္း သိန္းေဇာ္နွင့္က်ပ္မျပည့္သည့္ ညီမျဖစ္သူေအးႏြယ္တို႔မွာ တစ္ရပ္ကြက္လံုး၏ ခိုင္းဖတ္အျဖစ္ေနထိုင္ခဲ႔ရျပီး ယခုလူပ်ိဳအရြယ္ေရာက္လာသည့္အထိ ငယ္နိုင္သူမ်ားမွာ အနိုင္က်င့္ေနႀကေသးသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သိန္းေဇာ္မွာ ျငိဳျငင္ျခင္းမရွိ။ ခပ္ျပံဳးျပံဳးနွင့္သာ ေစခိုင္းသမွ် လုပ္ေဆာင္ေပးေနခဲ႔သည္။ က်ပ္မျပည့္သည့္ ေအးႏြယ္မွာလည္း ရုပ္ရည္ပိုင္း၌ ေခ်ာေမာလွပေနသည္မဟုတ္၊ ဝဝပုပု၊ ပါးေဖာင္ေဖာင္၊ နွာတံပိပိ၊ ပါးစပ္ျပဲျပဲ၊ ရူးေႀကာင္ေႀကာင္ပံုစံပင္ျဖစ္ေလသည္။ အဘိုးျဖစ္သူ ဘက်ားမွာလည္း ေအးႏြယ္အား သိုက္ေလာကမွ လာေရာက္သူ တစ္ဦးျဖစ္သည္ေႀကာင့္ ဤကဲ႔သို႔ပံုစံျဖစ္ေနရသည္ဟု ေျပာဆိုေလ့ရွိသည္။
ေအးႏြယ္ဟာ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာမႈ႕မရွိေသာ္လည္း အပ်ိဳေဖာ္ဝင္လာသည္နွင့္အမွ် ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္၊ တင္၊ ရင္မ်ား ေပၚထြက္လာခဲ႔ျပီး၊ ရပ္ကြက္ထဲမွ ငယ္နိုင္ေယာက်ာ္းေလးမ်ားဟာ က်ပ္မျပည့္သည့္ေအးႏြယ္အား ရိသဲ႔သဲ႕ျပဳလုပ္ေနႀကသည္။ ထို႔ေႀကာင့္ အဘ္ိုးျဖစ္သူ ဘက်ားမွာလည္း ေအးႏြယ္အား အိမ္ထဲမွအိမ္ျပင္မထြက္ရန္ မွာႀကားထားရသည္။ သို႕ေသာ္ သံုးလခန္႔အႀကာတြင္ ေအးႏြယ္တစ္ေယာက္ ကိုယ္ဝန္ရရွိလာခဲ႔၏။
ေအးႏြယ္၏ကိုယ္ဝန္ဟာ မည္သူနွင့္ရရွိလာသည္ဟူ၍လည္း ဘက်ားနွင့္ ကိုသိန္းေဇာ္တို႔မွာ သိရွိထားဟန္တူသည္။ သို႕ေသာ္လည္း တစ္ရပ္ကြက္လံုးဟာ ေျမနိမ့္ရာလွံစိုက္သကဲ႔သို႔ ကိုသိန္းေဇာ္တို႔ေမာင္နွမအား အနိုင္က်င့္ခံေနရသည့္အတြက္ ရင္ငံုနႈတ္ပိတ္နွင့္သာ ေအးႏြယ္၏ကိုယ္ဝန္ကိစၥေျဖရွင္းရန္ တိုင္ပင္ႀကေလသည္။
က်ပ္မျပည့္သည့္ ေအးႏြယ္အား အလြတ္မေပး၊ အနိုင္က်င့္လိုက္သူမွာ တင္ေအာင္ႀကီးပင္ျဖစ္သည္။ တင္ေအာင္ႀကီးဆိုသူမွာ တစ္ေနကုန္တစ္ေနခမ္း ရပ္ကြက္တကာသို႔ လွည့္ပတ္ေနခါ မူးရစ္ေသာက္စားေနသည့္ ပိုက္ဆံရွိသူေဌးတစ္ဦးပင္ျဖစ္သည္။ ထိုသူဟာ နွမျဖစ္သူေအးႏြယ္အား အလြတ္မေပး၊ ထိုကဲ႕သို႔ အနိုင္က်င့္လိုက္သည္ကိုလည္း ကိုသန္းေဇာ္တစ္ေယာက္ ေကာင္းစြာသိရွိထားေစသည္။ သို႔ေသာ္ မိမိတို႔၏ကံတရားပင္ျဖစ္ေလသည္ဟု အဖိုးျဖစ္သူဘက်ားမွ နိွမ့္သိမ့္ေစခဲ႕သည္။ ထို႔ေႀကာင့္ ကိုသိန္းေဇာ္မွာလည္း ေဒါသမျဖစ္ ေအးေဆးစြာနွင့္ေနထိုင္လာခဲ႔သည္။
တစ္ေန႔ ကိုသိန္းေဇာ္နွင့္ကြ်န္ုပ္ ရပ္ကြက္အတြင္းရွိ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေလးတြင္ ထိုင္လ်က္ရွိေနႀကစဥ္ တင္ေအာင္ႀကီးတစ္ေယာက္ ဆိုင္အတြင္းသို႕ ဝင္ေရာက္လာခဲ႔ျပီး ထိုကဲ႔သို႔ေသာ္ စကားမ်ား ရိသဲ႔သဲ႔ေျပာဆိုေလခဲ႕သည္။
'ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို ရလိုက္တယ္ဗ်ိဳ႔… က်ဳပ္ကိုသိပ္စြဲလမ္းသြားတယ္နဲ႔တူတယ္ဗ်… က်ဳပ္နာမည္ကို ပါးစပ္ဖ်ားကေတာင္ မခ်ျဖစ္ေနတယ္ဟားဟားဟား'
ဆိုင္အတြင္းရွိ သူ၏အေပါင္းသင္းမ်ားအား ထိုကဲ႕သို႔က်ယ္ေလာင္စြာနွင့္ ေျပာဆိုေလခဲ႕သည္။ ကိုသိန္းေဇာ္နွင့္ကြ်န္ုပ္ထိုင္ေနခဲ႔ေသာ စားပြဲဝိုင္းသို႔လည္း ေပၚေပၚထင္ထင္လွမ္းႀကည့္ေလခါ ေအးႏြယ္အား သူတစ္ေယာက္အဓမၶျပဳက်င့္ခဲ႕သည္မ်ားအား အစ္ကိုျဖစ္သူ သိန္းေဇာ္အေရွ႕၌ မခံခ်င္ေအာင္ေျပာဆိ္ုေလျခင္းျဖစ္သည္။ ကိုသိန္းေဇာ္ဟာလည္း မိမိအား ေစာင္းေျမာင္းေျပာဆိုေနခဲ႔သည္ကိုပင္ သိရွိေနသည္ေႀကာင့္ ထိုင္ေနသည့္ဆိုင္မွ ထြက္ခြာရန္ ကြ်န္ုပ္အားေျပာဆိုေလခဲ႕သည္။
ကိုသိန္းေဇာ္တစ္ေယာက္ ထိုင္ခံုမွ ထလိုက္သည္နွင့္ တင္ေအာင္ႀကီးနွင့္ အေပါင္းအပါမ်ားမွာ ဟားတိုက္ခါေလွာင္ေျပာေနခဲ႔သည္။ ကိုသိန္းေဇာ္သည္လည္း နွမျဖစ္သူ ေအးႏြယ္အတြက္ အလြန္ပင္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနရေသာ္လည္း တင္ေအာင္ႀကီးအေပၚသို႔ လက္စားေခ်လိုစိတ္မရွိခဲ႔ေပ။ သို႔ေသာ္ ယခုကဲ႕သို႔ ရိသဲ႔သဲ႔ေလွာင္ေျပာင္ခံလိုက္ရသည့္အတြက္ ေဒါသထြက္သြားဟန္တူသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုသူတို႕အား မည္သည့္စကားတစ္ခြန္းမွ ခြန္းတုန္႔ခံေျပာဆိုမေနပဲ ေနအိမ္သို႔သာျပန္လာခဲ႔ေလသည္။
ထိုညေနအခ်ိန္အေတာအတြင္းမွာပင္ ေအးႏြယ္တစ္ေယာက္ ကေလးဖ်က္ခ်သည့္အေႀကာင္းျဖင့္ ေသဆံုးသြားခဲ႔ရေလသည္။ ကိုသိန္းေဇာ္တို႔ေနအိမ္တြင္ နာေရးကိစၥနွင့္ရႈတ္ေထြးေနခဲ႔ျပီး ညအခ်ိန္၌ ကိုသိန္းေဇာ္တစ္ေယာက္ နာေရးလာကူညီေသာ လူႀကီးမ်ားအတြက္ လက္ဖက္ရည္မွာယူရန္ ဆုိင္ေလးဆီသို႔ သြားေရာက္ခဲ႔သည္။ ထိုအခါ ဆိုင္အတြင္း၌ တင္ေအာင္ႀကီးနွင့္အဖြဲ႔မွာ ဦးစြာရွိေနခဲ႔ရင္း ကိုသိန္းေဇာ္ဝင္ေရာက္လာသည္နွင့္ ထိုကဲ႔သို႔ေပၚတင္စြာ ေလွာင္ေျပာင္ေလေတာ့သည္။
'ကိုတင္ေအာင္ႀကီး ခင္ဗ်ားကိုႀကိဳက္သြားတဲ႔ ေစာ္ေလးကဘယ္သူတုန္းဗ်'
'ဘယ္သူရွိရမွာတုန္းကြ… က်ပ္မျပည့္တဲ႔ေကာင္မေလးေအးႏြယ္ေပါ့… ဟားဟားဟား'
'ေအးႏြယ္ဆိုတာ ဘယ္သူလဲ'
'ဟိုေကာင့္ညီမ အရူးမေလးေပါ့ကြ…ဟားဟား''
လက္ဖက္ရည္မွာယူထားခဲ႔ျပီး ဆိုင္ေလးအတြင္း၌ ေခတၱထိုင္ေနခဲ႔စဥ္ ထိုကဲ႔သို႔ ေပၚတင္စြာနွင့္ေလွာင္ေျပာေလခဲ႔သည္။ ကိုသိန္းေဇာ္သည္လည္း ညီမေလးအတြက္ အလြန္ပင္ခံစားေနရသည့္အျပင္ တင္ေအာင္ႀကီးမွာမူ နွမျဖစ္သူအား ေစာ္ကားရံုတင္မက သူ႔အားလည္း ေတြ႔သည္နွင့္ ထိုကဲ႔သို႔မခံခ်င္ေအာင္ ေျပာဆ္ုေနသည္ေႀကာင့္ ထိုအခါတြင္ ကိုသိန္းေဇာ္၏အျမင္ထဲတြင္ ျပာခနဲျဖစ္သြားခါ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွ အသားလွီးဓားျဖင့္ တင္ေအာင္ႀကီးအား အေသသတ္ေလခဲ႔သည္။
ဓားျဖင့္ဆင့္ခါဆင့္ခါ ထိုးသတ္မိျပီးေနာက္ ကိုသိန္းေဇာ္တစ္ေယာက္ အသိျပန္လည္ဝင္ေရာက္လာခါ လက္အတြင္းမွ ဓားအားပစ္ခ်လိုက္မိသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္ရွိသူမ်ားမွလည္း သိန္းေဇာ္တစ္ေယာက္ တင္ေအာင္ႀကီးအား သတ္ေနသည္ဟု ေအာ္ဟစ္သံမ်ား ဆူညံသြားေလခဲ႔သည္။ သိန္းေဇာ္မွာလည္း ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ။ ေသြးရူးေသြးတမ္းမ်ားနွင့္ ကိုယ္လြတ္ရံုးေျပးေလေတာ့သည္။
တင္ေအာင္ႀကီးတစ္ေယာက္မွာမူ ေသြးအိုင္းထဲ၌ လဲက်ေနခဲ႔ရင္း သတ္ဆိုင္ရာမွ ရဲအရာရွိမ်ားသည္လည္း အခ်ိန္နွင့္တစ္ေျပးညီ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ေလသည္။ ရဲအရာရွိမ်ား ေရာက္ရွိလာခဲ႔သည္အခ်ိန္၌ တရားခံသိန္းေဇာ္သည္လည္း လြတ္ရာဆီသို႔ တိမ္းေလ်ာင္သြားေလျပီျဖစ္သည္။ သတ္ဆိုင္ရာမွ ေသဆံုးသြားခဲ႔ေသာ အေလာင္းပံု႑န္အား မွတ္တမ္းတင္ဓာတ္ပံုေရာက္ယူခဲ႔ျပီးေနာက္ ခန္႔ခန္႔ညားညားနွင့္ ရဲအရာႀကီးတစ္ဦးမွာ တင္ေအာင္ႀကီး၏အေလာင္းနားသို႔ ေျဖးညင္းစြာကပ္သြားခဲ႔ေလသည္။
ထို႔ေနာက္ ေမွာက္လ်က္အေနထား လဲက်ေသဆံုးေနခဲ႔ေသာ တင္ေအာင္ႀကီး၏အေလာင္းအား ပက္လက္အေနထားလွန္ယူေလခါ ေသဆံုးသူ တင္ေအာင္ႀကီး၏ပါးျပင္သို႔ သံုးေလးခ်က္ခပ္ျပင္းျပင္းရိုက္ေလခဲ႔သည္။ ထိုတင္မကနႈတ္မွလည္း ထိုကဲ႔သို႔ေျပာဆိုလိုက္ေသးသည္။
'မင္းကိုသတ္သြားတဲ႔သူကို မင္းကိုယ္တိုင္လိုက္ဖမ္း… ေတြ႔ရင္ငါတို႔ကိုလမ္းျပစမ္း'
ေျပာဆိုလိုက္ေသာ္ စကားသံမ်ားဟာ နံေဘးနားရွိလူမ်ားသည္လည္း ထိတ္လန္႔သြားေစေလာက္သည္။ ရဲအရာရွိႀကီးေျပာဆိုလိုက္ပံုမွာ အန္မတန္မွ မာန္ပါလွေသာ အသံပင္ျဖစ္သည္။ တင္ေအာင္ႀကီးအား သတ္မႈ႕နွင့္ ကိုသိန္းေဇာ္မွာလည္း မည္သည့္ေနရာဆီသို႔ တိမ္းေလ်ာင္သြားခဲ႔သနည္း မသိခဲ႔ေခ်။ ရဲအရာရွိမ်ားသည္လည္း ပတ္သတ္မႈ႕ရွိေသာ သူမၽားထံသို႔ လိုက္လံရွာေဖြခဲ႔ေသးသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ကိုသိန္းေဇာ္၏အရိပ္ေယာင္ကိုပင္ မေတြ႔ခဲ႔ရေခ်။
အခင္းျဖစ္ပြားခ်ိန္မွာ ည၈နာရီခန္႔မွ်သာရွိေနခဲ႔ျပီး ကိုသိန္းေဇာ္အား ေနရာအနံ႔တြင္ လို္က္လံရွာေဖြေနခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ သိန္းေဇာ္တစ္ေယာက္ ိတိမ္းေလ်ာင္ေနခဲ႔၏။ သို႔ေသာ္ နံနက္၅နာရီခန္႔တြင္ လူသတ္တရားခံ ကိုသိ္န္းေဇာ္အား ေျမာက္ဥကၠလာပျမိဳ႕နယ္နွင့္ ေရႊေပါက္ကံတံတားကူး လမ္းနံေဘးတြင္ လက္ရဖမ္းစီးမိခဲ႔သည္။
ဖမ္းစီးမိပံုမွာလည္း အင္မတန္မွထူးဆန္းမႈ႕တစ္ခုပင္ျဖစ္ေလသည္။ ရဲအရာရွိႀကီးအမိန္႔ေပးမႈ႕ေႀကာင့္ ေသဆံုးသြားခဲ႔ေသာ တင္ေအာင္ႀကီး၏ဝိဥာဥ္မွာ သိန္းေဇာ္တစ္ေယာက္ ရွိေနမည့္ ေနရာဆီသို႔ လမ္းျပေလျခင္းဟုသိရေလသည္။
အခင္းျဖစ္ပြားသည့္တစ္ညလံုး သိန္းေဇာ္အား ေနရာအနံ႔လိုက္လံရွာေဖြခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ မေတြ႕ခဲ႔ရေခ်။ နံနက္၄နာရီ၃၀ခန္႔အခ်ိန္တြင္ ေသဆံုးသူတင္ေအာင္ႀကီးအား ပါးရိုက္အမိန္႔ေပးခိုင္းေစခဲ႔ေသာ ရဲအရာရွိႀကီး၏ ပုခံုေပၚတြင္ လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ လာေရာက္ခိုနားခဲ႔သည္။ ရဲအရာရွိႀကီးသည္လည္း ထိုလိပ္ျပာအား ထူးဆန္းသည့္သတ္မွတ္ခ်က္တစ္ခုအျဖစ္ မွတ္ယူေလခါ အာရံုစူးစိုက္ခဲ႔သည္။
နႈတ္မွလည္း တရားခံသိန္းေဇာ္ရွိေနမည့္ ေနရာဆီသို႔ လမ္းျပေလေလာဟု အမိန္သံႏွင့္ေစခိုင္းေလခဲ႔သည္။ ထိုအခါ လိပ္ျပာေလးမွာ အေရွ႕မွဦးေဆာင္ေစခါ ရဲအရာရွိမ်ားသည္လည္း အေနာက္မွလိုက္ပါ၍ ကိုသိန္းေဇာ္အား ေရႊေပါက္ကံတံတားအနီးတြင္ လက္ရဖမ္းစီးေစနိုင္ခဲ႔သည္။
တရားခံသိန္းေဇာ္၏ထြက္ဆို္ခ်က္မ်ားအရ သူသည္ေရႊေပါက္ကံျမိဳ႕သစ္တြင္ အဖိုးျဖစ္သူဘက်ား၏ မိတ္ေဆြတစ္ဦးေနထိုင္သည္။ ထိုမိတ္ေဆြထံသို႔ သြားေရာက္ခါ ေခတၱပုန္းခို၍ လြတ္ရာဆီသို႔ေျပးေတာ့မည္ဟု ႀကံရြယ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ေျမာက္ဥကၠလာပျမိဳ႔နယ္မွ ထြက္ခြာနိုင္ရန္ ေခ်ာင္းကူးတံတားတစ္ခုအား ျဖတ္ေက်ာ္ရဦးမည္ျဖစ္သည္။ ထိုတံတားဆီသို႔ ျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးအခ်ိန္တြင္ ကိုသိန္းေဇာ္မွာ ေျခကုန္လက္ပန္းခ်ေစရင္း အေျပးဦးတည္ေနေသာ ေျခလွမ္းမ်ားသည္လည္း ေလးလံလာခဲ႔သည္။ ထိုအနားတြင္သာ သူတစ္ေယာက္ ေျခပစ္လက္ပစ္နွင့္ ထိုင္ခ်ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။
သို႕ေသာ္လည္း လိုရာခရီးဆီသို႔ ဆက္လက္ဦးတည္ရဦးမည္ျဖစ္ေသာေႀကာင့္ ထိုင္ခ်အနားယူျခင္းမရွိခဲ႔ပဲ တံတားအေပၚသို႔တတ္ေရာက္ရန္ ဦးတည္ေနခဲ႔သည္။ သို႕ေသာ္ ေျခလွမ္းမ်ားဟာ တံတားအေပၚသို႔ မေရာက္နိုင္ ေလးလံေနခဲ႔ရျပီး ေသဆံုးသူ၊ မိမိကိုယ္တိုင္ဓားျဖင့္ထိုးခဲ႔ေသာ တင္ေအာင္ႀကီးမွာလည္း မိမိ၏အေရွ႕တြင္ ဟန္႕တားေလခဲ႔သည္။ ထိုက႔ဲသို႔အျဖစ္ပ်က္မ်ားေႀကာင့္ တရားခံသိန္းေဇာ္မွာ ေျမာက္ဥကၠလာပျမိဳ႕အတြင္းမွ မထြက္ခြာနိုင္ပဲ ထိုတံတားနားတြင္သာ မ်က္စိလည္၍ ရဲအရာရွိမ်ားမွ မိမိအားဖမ္းစည္းနိုင္ခဲ႔ျခင္းဟု ဝန္ခံေစခဲ႔ေလသည္။
ရဲအရာရွိႀကီးသည္လည္း မိမိကိုယ္တ္ုင္ေသဆံုးသူ တင္ေအာင္ႀကီးအား အမိန္႔ေပးေစခိုင္းခဲ႔ျခင္းေႀကာင့္ တင္ေအာင္ႀကီး၏ဝိဥာဥ္မွာ မိမိအားသတ္သြားခဲ႔ေသာ္ တရားခံသိန္းေဇာ္အား ဖမ္းစည္းေပးခံဲ့ျခင္းဟု ယံုႀကည္ခဲ႔ေလေတာ့သည္။
ျပီးပါျပီ
ဤဇာတ္လမ္းျဖစ္ေျမာက္ေရး၊ ဤဇာတ္လမ္းအား ေရးသားရန္ အေႀကာင္းစံုေျပာျပေပးခဲ႔ပါေသာ ရဲအရာရွိႀကီးအား ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါသည္။
စာေရးသူ-ထီးကေလး
ရင္ႏွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္။ ။
No comments:
Post a Comment