သက္ဝင္ေျမးဘြား
ေအာက္လမ္း မာယာ
အပိုင္း (၁၆)
စာေရးသူ-ထီးကေလး ။
( ရင္နွင့္ ရင္း၍ ေရးသားသည္။)
***
မခင္ထားနွင့္ သူေဌးေလး လြတ္ေျမာက္သြားသည့္အတြက္ လင္ေယာက်္ားျဖစ္သူ ကိုသူရရွိေနသည့္ ထိုေက်ာင္းပ်က္ၾကီးဆီသို႔ မခင္ထားေရာက္ရွိလာဦးမည္မွာ မလြဲေခ်။ ထိုေက်ာင္းပ်က္ၾကီးဆီသို႔ မခင္ထားတစ္ေယာက္ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာမွသာလ်င္ ဖမ္းစည္းရန္ ရည္ရြယ္ထားခဲ႔ျပီး မခင္ထားတစ္ေယာက္ ထိုေက်ာင္းပ်က္ၾကီးဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာမည့္အခ်ိန္အား ပုန္းေအာင္းေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ သစၥာေဖာက္တင္ေမာင္တစ္ေယာက္ သက္ဝင္အဖြားအိုနွင့္ ကိုသူရတို႔၏ အျဖစ္အပ်က္ ျမင္ကြင္းမ်ားအား အံ႔ၾသၾကီးစြာ ေတြ႔ရွိလိုက္ရေတာ့သည္။
' ဟင္ … က်ဳပ္ … က်ဳပ္ကနွစ္ေယာက္ျဖစ္သြားပါလား '
' ဟားဟား … အဲ႔ဒါေၾကာင့္ ေဖေဖ့ကုိ သမီးေျပာတာေပါ့ ဖြားဖြားက ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္း အေယာင္ေဆာင္ျပီး ေဖေဖ့ကို ကယ္ခဲ႔တာပါလို႔'
' ယံုျပီလား အရူး … ဒါေတာင္ ငါ့ပညာ အကင္းေလးပဲရွိေသးတာ အကုန္မသံုးရေသးဘူး '
' ယံု … ယံုပါျပီဗ်ာ … '
' ဖြားဖြား … မီးမီး ဒီပံုစံၾကီးနဲ႔ မေနခ်င္ဘူး ျပန္ေျပာင္းေပး '
' ေအးပါေျမးရဲ႕ … ဒီငတံုးကို လက္ေတြ႕ျပေနလို႔ပါ '
' ဟင္ … ကေလးေလးျပန္ျဖစ္သြားျပီ '
' ဟားဟား အခုမွ အံ႔ၾသေနတယ္ … '
' ဖြားဖြား သမီးေမေမကို ရွာေပးပါဦး ေမေမ့က္ု ရဲေတြဖမ္းသြားၾကျပီလား မသိဘူး '
' ဟင္ … ဖြားဖြားတို႔ ျပန္ရေတာ့မယ္ေလ '
' ဟင့္အင္း … ဟင့္အင္း မိလံုးေလးေျပာသလို သူ႕ေမေမကို ဖြားဖြားလိုက္ရွာေပးလိုက္ဦး'
' ဟင္ … မီးမီ '
' ဟင့္အင္း … မရွာေပးဘူးဆိုရင္ ဖြားဖြားနဲ႔မီးမီ ျပန္မလိုက္ဘူးေနာ္ '
' ဟူး … ျပီးေရာ ျပီးေရာ … ကဲဒါဆို ဖြားဖြားျမိဳ႕ထဲမွာ လိုက္ရွာၾကည့္လိုက္ဦးမယ္ မိလံုးေလး ေဖေဖနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းေနခဲ႔ေနာ္ '
' ေက်းဇူးပါဖြားဖြားရယ္ ေက်းဇူးပါ '
ေနေကာင္းခါစ ဖခင္ျဖစ္သူ ကိုသူရတစ္ေယာက္မွာေတာ့ သက္ဝင္အဖြားအိုနွင့္ သူ၏ သမီးျဖစ္သူ မိလံုးေလးတို႔ တရင္းတနွီးေျပာဆိုေနၾကသည္ကို ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ ၾကည့္ေနမိခဲ႔သည္။ မိလံုးအား အလြန္ပင္ သံေယာ္ဇဥ္ၾကီးလွသည့္ ေျမးျဖစ္သူ သက္ဝင္ေျမးမေလး၏ ပူဆာေသာ စကားေၾကာင့္ နွစ္ ၁၀၀ သက္ဝင္အဖြားအိုမွာ မခင္ထားအားရွာေဖြေပးရန္ ျမိဳ႕ထဲသို႔ ေရာက္ရွိလာေခ်ခဲ႔သည္။
မိမိ၏ လက္ဝယ္အတြင္းမွ ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းနွင့္အဖြဲ႕ လြတ္ေျမာက္သြားခဲ႔သည့္ အတြက္ မန္ေနဂ်ာ ဦးခြန္းေဒါင္းတစ္ေယာက္မွာေတာ့ ေနမထိ ထိုင္မသာ ျဖစ္ေနေခ်ခဲ႔သည္။ ထိုနယ္အတြင္းမွ ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းနွင့္အဖြဲ႕ ထြက္ေရာက္ရန္ မလြယ္ကူေခ်ေသာ္လည္း မိမိၾကားဘူးထားသည့္ အခက္ခဲမ်ိဳးစံုတို႔အား ေက်ာ္ျဖတ္ထားနိုင္ခဲ႔ဘူးေသာ စာေရးထီးကေလးနွင့္ သူ၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ရန္ကုိ ဦးခြန္းတစ္ေယာက္ ေတြးမိလ်က္ စိုးရိမ္ပူပန္ေနခဲ႔သည္။
' ဂ်ာၾကီး … က်ဳပ္ဝင္ခဲ႔မယ္ '
အခန္းအတြင္း၌ ၾကံရာမရ စိုးရိမ္ပူပန္ေနေသာ မန္ေနဂ်ာဦးခြန္းေဒါင္းဆီသို႔ သစၥာေဖာက္တင္ေမာင္ တစ္ေယာက္ ဝင္ခြင့္ေတာငိးခါ ေရာက္ရွိလာေလခဲ့ျပီး
' ဘာေတြမ်ား ေတြးေနပါလိမ့္'
' ဘာေတြးရမလဲကြ … အခုေမာင္ဝင္းတို႔ လြတ္သြားၾကျပီ … သူေဌးေလးကလဲ ဘယ္ေရာက္လို႔ ဘယ္ေပါက္ေနမွန္းမသိဘူး … '
' ေမာင္ဝင္းတို႔ ဒီနယ္ကေန အခုခ်က္ခ်င္း မထြက္နိုင္ေလာက္ေသးပါဘူး ဂ်ာၾကီး … ကိုဆန္းထြန္းကလဲ လူအင္အားသံုးျပီး ဂိတ္ေပါက္ေတြက္ု လံုျခံဳေရးေတြ ခ်ထားပါတယ္ '
' ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေမာင္ဝင္းတို႔တစ္ဖြဲ႕လံုးကို ငါလိုအပ္တယ္ … ငါက တစ္နိုင္ငံလံုးရဲ႕ စီးပၸားေရး လုပ္ငန္းရွင္သူေဌးၾကီးလုပ္ျပီး ေမာင္ဝင္းကို ငါ့ေနရာထားခ်င္တာ … အခုေတာ့ လြဲကုန္ျပီ … '
' အခုလဲ မန္ေနဂ်ာၾကီးက သူေဌးၾကီးျဖစ္ေနျပီပဲ '
' မဟုတ္ေသးဘူး… အခုဟာက အရိပ္ပဲရွိေသးတယ္ … စာေရးထီးကေလးနဲ႔ ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းက ငါ့့ဘက္ကေန ေထာက္ခံမွ တစ္နိုင္ငံလံုးက အလုပ္သမားေတြ လုပ္ငန္းရွင္ေတြအားလံုး ငါ့ကို ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ လက္ခံၾကမွာ … မဟုတ္လို႔ကေတာ့ ဘယ္သူမွ ငါ့ကို လက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး … အဲ႔ဒီထက္ဆိုးတာက ဟိုထီးကေလးတို႔ငါးေယာက္ သူတို႔ေတြက အစြမ္းရွိတယ္ … ငါ့ကိုျပန္ျပီး ဒုကၡမေပးနိုင္ဘူးလို႔ မေျပာနိုင္ဘူး '
' ဒါဆို ဂ်ာၾကီး က်ဳပ္တစ္ခုစဥ္းစားမိတယ္ … က်ဳပ္တို႔အားလံုး ေမာင္ဝင္းတို႔အဖြဲ႕ပံုစံ ေျပာင္းရမယ္ '
' ဟင္ … ဘယ္လို '
' ေၾသာ္ … ဒီလိုေလ … ဟိုတစ္ေလာက သစ္ေတာထဲမွာ စာေရးဆရာမိသားစုကို ေမာင္ဝင္းတို႔အဖြဲ႕ လာကယ္သြားတယ္လို႔ လူမိုက္ၾကီးေျပာခဲ႔တယ္ေလ … တကယ္ေတာ့ ေမာင္ဝင္းတို႔ တစ္ဖြဲ႔လံုးကို က်ဳပ္တို႔ေတြဖမ္းထားတာ ဘယ္ေမာင္ဝင္းက လာကယ္သြားရတာလဲ က်ဳပ္အခုမွ အေျဖသိတယ္ အဲ႔ဒါ ေမာင္ဝင္းအေယာင္ေဆာင္ျပီး ေမွာ္ပညာသည္တစ္ဦးက ကယ္သြားခဲ႔တာ '
' ဘာ ဘယ္လို ေမာင္ဝင္းအေယာင္ေဆာင္ျပီး ေမွာ္ပညာသည္ တစ္ဦးက လာကယ္သြားတာ ဟုတ္လား '
' ဟုတ္တယ္ သူကေတာ္ေတာ္စြမ္းတယ္ က်ဳပ္ေက်ာင္းပ်က္ၾကီးမွာ စာေရးဆရာ မိန္းမ ခင္ထားကို ေစာင့္ၾကည့္ေနတုန္း အဲ႔ဒီလူကိုေတြ႕ခဲ႔တာပဲ …သူရကုိ ဦးဒီပ ျပဳစားထားတဲ႔ ပညာေတြကို သူုကုေပးလိုက္ျပီး ျပီးေတာ့ သစ္ေတာထဲမွာ ေမာင္ဝင္းအေယာင္ေဆာင္ျပီး လာကယ္သြားတဲ႔ သူလို႔ က်ဳပ္သိခဲ႔ရတယ္ ျပန္ေကာင္းလာတဲ႔ အရူးသူရကို ရွင္းျပေနတာ နားမလည္လို႔ အဲ႔ဒီေမွာ္ပညာသည္အဖြားၾကီးက သူ႔ေျမးမေလးကို စာေရးဆရာသူရနဲ႔ ခြ်တ္စြတ္ခြဲမရေအာင္ လုပ္ျပလိုက္တယ္ေလ '
' ဟာကြာ … တင္ေမာင္ရာ မင္းငါ့ကို စိတ္ကူးယဥ္ျပီး လာေျပာေနတာလား ဒီလိုသိပၸံေခတ္ၾကီးမွာ မင္းေျပာတဲ႔ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးက ရွိေသးလို႔လား '
' က်ဳပ္တကယ္ေျပာေနတာ ဂ်ာၾကီး … အဲ႔ဒီအဖြားၾကီးကို အက်ပ္ကိုင္ျပီး က်ဳပ္တို႔ တစ္ဖြဲ႕လံုး ေမာင္ဝင္းတိုု႔ပံုစံ သူ႔ကိုေျပာင္းခိုင္းရမယ္ … ျပီးေတာ့ တည္ခိုးေဆာင္ကို အရင္ေရာက္ေနတဲ႔ ေမာင္ဝင္းက အစစ္ျဖစ္ျပီး ေနာက္မွေရာက္လာတဲ႔ ေမာင္ဝင္းကအတု … အဲ႔ဒါဆိုရင္ က်ဳပ္တို႔အမႈ႕ေတြအားလံုးကေန လြတ္ျပီ ျပီးေတာ့ သူေဌးေလးအနားမွာလဲ အနီးကပ္ ေနလို႔ရျပီေလ … ေနာက္မွေရာက္လာတဲ႔ ေမာင္ဝင္းကို လူလိမ္ပါဆိုျပီး ရဲလက္ကိုအပ္လိုက္ယံုပဲ '
' ေဟး … မင္းေျပာတာ တကယ္လား … '
' တကယ္ေပါ့ဗ် … အဲ႔ဒီအဖြားၾကီးကို က်ဳပ္ရေအာင္ေခၚလာခဲ႔မယ္ '
' မင္းေျပာတာကို ငါနားရွိလို႔သာ ၾကားရတယ္ မယံုနိုင္ဘူး … မင္းေျပာသလိုဆို သူ႕ကိုေခၚလာဖို႔ လြယိပါ့မလား … မင္းပါဒုကၡျဖစ္ေနဦးမယ္ '
' လြယ္ပါတယ္ ဂ်ာၾကီးရာ … က်ဳပ္ကိုသာ အားကိုးလိုက္စမ္းပါ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ ေမာင္ဝင္းရဲ႕ အစဘဝတည္းက အေၾကာင္းနဲ႔ ထီးကေလးတို႔ရဲ႕ အေၾကာင္းအားလံုးကို မန္ေနဂ်ာၾကီး သိထားဖို႕ေတာ့လိုမယ္ '
' ဟားဟား ေမာင္ဝင္းအေၾကာင္းကို ခေရေစ့တြင္းက် ငါသိျပီးသားပါကြာ သူေဌးၾကီးလက္ထပ္တည္းက ေမာင္ဝင္းဆိုတာ ခ်ာတိတ္ေလးပဲရွိေသးတာ သူ႔အေၾကာင္း ငါေကာင္းေကာင္းသိတာပါ့ … ဒါေပမယ့္ ဟိုခ်ာတိတ္ ငါးေကာင္အေၾကာင္းေတာ့ ငါသိပ္မသိဘူး '
' အဲ႔ဒီငါးေကာင္အေၾကာင္း က်ဳပ္ေသခ်ာစံုးစမ္းျပီးသြားျပီး ျပီးေတာ့ က်ဳပ္တိုု႔မွာ ဦးဒီပတစ္ေယာက္လံုး ရွိေနတာပဲ ေတာ္ရံုတန္ရံုအေၾကာင္းေလာက္ကေတာ့ မႈ႕ေနစရာမလိုပါဘူး … ထီးကေလး လမ္းကေလး မွ်ားကေလး ငါးကေလး တန္ခိုး အဲ႔ဒီခ်ာတိတ္ေလးေတြရဲ႕အေၾကာင္း ကေလးဘဝတည္းကေန အခုခ်ိန္ထိ သူတို႕ရဲ႕အေၾကာင္းကို က်ဳပ္သိထားျပီးျပီး '
' ဟ … အၾကိမ္ၾကိမ္လြဲလာတဲ႔ တင္ေမာင္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ဒီတစ္ၾကိမ္ ငါမခ်ီးက်ဴးပဲ မေနနိုင္ေတာ့ဘူး … ေကာင္းျပီးဒါဆို အခုခ်က္ခ်င္းလုပ္ကြာ … ေမာင္ဝင္းတို႔ပံုစံျဖစ္ျပီးမွ က်န္တာကို ဆက္လုပ္ၾကမယ္ '
' ေကာင္းျပီ ဂ်ာၾကီး … က်ဳပ္အခုပဲ အဲ႔ဒီအဖြားၾကီး ရေအာင္ေခၚလာခဲ႔မယ္ '
သက္ဝင္အဖြားအိုနွင့္ ကိုသူရတို႔၏ ထူးဆန္းအံ႔ၾသဖြယ္ ျမင္ကြင္တို႔အား သစၥာေဖာက္ ကိုတင္ေမာင္တစ္ေယာက္ အံ႔ၾသၾကီးစြာ ေတြ႕ရွိသြားခဲ႔ျပီး မန္ေနဂ်ာ ဦးခြန္းေဒါင္းအား အစဆံုးရွင္းျပေျပာဆိုေနေလခဲ႔သည္။ မိမိတို႔ တစ္ဖြဲ႕လံုးအား ေမာင္ဝင္းနွင့္ စာေရးထီးကေလးတို႔ႏွင့္ ခြဲမရေအာင္ ပံုတူျပဳလုပ္လ်က္ လုပ္ၾကံမႈ႕အျပစ္မ်ားနွင့္ လူသတ္မႈ႔အျပစ္မ်ားအား ေရွာင္တိမ္းရန္ ဦးခြန္းေဒါင္းအား တင္ေမာင္တစ္ေယာက္ အၾကံေပးေျပာဆိုေနခဲ႔ျပီး ထိုေနာက္ မိမိ၏ အၾကံစီအတိုင္း သက္ဝင္အဖြားအိုအား ရွာေဖြရန္ ကိုတင္ေမာင္တစ္ေယာက္ ျမိဳ႕ထဲသို႔ ထြက္လာခဲ႔ေလေတာ့သည္။
' ဖြားဖြား ျမိဳ႔ထဲမွာ ရွာလို႔ေတြ႕ပါ့မလား ဒီေလာက္လူေတြရႈတ္ေနတာ'
' ေတြ႕မွာပါ ေျမးရ … အဲ႔ … ဟို … ဟိုမွာ ေနဦး ဟိုမွာလားမသိဘူး '
' ဖြားဖြား … ဖြားဖြားဘယ္သြားမလို႔လဲ '
စည္ကားလွသည့္ ျမိဳ႕ေပၚသို႔ သက္ဝင္အဖြားအိုနွင့္ ေျမးမေလးဟာ မခင္ထားအား ေနရာအနံ႔ရွာေဖြရာမွ ေရာက္ရွိလာေလခဲ႔ျပီး မ်ားျပားလွသည့္ လူၾကားထဲမွ မခင္ထာအား ရုတ္တရက္ေတြ႕ရွိလိုက္ရသည္ေၾကာင့္ တြဲထားသည့္ ေျမးမေလး၏ လက္အား သတိလက္လြတ္ လြတ္မိခါ မခင္ထားဆီသို႔ အေျပးသြာလ်က္ ပုခံုအားပုတ္လိုက္ေလသညိ။
' ခင္ထား '
' ဟင္ … '
' ဟာ … အဖြားလူမွားသြားလို႔ပါ '
' ရပါတယ္ရွင္'
အဖြားအို၏ ပုခုံးပုတ္ ေခၚလိုက္ျခင္း္ေၾကာင့္ ထိုအမ်ိဳးသမီးမွာ လွည့္ၾကည့္လိုက္မိေလရာ မခင္ထားမဟုတ္ အဖြားအိုတစ္ေယာက္ မခင္ထားနွင့္ တူေသာေၾကာင့္ လူမွားသြားျခင္းသာ ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ သို႔နွင့္ထိုအမ်ိဳးသမီးအား ေတာင္းပန္စကားေျပာလ်က္ အေနာက္တြင္ က်န္ရစ္ေနခဲ႔ေသာ ေျမးမေလးအား လွည့္ၾကည့္လိုက္ေလရာ
' ဟင္ … မီးမီ … မီးမီးဘယ္ေပ်ာက္သြားရတာလဲ '
သတိလက္လြတ္ျဖင့္ကာ ေျမးမေလးအား အေနာက္တြင္ ထားရစ္ေစခဲ႔ျပီး အေရွ႕သို႔လ်င္ျမင္စြာ ထြက္သြားခဲ႔ေသာ အဖြားအိုတစ္ေယာက္ သူ၏ေျမးမေလးအား မေတြ႔ရွိလိုက္ရေတာ့ေခ်။
' ဟာ … ဒုကၡပါပဲ ဒီကေလးမေလး … ဟင္ မင္းဘယ္သူလဲ '
' ခင္ဗ်ား ေျမးေလးကိုရွာေနတာ မဟုတ္လား '
' ဟုတ္ … ဟုတ္တယ္ မင္းကဘယ္သူလဲ '
' က်ဳပ္ကိုျပန္မေမးနဲ႔ '
ျမိဳ႕အတြင္းသို႕ ထြက္လာခဲ႔ေသာ သစၥာေဖာက္တင္ေမာင္နွင့္ အဖြားအိုတို႔ ေတြ႕ဆံုၾကေလေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္
' ငါ့ေျမးေလးကို ေတြ႕မိလို႔လား '
' ေတြ႕တယ္ ဟိုးမွာ '
' ဟင္ … ေျမး … ေျမးေလး'
အေနာက္တြင္ က်န္ရစ္ေနခဲ႔ေသာ ေျမးမေလးအား သစၥာေဖာက္တင္ေမာင္မွ ဖမ္းစီးေခၚေဆာင္သြားကာ သူ၏ အေပါင္းအေဖာ္မ်ား၏ လက္အတြင္းသို႔ ေျမးမေလးအား ခ်ဳပ္ထားေစျပီး အဖြားျဖစ္သူအား လက္ညိဳးထိုးျပသေလေတာ့သည္။
' ဖြားဖြား … မီးမီးကုိ ကယ္ပါဦး '
' ဟာ … မီးမီး ဖြားဖြား လာကယ္မယ္… ေဟ့ '
' ေဟ့ … ရပ္လိုက္စမ္း … ခင္ဗ်ားဒီလို ခုခံမယ္ဆိုရင္ ခင္ဗ်ားေျမးေလးကို သတ္ပစ္လိုက္မယ္ေနာ္ '
' ဟင္ … မ … မလုပ္ပါနဲ႔ '
' ဒါဆို က်ဴပ္ေျပာတာကို နားေထာင္ … ခင္ဗ်ားက်ဴပ္နဲ႔ လိုက္ခဲ႔ရမယ္ '
' ဟင္ … ငါ … ငါကဘယ္ကိုလိုက္ခဲ႔ရမွာလဲ '
' စကားမရွည္နဲ႔ က်ဳပ္နဲ႔လိုက္မွာလား မလိုက္ဘူးလားေျပာ '
' ငါ့ … ငါ့ေျမးေလးကို လြတ္ေပးရင္ လိုက္မယ္ '
' ဟိုမွာ ခင္ဗ်ားေျမးေလးကို က်ဳပ္တပည့္ေတြ ဖမ္းေခၚသြားၾကျပီ '
' ဟာ … လုပ္ … လုပ္ပါဦး … ငါ့နဲ႔မင္းနဲ႔ ငါရန္ညိဳးေတြမ်ားရွိလို႔လဲ '
' အဲ႔ဒါေတြ ေျပာမေနနဲ႔ ခင္ဗ်ား က်ဳပ္နဲ႔လိုက္ရင္ လိုက္ခဲ႔ မလိုက္ရင္ ခင္ဗ်ားေျမးေလး အေသပဲ '
' လိုက္ … လိုက္ပါ့မယ္ … ငါ့ေျမးေလးကိုေတာ့ ဘာမွ မလုပ္ၾကပါနဲ႔ '
ေျမးမေလးအား သိပ္ခ်စ္သည့္ နွစ္ ၁၀၀ သက္ဝင္အဖြားအိုပင္ျဖစ္ေခ်ခဲ႔ျပီး သူ၏ ေမွာ္အစြမ္းမ်ားနွင့္ ဖမ္းစီးထားသည့္ သူမ်ားအား တိုက္ခိုက္၍ ကယ္တင္မည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေျမးမေလအား သတ္ပစ္မည္ဟု ဆိုေသာေၾကာင့္ စိုးရိမ္စြာျဖင့္ ျငိမ္ေနလိုက္ရေတာ့သည္။ မည္သည့္ေနရာဆီသို႔ ေခၚေဆာင္ေနျခင္းမသိ။ ေျမးမေလးအား စိုးရိမ္ေသာစိတ္ျဖင့္ သစၥာေဖာက္တင္ေမာင္၏ အေနာက္သို႔ သက္ဝင္အဖြားအို လိုက္ပါလာရေခ်ေတာ့သည္။
ေအာက္လမ္းဆရာၾကီး ဦးဒီပနွင့္ နယ္ေျမပိုင္ရဲအုပ္ ဆန္းထြန္းအပါအဝင္ မန္ေနဂ်ာ ဦးခြန္းေဒါင္းရွိေနသည့္ အခန္းအတြင္းသို႔ အျပင္မွဝင္ခြင့္ေတာင္းဆိုကာ လူတစ္စုေရာက္ရွိလာျပီး
' သူေဌး … ဆရာတင္ေမာင္ ေပးလိုက္တာပါ '
' ဟင္ … ဒီကေလးက ဘယ္က ကေလးလဲ ဘာလုပ္ဖို႕လဲ '
' ခဏေနဦး … ဦးခြန္းေဒါင္း က်ဳပ္အနံ႔ရတယ္ '
သက္ဝင္ေျမးမေလးအား တပည့္ျဖစ္သူမ်ားဆီသို႕ ဦးစြာဖမ္းေခၚသြားရန္ တင္ေမာင္တစ္ေယာက္ ေျပာလိုက္သည္ေၾၾကာင့္ ဦးခြန္းေဒါင္းရွိေနသည့္ အခန္းတြင္းသို႔ ေျမးမေလးအား လာေရာက္ပို႔ေဆာင္ေလခဲံသည္။ ကေလးမေလးအား သာမာန္မွ်ထင္၍ ထိုင္ေနရာမွ ဦးခြန္းေဒါင္း ထလိုက္ျပီး ကေလးမေလးဆီသို႔ သြားမည္အလုပ္ ဦးဒီပ၏ ရုတ္တရက္တားလိုက္ေသာ စကားသံေၾကာင့္ ေျခလွမ္းမ်ား ရပ္တန္႕သြားေလခဲ႔သည္။
' ဒါ … သာမာန္လူသားကေလးမဟုတ္ေလာက္ဘူး'
ေအာက္လမ္းဆရာၾကီး ဦးဒီပ၏ နႈတ္မွ ထိုသို႔ရည္ရြတ္လိုက္ျပီး သူ၏လြယ္အိတ္အတြက္းမွ ပုဝါစတစ္ခုအား ထုတ္ယူလိုက္ကာ ေျမးမေလး၏ ေခါင္းေပၚသို႔ အုပ္ခ်လိုက္ေလသညိ။
' ဟင္ … သစ္ … သစ္သားရုပ္ေလးျဖစ္ … ျဖစ္သြားပါလား '
' ဟုတ္တယ္ … ဒါ … က်ဳပ္ၾကားဘူးတဲ႔ လြန္ခဲ႔တဲ႔ အနွစ္၁၀၀တုန္းက ေပ်ာက္ဆံုးသြားတ့ဲ နွစ္တစ္ရာ သက္ဝင္ပန္းပုရုပ္ပဲ ျဖစ္ရမယ္ '
' ႏွစ္တစ္ရာ သက္ဝင္ပန္းပုရုပ္ ဟုတ္လားဆရာၾကီး'
' ဟုတ္တယ္ … က်ဳပ္လဲ က်ဳွပ္ဆရာၾကီးဆီကေန အဆင့္ဆင့္ၾကားသိလာရတာ … ေမွာ္ပညာသည္ အဖြားၾကီးတစ္ေယာက္ကို ေအာက္လမ္းဆရာေတြ လည္ေခ်ာင္းေသြးေဖာက္ျပီး သစ္သားပန္းပုရုပ္မွာ ေမွာ္သြင္းခဲ႔တာ … ဒါေပမယ့္ စစ္ပြဲေတြျဖစ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ သတ္မွတ္ရက္မွာ ေျမၾကီးထဲကေန မတူးယူလိုက္နိုင္ၾကဘူး … ဒါေၾကာင့္ နွစ္တစ္ရာျပည့္တာနဲ႔ ဒီပန္းပုရုပ္က ေမွာ္ပညာေတြအဆင့္တိုးလာျပီး လူေယာင္ဖန္ဆင္းနိုင္လာတာပဲ '
' ဒါဆို အခုနက်ဴပ္ေျပာျပထားသလို က်ဳပ္တို႔ကို သူ႕ရဲ႕အဖြားက ေမာင္ဝင္းတိုု႔အဖြဲ႕ျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းေပးနိုင္တာေပါ့ ဟုတ္လား '
' သိပ္ဟုတ္တာေပါ့'
' ဟင္ … ေျမးေလး … ငါ့ေျမးေလးကို ဘာလုပ္ၾကမလို႔လဲ '
အတန္ၾကာ၌ပင္ တင္ေမာင္၏အေနာက္သို႔ သက္ဝင္အဖြားအိုတစ္ေယာက္ လိုက္ပါလာခဲ႔ျပီး တင္ေမာင္၏ ဦးေဆာင္ေခၚေဆာင္ရာ အခန္းဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာကာ သစ္သားပန္းပုရုပ္ အသြင္သို႔ ေျပာင္းလဲေနေသာ ေျမးမေလးအား အဖြားအိုတစ္ေယာက္ ေတြ႔ရွိလိုက္ရေလေတာ့သည္။
' ဟင္ … ဒါက သူ႕အဖြားဆိုတာလား '
' ဟုတ္တယ္ ဂ်ာၾကီး သစ္ေတာထဲမွာ ေမာင္ဝင္းအေယာင္ေဆာင္ျပီး စာေရးဆရာ မိသားစုကို ကယ္သြားတာ သူပဲ '
' ငါ … ငါမဟုတ္ပါဘူး '
' တိတ္စမ္း အဖြားၾကီး … ခင္ဗ်ား လိမ္မယ္မၾကံနဲ႔ ဟိုမွာေတြ႕လား ခင္ဗ်ားေျမး … ထင္းျဖစ္သြားမယ္ '
' ဟင္ … မ … မလုပ္ပါနဲ႔ '
' ဒါဆို က်ဳပ္တို႔ေျပာတာ ေသခ်ာနားေထာင္ '
' ခင္ဗ်ား က်ဳပ္တို႔အားလံုးကို ေမာင္ဝင္းတို႔အဖြဲ႕ျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းေပးရမယ္ '
' ဟင္ … ဘယ္ … ဘယ္လို '
' ဟုတ္တယ္ … က်ဳပ္ကို ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္း အျဖစ္ေျပာင္းေပး '
' ဟာ … ေမာင္ဝင္းက သီလေစာင့္တဲ႔ လူေကာင္းတစ္ေယာက္ သူ႔ပံုစံေျပာင္းလိုက္ရင္ မင္းဒုကၡေရာက္လိမ့္မယ္ '
' တိတ္စမ္း အဖြားၾကီး … က်ဳပ္ေျပာတာကို နားေထာင္ … '
' မ … မျဖစ္ … မျဖစ္ဘူးေနာ္ '
' ဖြားဖြား မီးမီးနာေနျပီ '
' ဟင္ … ငါ့ေျမးကို ဘာမွ မလုပ္ပါနဲ႔ '
' ေတြ႕တယ္ေနာ္ အဖြားၾကီး ခင္ဗ်ားမေျပာင္းေပးရင္ ခင္ဗ်ားေျမးေလးကို က်ဳပ္တို႔ထင္းစိုက္ပစ္လိုက္မွာ '
' မ … မလုပ္ပါနဲ႔ … ေျပာင္း … ေျပာင္းေပးပါ့မယ္ '
' ဒီလိုမွေပါ့ … ေျပာင္း '
' ေရာ့ … '
ေပကပ္စြာ ျငင္းဆိုေနခဲ႔သည့္ သက္ဝင္အဖြားအိုအား ေျမးမေလးနွင့္ အက်ပ္ကိုင္လ်က္ ဦးခြန္းေဒါင္းတစ္ေယာက္မွာေတာ့ မိမိအား ေမာင္ဝင္းအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲခိုင္းေလေတာ့သည္။ ေျမးမေလးအား မထိခိုက္ေစရန္ သက္ဝင္အဖြားအိုမွ သူ၏ အေမွာ္အစြမ္းမ်ားနွင့္ ဦးခြန္းေဒါင္းအား ေမာင္ဝင္းပံုစံသို႔ ေျပာင္းလဲ ေပးလိုက္ရေလေတာ့သည္။
' ဟာ … ဂ်ာ … ဂ်ာၾကီး … ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းျဖစ္သြားျပီ '
' အဖြားၾကီး က်ဳပ္ကို တန္ခိုးအျဖစ္ေျပာင္းေပး '
' ဟင္ … နင္တို႔က တစ္ေယာက္တည္း ေျပာင္းမွာမဟုတ္ဘူးလား '
' မဟုတ္ဘူး … ေမာင္ဝင္း ျပီးေတာ့ ထီးကေလး လမ္းကေလး မွ်ားကေလး ငါးကေလး တန္ခိုး အဲ႔ဒီလူေတြအကုန္လံုး ျဖစ္ေအာင္ ေျပာင္းေပးရမွာ '
' ဟက္ေအး … နင္တို႔ေတြ လူေကာင္းအေယာင္ေဆာင္ျပီး လူေတြကို ဒုကၡေပးၾကလိမ့္မယ္ … ငါမေျပာင္းေပးနိုင္ဘူး '
' အား … ဖြားဖြား မီးမီးလည္းပင္းကို ညစ္ေနပီ '
' ဟင္ … မ … မလုပ္နဲ႔ေနာ္ '
' ဒါဆို အခုခ်က္ခ်င္းေျပာင္းေလ … မဟုတ္ရင္ ေတြ႕တယ္ေနာ္ '
' ဟင္း … ငါ့အားေတြေတာ့ ကုန္ပါျပီ … ဒီေလာက္ေျပာင္းခ်င္တဲ႔ သူေတြ ကဲ … ေရာ့ ထီးကေလး '
အဖြားအို၏ ျငင္းဆန္မႈ႕တစ္ခု ျပဳမႈတိုင္း ဦးဒီပမွ ပန္းပုရုပ္ေလးအား နာက်င္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေနခဲ႔ျပီး လိုရာသို႔ ခိုင္းေစေနခဲ႔သညိ။ ေျမးမေလး၏ နာက်င္မႈ႕အသံမ်ားအား မၾကားနိုင္ေသာေၾကာင့္ သက္ဝင္ အဖြားအိုမွာ တင္ေမာင္ခိုင္းေစသည့္ အတိုင္းသာ ဦးခြန္းေဒါင္းအား ေမာင္ဝင္းအသြင္သို႔ ေျပာင္းလဲေစျပီး ဦးဒီပအား ထီးကေလးအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲေစကာ တင္ေမာင့္အား တန္ခိုးအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲေစခဲ႔သည္။ နယ္ေျမပိုင္ ရဲအုပ္ဆန္းထြန္းကိုမူ လမ္းကေလးအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲေစခဲ႔ျပီး အနီးရွိ တပည့္နွစ္ဦးအား မွ်ားကေလး ငါးကေလးအျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲခဲ႔ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ထီးကေလးအသြင္ႏွင့္ ဦးဒီပမွ အင္အားကုန္ခံေနသည့္ သက္ဝင္အဖြားအိုအား အခြင့္ေကာင္းယူခါ သူ၏ပညာျဖင့္ ေျမေအာက္ခန္းအတြင္း၌ သာမာန္သူမ်ားမဟုတ္ေသာ ပညာသည္မ်ား ထြက္မရသည့္ နည္းလမ္းျဖင့္ ဖမ္းစည္းထားခဲ႔ေလေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ တစ္နယ္လံုးသို႔ မန္ေနဂ်ာ ဦးခြန္းတစ္ေယာက္ ရုတ္တရက္ ေရာဂါအျပင္းထန္ျဖစ္ကာ ေသဆံုးသြားသည္ဟု လူသူအမ်ားၾကားတြင္ သတင္းျပန္႔လႊင့္ထားေစခဲ႔ျပီး ထိုနယ္သို႔ နိုင္ငံေတာ္ အသိအမွတ္ျပဳ အခြင့္ေရးရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းနွင့္အဖြဲ႕ ေရာက္ရွိေနခဲ႔သည္ဟု လူအမ်ားၾကားတြင္ ထိုသတင္း ျပန္႕နံ႔ေနေလေတာ့သည္။
' ဟင္ … ဦးခြန္းေဒါင္း ေသသြားျပီးဆိုတာ တကယ္ေရာ ဟုတ္ပါ့မလား '
' ဒါတင္မကေသးဘူး ကိုေမာင္ဝင္း က်ဳပ္ျမိဳ႕ထဲက ၾကားခဲ႔ရတာ … ဦးခြန္းေဒါင္းေသသြားလို႔ ရန္ကုန္ကေန ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းနဲ႔ စာေရးထီးကေလးက ဦးခြန္းေဒါင္းေနရာမွ ခဏတာဝန္ယူထားတယ္လို႔ ၾကားခဲ႔ရေသးတယ္ '
' ဟင္ … ဒါဆို ဒီသတင္းေတြက တစ္နယ္လံုးကို ျပန္႔ေနျပီေပါ့ '
'ဟုတ္တယ္ …'
' က်ဳပ္အထင္ ဦးခြန္းေဒါင္း ဇာတ္ျမွဳပ္ျပီး ပုန္းေနတဲ႔ သူေဌးေလး ထြက္လာေအာင္ တမင္သတ္သတ္ အကြက္စင္ထားတာ ျဖစ္လိမ့္မယ္ '
' ဟုတ္တယ္ ကိုေမာင္ဝင္း အစ္ကိုေအာင္ ေျပာတာျဖစ္လိမ့္မယ္ … သူေဌးေလးက ကိုေမာင္ဝင္းနဲက်ဳပ္ သူသတင္းေပးလို႔ ေရာက္လာတယ္ထင္ျပီး ထြက္လာမယ္ … အဲ႔ဒီအခါက်မွ ဦးခြန္းေဒါင္း သူေဌးေလးကို သူလြယ္လြယ္ကူကူဖမ္းေတာ့မယ္ '
' ဟာ … ဒါဆို ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ … ဦးေနမင္းကလဲ ဒီေန႕နယ္ကိုေရာက္လာမယ့္ ေနပဲ … အခုပဲ က်ဳပ္တို႔ ျမိဳ႕ေပၚကိုတတ္ျပီး ဦးေနမင္းကို သြားၾကိဳမွျဖစ္မယ္ '
ထိုနယ္ျမိဳ႕ေပၚသို႔ သတင္းအစနမ်ား သိရွိေစရန္ ေစလြတ္ထားခဲ႔ေသာ ကြ်န္ုပ္၏ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ငါးကေလး၏ ေျပာစကားမ်ားအား ၾကားသိလိုက္ရသည့္နွင္ သူေဌးေလးအား စိုးရိမ္ပူပန္ကာ သူေဌးေလးေနသူရွိန္၏ ဦးေလး ဦးေနမင္းအား ထိုနယ္သို႔ လာေရာက္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ခရီးဦးၾကိဳရန္ ကြ်န္ုပ္တို႔ႏွင့္ မိတ္ေဆြ ကိုေမာင္ဝင္း ရဲတင္းေသာ စ္တ္ထားအား ေမြးျမဴလ်က္ ရင့္က်က္ေသာ အေတြးမ်ားနွင့္ ပုန္းေအာင္းေနသည့္ေနရာမွ ျမိဳ႔ေပၚသို႔ တတ္ေရာက္လာေခ်ေတာ့သည္။
' သူေဌးေလး … ဘာမွ မစိုးရိမ္နဲ႔ေတာ့ ဦးခြန္းေဒါင္း ေသသြားျပီးတဲ႔ … အခု အလုပ္ဌာနမွာ ကိုေမာက္ဝင္းနဲ႔ ထီးကေလးေရာက္ေနတယ္လို႔ ကြ်န္မသိခဲ႔ရတယ္ '
' ဟင္ … ဦးခြန္းေဒါင္း ေသသြားျပီး ဟုတ္လား … အလုပ္ရံုမွာ ထီးကေလးေရာက္ေနတယ္ '
' ဟုတ္ကဲ႔ '
မိမိ၏ ေနာက္သို႕ အားကိုၾကီးစြာ လိုက္ေနခဲ႔ေသာ သူေဌးေလးအား မခင္ထားတစ္ေယာက္ ဥပေကၡာျပဳမထားရက္ပဲ နွစ္ဦးသားပုန္းေအာင္းေနခဲ႔ရသည္။ ဦးခြနိးေဒါင္း ရုတ္တရက္ ေသဆံုးသြားခဲ႔ျပီး စက္ရံုဌာန၌ ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းနွငိ့ စာေရးထီးကေလးေရာက္ရွိေနေသာ သတင္းအား ၾကားလိုက္ရသည့္ သူေဌးေလးတစ္ေယာက္မွာေတာ့ လြန္စြာမွ ဝမ္းသာလ်က္ ထိုသူမ်ားရွိေနသည့္ဆီသို႔ သြားေရာက္ရန္ ဦးေဆာင္၍ မခင္ထားအား ေျပာေလေတာ့သည္။ မခင္ထားနွင့္ သူေဌးေလး နွစ္ဦးသား ေပ်ာ္ရႊင္ဝမ္းသာေသာ ေျခလွမ္းမ်ားနွင့္ ျမိဳ႕ေပၚသို႔ တတ္လာရင္း လမ္းလုလပ္ တစ္ေနရာ၌ ရဲသားမ်ားမွ ရုတ္တရက္ ပိတ္ဆို႔ထားဆီးလိုက္ေလသည္။
' ဟင္ … မင္း … မင္းတို႔ဘာလုပ္ၾကမလို႔လဲ '
ထိုသူမ်ားဟာ နယ္ေျမပိုင္ရဲအုပ္ ဆန္းထြန္း၏ ေစခိုင္းထားေသာ သူမ်ားထင္ကာ သူေဌးေလးနွင့္ မခင္ထား ေၾကာက္လန္႔တုန္႔လႈပ္လ်က္ ေမးလိုက္ေလသည္။
' သူေဌးေလး '
' ဟင္ … ဦး … ဦးၾကီး '
ဝန္းရံထားေသာ ရဲအရာရွိမ်ားၾကားမွ အသံတစ္ခုအား ၾကားလိုက္ရေလသညိ။ ထိုသူကား သူေဌးေလး ေနသူရွန္၏ ဦးေလး ဦးေနမင္းပင္ ျဖစ္ေနေခ်ခဲ႔သညိ။
' ဦး … ဦးၾကီးလိုက္လာတယ္ေနာ္ … ဝမ္းသာလိုက္တာ ဦးၾကီးရာ '
' ကဲ … ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့ အခုရံုးမွာ ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းနဲ႔ စာေရး ထီးကေလးတို႔ ေရာက္ေနျပီ … ဦးၾကီးတို႔ အဲ႔ဒီကို သြားၾကမယ္ '
' က်ဳပ္လဲ အဲ႔ဒီွကိုအခုသြားမလို႔ပဲ '
' ဟင္ … ဒါနဲ႔ ဒီေဘးက '
' ေၾသာ္ … ဒီအစ္မၾကီးလား … ဒီအစ္မၾကီးက က်ဳပ္အသက္ကို ကယ္ထားတဲ႔ က်ဳပ္ရဲ႕အသက္ သခင္ေက်းဇူးရွင္ပဲ … လာပါ အဲ႔ဒါေတြ ေနာက္မွ ရွင္းျပမယ္ … အခုက်ဳပ္တို႔ အျမန္ဆံုးစက္ရုံကို သြားၾကမယ္ '
' ခဏေလးပါ သူေဌးေလး … ကြ်န္မေယာက်ာ္းနဲ႔ သမီးေလးကို ရွာရဦးမွာမလို႔ ကြ်န္မစက္ရံုကို မလိုက္ေတာ့ပါဘူး … ေနာက္မွ လာခဲ႔ပါ့မယ္ '
' ဟုတ္ကဲ႔အစ္မၾကီး … က်ဳပ္အစ္မၾကီးကို ဘယ္ေတာ့မွ ပစ္မထားပါဘူး အခုအစ္မၾကီး သြားစရာရွိတာ အစစဂရုစိုက္ျပီး သြားပါ က်ဳပ္အရာအားလံုး က်ဳပ္လူေတြနဲ႔ေပါင္းျပီး ဝိုင္းကူညီေပးပါ့မယ္ '
' ဟုတ္ကဲ႔ သူေဌးေလး ကြ်န္မကို ခြငိ့ျပဳပါဦး '
လင္ေယာက်ာ္းျဖစ္သူနွငိ့ သမီးေလး ထံသို႔ မခင္ထားတစ္ေယာက္ သြားေရာက္ရွာေဖြရဦးမည္ဟု ခြင့္ေတာင္း၍ ထြက္ခြာသြားခဲ႔ေခ်ေတာ့သည္။
ထို႔ေနာက္ ဦးေလးျဖစ္သူ ဦးေနမင္းနွင့္ ေနသူရွိန္ နွစ္ဦးသား စက္ရံုရွိရာဆီသို႔ သြက္လပ္ေသာ ေခ်လွမ္းတို႔ျဖင့္ ေရာက္ရွိလာေခ်ခဲံသည္။ စက္ရံုအေရွ႕၌ ဦးေနမင္းအား ခရီးဦးၾကိဳရန္ အသင့္ေစာင့္ၾကိဳေနေသာ ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းနွင့္ စာေရးထီးကေလးတို႔အား ေတြ႔လိုက္ရျပီး ဝမ္းသာ၍ ဝဲလ်က္မ်က္ရည္မ်ားနွင့္ သူေဌးေလးတစ္ေယာက္ နႈတ္ဆတ္ျပံဳးျပလိုက္ေလေတာ့သည္။
' ကိုေမာင္ဝင္း … ထီးကေလး '
' သူေဌးေလး … ဘာမွမျဖစ္ဘူးေနာ္ '
' ခင္ဗ်ားတို႔ေၾကာင့္ က်ဳပ္ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး '
' ဝမ္းသာမိပါတယ္ သူေဌးေလး '
' ကဲလာပါ အထဲေရာက္မွ ေျပာၾကတာေပါ့ '
ထိုအခ်ိန္ လူတစ္စုအား သြက္လပ္ ရဲတင္းေသာ ေျခလွမ္းမ်ားနွင့္ ထိုစက္ရံုဆီသို႔ ဦးတည္ေရာက္ရွိလာေသာေၾကာင့္ ဦးေနမင္းနွင့္အတူ သူေဌးေလး ၾကည့္မိလိုက္ေလရာ
' ဟင္ … ဟို … ဟိုမွာလဲ ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္း … ထီးကေလး '
' ဟာ … ဒီ … ဒီမွာလဲ ရဲအုပ္ ေမာင္ဝင္း … ထီးကေလး… '
' ဟင္ ေမာင္ဝင္း ထီးကေလး လမ္းကေလး မွ်ားကေလး ငါးကေလး တန္ခိုး '
ပံုစံတူ အဖြဲ႕နွစိဖြဲ႕အား ေတြ႕ရွိလိုက္ရေသာ ဦးေနမင္းနွင့္အတူ သူေဌးေလး ေနသူရွိန္တို႔ အ့ံၾသၾကီးစြာ တုန္လႈပ္လ်က္ နႈတ္မွ နာမည္အား ရည္ရြတ္မိေလေတာ့သည္။
***********************************
No comments:
Post a Comment