လိုက္သူမ်ားနွင့္
ဖုတ္ေကာင္
အပိုင္း (၅)
စာေရးသူ - ထီးကေလး
(ရင္နွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္)
**
ယေန႔ည၌ မိမိကိုယ္တိုင္ ထိုေက်းရြာတြင္ ဖုတ္ေကာင္ေလလား၊ လူသတ္တရားခံေလလားဟူ၍ ခိုင္လံုေသာသက္ေသအား ရွာေဖြမည္ဟု ေျပာဆိုေလေတာ့သည္။
' ကို … ရြာထဲကလူေတြ ဒီေန႔အလုပ္ရႈတ္ေနၾကသလိုပဲ ဘာေတြမ်ားျဖစ္ေနၾကလဲမသိဘူး'
' ေၾသာ္ေကရယ္ … သူတို႔လဲ သူတို႔အလုပ္နဲ႔ သူတို႔ရွိၾကမွာေပါ့'
' ဟုတ္တယ္အစ္ကိုရဲ့ … ဒါေပမယ့္ ဒီေန႔ပိုျပီး အလုပ္ရႈတ္ေနၾကသလိုပဲ … ေက ေစ်းကအျပန္ေတြ႕ခဲ႔တာ ရြာလူၾကီးလဲ မ်က္နွာသိပ္မေကာင္းဘူး ေစ်းထဲမွာလဲ ဘာတဲ႔ … ေသြးစုတ္ဖုတ္ေကာင္ ဆိုလား ! '
' ဟားဟား … မိန္းမကေတာ့ေလ ေျပာေတာ့မယ္ ေသြးစုတ္ဖုတ္ေကာင္ဟုတ္လား… ငါ့မိန္းမတစ္စြန္းတစ္စ ဘာေတြမ်ားၾကားလာရတာလဲ'
' မသိပါဘူး အစ္ကိုရယ္ … ကဲထားလိုက္ပါေတာ့ … ကိုၾကိဳက္တတ္တဲ႔ ငါးေသတၲာဝယ္လာတယ္ … ေကကိုယ္တိုင္ခ်က္ေၾကြးမယ္ေလ'
' ဟားဟား … ငါ့မိန္းမရဲ့ အေကာင္းဆံုးလက္ရာေလးကိုေတာ့ စားရေတာ့မယ္ '
' ညတုန္းက ရြာကလူငယ္ေတြ ရြာဝင္ေပါက္အားလံုးကို ကင္းေစာင့္ၾကတယ္ေလ … အဲ႔ဒါေၾကာင့္ အစ္မေအးရဲ့ ဝက္ေတြလဲမေပ်ာက္ဘူး … တစ္ရြာလံုးလဲ ေအးေအးျငိမ္းျငိမ္းနဲ႔ မိုးလင္းလာခဲ႔တယ္'
' ဟုတ္တယ္ေကေရ … မင္းေယာက္်ားလဲ ဘယ္ေန႔ကင္းအလွည့္က်မလဲ မသိေသးဘူး … ေတာ္ေသးတာေပါ့ မဂၤလာဦးညမွာ ကင္းေစာင့္ရတာမ်ဳိးမျဖစ္လို႔'
' ဟြန္း … အစ္ကိုကေတာ့ လုပ္ျပီ '
ဇနီးသည္ေကအား အျမဲတေစ ေပ်ာ္ရႊင္စြာထားတတ္သည့္ ဆန္းေလးတစ္ေယာက္မွာေတာ့ အခ်ိန္ျပည့္သာလ်င္ က်ီစယ္စေနာက္ေနေလ့ရွိျပီး သာယာေပ်ာ္ရႊင္ေသာ မိသားစုဘဝေလးအား ဖန္တီးေပးနိုင္ခဲ႔သည္။ ကင္းေစာင့္လူငယ္သံုးဦး ေသဆံုးျခင္းနွင့္ပတ္သတ္ျပီး ထူးဆန္းစြာျဖစ္ေပၚလာခဲ႔ေသာ ျဖစ္ရပ္တစ္ခ်ိဳ႕အား ရြာလူၾကီးနွင့္ရြာသားတစ္ခ်ိဳ႕သာ သိရွိထားၾကျပီး တစ္ရြာလံုးအား ေၾကာက္လန္႔ၾကမည္ကို စိုးရိမ္၍ ရြာလူၾကီးတစ္ေယာက္မွာေတာ့ တိတ္တဆိတ္ ထိုျဖစ္ရပ္အား ကာကြယ္နိုင္္ရန္သာ ၾကံစီေနေလခဲ႔သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ရြာရွိ ဆန္းေလးနွင့္ေက ဇနီးေမာင္နံနွစ္ဦးတင္သာမက ရြာသူရြာသား တစ္ခ်ိဳ႕သည္လည္း ထိုျဖစ္ရပ္အား ေကာင္းစြာမသိရွိခဲ႔ေခ်။
' လူၾကီး … က်ဳပ္တို႔လူငယ္ေတြနဲ႔ လူၾကီးပဲ မနက္က ကိစၥကိုသိထားၾကတာေနာ္ … ရြာသားေတြကို အသိေပးလိုက္ရင္ မေကာင္းဘူးလား'
' ဟ … အသိကို သတိနဲ႔ နားေထာင္ရင္ ဘာမွမျဖစ္ဘူးထြန္းေမာင္ရ … အဲ႔လိုမွ မဟုတ္ပဲ အသိေပးလိုက္တာကို သတိမထားပဲ ေၾကာက္ကန္ ကန္ကုန္မွ အားလံုးအႏၲရယ္ျဖစ္ကုန္မွာ … ငါလဲသက္ဆိုင္ရာကို အေၾကာင္းၾကားထားျပီးျပီး စခန္းမွဴးၾကီးကိုယ္တိုင္ ငါတို႔ရြာကို ဒီည သူကိုယ္တိုင္ အကဲလာခတ္မယ္လို႔ ေျပာလိုက္တယ္ … ရဲအရာရွိၾကီးေရာက္လာမွ တစ္ရြာလံုးအတြက္ သူစီစဥ္ေပးလိမ့္မယ္'
' ဒါဆိုလဲ ျပီးတာပဲဗ်ာ … ရြာထဲကလူေတြ အသြားအလာ ဆင္ျခင္လို႔ရေအာင္ေတာ့ လူၾကီးအရိပ္ေငြ႔ေလး သတိေပးထားဦး … ညေနေဆာင္းျပီဆိုတာနဲ႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပင္မထြက္ခိုင္းေတာ့တာ အေကာင္းဆံုးပဲ'
' ေအးကြ … မင္းအၾကံေပးထား မဆိုးဘူး စိတ္ခ်စိတ္ခ် ငါသတိေပးထားလိုက္ပါ့မယ္'
'ဗ်ိဳ႕! … လူၾကီး … ဗ်ိဳ႕ !… အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး'
' ေဟး! … ဘယ္သူတုန္းကြ '
' က်ဳပ္ပါ … ျမင့္ေဝ'
' ေၾသာ္ … ျမင့္ေဝ! … အေပၚတတ္ခဲ႔ေလကြာ'
' စခန္းမွဴးၾကီးလဲ ပါလာတယ္ '
' ေၾသာ္ … စခန္းမွဴးၾကီး ၾကြပါခင္ဗ် '
' ဟုတ္ကဲ႔ လူၾကီး ! … လူၾကီး အေၾကာင္းၾကားတဲ႔ ကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ကြ်န္ေတာ္လာခဲ႔တာပဲ ဒီည ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ ခင္ဗ်ားတို႔ရြာလံုျခံဳေရးအတြက္ တာဝန္ယူေပးမယ္ ဟုတ္ျပီလား'
' ေက်းဇူးတင္ပါတယ္စခန္းမွဴးၾကီးရာ … က်ဳပ္တို႔ခ်ည္းပဲ ဘာလုပ္လိ႔ု ဘာကိုင္ရမွန္းကို မသိေတာ့ဘူး'
' ဘာမွ မစိုးရိမ္ပါနဲ႔ … ကြ်န္ေတာ္တို႔တတ္နိုင္သမွ် တရားခံကိုေဖာ္ထုတ္ေပးသြားမွာပါ'
' ဟုတ္ … ဟုတ္ကဲ႔ ဒါနဲ႔ေလ မနက္က အျဖစ္ပ်က္ကို ရြာကလူေတြ မသိၾကေသးဘူး က်ဳပ္နဲ႔ဒီက လူငဟ္တစ္ခ်ိဳ႕ပဲ သိထားၾကတာ … ရြာကလူေတြကို အသိေပးလိုက္လို႔ ျဖစ္ပါ့မလားစခန္းမွဴးၾကီး'
' အင္း … ေနဦးဗ် … အေၾကာင္းကိစၥခိုင္လိုင္လံုလံုမရွိေသးေတာ့ မေျပာျပေသးတာေကာင္းတယ္ … ဒါေပမယ့္ အရိပ္အေငြ႕ေလးေတာ့ သတိေပးထားလိုက္ပါ'
' ဟုတ္ကဲ့စခန္းမွဴးၾကီး … ရြာမွာ လူဦးရည္မ်ားတယ္ အသက္ၾကီးပိုင္းေတြနဲ႔ ကေလးေတြက သံုးပံုနွစ္ပံုရွိေနေတာ့ … သူတို႔အတြက္ စိုးရိမ္မိိလို႔ပါ'
' အရင္က လူၾကီးတို႔ရြာမွာ အခုလိုျဖစ္ခဲ႔ဘူးလား'
' တစ္ခါမွ မျဖစ္ခဲ႔ဘူးပါဘူး … က်ဳပ္က ငယ္ေမြးျခံေပါက္ ဒီနယ္မွာၾကီးျပင္းလာတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ဗ် … ပတ္ဝန္းက်င္နယ္ေတြမွာ မေအးခ်မ္းျဖစ္ရင္ေတာင္ က်ဳပ္တို႔ၾကံခင္းနယ္ေလးက ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ေနထိုင္လာနိုင္ခဲ႔တာ … အခုမွဗ်ာ … ထူးထူးျခားျခားအျဖစ္ပ်က္နဲ႔ လာၾကံဳေနရတယ္လို႔'
' ေသဆံုးသူ သံုးေယာက္တည္းက တစ္ေယာက္က လူၾကီးတို႔ေရာက္ခါမွ ေသသြားခဲ႔တာေနာ္ … သူတို႔အေလာင္းမွာ တစ္ျခားဘာဒဏ္ရာေတြ ရွိေနေသးလဲ … ဥပမာ တစ္ကိုယ္လံုး ျပာသြားတို႔ နီသြားတာတို႔ေပါ့'
' အင္း … ေမာင္ေဌးတို႔ အဲ႔ဒီလိုမျဖစ္ခင္က ရြာမွာ သူတို႕လို႔ပဲ ကြ်ဲ၊ႏြားတိရိစၧာန္ေတြ ဂုတ္မွာအကိုက္ရာနဲ႔ သံုးရက္ဆက္တိုက္ ေသခဲ႔ရတယ္ … က်ဳပ္တို႔လဲ အဲ႔ဒီေတာေကာင္ၾကီးကို ေစာင့္ဖမ္းတဲ႔ မေန႔ညမွာပဲ ေမာင္ေဌးတို႔လဲ အဲ႔ဒီတိရိစၧာန္ေတြလို အကိုက္ခံရျပီး ေသခဲ႔ရတယ္ … တစ္ျခားခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ ဘာဒဏ္ရာမွေတာ့ မေတြ႔မိဘူးဗ် စခန္းမွဴးၾကီးေျပာသလို တစ္ကိုယ္လံုး ျပာသြားတာမ်ိဳးလဲ မေတြ႔မိဘူး … ဂုတ္တစ္ခုတည္းမွာပဲ အကိုက္ရာအၾကီးၾကီးေတြ႔တယ္ … '
' အဲ႔ဒီ အကိုက္ရာက ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးလဲ လူၾကီးမွတ္မိလား'
' မွတ္မိတာေပါ့ ေခြးကိုက္တဲ႕ ဒဏ္ရာမ်ိဳးလိုပဲ နွစ္ေလာက္မေလာက္ အကြာအေဝးမွာ အစြယ္အေပၚေအာက္ ေလးေခ်ာင္းအရာကေတာ့ ထင္းေနတာပဲဗ်'
' ဟင္ … ဒါဆို … ဘယ္လိုေတာေကာင္မ်ိဳးပါလိမ့္'
' အဲ႔ဒါေျပာတာေပါ့ စခန္းမွဴးၾကီးရာ … က်ဳပ္ရြာသူရြာသားေတြအတြက္ အရမ္းစိတ္ပူမိတယ္ … ေသသြားတဲ႔ ေမာင္ေဌးတိုု႔မိသားစုေတြကလဲ က်ဳပ္ရဲ့ တူ၊သားလို႕ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ႔ရတာ … စိတ္မေကာင္းဘူးဗ်ာ'
' အင္း … ဟုတ္ပါျပီ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ဳပ္တို႔ေရာက္လာျပီပဲ ဘာမွ မစိုးရိမ္နဲံေတာ့ အခုလံုျခံဳေရးအတြက္ က်ဳပ္ျပင္ဆင္စရာရွိတာေလးေတြ ျပင္ဆင္ေပးမယ္ လူၾကီးနဲ႔ဒီကလူငယ္တစ္ခ်ိဳ႕က က်ဳပ္ကိုလိုအပ္တာေလး ဝိုင္းလုပ္ေပး ဟုတ္ျပီလား''
' ဟုတ္ကဲ႕ စခန္းမွဴးၾကီး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္'
ၾကံခင္းနယ္အပိုင္ လသာေက်းရြာသို႕ နယ္ေျမပိုင္စခန္းမွဴးၾကီး ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ျပီး ေန႔လည္ခင္းအခ်ိန္၌ ရြာမွလူငယ္တစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္ ရြာဝင္ေပါက္ျခံစည္းရိုးမ်ားအား လံုျခံဳစြာခတ္လ်က္ မိမိ၏အေတြးထဲမွ ေသြးစုတ္ဖုတ္ေကာင္ေလလား လူသတ္သမားေလးလားဟု ခြဲျခားမရပဲ ထိုညတြင္သာ အျဖဴအမည္း သည္းကြဲစြာေလ့လာမည္ဟု ၾကံဆထားခဲ႔ေလသည္။
ဆယ္ေပမွ်ျမင့္ေသာ ကင္းစင္တစ္ခုအား တည္ေဆာက္ထားေစျပီး ယေန႔ညမွ ထိုကင္းစင္ေပၚ၌ မိမိကိုယ္တိုင္အကဲခတ္ ေစာင့္ၾကည့္မည္ျဖစ္သည္။ ရြာသူရြာသား တစ္ခ်ိဳ႔႕မွာလည္း ထိုသို႔ ျပဳလုပ္ေနၾကသည္ကို ေတြ႕ျမင္ေနခဲ႔ေသာ္လည္း မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ျပဳလုပ္ေနၾကသည္ကို မသိ ရပ္ရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးမွ ေတာရိုင္းသားေကာင္ၾကီး၏ ရန္အား ၾကိဳတင္ကာကြယ္ရန္ ျပဳလုပ္ေနျခင္းဟု ေျပာဆ္ိုထားခဲ႔ေလသည္။
***
' ဆရာ … ျခံေရွ႕မွာ ေကာင္ေလးေတြ ေရာက္ေနတယ္ ဆရာနဲ႔ေတြ႔ခ်င္လို႔တဲ႔ နာမည္က ထီးကေလး'
' ေၾသာ္ … ဝင္ခိုင္းလိုက္ေလ … '
' ဆရာ မဂၤလာပါ '
' ေအး မဂၤလာပါကြာ … လာ … ထိုင္ၾက'
' ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ … ဒါကြ်န္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြပါ သူကလမ္းကေလး မွ်ားကေလး ငါးကေလး တန္ခိုး'
' ဟင္ … ဒါဆို ထီးကေလးဆိုတာ မင္းေပါ့'
' ဟာ … ဆရာကလဲ သိရဲ့သားနဲ႔'
' ေအးကြ … ငါသိတဲ႔ ေမာင္ထီးကေလးက ငါ့တပည့္ထီးကေလး အခုထီးကေလး …! ဒါဆို မင္းတိုု႔ငါးေယာက္က ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ႔ အမွဴ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားကို ေဖာ္ေပးခဲ႔တဲ႔ လူငယ္ငါးေယာက္ဆိုတာလား'
' ဟုတ္ပါတယ္ဆရာ '
' ဟ … ေမာင္ထီးေလး … အေစာၾကီးတည္းက ဘာျဖစ္လို႔ငါ့ကို မေျပာရတာလဲ ေမာင္ရင္တိုု႔အားလံုးကို ေတြ႔ရတာ အတိုင္းမသိဝမ္းသာမိပါတယ္'
' ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ … ကြ်န္ေတာ္တို႔သူငယ္ခ်င္းေတြ သန္ဘက္ခါေစာနယ္ဘက္ကို ခရီးထြက္ၾကေတာ့မယ္ ဆရာမ်ား…¡ ဆန္းေလးသတင္း ရျပီးလားဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိခ်င္လို႕ လာေမးတာပါ'
' ဘယ္ရမွာလဲ ထီးေလးရာ … ဆရာတို႔လဲ အဖက္ဖက္ကေန စံုးစမ္းထားၾကတယ္ … ဒါေပမယ့္ သားေလးရဲ့ သတင္း ဘာတစ္ခုမွ မၾကားရေသးဘူး … ဒါဆရာ့ဇနီးေလ … ၾကည့္စမ္းပါဦး သူပဲေျပာတုန္းက ေျပာလိုက္ျပီးေတာ့ ေန႔တိုင္းမအိပ္နိုင္ မစားနိုင္ျဖစ္ေနရတယ္'
' အန္တီေျပာလိုက္တာ လြန္သြားခဲ႔တယ္ ငါ့တူတိုု႔ရယ္ မင္းတို႕ငါးေယာက္က အန္တီတို႔ၾကားဘူးထားတဲ႔ ကိုေမာင္ဝင္းရဲ့ မိတ္ေဆြေတြဆိုေတာ့ ဆန္းေလးကို ေတြ႔ေအာင္ရွာေပးနိုင္လိမ့္မယ္ဆိုတာ အန္တီယံုၾကည္တယ္ … ဆန္းေလးကို ေတြ႔ရင္ေျပာလိုက္ပါ အန္တီနဲ႔မင္းဆရာက သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို မခြဲေတာ့ပါဘူးလိ႔ု'
' စိတ္ခ်ပါအန္တီ … ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဆန္းေလးကို ေတြ႔ေအာင္ရွာေပးပါ့မယ္ '
' ေအးကြယ္ … ဆရာတို႔စိုးရိမ္တာက အေဝးေျပးလမ္းမမွာ ေမာင္ထီးေလးတို႔နဲ႔ သားေလးဆံုခဲ႔တုန္းကလို လူဆိုးဓားျပေတြနဲ႔ ေတြ႕ျပီး တစ္ခုခုျဖစ္သြားမွာကို စိုးရိမ္ေနၾကတာ'
' စိတ္ခ်ပါ ဆရာ … မစိုးရိမ္ပါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တိုု႔ ေစာနယ္ကို အရင္မဝင္ခင္ သာစည္တစ္နယ္လံုးကို ေျမလွန္ရွာမယ္ … ဆန္းေလးကို ေတြ႔မွာပါဆရာနဲ႔အန္တီ စိတ္ေအးေအးထားၾကပါ'
' ေအးကြယ္ … ဒီက … '
' ကြ်န္ေတာ္ တန္ခိုးပါ'
' ေၾသာ္ … တန္ခိုးဆိုတာလား … ေမာင္ရင့္အေၾကာင္းကိုေတာ့ ဆရာသိထားျပီးသားပါ ေမာင္ရင္တို႔လို လူငယ္ေတြတစ္စုတစ္စည္းတည္း စည္းလံုးညီညႊတ္ၾကတာ သိပ္ကိုတန္ဖိုးရွိတယ္ … ဆရာတို႔လင္မယားနွစ္ေယာက္ ေမာင္ရင္တို႔ေက်းဇူးကို မေမ့ပါဘူး'
' ရပါတယ္ဆရာ … ရပါတယ္ … ကြ်န္ေတာ္တို႔က အဲ႔ဒီလို တကယ္အကူညီလိုေနလို႔ကေတာ့ အစြမ္းကုန္ကူညီေပးတတ္တဲ႔ အက်င့္ကိုဘယ္လို ေဖ်ာက္ပစ္ရမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး'
' ဟုတ္တယ္ဆရာ… တန္ခိုးၾကီးက အကူညီလာေတာင္းရင္ ထမင္းစားေနရင္းနဲ႕ေတာင္ ထျပီးလိုက္ကူညီေပးတာ လက္ေတာင္ေဆးတာမဟုတ္ဘူး'
' ဟား ဟားဟား ဟား … ဒီလိုအစေနာက္ သန္တဲ႔ပံုစံမ်ိဳးဆို လမ္းကေလးဆိုတာပဲ ျဖစ္ရမယ္'
' ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ … ကြ်န္ေတာ္လမ္းကေလးပါ'
' အားလံုးကို ေတြ႕ရတာ ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ထပ္ျပီး ဝမ္းသာမိပါတယ္'
' ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ … ကြ်န္ေတာ္တို႔ သန္ဘက္ခါတြက္ စီစဥ္စရာေလးေတြရွိလို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို ျပန္ခြင့္ျပဳပါဦး'
' ေကာင္းပါျပီကြယ္ … ေကာင္းပါျပီ'
တစ္ဦးတည္းေသာ သားေလးမို႔ မိဘနွစ္ပါးမွာ အင္မတန္ခ်စ္သည္။ တခုလပ္ဟူေသာ မိန္းကေလးနွင့္ သေဘာမတူနိုင္ ျပင္းထန္းစြာ ေျပာဆိုလိုက္ျခင္းေၾကာင့္ သားျဖစ္သူ ဆရာဝန္ေလာင္းေလးမွာ မိဘမ်ား၏အဆက္သြယ္နွင့္ လြတ္ကင္းရာ နယ္ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕မွာသာ ဇနီးျဖစ္သူနွင့္ အေခ်ခ်ေနထိုင္ေနခဲ႔သည္။ မိဘမ်ားမွာ သားျဖစ္သူအား ခ်စ္သည့္စိတ္ျဖင့္ ခ်စ္သူနွစ္ဦးအား သေဘာတူစြာ လက္ထပ္ေပးမည္ကို သားျဖစ္သူ ဆန္းေလးတစ္ေယာက္ မသ္ိခဲ႔ေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ ဖခင္ျဖစ္သူအား ေတြ႕ရွိလိုက္သည္နွင့္ မိမိတို႔အား ခြဲခြာပစ္မည္ကို စိုးရိမ္ကာ ပုန္းခိုေနခဲ႔ရသည္။
ကြ်နု္ပ္နွင့္သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူမ်ား ဆရာ၏ေနအိမ္သို႔ ေရာက္ရွ္ိလာခဲ႔ျပီး ကြ်နိုပ္အား သားျဖစ္သူ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာေၾကာင့္ ဝိုင္းဝန္းရွာေပးရန္ အကူညီေတာင္းထားေသာ အေၾကာင္းအား သြားေရာက္ေမးျမန္းခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ သားျဖစ္သူ၏ သတင္းမွာ မည္သည့္အေၾကာင္းတစ္ခုမွ မသိရေသးေၾကာင္း ဆရာျဖစ္သူ ေျပာဆိုျပခဲ႔ျပီး ကြ်န္ုပ္နွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား လႈိက္လွဲစြာ အကူညီေတာင္းဆိုေနခဲ႔သည္။ ကြ်န္ုပ္တို႔အားလံုးသည္လည္း ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ ဆရာ့၏သားျဖစ္သူဆန္းေလးအား အစြမ္းကုန္ကူညီကာ ရွာေပးမည္ဟု ကတိေပးေျပာဆိုကာ ျပန္လည္ထြက္ခြာလာခဲ႔ေလသည္။
***
ညေနဆည္းဆာ ေနဝင္လုနီးပါး။ ၾကံခင္းနယ္အပိုင္ လသာေက်းရြာေလး၏ ညေနဆည္းဆာ ေနဝင္ခ်ိန္မ်ား၌ ၾကားရေလ့ရွိေသာ အိပ္တန္းတတ္ငွက္ေလးမ်ား၏ ေအာ္ဟစ္သံေလးမ်ားပင္လ်င္ ေပ်ာက္ကြယ္ေနခဲ႔ျပီး။ ေဆာင္းတြင္းညေနခင္း၏ ေအးစမ့္စမ့္ အရသာေလးနွင့္အတူ ယေန႔မနက္ခင္း၌ အံ႔ၾသၾကီးစြာျဖစ္ရပ္တစ္ခုအား ၾကံဳေတြ႕ခဲ႔ရေသာ ရြာရွိလူငယ္တစ္ခ်ိဳ႔မွာေတာ့ မိုးခ်ဳပ္မည္အား စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ေနေလခဲ႔သည္။
တျဖည္းျဖည္းနွင့္ အေမွာင္ထုဟာ ၾကီးဆိုးလာခဲ႔ျပီး ညဦးပိုင္းအခ်ိန္သို႔ပင္ ေရာက္ရွိလာေခ်ခဲ႔သည္။ ညပိုင္းသို႕ေရာက္ရွိလာသည္နွင့္ ရြာသူရြာသားမ်ားအား ေနအိမ္အတြင္း၌သာ ေနထိုင္ေစရန္ ရြာလူၾကီးနွင့္ရဲအရာၾကီးမွာေတာ့ နႈိးေဆာ္သတိေပးထားခဲ႔ျပီး ယူနီေဖာင္းမဟုတ္ သာမာန္အရပ္ဝတ္ျဖင့္ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ကင္းစင္ေပၚတြင္ ေနရာယူကာ ရြာသားတစ္ခ်ိဳ႕အား ထိတ္လန္႔ျခင္းမ်ား မျဖစ္ေစရန္ အားေပးႏွစ္သိမ့္ေနေလခဲ႔သည္။
' ခင္ဗ်ားတို႔ကလဲဗ်ာ … ဘာကိုေၾကာက္ေနရတာလဲ … '
' ေၾကာက္တယ္ဗ် ဆရာရ … က်ဳပ္တို႔ကိုယ္တိုင္ ေမာင္ေဌးတို႔အေလာင္းေတြ ထူးထူးဆန္းဆန္းျဖစ္လာတာ ေတြ႕ခဲ႔ရတာ … မ်က္လံုးလဲပြင့္လာတယ္ … ျပီးေတာ့ … လက္သည္းေတြကလဲ သိသိသာသာရွည္ထြက္လာတာ'
' ေအးေလ … အဲ႔ဒါေၾကာင့္ေျပာတာေပါ့ … ခင္ဗ်ားတို႔ေၾကာက္ေနမယ့္အစား အဲ႔ဒီေတာေကာင္ၾကီးကို က်ဳပ္တို႔အားလံုး ပူးေပါင္းျပီး အျမန္ဆံုးဖမ္းနိုင္မွ ခင္ဗ်ားတို႔ရြာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနနိုင္မွာ မဟုတ္ဘူးလား'
' ဟုတ္ … ဟုတ္ကဲ႔'
' ေအး … အဲ႔ဒါေၾကာင့္ေျပာတာ … ကဲအခု အားလံုး ကြ်န္ေတာ္သတ္မွတ္ေပးထားတဲ႔ ေနရာမွာ အသင့္ျပင္ျပီး ေနၾကပါ … အေၾကာင္းတစ္ခုခုထူးရင္ … အခ်က္ျပဖို႔ ကြ်န္ေတာ္လုပ္ေပးထားတဲ႔ သံေခ်ာင္းေခါက္ျပီး အခ်က္ျပလိုက္ဟုတ္ျပီလား'
' ဟုတ္ … … ဟုတ္ကဲ႔ '
' ေကာင္းျပီး … အားလံုး သတိဝီရိယရွိပါေစေနာ္'
ညဦးပိုင္းသို႔ေက်ာ္လြန္လာခဲ႔ေခ်ျပီး ။ အေရွ႔၊အေနာက္၊ေတာင္၊ေျမာက္ ရြာအဝင္ေပါက္မ်ားအား ကင္းေစာင့္လူငယ္မ်ား လက္နက္ကိုယ္ဆီ ကိုင္ေဆာင္ထားၾကျပီး ဂုတ္ေသြးစုတ္တတ္သည့္ ေတာေကာင္ၾကီး၏ အလာအား ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေလခဲ႔သည္။ ညဦးပိုင္းေက်ာ္လြန္ကာ ညဥ့္နက္သည့္အထိ ရြာအဝင္ေပါက္မ်ားဆီသို႔ ေခြးတစ္ေကာင္ေၾကာင္တမီီွးမွ် ဝင္ေရာက္လာခဲ႔ျခင္းမရွိခဲ႔ေခ်။ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္မွာလည္း ကင္းစင္အေပၚ၌ တစ္ညလံုးအိပ္စက္ျခင္းမျပဳပဲ မိမိ၏ေလ့လာထားခဲ႔ဘူးေသာ မွတ္တမ္းမ်ားအထဲမွ ဖုတ္ေကာင္ေလလား၊ ရက္စက္စြာသတ္တတ္သည့္ လူသတ္တရားခံေလလားဟူ၍ ခြဲျခားသိရွိရန္ ဇြဲေကာင္းစြာျဖင့္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေလခဲ႔သည္။
သို႔ေပမယ့္ ထူးထူးျခားျခားမည့္သည့္ အရိပ္အေယာင္တစ္ခုမွ် မေတြ႕ရပဲ ေဆာင္းတြင္းညခင္း၏ ေအးစမ့္စမ့္အထိေအာက္တြင္သာ မနက္အာရံုတတ္ခ်ိန္သို႔ နီးကပ္လာခဲ႔ေခ်ေတာ့သည္။ ဖုတ္ေကာင္၏ လက္ခ်က္ျဖင့္ ကင္းေစာင့္လူငယ္သံုးဦးဟာ ထိုသို႔မနက္အာရံုတတ္ခ်ိန္၌ပင္ ေသဆံုးခဲ႔ရေၾကာင္းအား မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ ရြာသားလူငယ္မ်ားဟာ ရိပ္စားမိခဲ႔ျပီ အာရံုတတ္မည့္ အခ်ိန္၌ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္ထံသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ျပီး
' ဗ်ိဳ႕ … ဆရာ '
' ေၾသာ္ ကိုထြန္းလွတို႔ပါလား … ထူးထူးျခားျခား ဘာတစ္ခုမွလဲ မေတြ႕ရပါလား'
' ဟုတ္တယ္ဗ်… က်ဳပ္တို႔လဲ တစ္ညလံုး တစ္ခ်က္မွမအိပ္ပဲ ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ႔တာပဲ ဘာအရိပ္အေယာင္မွ မေတြ႕ခဲ႔ရဘူး ဆရာေရာ !…'
' က်ဳပ္လဲ တူတူပါပဲဗ်ာ … ဘာမွ ထူးထူးျခားျခားမေတြ႕ရပါဘူး'
' ဒါဆို ဒီေန႔ဒီေကာင္ၾကီး မလာေတာ့ဘူးနဲ႔ ထင္ပါတယ္ဗ်ာ… က်ဳပ္တို႔အိမ္ခဏျပန္မယ္ ျဖစ္မလား'
' ျပန္ၾကေလ … က်ဴပ္ကေတာ့ မိုးလင္းမွပဲ ရြာထဲျပန္ဝင္လာခဲ႔မယ္လို႔ လူၾကီးကိုေျပာလိုက္ဦးဗ်'
' ဟုတ္ကဲ႔ ဆရာ … ဂရုစိုက္ေနာ္ '
ရြာသားလူငယ္မ်ားဟာ မနက္အာရံုတတ္ခ်ိန္၌ လက္နတ္ကိုယ္ဆီ ကိုင္ေဆာင္ထားၾကျပီး ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္ထံသို႔ ေရာက္ရွိလာကာ မိမိတိုု႔၏ ေနအိမ္သို႔ေခတၲမွ် ျပန္ၾကဦးမည္ဟု ေတာင္းဆိုခဲ႔ေလသည္။ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္မွာလဲ မည္သည့္ထူးျခားမႈ႕တစ္ခုမွ် မေတြ႕ရွိရပဲ ယခုအာရံုတတ္ခ်ိန္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္ေၾကာင့္ စိတ္ေအးစြာနွင့္ပင္ ရြာသားမ်ား၏ ေတာင္ဆိုခ်က္အား ခြင့္ျပဳလိုက္ေခ်ေတာ့သည္။
ေဝလီေဝလင္း မနက္အာရံုတတ္ခ်ိန္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ျပီး ေဆာင္းတြင္းမနက္ခင္း၏ ျမဴနွင္းမ်ားၾကားမွ မသည္းမကြဲ ပံုရိပ္တစ္ခုအား ဆယ္ေပေက်ာ္မွ်ျမင့္ေသာ ကင္းစင္အေပၚမွ ရဲအုပ္ၾကီးဝင္နိုင္ ေတြ႕ရွိေနခဲ႔ရသည္။ ထိုပံုရိပ္ဟာ ရြာေတာင္ပိုင္းဝင္ေပါက္လမ္းအတိုင္း ရြာထဲသို႔ ဝင္ေရာက္မည့္ဟန္ျဖစ္ျပီး ရဲအုပ္ၾကီးဝင္းနိုင္မွာ သူ၏တာဝန္အရစစ္ေဆးရန္ သြားေရာက္မည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အသင့္ေဆာင္လာသည့္ ေျခာက္လံုးျပဴးေသနတ္အား ခါးၾကားတြင္ထိုးလ်က္ ဓားေျမွာင္အား လက္မွာဆြဲကိုင္ကာ ကင္းစင္ေအာက္သို႔ တစ္ဆင့္ခ်င္း ဆင္းလာေခ်ခဲ႔သည္။ အေဝးမွလွမ္းျမင္ေနရေသာ ပံုရိပ္အနားသို႔ ရဲအုပ္ၾကီးဝင္းနိုင္အေရာက္လွမ္းမည္ ျဖစ္သည္။
ေျခလွမ္းမွန္မွန္ တစ္လွမ္းခ်င္း လွမ္းေနခဲ႔ေသာ ဝင္းနိုင္၏အနားသို႔ မသည္းမကြဲလႈပ္ရွားမႈ႕ၾကီးမွာ လ်င္ျမန္နီးကပ္စြာျဖင့္ ရုတ္တရက္ေရာက္ရွိလာခဲ႔သည္။ မိမိ၏အေရွ႕သို႔ လ်င္ျမန္စြာေရာက္ရွိလာခဲ႔ေသာ ဖုတ္ေကာင္ၾကီးအား ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္ ျဖည္းညင္းစြာနွင့္ေမာ့ၾကည့္မိလိုက္သည္။ မိမိ၏အရပ္အေမာင္းဟာ ငါးေပေက်ာ္မွ်သာ ရွိခဲ႔ျပီး ဖုတ္ေကာင္၏အရပ္အျမင့္မွာ ခုနွစ္ေပေက်ာ္မွ် ရွိေနေသာ္ေၾကာင့္ ဖုတ္ေကာင္၏ ဝမ္းဗိုက္ေနရာမွာ မ်က္နွာျပင္သို႕ ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္ ေျဖးညင္းစြာေမာ့ၾကည့္မိလိုက္ေလသည္။
မိမိ၏ေလ့လာထားခဲ႔ဘူးေသာ မွတ္တမ္းမ်ားထဲတြင္ ဖုတ္ေကာင္၏ပံုစံအား ရုပ္လံုးေပၚေအာင္ မွတ္တမ္းေရးဆရာမ်ား ေရးဖြဲ႕ထားနိုင္ခဲ႔ေသာ္လည္း မ်က္စိနွွင့္မျမင္ရေသာ္ေၾကာင့္ သာမာန္မွ်သာ ထင္ျမင္ခဲ႔ဘူးသည္။ ယခုအခါ ထိုဖုတ္ေကာင္ၾကီးမွာ မိမိ၏အေရွ႕ေမာက္သို႔ စိုက္ျမိဳက္စြာေရာက္ရွိလာခဲဲ့ျပီး အသားအရည္ေျခာက္ခမ္းေနသည့္ ဖုတ္ေကာင္၏မ်က္နွာျပင္အား မ်က္ဝါးထင္ထင္ျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည္။ မိမိ၏တစ္ကိုယ္လံုး ေက်ာက္သားကဲ႔သို႔ မတုန္မလႈပ္ပဲ မ်က္လံုးအိမ္မွာလဲ ဖုတ္ေကာင္၏မ်က္နွာအား ေမာ့ၾကည့္လ်က္သား ပါးစပ္မွာလဲ အေဟာင္းသား ျဖစ္ေနေလခဲ႔သည္။
ဖုတ္ေကာင္ၾကီးမွာ ပါးစပ္အားဟလ်က္ အာေခါင္သံပါေအာင္ ေအာ္ဟစ္ညည္းထြားလိုက္သည့္ အခ်ိန္မွာပင္ ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္ အသိစိတ္ျပန္လည္လာခဲ႔ျပီး ခါးၾကားမွ ေသနတ္အား ထုတ္ယူကာ စတင္ပစ္ခတ္ေလေတာ့သည္။ သို႔ေပမယ့္ လူသားမဟုတ္သည့္ ဖုတ္ေကာင္ၾကီးအတြက္ ထိခိုက္နာက်င္မႈ႕မ်ား မျဖစ္ေပၚပဲ ေသနတ္သံ၏ အသံေၾကာင့္သာ ဖုန္ေကာင္ၾကီးမွာ ဆယ္ေပေက်ာ္မွ် ခုန္ေပါက္ေက်ာ္လႊားသြားခဲ႔ျပီး ဝင္းနိုင္၏အေရွ႕မွ ေခတၲေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ႔ေလသည္။
အလင္းေရာင္ထြက္ေပၚလာေတာ့မည့္ ေဝလီေဝလင္းအခ်ိန္၌ မိမိတစ္ကိုယ္တည္းသာ ေသြးပ်က္စရာေကာင္းလွေသာ မ်က္နွာပိုင္ရွင္ ဖုတ္ေကာင္ၾကီးအား ေတြ႕ရွိခဲ႔ရျပီး ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္သာ ေဘးပတ္ပတ္လည္အား ေသနတ္ျဖင့္ လိုက္လံခ်ိန္းဆေနခဲ႔သည္။ သို႔ေပမယ့္ ဖုတ္ေကာင္ၾကီးမွာ မည္သည့္ဆီသို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ႔သည္ကို မသိ ။ ထိတ္လန္႔ေနေသာ အမူယာျဖင့္ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္မွာ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္အား ခပ္ျပင္းျပင္း ခ်လိုက္ေလသည္။
ေအးခ်မ္းလွသည့္ ေဆာင္းမနက္ခင္း၌ ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္၏ႎ ရင္တြင္းမွ အပူမ်ားအား မည္သူသိနိုင္မည္နည္း။ သူထင္ေနသည္ ဖုတ္ေကာင္ေလလား။ သို႔ေသာ္ ရဲအရွိတစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္အတြက္ အဘက္ဘက္မွေတြးေတာဆင္ျခင္ကာ လူသားစင္စစ္ လူသတ္သမားသည္လည္း ျဖစ္နိုင္ေနသည္။ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္အဖို႔ လူဆိုးထိန္းဘြဲ႔အားရရွိထားသည္ေၾကာင့္ လူသတ္သမားဆိုလ်င္ လြယ္ကူလ်င္ျမန္စြာျဖင့္ ဖမ္းစီးနိုင္မည္မွာေသခ်ာလွသည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း အရာရာအား ေပါ့ေလ်ာ့ေတြးထားခဲ႔ျပီး မိမိသာလ်င္အေတြးလြန္သြားေသာ္ေၾကာင့္ စိတ္ကူယဥ္ဆန္လွသည့္ ဒဏ္ယာရီမ်ားထဲမွ ဖုတ္ေကာင္ဆိုသည္မွာ မရွိနိုင္ပါဘူးဟု အေတြးမ်ားေၾကာင့္ ၾႈီကိဳတင္အစီစဥ္မ်ား မျပဳလုပ္ခဲ႔ရေသးေခ်။
မိမိ၏ပစ္ခတ္လိုက္ေသာ ေသနတ္သံေၾကာင့္ ဖုတ္ေကာင္ၾကီးမွာ မည္သည့္ဆီသို႔ ထြက္ခြာသြားခဲ႔သနည္း။ မိမိဆီသို႔ ျပန္လည္၍ေရာက္ရွိ မလာနိုင္ေတာ့ျပီလား။ ဖုတ္ေကာင္ေလလား၊ လူသတ္တရားခံေလလားဟူ၍ ေကာင္းစြာေဝခြဲမရသည့္ ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ယခုဖုတ္ေကာင္ၾကီးဆိုသည္မွာ မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႕လိုက္ရျပီး လူသတ္တရားခံပင္မဟုတ္ ဖုတ္ေကာင္ၾကီး၏ရန္စြယ္မ်ားအား ကာကြယ္သတိေပးရန္ အခ်ိန္မွီေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္စိုးရိမ္စြာျဖင့္ ရြာထဲသို႔ ဝင္ေရာက္ကာ လိုအပ္သည္မ်ားအား မွာၾကားေတာ့မည္ဟု ေတြးေတာမိရင္း တစ္ဖတ္သို႔လွည့္လိုက္ခ်ိန္မွာပင္ ဖုတ္ေကာင္ၾကီးမွာ သန္မာလွေသာ သူ၏လက္တံျဖင့္ ဝင္းနိုင္အား ေဝွ႔ရမ္းခ်လိုက္ေလသည္။ အာရံုတစ္ခုလံုး မူးေဝသြားခဲ႔ျပီး ေျမျပင္ေပၚ၌ လဲက်သြားကာ ဖုတ္ေကာင္၏လက္အတြင္းသို႔ မိမိေရာက္ရွိေတာ့မည္ကို သိလိုက္ရသည္။ သို႔ေပမယ့္ စိတ္သာလ်င္ ဖုတ္ေကာင္ၾကီးနွင့္အျပန္အလွန္ တိုက္ခိုက္ေနခဲ့ဲျပီး ခႏၶာကိုယ္တစ္လံုးထံုထိုင္ကာ မထနိုင္ေတာ့သည့္ ဝင္းနိုင္အား ဖုတ္ေကာင္ၾကီးမွာေတာ့ လြယ္ကူစြာျဖင့္ ဖမ္းယူကာ ဂုတ္ေသြးစုတ္ေလေတာ့သည္။
ဖုတ္ေကာင္အား ေသနတ္ျဖင့္ပစ္ခတ္လိုက္သည့္ အသံအား ရြာရွိလူငယ္မ်ားၾကားသိလိုက္ရျပီး ရြာလူၾကီးဦးေဆာင္ကာ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္ရွိေနမည့္ ကင္းစင္ဆီသို႕ အေျပးေရာက္ရွိလာခဲ႔ၾကသည္။ ကင္းစင္အေပၚ၌ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္အား မေတြ႕ရပဲ ကင္းစင္၏ပတ္ဝန္းက်င္ ဆယ္ေပေက်ာ္မွ် ေဝးကြာေနေသာ ေျမျပင္ေပၚ၌သာ လဲက်ေနသည့္ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္အား ေတြ႔ရွိလိုက္ရသည္။ လဲက်ေနသည့္ ဝင္းနိုင္၏အနားသို႔ ရြာသားမ်ားအေျပးသြားေရာက္ခါ ေပြ႕ဖတ္လိုက္ျပီး
' ဟာ … လူၾကီး … ရဲအုပ္ၾကီး ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ သက္ေသသြားျပီး'
' ဟင္ … ဟာ … မဟုတ္ပါဘူး … ဒီမွာၾကည့္စမ္း '
နွလံုးတည့္တည့္ ရင္ဘတ္ေနရာ၌ မိမိတြင္အသင့္ရွိေနေသာ ဓားေျမွာင္ျဖင့္ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္ဟာ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ ထိုးထားလ်က္ ေသဆံုးေနခဲ႔သည္အား ေတြ႕ရွိလိုက္ရသည္ေၾကာင့္ ရြာသားတစ္ခ်ိဳ႕မွာ အထင္ျမင္မွားကာ ေျပာဆိုမိလိုက္သည္။ သို႔ေပမယ့္ ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္၏ႎ ဂုတ္မွာေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ဖုတ္ေကာင္၏ႎအကိုက္ဒဏ္ရာအား ထပ္မံ ေတြ႔ရွိလိုက္ရျပီး
' ဟာ … သြားျပီ … ရဲအုပ္ၾကီးအကိုက္ခံလိုက္ရျပီ '
' ဟင္ … ဒီ … ဒီမွာစာေရးသြားတယ္ … ဘာတဲ႔ ဖုတ္ေကာင္'
မိမိ၏ရင္ဝယ္အတြင္း၌ ဖုတ္ေကာင္၏အေၾကာင္းနွင့္ ပတ္သတ္ျပီး ေျပာခ်င္လွေသာ အမွာစကားမ်ားဟာ ဝင္းနိုင္၏ရင္ထဲ၌ ျပည့္နွပ္စြာရွိေနခဲ႔သည္။ ဖုတ္ေကာင္၏ အားနည္းခ်က္၊အားသာခ်က္မ်ားအားလည္း ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္ ေျပာျပထားခ်င္ျပီး ျပည္သူမ်ားအတြက္ ကာကြယ္သြားေပးေစခ်င္ေသးသည္။ မိတ္ေဆြျဖစ္သူမ်ားကိုလည္း လူသတ္တရားခံမဟုတ္၊ ေသြးစုတ္တတ္သည့္ဖုတ္ေကာင္ၾကီးပင္ ျဖစ္ေနသည္ဟု ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္ သူ၏ဟန္ျဖစ္ေသာ မာန္ပါပါျဖင့္ေျပာျပခ်င္ေသးသည္။
သို႔ေသာ္ ေျပာခြင့္မရေတာ့ပဲ မိမိ၏ေသြးမ်ားနွင့္သာ ေျမျပင္ေပၚ၌ 'ဖုတ္ေကာင္'ဟူေသာ စာလံုးေလးသာ အခ်က္ျပေရးသားသြားနိုင္ခဲ႔ေတာ့သည္။ တရုတ္ျပည္၌ ဆိုးသြမ္းခဲ႔ဘူးေသာ ဖုတ္ေကာင္၏အေၾကာင္းအား ရဲအုပ္ဝင္းနိုင္တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ေကာင္းစြာ ေလ့လာထားခဲ႔ဘူးသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္အလား ဖုတ္ေကာင္၏ႎလက္ခ်က္ျဖင့္ ဒဏ္ရာရရွိသြားသူသည္ ဖုတ္ေကာင္အတိုင္း နာရီပိုင္း၌ ကူးေျပာင္းသြားေတာ့မည္မွာ မလြဲေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိဟာ ဖုတ္ေကာင္၏ ေသြးစုတ္ျခင္းခံလိုက္ရေသာ္ေၾကာင့္ မိမိကိုယ္တ္ုိင္ဖုတ္ေကာင္ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိလာေတာ့မည္မွာလည္း ေသခ်ာလွသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အသင့္ရွိေနေသာ ဓားေျမွာင္ျဖင့္ ျပန္လည္ရွင္သန္ခြင့္မရနိုင္ေတာ့မည့္ မိမိ၏ရင္တြင္း၌ နွလံုးအား မိမိကိုယ္တိုင္ ဓားျဖင့္ထိုးခဲ႔ျခင္းပင္ျဖစ္ေခ်သည္။
မေသခင္ အသက္ရွိခင္အခ်ိန္၌ အေမွ်ာ္ျမင္ၾကီးစြာျဖင့္ မိမိေသဆံုးေနလ်င္ မိမိ၏မိတ္ေဆြ ရဲအရာရွိမ်ား ေရာက္ရွိလာၾကမည္မွာမလြဲေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ သဲလြန္စတစ္ခုအေနနွင့္ ေျမျပင္ေပၚ၌ 'ဖုတ္ေကာင္' ဟူေသာ စကားလံုးအား ေရးသားေစခဲ႔ျပီး မိမိကို္ယ္ကို အဆံုးစီရင္ကာ ရဲအုပ္ၾကီးဝင္နိုင္တစ္ေယာက္ အသက္ေပးသြားခဲ႔ေလေတာ့သည္။
' ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ လူၾကီး … ရဲအုပ္ၾကီးအသက္မရွိေတာ့ဘူး '
' ဘယ္လိုလုပ္ရမတုန္းကြ … သက္ဆိုင္ရာကို အျမန္ဆံုးအေၾကာင္းၾကားမွ ျဖစ္မွာေပါ့'
' အ … အေလာင္းကိုေရာ ဘယ္လိုလုပ္ရမွာတုန္း'
' အေလာင္းကို ဒီအတိုင္းပဲထား … အားလံုးေစာင့္ၾကည့္ထားၾက … ငါအခုခ်က္ခ်င္း အပိုင္ဂတ္ကိုသြားမယ္ အျမန္ဆံုးျပန္လာမယ္ '
' ဟင္ … လူ … လူၾကီး ျဖစ္ … ျဖစ္ပါ့မလား ဟို … ဟိုေမာင္ေဌးတို႔လို ျဖစ္လာရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ'
' ဟာကြာ … မင္းတို႔ကလဲ ေယာက်ာ္းေတြမဟုတ္တဲ႔ အတိုင္းပဲ ေစာင့္ၾကည့္ထား ေမာင္ေဌးတို႔လို႔ျဖစ္လာျပီးဆိုတာနဲ႔ အျမန္ဆံုးမီးရႈိ႕သဂၤ်ဳိလိုက္ေတာ့'
' ဟုတ္ … ဟုတ္ကဲ႔ … လူၾကီးျမန္ျမန္ျပန္လာခဲ႔ေနာ္'
' ေအး … အားလံုးဂရုစိုက္ၾကေနာ္'
ေသဆံုးေနသည့္ ဝင္းနိုင္၏အေလာင္းအား ေျမျပင္ေပၚ၌သာခ်ထားေစျပီး မည္သူမွ မထိရဲေခ်။ စိုးရိမ္တိတ္လန္႕ေနၾကေသာ ရြာသားမ်ားအား ရြာလူၾကီးတစ္ေယာက္ အၾကံေပးေျပာဆိုခဲ႔ျပီး အျမန္ဆံုး အပိုင္ရဲစခန္းဆီသို႔ အေၾကာင္းၾကားရန္ ထြက္ခြာသြားေခ်ေတာ့သည္။
' ဒီေန႔ေတာ့ ၾကံခင္းနယ္နဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ဆရာဝင္းနိုင္ဆီက အေၾကာင္းတစ္ခုခု တိတိက်သိရမယ္နဲ႔ထင္တယ္'
' ဟုတ္ကဲ႔ရဲမွဴးၾကီး …ဆရာဝင္းနိုင္ဆီက အေၾကာင္းတိတိက် သိရျပီဆိုတာနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘက္က တရားခံကို အျမန္ဆံုးေဖာ္ထုတ္ဖို႔ပဲ ရွိေတာ့ပါတယ္'
' ဒါေပါ့ … တရားခံက လူဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ အခဲအခက္မရွိေပမယ့္ … ဆရာဝင္းနိုင္ေျပာသလို … ! '
ရဲမွဴးၾကီး၏ႎ စကားမဆံုေသး ၾကံခင္းနယ္အပိုင္ ဒုရဲအုပ္အရာရွိတစ္ေယာက္ မ်က္နွာမေကာင္းစြာျဖင့္ ရဲမွဴးၾကီး၏အေရွ႕ေမွာက္သို႔ ေရာက္ရွိလာကာ ေလးစားစြာျဖင့္ အေလးျပဳလိုက္ျပီး
' ဘာမ်ားအေၾကာင္းထူးလို႔လဲဗ် '
' ဟုတ္ကဲ႔ရဲမွဴးၾကီး … ဆရာဝင္းနိုင္ ဒီမနက္ပဲ ၾကံခင္းနယ္အပိုင္ လသာေက်းရြာမွာ အသက္ခံလိုက္ရပါတယ္လို႔ လသာေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက အေၾကာင္းၾကားထားပါတယ္'
' ဘာ ! … ဆရာဝင္းနိုင္ အသတ္ခံလိုက္ရတယ္ ဟုတ္လား'
' ဟုတ္ကဲ႔ ရဲမွဴးၾကီး … အဲ႔ဒါေၾကာင့္ သာမာန္မဟုတ္တဲ႔ ျဖစ္ပ်က္တစ္ခုျဖစ္ေနေတာ့ ရဲမွဴးၾကီးနဲ႔ ဆရာေမာင္ဝင္းရွိေနတဲ႔ဆီကို ကြ်န္ေတာ္အရင္အေၾကာင္းၾကားတာပါ''
'ဟာဗ်ာ … ဘယ္လိုေတြျဖစ္ရတာလဲ ဆရာဝင္းနိုင္ကို ဘယ္သူသတ္သြားရတာလဲ'
' အခုဆရာဝင္းနိုင္ရဲ့အေလာင္းကေရာ ဘယ္မွာလဲ'
' ဟုတ္ကဲ႔ဆရာေမာင္ဝင္း … အဲ႔ဒီရြာမွာပဲ ရွိေနပါေသးတယ္'
' ဟုတ္ျပီးရဲမွဴးၾကီး … ကြ်န္ေတာ္တို႔ အျမန္ဆံုး လိုက္သြားမွျဖစ္မယ္'
' ကဲေကာင္းျပီ … အခုပဲ သြားၾကတာေပါ့'
ဖုတ္ေကာင္၏ေသြးစုတ္ျခင္းခံလိုက္ျပီး မိမိကိုယ္တိုင္ဖုတ္ေကာင္အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲလာေတာ့မည္ကို ၾကိဳတင္သိရွိကာ အဆံုစီရင္သြားေသာ စခန္းမွဴးၾကီးဝင္းန္ိုင္၏အေၾကာင္းအား ရပ္ရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး၏ အေၾကာင္းၾကားခ်က္ျဖင့္ ရဲမွဴးၾကီးနွင့္အတူ အခြင့္ေရးရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းတို႔ သိရွိသြားခဲ႔ျပီး ခ်က္ခ်င္းပင္လ်င္ ၾကံခင္းနယ္အပိုင္ လသာေက်းရြာဆီသို႔ ထြက္ခြာလာခဲ႔ေလေတာ့သည္။
****
က်န္ရွိေနေသာ ဇာတ္လမ္းအဆက္အား
ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။
စာေရးသူ - ထီးကေလး
(ရင္နွင့္ရင္း၍ ေရးသားသည္)
No comments:
Post a Comment