လူစင္စစ္မွ ႀကက္ေမႊးမ်ားေပါက္သူ (ျဖစ္ရပ္မွန္)

စာမေပၚသူမ်ားအတြက္ဦးစားေပးေရးသားလိုက္ေသာ
                 ၿဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းတို
         လူစင္စစ္မွ ႀကက္ေမႊးမ်ားေပါက္လာသူ
                ဘႀကီးေက်ာ္၏ ေျပာျပခ်က္
               စာေရးသူ - ထီးကေလး
           (ရင္နွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္)
                            ****




  အခ်ိန္ကား ၁၉၈၀ျပည့္နွစ္ ေက်းရြာေလးတစ္ရြာတြင္ ျဖစ္ေစသည္။ ထိုေက်းရြာေလးတြင္ ေနထိုင္သူမ်ားမွာ ေတာင္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရး လုပ္ငန္းမ်ား၊ ေမြးျမဴးေရးလုပ္ငန္းမ်ား စသည္တို႔အား လုပ္ကိုင္ေလ့ရွိႀက၏။ အမ်ားအားျဖင့္ ေမြးျမဴးေရးလုပ္ငန္းမ်ား အဓိကထား လုပ္ကိုင္စားေသာက္သူ အမ်ားျပားရွိႀကသည္။ ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းဟုဆိုေစကာမူ ႀကီးႀကီးမားမား ေမြးၿမဴးေရးလုပ္ငန္းမ်ိဳးပင္မဟုတ္၊ ေနအိမ္မ်ားတြင္ ႀကက္၊ ဘဲ၊ ဝက္၊ ဆိတ္၊ ႏြား ထို႔သို႔ေသာ တိရိစၧာန္မ်ားအား ေမြးျမဴကာ ျမိဳ႔ေပၚသို႔ေရာင္းခ်ျခင္းမ်ိဳးျဖစ္ေခ်သည္။

   ''သူေတာင္းစားသူခိုးေတြ ဘယ္ေခြးသူခိုးလက္ခ်က္လဲ မနက္ေစာေစာစီးစီး မဆဲဆိုခ်င္လို႔ ေနလဲမရဘူး… ငါ့အသံလူႀကားမွာဆိုးလို႔ ႀကိတ္မိွတ္ျပီးေနခဲ႔တာ မ်ားလာျပီး''
     ''သူေတာင္းစားသူခိုးေတြ သံုးရက္ရွိျပီး ငါ့ျခံထဲက ဘဲေတြေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတာ… ဒီေန႔ေတာ့မခံစားနိုင္ေတာ့ဘူး… ရြာမွာ အဲ႔ဒီလိုသူခိုးမ်ိဳးရွိေနလို႔မျဖစ္ဘူး… ရြာလူႀကီးနဲ႔ကိုးတိုင္မွျဖစ္ေတာ့မယ္ ××××''

   ရိုးသားႀက၏။ ထိုတစ္ရြာလံုး။ မနက္မိုးလင္းလာသည္နွင့္ ထိုကဲ႔သို႔ေသာ ဆဲဆိုသံမ်ား တစ္အိမ္မဟုတ္ တစ္အိမ္အိမ္၌ အျမဲတေစႀကားရေလ့ရွိသည္။ ယခုအခါတြင္လည္း ရြာအတြင္းရွိ ေနအိမ္တစ္အိမ္မွ ေဒါသတႀကီးေအာ္ဟစ္ ဆဲဆိုေနေသာ အသံပင္ျဖစ္ေခ်သည္။ မိမိ၏ေမြးျမဴးထားခဲ႔ေသာ ဘဲမ်ား ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ႔ျပီး ခိုးယူသြားခဲ႔ေသာ ဘဲသူခိုးအား မည္သူမည္ဝါမွန္းမသိ ဝါးလံုးရွည္ျဖင့္ လွည့္ရမ္းခါ ဆဲဆိုေနခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။

     ''အားလံုးႀကားႀကသမွ် အမွ် အမွ် အမွ်
        ယူေတာ့မူႀကပါကုန္ေလာ
          သာဓု သာဓု သာဓု …''

 မနက္အခ်ိန္ခါတိုင္း ႀကားရေလ့ရွိ၏။ ေဒၚဘြားရွင္၏ အိမ္ဦးခန္းမွ အမွ်ေဝေႀကးစည္သံမ်ား။ ထိုတစ္ရြာလံုးတြင္ ေဒၚဘြားရွင္ဟူေသာ အဘြားအိုမွာ အသက္အားျဖင့္ ၇၅နွစ္ခန္႔ရွိျပီျဖစ္ျပီး အဘြားအိုတြင္ သားတစ္ေယာက္ရွိ၏။ သားျဖစ္သူမွာလည္း တစ္ရြာလံုး၏စီးပြားေရးျဖစ္ေသာ ႀကက္၊ ဘဲ တိရိစၦာန္မ်ားအား ေမြးျမဴထားခဲ႔သည္။

  တစ္ေန႔တြင္ သားျဖစ္သူမွာ ရန္ကုန္သို႔တတ္ေရာက္ေစရင္း အလုပ္လုပ္ကိုင္မည္ဟု မိခင္ေဒၚဘြားရွင္ထံတြင္ ခြင့္ေတာင္းဆိုခဲ႔သည္။ ေဒၚဘြားရွင္ဟာလည္း သားျဖစ္သူအား မိမိ၏မ်က္စိေအာက္တြင္သာ ရွိေနခ်င္ခဲ႔ေသာ္လည္း ဝမ္းေရးအတြက္ သားျဖစ္သူ၏ ေတာင္းဆိုခ်က္အား ခြင့္ျပဳလိုက္ရေခ်သည္။ သားျဖစ္သူသည္လည္း မိခင္ထံသို႔ မႀကာခဏလာေရာက္ေတြ႔ဆံုမည္ဟု ေျပာဆိုေစခါ ရန္ကုန္သို႔ တတ္ေရာက္သြားေစခဲ႔သည္။

   သားျဖစ္သူ၏ ေမြးျမဴထားေသာ တိရိစၧာန္ေလးမ်ားအား ေဒၚဘြားရွင္မွာ ေစာင့္ေရွာက္ေပးထားရသည္။ သားျဖစ္သူမွာလည္း ထိုကဲ႔သို႔ေသာ တိရိစၦာန္မ်ားအား ေမြးျမဴေရာင္းျခင္းအလုပ္မွာ အကုသိုလ္ကံေျမာက္ေႀကာင္း သိရွိထားေစသည္။ ထို႔ေႀကာင့္ ယခုအရြယ္၌ တရားဘာဝနာျဖင့္ ေနထိုင္သင့္ေသာ မိခင္အိုႀကီးအား မိမ္၏ေမြးျမဴထားခဲ႔ေသာ တိရိစၧာန္မ်ား ေစာင့္ႀကည့္ထားေပးရန္ မမွာရက္ခဲ႔ေခ်။ ေဒၚဘြားရွင္မွာမူ သားျဖစ္သူ ေမြးျမဴထားခဲ႔ေသာ တိရိစၧာန္ေလးမ်ားအား ေမတၱာတရားအေရွ႕ထားခါ မနက္၊ ေန႔လည္၊ ညေန အခ်ိန္မ်ားတြင္ အစားအစာမ်ား ေကြ်းေမြးေလ့ရွိသည္။

    ေဒၚဘြားရွင္နွင့္ သက္တူရြယ္တူ အဘိုးအဘြားမ်ားသည္လည္း ထိုေက်းရြာေလးတြင္ ေနထိုင္ႀကသည္။ ေဒၚဘြားရွင္နွင့္ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ ဘႀကီးေက်ာ္ဟူေသာ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္သည္လည္း ထိုရြာေလးတြင္ ေနထိုင္ေခ်သည္။ ဘႀကီးေက်ာ္တြင္လည္း သားတစ္ေယာက္ရွိ၏။ အမည္မွာ ကိုေအာင္ႀကီးဟုေခၚတြင္သည္။ ထိုသူမွာ တစ္ရြာလံုးတြင္ မူးယစ္ေသာက္စား အေပ်ာ္ပါးအား အလြန္ပင္မက္ေမာသူျဖစ္သည္။ ဖခင္ဘႀကီးေက်ာ္မွာလည္း ဆင္းရဲမြဲေတေနခဲ႔သည္မဟုတ္ သို႔ေသာ္ ကိုေအာင္ႀကီးမွာ ေပေပေတတျဖင့္သာ အျမဲတေစေနတတ္သည္။ တစ္ရြာလံုးတြင္လည္း သူ႔အား ေျခေဆာ့လက္ေဆာ့ရွိျပီး ခိုးတတ္သည္ဟု သတ္မွတ္ထားေစသည္။

  သို႔ေသာ္ ထိုရြာေလး၏ရပ္မိရပ္ဖျဖစ္ေသာ ဘႀကီးေက်ာ္၏သားျဖစ္ေနသည္ေႀကာင့္ သူ႔အား အျပစ္မေျပာရက္ခဲ႔ေခ်။ ကိုေအာင္ႀကီးမွာ ေစာရနကၡနွင့္ယွဥ္ျပိဳင္ေမြးလာသည္ဟုလည္း ဖခင္ဘႀကီးေက်ာ္မွ တစ္ခါခါေျပာဆိုေလ့ရွိသည္။ ေငြေႀကးမတတ္နိုင္ေသာေႀကာင့္ ရြာတြင္ေမြးျမဴထားခဲ႔ေသာ ႀကက္၊ ဘဲမ်ားအား ေအာင္ႀကီးတစ္ေယာက္ ခိုးယူစားေသာက္ျခင္းမဟုတ္။ အေပါင္းသင္းမ်ားနွင့္ အေပ်ာ္သေဘာအေနနွင့္သာ ခိုးျခင္းျဖစ္ေလသည္။

   ေအာင္ႀကီးနွင့္အေပါင္းအေဖာ္မ်ား၏ ရန္အား ေႀကာက္ရသည္ေႀကာင့္ ရြာသူရြာသားမ်ားမွာ မိမိတို႔ေမြးျမဴထားခဲ႔ေသာ တိရိစၧာန္မ်ားအား ညအခ်ိန္ခါ၌ ကင္းခ်ခါ ေစာင့္ႀကပ္ေလ့ရွိသည္။ ေအာင္ႀကီးနွင့္အေပါင္းအေဖာ္မ်ားသည္လည္း ႀကက္ျခံ၊ ဘဲၿခံမ်ားအား ကင္းေစာင့္ေနသည္ကို သိရွိလ်င္ ခိုးယူျခင္းမျပဳပဲ ေရွာင္တိမ္းသြားတတ္သည္။

    တစ္ရြာလံုးနီးပါး ထိုသို႔ကင္းေစာင့္ေနၿကသည္ေႀကာင့္ ေအာင္ႀကီးတစ္ေယာက္မွာမူ ႀကက္ဘဲမ်ားအား ခိုးယူရန္အတြက္ အလြန္ပင္ခက္ခဲေနခဲ႔သည္။ အေပါင္းသင္းမ်ား၏ ဝိုင္းဝန္းေျမာက္ပင့္ ေျပာဆိုေနခဲ႔သည့္ စကားမ်ားႀကားမွ ေဒၚဘြားရွင္အိမ္တြင္ သားျဖစ္သူခရီးထြက္ခြာသြားခဲ႔ျပီး ေနအိမ္ရွိ ႀကက္ျခံတြင္ ေစာင့္ႀကပ္မည့္သူမရွိေႀကာင္း ႀကားသိလိုက္ရသည္။ ထို႔ေႀကာင့္ ယေန႔ညတြင္ မိမိတစ္ကိုယ္တည္း ေဒၚဘြားရွင္၏ေနအိမ္မွ ႀကက္မ်ားသြားေရာက္ခိုးယူမည္ဟု ႀကံစည္ထားခဲ႔သည္။

     ''အားလံုးႀကားႀကသမွ် အမွ် အမွ် အမွ်
        ယူေတာ့မူႀကပါကုန္ေလာ
          သာဓု သာဓု သာဓု …''
မိုးစင္စင္လင္းလာသည္နွင့္ တစ္ျခားေသာ ေနအိမ္မ်ားမွ ဆဲဆိုသံမ်ားနွင့္ အစျပဳေနခဲ့ေသာ္လည္း ေဒၚဘြားရွင္၏ေနအိမ္တြင္မူ အမွ်ေပးသံ၊ ေမတၲာပို႔သံမ်ားနွင့္ ေအးခ်မ္းစြာ အစျပဳလာေစခဲ႔သည္။ မိမိ၏အလုပ္တစ္ခုျဖစ္ေသာ သားျဖစ္သူ၏တိရိစၧာန္ေလးမ်ားအား မနက္လင္းသည္နွင့္ အစာေခၚယူေကြ်းေမြးေလခဲ႔သည္။ ထိုအခါ ေမြးျမဴထားခဲ႔ေသာ တိရိစၧာန္မ်ားထဲမွ အလိမၼာဆံုးဟု သတ္မွတ္ထားသည့္ ႀကက္မႀကီးတစ္ေကာင္ ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ႔ေလသည္။

  မည္သူ႔လက္ခ်က္ပင္ျဖစ္သနည္း။ ေဒၚဘြားရွင္တစ္ေယာက္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိ၏။ မနက္အခ်ိန္ခါတိုင္း မိမိေမတၲာပို႔ေနသည့္အခ်ိန္မ်ားတြင္ အိမ္အေပါက္ဝေလး၌ ျငိမ္သတ္စြာရွိေနတတ္ျပီး အစားေကြ်းခ်ိန္ဆိုလ်င္ မိမိ၏လက္ဝယ္အတြင္းမွ ဆန္ကြဲေလးမ်ားအား လာေရာက္စားတတ္သည္။ ယခုအခါ ထိုႀကက္မႀကီးေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ႔သည္ေႀကာင့္ ေဒၚဘြားရွင္မွာမူ အလြန္ပင္ ဝမ္းနည္းတမ္းတမိ၏။ သို႔ေသာ္လည္း ေဒၚဘြားရွင္မွာ တရားသေဘာနွင့္သာ ေျဖသိမ့္ေနခဲ႔သည္။

   တစ္ျခားေသာ ေနအိမ္မ်ား၌ ထိုကဲ႔သို႔ တိရိစၧာန္မ်ား ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ႔သည္နွင့္ တစ္ရြာလံုအား လွည့္ပတ္ရမ္းခါ ဆဲဆိုေလ့ရွိေသာ္လည္း ေဒၚဘြားရွင္မွာမူ ထိုကဲ႔သို႕မ်ိဳးမဟုတ္ ဆိတ္ဆိတ္သာျငိမ္သတ္ေနခဲ႔ေလသည္။ ေအာင္ႀကီးတစ္ေယာက္မွာလည္း ေဒၚဘြားရွင္တစ္ေယာက္ သူမ၏ႀကက္မ်ား ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ႔သည္ကိုပင္ ရိမ္စားမိျခင္းမရွိခဲ႔ေလသလားဟု ထင္မွတ္ခါ ညစဥ္တိုင္းသာလ်င္ လာေရာက္ခုိးယူေနေတာ့သည္။

  ေဒၚဘြားရွင္သည္လည္း မိမိ၏တိရိစၧာန္ေလးမ်ား တစ္ေန႔တစ္ျခား ေလ်ာ့ပါးလာခဲ႔ျပီး ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ႔သည္ကိုလည္း ေကာင္းစြာသိရွိေနခဲ႔သည္။ သို႕ေသာ္လည္း စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ျခင္းမရွိ။ ေပ်ာက္ဆံုးသြားသည့္ တိရိစၦာန္မ်ားအား ေမတၲာပို႔အမွ်ေပးခါ တရားနွင့္သာ ေျဖသိမ့္ေနခဲ႔သည္။

ထိုကဲ့သို႔ရက္ေပါင္းမ်ားေလသည္။ ေအာင္ႀကီးသည္လည္း စားက်က္ေတြ႔ေနသကဲ႕သို႔ ေန႔စဥ္ႀကက္မ်ားခိုးယူေနခဲ႔ျပီး တစ္မနက္တြင္ သူ၏တစ္ကိုယ္လံုး ယားရမ္လာခဲ႕သည္။ အဘယ့္ေႀကာင့္ထိုကဲ႔သို႔ ယားေနရသနည္း။ ေရမ်ားခ်ိဳး၏။ သို႕ေသာ္လည္း ယားရမ္မႈမ်ား ေပ်ာက္ဆံုးသြားျခင္းမရွိခဲ႔ေခ်။ တစိမ့္စိမ့္နွင့္ ပို၍ပင္ ယားရမ္းလာခဲ႔ျပီး ခႏၶာကိုယ္ေပၚတြင္လည္း အေမႊးအမွ်င္မ်ား ရွည္ထြက္လာခဲ႕သည္ဟု ခံစားျမင္ေယာင္ေနမိသည္။

   ဖခင္ျဖစ္သူဘႀကီးေက်ာ္အားလည္း ထိုကဲ႕သို႕ မိမိယားရမ္းေနခဲ႔ေႀကာင္း ေျပာဆိုေလခဲ႔ေသးသည္။ သို႔ေသာ္ဖခင္ျဖစ္သူမွာ သားျဖစ္သူ၏ အေႀကာင္းအား သိရွိထားခဲ႔ျပီး သာမာန္မွ်သာ ယားရမ္ျခင္းျဖစ္မည္ဟု သတ္မွတ္ထားေစေလသည္။ တစ္ေနကုန္လာ၏။ ေအာင္ႀကီး၏ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး နီးရဲေနခဲ႔ျပီး ကုတ္ဖဲ႔ထားျခင္းေႀကာင့္လည္း အရည္ျပားမ်ားမွာလည္း စုတ္ျပဲေနခဲ႔ရသည္။

   ညအခ်ိန္ခါတြင္လည္း တစ္ညလံုးနီးပါးမွ် တစိမ့္စိမ့္ယားရမ္လာခါ မနက္အာရံုတတ္ခါနီးအခ်ိန္၌တြင္ ေအာင္ႀကီးခႏၶာကိုယ္ေပၚမွ ႀကက္ေမႊးမ်ားကဲ႔သို႔ ေပၚထြက္လာခဲ႔ေလသည္။ အေမႊးနုေလးမ်ားအား အကဲခတ္ႀကည့္လုိက္ရံုနွင့္ ႀကက္မ်ား၏ကိုယ္ေပၚတြင္ ေပါက္ေလ့ရွိေသာ အေမႊးအမ်င္မ်ားဟု ေကာင္းစြာသိရွိေစနိုင္သည္။ ဖခင္ျဖစ္သူဘႀကီးေက်ာ္္သည္လည္း သားျဖစ္သူ၏ အျဖစ္အား မ်က္ဝါးထင္ထင္ျမင္ေတြ႔ရလ်က္ အဘယ္ေႀကာင့္ ထိုကဲ႔သို႔ျဖစ္ရသနည္းဟု ေမးျမန္းေစခဲ႕သည္။

  သားျဖစ္သူေအာင္ႀကီးမွာလည္း အေပ်ာ္သေဘာနွင့္ ရြာရွိႀကက္ဘဲမ်ားအား ခိုးယူခါ အေပါင္းအသင္းမ်ားနွင့္ စားေသာက္ေလ့ရွိေႀကာင္း။ ထို႔ေႀကာင့္ မနက္လင္းလာသည္နွင့္ ရြာရွိေနအိမ္မ်ားမွ ဆဲဆိုသံမ်ားႀကားရေလ့ရွိၿပီး ထိုကဲ႔သို႕ ဆဲဆိုေနခဲ႔လ်င္ မိမိနွင့္အေပါင္းေဖာ္မ်ားမွာ ထန္းရည္ဝိုင္း၌ ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာစြာ ျပန္လည္ေျပာဆိုခဲ႔ႀကသည္။ တစ္ရြာလံုးရွိ ႀကက္ၿခံပိုင္ရွင္မ်ားမွာ ကင္းေစာင့္မ်ားခ်ထားခဲ႔သည္ေႀကာင့္ ကင္းေစာင့္မရွိေသာ ေဒၚဘြားရွင္၏ေနအိမ္တြင္ ေမြးျမဴထားခဲ႔သည့္ ႀကက္မ်ားအား ခိုးယူမိခဲ႔ေႀကာင္း ေျပာဆိုေလခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ေဒၚဘြားရွင္မွာမူ ရြာသားမ်ားကဲ႕သို႔ ဆဲဆိုက်ိန္းေမာင္းျခင္းမ်ားမရွိ။ ေမတၱာပို႔ခါ တရားသေဘာနွင့္ေျဖေနခဲ႔သည္ေႀကာင့္ မိမိနွင့္အေပါင္းအေဖာ္မ်ားမွာ ရြာသူရြာသားမ်ားအား ေလွာင္ေျပာင္သကဲ႕သို႔ ေဒၚဖြားရွင္အား မေလွာင္ေျပာင္နိုင္ခဲ႔ေႀကာင္း ေျပာဆိုေလခဲ႔သည္။

  ခႏၶာကိုယ္ေပၚတြင္ ႀကက္ေမႊးမ်ားေပါက္လာသည္ဟု ယူဆနိုင္ေသာ သားျဖစ္သူေအာင္ႀကီး၏ ေျပာစကားမ်ားအား ဘႀကီးေက်ာ္္တစ္ေယာက္ ႀကားသိလိုက္ရသည္နွင့္ ေကာင္းစြာသေဘာေပါက္ေစခဲ႔သည္။

  ''ေအးကြ!… ေမတၱာ…ေမတၱာ''
  ''တယ္လဲဆန္းႀကယ္တဲ႔ ေမတၱာတရားပါလား''

ထိုကဲ႕သို႕ေသာ္ ဖခင္ျဖစ္သူ၏ႏႈတ္မွ ေလးေလးပင္ပင္ေျပာဆိုလာခဲ႔သည့္ စကားမ်ားအား ေအာင္ႀကီးတစ္ေယာက္ နားမလည္နိုင္။ မိမိ၏ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွ ႀကက္ေမႊးမ်ားကဲ႔သို႔ အေမႊးအမွ်င္မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြားခ်င္ရံုမွလြဲ၍ တစ္ျခားေသာ စကားမ်ား သူတစ္ေယာက္မႀကားခ်င္ခဲ႔ေခ်။

    ''ေဒၚဘြားရွင္က ဘုရားတရားကိုင္းရိႈင္းတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ကြ… သူ႔အိမ္က ႀကက္ေတြေပ်ာက္သြားတိုင္း သူမ်ားေတြလို ေဒါသတႀကီး ေအာ္ဟစ္ဆဲဆိုတာမ်ိဳးမရွိဘူး… တရားသေဘာနဲ႔ပဲေျဖသိမ့္ေနခဲ႔တယ္!''
  ''ေနာက္ျပီး. ေမတၱာတရားအေရွ႕ထားျပီး အရာရာတိုင္းကို သေဘာတရားနဲ႔မႀကည့္ပဲ တရားသေဘာနဲ႔ႀကည့္ေတာ့ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ႔ ပစၥည္းေတြအေပၚလည္း တပ္မတ္မႈ႔မရွိေတာ့ဘူးေလ!''
  ''အေပၚယံအရ ယူဆမယ္ဆိုရင္ ေဒၚဘြားရွင္ရဲ့ ႀကက္ကိုခိုးစားလို႔ ေဒၚဘြားရွင္က မင္းကို ေအာက္လမ္းပညာနဲ႔ ျပဳစားလိုက္ပါတယ္လို႔ ေျပာႀကဦးမွာေသခ်ာတယ္''
   ''တကယ္ေတာ့ သူ႔ရဲ့ေမတၱာေတြက မင္းကိုစူးေစခဲ႔တာပဲ သူမ်ားေတြလို ေဒၚဘြားရွင္လဲ ေဒါသတရားနဲ႔ ဆဲဆိုလိုက္မယ္ဆိုရင္ မင္းခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ အခုလိုႀကက္ေမႊးေတြလဲ ေပါက္လာမဟုတ္ဘူး…''

   ''ဟင္!… ဒါဆို အဘေျပာခ်င္တာက…"
  "ဟုတ္တယ္!… ေဒၚဘြားရွင္ မင္းအေပၚေမတၲာမပ်က္သ၍ မင္းအခုလို ႀကက္ေမႊးေတြရွည္ထြက္လာဦးမွာပဲ''
   ''ဟာဗ်ာ… အဘရာ… က်ဳပ္အဲ့ဒါေတြအခုမွသိတယ္… က်ဳပ္တကယ္ေနာင္တရပါျပီဗ်ာ… အခုက်ဴပ္ကိုယ္ေပၚက အေမႊးအမ်ွင္ေတြ ေပ်ာက္သြားေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ''
  ''အင္း!… လုပ္ဖို႔တစ္နည္းပဲရွိတယ္… မင္းအေပၚမွာထားတဲ႔ ေဒၚဘြားရွင္ရဲ့ ေမတၲာေတြ ေျပေပ်ာက္သြားမွျဖစ္မယ္ မဟုတ္ရင္ မင္းကိုယ္ေပၚက ႀကက္ေမႊးေတြေပ်ာက္မွာမဟုတ္ဘူး''
    ''ဒါဆိုက်ဴပ္ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲအဘ''
   ''ေဒၚဘြားရွင္ဆီကိုသြား… ေဒၚဘြားရွင္ႀကီးက ငယ္ငယ္တည္းက သူ႔ခါးကိုတို႔ရင္ ေယာင္တတ္တယ္!… ျပီးေတာ့သိပ္လဲစိတ္ဆိုးတာ ေဒၚဘြားရွင္အေႀကာင္း ငါေကာင္းေကာင္းသိတယ္ မင္းကလဲ သူ႔သားနဲ႔တရြယ္တည္း သူ႕လက္ေပၚမွာ ႀကီးျပင္းလာတယ္လို႔ ယူဆလို႕ရတယ္''
  ''ဒီေတာ့… သူ႔ဆီကိုးသြားျပီး သူ႔ခါးကိုတို႔ အဲ႔ဒီအခါက်ရင္ မင္းနာမည္ေခၚျပီး သူေယာင္မိေယာင္ရာေတြ ေယာင္လာလိမ့္မယ္ အဲ႔ဒါဆို တစ္နည္းအားျဖင့္ မင္းအေပၚကိုသူစိတ္ဆိုးျပီး ေမတၲာပ်က္သြားလိမ့္မယ္ အဲ႔ဒါဆိုရင္ မင္းကိုယ္ေပၚက ႀကက္ေမႊးေတြ ေပ်ာက္သြားမွာေသခ်ာတဟ္''
 
 သားျဖစ္သူေအာင္ႀကီးအား ဘႀကီးေက်ာ္မွထိုသို႔ေျပာဆိုလိုက္ေလသည္။ သို႔ႏွင့္ ေအာင္ႀကီးမွာ မိမိ၏တစ္ကိုယ္လံုး ႀကက္ေမႊးမ်ားထြက္ေနသည္ေႀကာင့္ အလြန္ပင္ ရွက္ေႀကာက္မိရင္း ေဒၚဘြားရွင္၏ေနအိမ္ဆီသို႔ ျခံဳေစာင္ပတ္ခါ ဦးတည္သြားေလခဲ႔သည္။ ေဒၚဘြားရွင္အိမ္ေရွ႕သို႔ ေရာက္သည္နွင့္ ေအာင္ႀကီးမွာ

''ဗ်ိဳ႕… ေဒၚဘြားရွင္… အဘြားရွင္''
  ''ဟဲ႔!… ဘယ္သူတုန္း''
''က်ဳပ္ပါ. ေအာင္ႀကီး''
   ''ဟဲ႔… ငေအာင္ ေစာင္ႀကီးပတ္ျပီး ဘာေတြလုပ္ေနတာတုန္း… နင္နဲ႔ဟယ္ အိုက္ရပူရတဲ႔ကထည္း… လာ… အိမ္ထဲဝင္''

''ဘယ္လိုျဖစ္လာတာတုန္း!… ငဖ်ားတတ္ေနတာလား''
   ''ႀကီးေတာ္ က်ဳပ္ကို ႀကီးေတာ္ အားရပါးရ ဆဲပါဗ်ာ… က်ဳပ္ကိုဆဲပါ''
''ဟင္… ဘယ့္နွဟယ္… ငါ့ကိုအကုသိုလ္လာေပးေနတာ နင့္ကိုဘာလို႔ဆဲရမွာတုန္း''
 ''လုပ္ပါႀကီးေတာ္ရာ က်ဴပ္ကိုဆဲေပးပါ က်ုဳပ္ကိုႀကီးေတာ္ စိတ္ရွိလက္ရွိဆဲလိုက္ပါ''
  ''ဒီေကာင္ေလး ငါ့ကိုေနာက္ေနတာလား… ဘာျဖစ္ေနတာလဲ''
  ''ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး က်ဳပ္ကိုႀကီးေတာ္ ဆဲမွာလား မဆဲဘူးလား''
  ''ဟက္ေအး!… ငါကနင့္ကိုဘာလို႔ဆဲရမွာလဲ''
  ''ဒါဆိုလဲျပီးေရာ!…''

   သေဘာေကာင္းလြန္းလွသည့္ ေဒၚဘြားရွင္ဟာ ေအာင္ၿကီးအား ေနအိမ္အေပၚတြင္ အႀကမ္းေရျဖင့္ ဧည့္ခံခါ စကားလက္ခံေျပာေစသည္။ ေအာင္ႀကီးတစ္ေယာက္ အိမ္ေပၚသို႔ တတ္ေရာက္လာကတည္းမွ ေဒၚဘြားရွင္အား ဆဲဆိုခိုင္းေနခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ေဒၚဘြားရွင္မွာ မည္သို႔မွပင္ သူ၏နႈတ္မွ ေအာင္ႀကီးအေပၚ၌ ေမတၱာပ်က္ပ်ယ္ေသာ အမူယာမ်ား မေတြ႕ခဲ႔ရေခ်။ သို႔ႏွင့္ ဖခင္ဘႀကီးေက်ာ္ ေျပာဆိုလိုက္သည့္အတိုင္း ေအာင္ႀကီးမွာမူ ထိုင္ေနရာမွ ရုတ္တရက္ထလိုက္ခါ ေဒၚဘြားရွင္၏ခါးအား လက္ျဖင့္တိုလိုက္ေစသည္။

  ထိုအခါ ေဒၚဘြားရွင္မွာ သူ၏နႈတ္မွ ကေယာင္ကတမ္းစကားမ်ားစြာ ေျပာစြာလာခဲ႔ရင္း ေအာင္ႀကီးအား လြန္စြာစိတ္မိေခ်သည္။ ပို၍ပင္ဆိုးသည္က မိမိအား ခါးတို႔ေစခဲ႔ရင္း ေအာင္ႀကီးမွာမူ မိမိတစ္ေယာက္ ကေယာင္ကတမ္းေျပာဆိုလာသည့္ စကားမ်ားအားႀကားသြားေစကာ ဟားတိုက္ရယ္ေမာေစျခင္းေႀကာင့္ ေဒၚဘြားရွင္မွာမူ ေဒါသမ်ားမိုးထိေရာက္ခဲ႔ရသည္။ ထိုကဲ႔သို႔ ေယာင္တတ္ျခင္းအား ေဒၚဘြားရွင္မွာမူ ေမ့ေဖ်ာက္ထားခဲ႔သည္မွာ နွစ္ကာလႀကာျမင့္ေနျပီျဖစ္သည္။

 သူမအပ်ိဳစင္ဘဝမွ သူမအား ခါးတို႔ခါ ေလွာင္ေျပာင္ခဲ႔သည့္ သူမ်ာအား ေဒါသတႀကီးဆဲဆိုမုန္းတီးခဲ႔ဘူးသည္။ ယခုအခ်ိန္ထိလဲ ေဒၚဘြားရွင္မွာ သူမအား ခါးတို႔စေနာက္သည့္ လူမ်ားအား ေဒါသႀကီးစြာထြက္မည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္မည္ကို ငယ္ေပါင္းဘႀကီးေက်ာ္တစ္ေယာက္ သိရွိခဲ႔ျပီး သားျဖစ္သူေအာင္ႀကီးအား ထိုသို႔ေစခိုင္းလိုက္ျခင္းျဖစ္ေစသည္။

ေဒၚဘြားရွင္မွာ ေဒါသႀကီးစြာနွင့္ ေအာင္ႀကီးအား ဆဲဆိုခါေနအိမ္အေပၚမွ နွင္ထုတ္ေစခဲ႔သည္။ တစ္ေန႔လံုးတြင္လည္း ေဒၚဘြားရွင္မွာ ေအာင္ႀကီး၏အေပၚသို႔ ေမတၱာပ်က္ပ်ယ္ခါ စိတ္ဆိုးမေျပခဲ႔ေခ်။ သို႔မွသာလ်င္ ေအာင္ႀကီး၏ခႏၶာကိုယ္ေပၚ၌ ထြက္ေပၚေနခဲ႔ေသာ ႀကက္ေမႊးမ်ားကဲ႕သို႔ အေမႊးအမွ်င္မ်ားမွာ တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားရေလသည္။

 ေနာက္တစ္ေန႔တြင္မူ ဘႀကီးေက်ာ္နွင့္ သားျဖစ္သူေအာင္ႀကီးတို႔မွာ ေဒၚဘြားရွင္၏ေနအိမ္ဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ျပီး ေအာင္ႀကီး၏အေႀကာင္းမ်ားအား အေႀကာင္းစံုရွင္းျပေစခါ ဝန္ခ်ေတာင္းပန္ေလခဲ႔သည္။ မိမိ၏ႀကက္မ်ား ေန႔စဥ္နွင့္အမွ် ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ႔ရေသာ္လည္း ေဒၚဖြားရွင္မွာ ခိုးယူသူအေပၚ၌ မတၱာတရားမပ်က္ပ်ယ္ ေမတၱာတရားနွင့္ တုန္႔ျပန္ခဲ႔ျခင္းေႀကာင့္ ေအာင္ႀကီး၏ကိုယ္ေပၚတြင္ ေဒၚဖြားရွင္၏ႀကက္မ်ားကဲ႔သို႔ အေမႊးအမွ်င္မ်ား ေပၚထြက္လာခဲ႔ရျခင္းျဖစ္သည္။

 ေဒၚဘြားရွင္တစ္ေယာက္ ေမတၱာပ်က္ပ်ယ္သြားမွသာလ်င္ ေအာင္ႀကီးသည္လည္း ခႏၶာကိုယ္အေပၚမွ ႀကက္ေမႊးမ်ားပ်ယ္ေပ်ာက္သြားခဲ႔ရသည္။ ထိုေန႔မွစတင္ခါ ေအာင္ႀကီးသည္လည္း ေမတၱာတရား၏အစြမ္းပကာသတို႔အား သိရွိေစခဲ႔ရင္း မေကာင္းမႈ႕မ်ားစြန္႔ခြာသြားေစခါ သာသနာေဘာင္၌ ရဟန္းဝတ္ျဖင့္ ကိုယ္က်င့္တရားေစာင့္ထိန္းေစခဲ႔ရင္း ေမတၱာတရားသာလ်င္ ေရွ႕တန္းထားခဲ႔ေလေတာ့သည္။

                              ****
ဤဇာတ္လမ္းေလးအား ဖတ္ရႈ႕ခဲ႔ျပီးေနာက္ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားရရွိသြားခဲ႔လ်င္ စာေရးသူ ကြ်န္ုပ္အဖို႔ ေရးသားရက်ိဳးနပ္ပါ၏။   ။

                              ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
                              စာေရးသူ - ထီးကေလး
                             (ရင္နွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္)


pdf/book apk အျဖစ္လိုခ်င္လ်င္ Downloadလုပ္ရန္ >>> http://hteekalayblog.blogspot.com/2016/04/pdf-book-apk.html

More Stories >> http://hteekalayblog.blogspot.com/