အပိုင္း(၁၅) သက္ဝင္ေျမးဘြား

တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္ လိုက္သူမ်ားနွင့္
                 သက္ဝင္ေျမးဘြား
                 ေအာက္လမ္း မာယာ
                      အပိုင္း (၁၅)    
စာေရးသူ-ထီးကေလး ။
( ရင္နွင့္ ရင္း၍ ေရးသားသည္။)
                            ***



         လြန္စြာမွ ဝမ္းနည္းခဲ႔ရေလျပီ။ တန္ခိုးတစ္ေယာက္ အားတင္ကာ မာန္ကိုခဲထားခဲ႔ျပီး ကြ်န္ုပ္တို႔အား နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ထိုအေဆာင္အတြင္းမွ ကယ္တင္ေပးခဲ႔ေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ခဲ႔ေခ်။ ယခုအခါမွာေတာ့ ျပင္းထန္လွသည့္ သူ၏ အတြင္းဒဏ္ရာမ်ားေၾကာင့္ ကြ်နိုပ္၏ လက္ေပၚတြင္သာ ရုတ္တရက္ ျငိမ္သတ္သြားခဲ႔ျပီး အသက္ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ႔ရေလေတာ့သည္။

' ကဲေျပာ … က်ဳပ္တို႔အလုပ္ရွင္ သူေဌးေလးကို ဘယ္မွာေတြ႕ထားတာလဲ '
' ဟားဟား … ဒီလိုလြယ္လြယ္ေျပာလို႔ ဘယ္ရမလဲ …  ရဲစခန္းက ထုတ္ထားတဲ႔ ဆုေငြထက္ က်ဳပ္ကို နွစ္ဆပိုေပးမွ ေျပာျပမယ္ '
' ေပးမယ္ဗ်ာ … ဒီမွာေတြ႕လား ကဲေျပာ '
' ဒီလိုမွေပါ့ … အဲ႔ဒီေကာင္ေလးကိုၾကည့္ရတာ က်န္းမာေရးသိပ္မေကာင္းဘူး … ေစ်းဂိုေဒါင္ထဲမွာ သူ႕ကို က်ဳပ္ေစာင့္ေရွာက္ထားတုန္းရွိေသးတယ္ … ဟိုခင္ဗ်ားတို႔ကယ္လိုက္တဲ႔ မိသားစုသိလား … စာေရးဆရာမိသားစုေလ … အဲ့ဒီမိန္းမက က်ဳပ္ကိုရိုက္ျပီး ခင္ဗ်ားတို႔လူကို ေခၚသြားတယ္ '
' ဘာ အဲ႔ဒီမိန္းမက သူေဌးေလးကိုေခၚသြားတယ္ ဟုတ္လား … ဒါ … ဒါဆို အခု သူက အဲ့ဒီစာေရးဆရာမိသားစု အိမ္မွာေရာက္ေနတာလား '
' ဒါေတာ့က်ဳပ္လဲမသိဘူး အဲ႔အိမ္မွာပဲျဖစ္လိမ့္မယ္ …  ေနပါဦး ဒါနဲ႔ အဲ႔ဒီလူအေၾကာင္း ခင္ဗ်ားတို႔ၾကားတာနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ဒီေလာက္ထိ ေယာက္ယပ္ခတ္သြားၾကတာလဲ … က်ဳပ္နားကိုမလည္ေတာ့ဘူး … '
' ေယာက္ယပ္ခတ္မွာေပါ့ အဲ႔ဒီလူက တစ္နိုင္ငံလံုးရဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္ သူေဌးေလး ေနသူရွိန္ပဲ '
' ဟင္ … အဲ႔ … အဲ႔ဒီေကာင္ေလးက သူ … သူေဌးေလး ေနသူရွိန္ဟုတ္လား '
' ဟုတ္တယ္ … '
' ဟင္ … ဒါဆို ဒီပိုက္ဆံ ၁၀ သိန္းေလာက္နဲ႔ က်ဳပ္မေၾကနပ္နိုင္ဘူး … သိန္း၁၀၀ ေပးရမယ္ '
' ဟင္ … သိန္း၁၀၀ ေပးရမယ္ … သိန္း ၁၀၀ ေပးရမွာေပါ့ … ခင္ဗ်ားက သိန္းေပါင္းေထာင္ခ်ီေနတဲ႔ သူကိုေျပာျပထားတယ္ဆိုေတာ့ … ေပးမယ္ ကဲေရာ့ '
' အား … ခင္ … ခင္ဗ်ား '
' တမန္လြန္ဘဝမွာ အဲ႔ဒီေငြေတြ သြားသံုးလိုက္ေတာ့ '

မိမိ၏ အၾကံစည္မ်ား မေအာင္ျမင္ခဲ႔ျပီး ။ ေဒါသထြက္စြာျဖင့္ သူေဌးေလးေနသူရွိန္အား ေတြ႕ရွိထားခဲ႔ေၾကာင္းကို သစၥာေဖာက္ကိုတင္ေမာင္အား ထိုသူေျပာဆိုျပခဲ႔ေလသည္။ ကိုတင္ေမာင္၏ ေျပာစကားမ်ားအား ၾကားလိုက္ရသည္နွင့္ ထိုသူမွာ သူေဌးေလးေနသူရွိန္ျဖစ္ေနေၾကာင္း သိရွိလုိက္ရျပီး မိမိတြင္ရရွိထားေသာ ေငြေလးျဖင့္ မေက်နပ္နိုင္ သူေဌးေလးဟု သိရွိလိုက္ရျပီး ေလာဘေဇာတတ္ကာ ေငြအားထပ္မံေတာင္းဆိုေနခဲ႔ျခင္းေၾကာင့္ ရက္စက္လွသည့္ ကိုတင္ေမာင္မွာ ထိုသူအား ေငြမေပးပဲ အသင့္ေဆာင္လာသည့္ ဓားေျမာင္ျဖင့္ ထိုသူ႔အား ထိုးသတ္လိုက္ေလေတာ့သည္ ။ သူေဌးေလးရွိေနသည့္ ေနရာအား သိရွိသြားသည္နွင့္ ကိုတင္ေမာင္တစ္ေယာက္မွာ အေျခြရံအေျမာက္မ်ား ေခၚေဆာင္ေစျပီ ကိုသူရမိသားစု ေနအိမ္ဆီသို႔ ဦးတည္သြားေရာက္ေလေတာ့သည္။ သ္ု႔ေပမယ့္ ထိုေနအိမ္၌ ကိုသူရမိသားစု မရွိခဲ႔ေခ်။ ထိုအနီးနားတြင္သာ ရွိေနလိမ့္မည္ဟု စဥ္းစားမိလ်က္ ထိုပတ္ဝန္းက်င္အား လူအေျမာက္အမ်ားျဖင့္ စူးစမ္းရွာေဖြ ၾကည့္ေနခ်ိန္တြင္ မိႈင္ေတြ ေငးငိုင္စြာျဖင့္ စိတ္ေဖာက္ျပန္ေနသည့္ ကိုသူရအား ကိုတင္ေမာင္တစ္ေယာက္ ေတြ႕ရွိလိုက္ရေလသည္။
' ကိုသူရ … '
ေအာက္လမ္းဆရာၾကီး ဦးဒီပ၏ ျပဳထားျခင္း ခံလိုက္ရေသာ ကိုသူရတစ္ေယာက္မွာ လူေကာင္းပကတိ ျပန္လည္၍ မျဖစ္ အရူးတစ္ေယာက္အျဖစ္သို႔ ေျပာင္းလဲသြားမည္ကို သစၥာေဖာက္တင္ေမာင္ ေကာင္းစြာသိရွိထားေခ်သည္။ သို႔ႏွင့္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ မႈိင္ေငးေနေသာ ကိုသူရအား ေလသံေပ်ာ့ေပ်ာ့ျဖင့္ ကိုတင္ေမာင္တစ္ေယာက္ ေခၚလိုက္ေလသည္။
' ဟင္ … '
မိမိ၏ ေခၚသံအား ၾကားလိုက္ရသည့္ ကိုသူရတစ္ေယာက္မွာေတာ့ တင္ေမာင့္အား လွည့္ၾကည့္လိုက္ျပီး ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္
' က်ဳပ္ … က်ဳပ္ကို မဖမ္းပါနဲ႔ '
' ခင္ဗ်ားကို မဖမ္းပါဘူး က်ဳပ္တို႔က ခင္ဗ်ားကို ကယ္မလို႔ပါ '
' တ … တကယ္ေျပာတာေနာ္ '
' တကယ္ေျပာတာေပါ့ … အခုခင္ဗ်ားအိမ္မွာ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ ေရာက္ေနတယ္မဟုတ္လား '
ကိုတင္ေမာင္၏ အေမးအား ၾကားလိုက္ရသည့္ ကိုသူရတစ္ေယာက္မွာေတာ့ အတန္ၾကာျငိမ္သတ္သြားျပီး အရူးတစ္ေယာက္သဖြယ္ျဖင့္
' ေရာက္ေနတယ္ … '
' ဟာ … ဟုတ္ျပီ … အဲ့ဒီလူက ခင္ဗ်ားတိုု႔မိသားစုကို ဒုကၡေပးမယ့္ လူ'
' ဟင္ … အဲ႔ဒီလူက က်ဳပ္တို႔ မိသားစုကို ဒုကၡေပးမယ့္လူ … ဟုတ္ … ဟုတ္လား ျဖစ္နိုင္တယ္ သူက နိမိတ္မေကာင္းဘူး လူမမာ '
' ဟုတ္တယ္ … အဲ႔ဒါေၾကာင့္ အဲ႔ဒီလူကို က်ဳပ္တို႔ဖမ္းေပးမယ္ … အဲ့ဒီလူ အခု ဘယ္မွာရွိေနလဲ '
' ဟင္ … ဟို … '
' ခင္ဗ်ားမွာ သမီးေလးတစ္ေယာက္ ရွိတယ္ မဟုတ္လား … ခင္ဗ်ားမိန္းမကေရာ '
' ဟင္ … ဟုတ္ … ဟုတ္တာေပါ့ က်ဳပ္မွာ သမီးေလးတစ္ေယာက္ရွိတယ္ '
' ေအး … အဲ့ဒီလူက ခင္ဗ်ားသမီးေလးနဲ႔ ခင္ဗ်ားမိန္းမကို ဒုကၡေပးမွာ '
' ဟင္ … ဒါ … ဒါဆို က်ဳပ္တို႔မိသားစုကို ကယ္ပါဦး'
' ကယ္ေပးမယ္ … အခု ခင္ဗ်ားမိန္းမ ဘယ္မွာရွိေနလဲ '
' က်ဳပ္ သိတယ္ … က်ဳပ္သိတယ္ … လာလာ က်ဳပ္လိုက္ျပမယ္ '

စိတ္မနံ႔ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ေနသည့္ ကိုသူရအား ယံုတမ္းစကာမ်ား လိမ္လည္ ေျပာဆိုခဲ႔ျပီး မခင္ထားနွင့္ သူေဌးေလးရွိေနသည့္ ေနရာဆီသို႕ စိတ္မနံ႔သူ ကိုသူရအား လမ္းညြန္ျပခိုင္းေလေတာ့သည္။ စိတ္ေဖာက္ျပန္ေနသည့္ စာေရးဆရာ ကိုသူရတစ္ေယာက္မွာေတာ့ မိမိ၏ မိသားစုအား ဒုကၡေပးမည့္ လူဟုသိရွိလိုက္ရျပီး မိန္းမျဖစ္သူ မခင္ထားပုန္းခိုေနသည့္ ေက်ာင္းပ်က္ၾကီးဆီသို႔ ဦးတည္ေခၚေဆာင္လာေတာ့သည္။
' ေမေမ … ေမေမ '
' ဟင္ … သမီး … ဘာျဖစ္လာတာလဲ '
' ဟို … ေဖေဖ … ေဖေဖျပန္လာျပီ လူေတြလဲ အမ်ားၾကီးပါလာတယ္ … ေဖေဖ့ကိုဖမ္းေခၚသြားတဲ႔ ဦးၾကီးတစ္ေယာက္လဲ ပါတယ္ '
' ဟင္ … အဲ႔ဒါ တင္ … တင္ေမာင္ပဲ '
' သူေဌးေလး … တင္ေမာင္တို႔ လိုက္လာၾကျပီး … ကြ်န္မတိုု႔ ေျပးမွရမယ္ '
' ဘာ … ဘယ္လက္ရံုးတင္ေမာင္ ရတယ္အစ္မၾကီး ေျပးစရာမလိုဘူး … လာပါလိမ့္ေစ က်ဳပ္နဲ႔ေတြ႕မယ္'
' မဟုတ္ဘူး သူေဌးေလး … တင္ေမာင္က သူေဌးရဲ႕ စကားကို နာခံမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး … သူေဌးေလးက္ု ေတြ႕တာနဲ႔ သူဖမ္းေခၚသြားမွာ '
' ဟင္ … '
' ဟုတ္တယ္ … ကြ်န္မေျပာတာကို နားေထာင္ပါ ကြ်နိမတို႔ ေျပးမွရမယ္ '
' ဟုတ္ … ဟုတ္ကဲ႔အစ္မၾကီး '

ေနေကာင္းခါစ သူေဌးေလးအား မခင္ထားတစ္ေယာက္ ဦးေဆာင္ကာ တင္ေမာင္၏လက္အတြင္းမွ အလြတ္ေျပးရန္ ေက်ာင္းပ်က္ၾကီး အေနာက္ဆီသို႔ ေျပးထြက္ေလေတာ့သည္။ စိတ္ေဖာက္ျပန္ေနသူ ကိုသူရ၏ လမ္းျပေခၚေဆာင္မႈ႕ျဖင့္ တင္ေမာင္နွုင့္အဖြဲ႕ ေက်ာင္းျပန္ၾကီးဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာျပီး လ်င္ျမန္စြာျဖင့္ ေက်ာင္းအတြင္းသို႔ ဝင္လိုက္ခ်ိန္တြင္ မခင္ထားနွင့္အတူ သူေဌးေလးအား မေတြ႕ရွိလုိက္ရေတာ့ေခ်။
' ေျပးကုန္ၾကျပီ … လိုက္ၾကမယ္ '
အေပါင္းအေဖာ္မ်ားအား ေခၚေဆာင္ကာ တင္ေမာင္တစ္ေယာက္ မခင္ထားနွင့္ သူေဌးေလး ထြက္ေျပးသြားခဲ႔သည့္ ေက်ာင္းအေနာက္ေပါက္မွ တဆင့္ အျပင္းအထန္ လိုက္ေလေတာ့သည္။ ေနေကာင္းခါစ အားသစ္မ်ား ျပန္လည္ေမြးျမဴေနရသည့္ သူေဌးေလးအဖို႔ လ်င္ျမန္စြာ မေျပးနိုင္ပဲ ေမာဟိုက္ေနေလခဲ႔ေတာ့သည္။
' သူေဌးေလး … နားေနလို႔မျဖစ္ဘူး အေနာက္မွာ တင္ေမာင္တို႔ လိုက္ၾကတယ္ … ဆက္ေျပးမွျဖစ္မယ္ '
လြန္စြာမွပင္ ေမာဟိုက္ေနေခ်ခဲ႔ျပီး။ မခင္ထား၏ သတိေပးစကားအား ၾကားလိုက္မွသာလ်င္ သူေဌးေလးတစ္ေယာက္မွာ ဆက္၍ ေျပးေလေတာ့သည္။
' ေမေမ … သမီးေမာေနျပီ … '
' အေရွ႕နားေရာက္မွ ေမေမတို႔ နားၾကမယ္ … အခုနားလိုမျဖစ္ေသးဘူး … ေျပးမွရမယ္ '
  နွစ္ကာလၾကာျမင့္စြာ ရွငိသန္ေနေသာ သစ္ေတာၾကီးအတြင္းသို႔ ဦးတည္ရာမရွိ ေျခဦးတည့္ရာသို႔ မခင္ထားတစ္ေယာက္ ဦးေဆာင္ ေျပးနွင္ေနခဲ့ျပီး
' အား … ေမေမ '.
သမီးျဖစ္သူအား လက္ဆြဲေျပးကာ ေမာဟိုက္ေနသည့္ သူေဌးေလးအား ဂရုစိုက္ေနရေသးသည့္ မခင္ထား၏ အာရံုနွစ္ခုမွာ မလြဲလွေခ်။ ေျပးမိေျပးရာ ေျပးေနရာမွ ေခ်ာက္ကပ္ပါးအတြင္းသို႔ မခင္ထား၏ သမီးျဖစ္သူ မိလံုးေလး လိမ့္က်သြားေလခဲ႔ေတာ့သည္။
' သမီး  … '
  ေခ်ာက္ကပါးထဲတြင္ မည္သည့္သက္ရွိမ်ား ရွိေနမည္ကို မည္သူမွ ၾကိဳမသိနိုင္။ သမီးျဖစ္သူ ျပဳတ္က်သြားခဲ႔သည့္ ေခ်ာက္ကပ္ပါးၾကီးအား ငုတ္ၾကည့္လ်က္ ယူၾကံဳးမရစြာျဖင့္ မိခင္ျဖစ္သူ မထင္ထား ေအာ္ဟစ္ေခၚလိုက္ေလသည္။ သို႔ေပမယ့္ ေခ်ာက္ကပ္ပါးအတြင္းမွ မည္သည့္အသံမ်ားမွ ျပန္လည္၍ မၾကားခဲ႔ရေခ်။
' အစ္… အစ္မၾကီး က်ဳပ္ … က်ဳပ္တို႔႔ေျပးမွျဖစ္မယ္ အေနာက္မွ လူသံေတြၾကားတယ္ '
  သမီးေလးျပဳတ္က်သြားသည့္ ေက်ာက္ကပ္ပါးၾကီးအား မခင္ထားတစ္ေယာက္ ငုတ္ၾကည့္လ်က္ ဝမ္းနည္းစြာျဖင့္ ငိုေၾကြးေနခဲ႔ျပီး မိမိ၏ အသက္အႏၲရယ္အား စိုးရိမ္ရသည့္အတြက္ အေရွ႕သို႔သာ ဆက္လက္ေျပးခဲ႔ရသည္။ သို႔ႏွင့္ ခ်ဳံထူထပ္ေသာ ေနရာတစ္ခုအတြင္းသို႔ သူေဌးေလးနွင့္အတူ မခင္ထားတို႔ ဝင္ေရာက္ပုန္းခိုေနလိုက္သည္။
' ေတာက္ !… ဘယ္ေရာက္သြားၾကျပီလဲ '
' မေတြ႕ေတာ့ဘူး ဆရာ '
' ဒီနားမွာရွိေနလိမ့္မယ္ … ရွာၾကစမ္း '
မိမိ၏ ဝမ္းနည္းေသာ ေၾကကြဲသံတို႔အား မခင္ထားတစ္ေယာက္ ျမိဳသိမ့္ထားရျပီး ခ်ံဳအတြင္း၌သာ ျငိမ္သတ္ေနခဲ့ရသည္။ တင္ေမာင္နွင့္အဖြဲ႕ ထိုေနရာသို႔ ေျမလွန္ရွာေဖြခဲ႔ျပီး အားမေလ်ာ့ပဲ အေရွ႕စူးစူးသို႔သာ ဆက္လက္၍ လိုက္ေလေတာ့သည္။ တင္ေမာင္နွင့္ လူတစ္ု အေရွ႕သို႔ ေက်ာ္သြားမွသာလ်င္ ခ်ဳံအတြင္းမွ နွစ္ဦးသား အေနာက္သို႔ ျပန္လည္ ေျပးကာ သမီးျဖစ္သူ မိလံုးေလးျပဳတ္က်သြားသည့္ ေက်ာကိကပ္ပါးၾကီးဆီသို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာေလခဲ႔သည္။
' သမီး … မိလံုး ေမေမ့ေၾကာင့္ ငါ့သမီးေလး အခုလိုျဖစ္ရတာပါ '
' အစ္မၾကီးေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး က်ဳပ္ေၾကာင့္အခုလိုေတြျဖစ္ရတာပါ … က်ဳပ္ေတာင္းပန္ပါတယ္ '
' မဟုတ္ပါဘူး … သူေဌးေလးေၾကာင့္ မဟုတ္ပါဘူး ကြ်န္မေၾကာင့္ပါ ကြ်န္မမိလံုးေလးကို ရွာရဦးမယ္ … သူေဌးေလးကို မေစာင့္ေရွာက္ေပးနိုင္ေတာ့ဘူး … သူေဌးေလး လြတ္ရာကိုသာ ေျပးပါေတာ့ ကြ်န္မကိုခြင့္ျ႔ပဳပါဦး '

ဝမ္းနည္းေၾကကြဲစြာျဖင့္ မခင္ထားတစ္ေယာက္မွာေတာ့ သူေဌးေလးအား နႈတ္ဆတ္လ်က္ အေရွ႕မွထြက္ခြာသြားခဲေတာ့သည္။ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ခါ သူေဌးေလးတစ္ေယာက္ က်န္ရစ္ေနခဲ႔ျပီး မခင္ထား၏ အေနာက္သို႔သာ ပုန္းခို၍ အားကိုးစိတ္ထားကာ လိုက္ေနမိေတာ့သည္။

**********************************
ေသဆံုးသြားသည့္ တန္ခိုး၏အေလာင္းအား တည္းခိုေဆာင္းအတြင္းမွ ရဲအုပ္ဆန္းထြန္းတစ္ေယာက္ ယူေဆာင္လာယူလာခဲ႔ျပီး မန္ေနဂ်ာဦးခြန္းေဒါင္း အေရွ႕၌

' ဂ်ာၾကီး … တန္ခိုးတစ္ေယာက္ကေတာ့ ေသသြားျပီ '
' ေသခ်ာစစ္ျပီးျပီလား '
' က်ဳပ္ေသခ်ာစစ္ျပီးပါျပီ … '
' ဘယ္တတ္နိုင္မလဲ … တဇြတ္ထိုး တင္ေမာင္တစ္ေယာက္ လက္လြန္သြားတာ ေနမွာေပါ့ '
' က်ဳပ္ သူ႔အေလာင္းဘာလုပ္လိုက္ရမလဲ '
' ဘာလုပ္ရမလဲ … သဂၤ်ဳိေပးလိုက္ေပါ့ '
' ေကာင္းျပီ '
      ေသဆံုးသြားသည့္ တန္ခိုး၏ အေလာင္းအား သဂၤ်ဳိးရန္ ဦးခြန္းေဒါင္းတစ္ေယာက္ ေျပာဆိုလိုက္ျပီး နယ္ေျမပိုင္ရဲအုပ္ ဆန္းထြန္းမွာေတာ့ ခါးၾကားတြင္အသင့္ရွိေနသည့္ ဓားေျမာင္အား ထုတ္လိုက္ခ်ိန္တြင္
' ဘာလုပ္မလို႔လဲ ဆန္းထြန္း '
' တန္ခိုးေသသြားတယ္ဆိုတာ က်ဳပ္စမ္းသပ္လို႔ သိေပမယ့္ … စိတ္မခ်ဘူး အဲ့ဒီေတာ့ ဓားနဲ႔ထိုးၾကည့္မယ္ '
ထိုသို႔ဆိုကာ ေသဆံုးသူ တန္ခိုးအား ဓားျဖင့္ ထိုးရန္ ရြယ္လိုက္စဥ္တြင္
' အား … '
ရင္ဘတ္အတြင္းသို႔ ဆန္းထြန္း၏ ခြ်န္ထက္လွေသာ ဓားဦးမစိုက္ခင္အခ်ိန္၌ ရုတ္တရက္ တန္ခိုးတစ္ေယာက္ လ်င္ျမန္စြာတိုက္ခိုက္လိုက္ျပီး ဆန္းထြန္းဆီမွ ဓားအားလုယူလိုက္ကာ ဦးခြန္းေဒါင္း၏ လည္ပင္းေပၚသို႔ လ်င္ျမန္စြာ ခ်ဳပ္ေနွာင္၍တင္လိုက္ေလေတာ့သည္။
' ဟင္ … တန္ … တန္ခိုး … မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြ ငါ့လက္ထဲမွာေနာ္ '
' မင္းမန္ေနဂ်ာကလဲ ငါ့လက္ထဲမွာပဲ … ဦးခြန္းေဒါင္း '
' မ … မလုပ္ပါနဲ႔ '
' တန္ခိုး မလုပ္နဲ႔ေနာ္ '
' ဦးခြန္းေဒါင္း … ခင္ဗ်ားအသတ္ မေသခ်င္ရင္ ကိုေမာင္ဝင္းနဲ႔ က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္းေတြကို အခ်က္ခ်င္းလြတ္ေပး '
' ေအး … ေအးပါကြာ '
' ထ … ေကာင္းေကာင္းထ မလုပ္နဲ႔ေနာ္ … ဒီအခ်ိန္မွာ က်ဳပ္လူသတ္ဖို႔လဲ ဝန္မေလးဘူး '
' မ … မလုပ္ပါနဲ႔ '
     ေသခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ႔သည့္ တန္ခိုးတစ္ေယာက္၏ လက္အတြင္း၌ ဦးခြန္းေဒါင္းတစ္ေယာက္ ေရာက္ရွိသြားရေလသည္။ လည္ပင္းေပၚ ဓားတင္လ်က္ ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းနွင့္ အဖြဲ႕အား ခ်ဳပ္ထားသည့္ တည္းခိုေဆာင္အတြင္းမွ လြတ္ေပးေစရန္ ေျပာဆိုခဲ႔ျပီး ထက္ျမတ္လွသည့္ ဓားအား ဦးခြန္းေဒါင္း၏ လည္ပင္အေပၚသို႔ တင္လ်က္ထားခဲ႔သည္။

ဘာရယ္ေၾကာင့္မွန္းမသိ။ အေစာင့္မ်ားစြာျဖင့္ တည္းခိုေဆာင္ ပတ္ဝန္းက်င္အား ေစာင့္ၾကပ္လ်က္ရွိေသာ ေသာ့ခတ္ထားသည့္ တံခါးအား လာေရာက္ဖြင့္ေပးေစျပီး
' ဆရာေမာင္ဝင္းတို႔ အျပင္ကို ထြက္ၾကပါ '
ကြ်န္ုပ္တို႔အား အေစာင့္တစ္ဦးမွ အျပင္သို႔ ထြက္ရန္ေျပာဆိုကာ ထိုသူေခၚေဆာင္ရာ အေနာက္သို႔ လိုက္ပါလာရာမွ ေသဆံုးသြားသည့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ တန္ခိုးအား ေတြ႕ရွိလိုက္ရသည္။
' ဟင္ … တန္ခိုး … '
' မင္း … မင္းမေသဘူးေနာ္ '
' လာၾက … ေနာက္မွ ငါအားလံုးရွင္းျပမယ္ အခုအားလံုး အျပင္ကို ေရာက္ေအာင္ထြက္လာခဲ့ၾက … မလႈပ္နဲ႔ေနာ္ ဦးခြန္းေဒါင္း ခင္ဗ်ားလူေတြကို အထဲဝင္ခိုင္းလိုက္ … တံခါးကို ပိတ္ခိုင္း … ေျပာေနတယ္ လုပ္ေလ '
' ေဟ့ေကာင္ေတြ အေဆာင္ထဲဝင္ၾက '
' က်န္ေသးတယ္ … အျပင္ကေန တစ္ေယာက္ကို ေသာ့ခတ္ခိုင္း … လုပ္ေလ '
' ေအး … ေအး ဟို … ေဟ့ေကာင္ သူတို႔အားလံုးကို ေသာ့ခတ္ထားလိုက္ၾက '
  ယခုတစ္ၾကိမ္မွာေတာ့ ကြ်န္ုပ္တို႔အားလံုးအား သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ တန္ခိုးတစ္ေယာက္ ေကာင္းစြာအျပင္သို႔ ပို႔ေဆာင္ကယ္တင္နိုင္ေလခဲ႔ျ့ပီ။ ဦးခြန္းေဒါင္း၏ လည္ပင္းေပၚသို႔ ဓားျဖင့္တင္ထားျပီး သူ၏ လူမိုက္အေျမာက္အမ်ားအား တည္းခိုေဆာင္အတြငိး၌ ဝင္ခိုင္းေစကာ ကြ်န္ုပ္တို႔၏အေနာက္သို႔ အလြယ္တကူ မလိုက္ပါလာေစနိုင္ရန္ အျပင္မွ ေသာ့ခတ္ထားခိုင္းလိုက္ေတာ့သည္။
' ရ … ရျပီေလကြာ '
' မရေသးဘူး ျငိမ္ျငိမ္ေန … ကိုေမာင္ဝင္း ဒီလူ႕ကို က်ဳပ္ဘာလုပ္လိုက္ရမလဲ … '
' ကိုတန္ခိုး … သူ႕ကို အခုလြတ္ေပးထားလိုက္ပါဦး … သက္ေသခိုင္ခိုင္လံုလံုနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ သူ႕ကို ဖမ္းမယ္ '
' ဟင္ … သူ႕ကိုလြတ္ေပးလိုက္လို႔ျဖစ္ပါ့မလား '
' ျဖစ္တယ္ … မဟုတ္ရင္ က်ဳပ္တို႔အားလံုး မွန္ရာကေန မွားကုန္လိမ့္မယ္ … လြတ္ေပးလိုက္ပါ … ဥပေဒဘက္ကေန သူ႕ကိုတာဝန္အရ စီစဥ္မယ္ '
' ေကာင္းျပီ … ေတာက္ ……! က်ဳပ္သေဘာအတိုငိးသာဆို ခင္ဗ်ားေသျပီေနာ္ … သြား … လိုက္လာမယ္ မၾကံနဲ႔ '

ဦးခြန္းေဒါင္းအား လက္ျပန္တုတ္ထားျပီး လည္ပင္းေပၚသို႔ ဓားအားတင္ထားသည့္ တန္ခိုးတစ္ေယာက္မွာေတာ့ ကိုေမာင္ဝင္း၏ ေျပာစကားအား နာခံကာ လြတ္ထားေပးလိုက္ရသည္။ ထိုေနာက္ ေသာ့ခတ္ပိတ္ထားသည့္ လူမိုက္မ်ား လြတ္မလာေသးခင္ အခ်ိန္၌ပင္ ထိုအေဆာင္အေရွ႕မွ ကြ်န္ုပ္တို႔အားလံုး လြတ္ရာဆီသို႕ လ်င္ျမန္စြာ ေရွာင္တိမ္လိုက္ရျပီး
' တန္ခိုး မင္းမေသဘူးေနာ္ '
' ငါမေသပါဘူး '
' က်ဳပ္ေသခ်ာ စမ္းသပ္ခဲ႔တာပါ … ကိုတန္ခိုးအသက္မရွိေတာ့ဘူးေလ '
' ဟားဟား … '
' မရယ္နဲ႔ … မင္းကြာ ငါတို႔ကို တမင္သတ္သတ္ ဝမ္းနည္းရေအာင္လုပ္တယ္ '
' ေအးဟာ … တန္ခိုးရယိ ငါ့မွာေတာ့ နင္ေသသြားျပီထင္လို႔ ငိုေနလိုက္ရတာ ေတာ္ေသးတာေပါ့ … ငါ့သူငယ္ခ်င္းၾကီးမေသဘူး '
' ကိုတန္ခိုး … ကိုေမာင္ဝင္းကိုယ္တိုင္ စမ္းသပ္သလို က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္လဲ ခင္ဗ်ားကိုစမ္းသပ္ခဲ႔တာပဲ … ခင္ဗ်ားတကယ္ ေသသြားခဲ႔သလိုပဲေလ '
' ကိုေမာင္ဝင္းနဲ႔ အစ္ကိုေအာင္ အပါအဝင္ သူငယ္ခ်င္းတို႔ မင္းတို႔အားလံုးကို ငါစိတ္အေနွာက္ယွက္ေပးသလို ျဖစ္သြားခဲ႔ျပီ … တကယ္ေတာ့ ေလာကၾကီးမွာ သိပၸံပညာရွင္ေတြရဲ႕ ေတြ႕ရွိခ်က္အရ အစားမစားပဲ ရက္ေပါင္း၄၀ေနနိုင္တယ္ … ေရမေသာက္ပဲနဲ႔ ၄ရက္ေနနိုင္တယ္ … အသက္မရႈပဲနဲ႔ ၄မိနစ္ေနနိုင္တယ္ … ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိရင္ေတာ့ ေလးစကၠန္႔ေတာင္ ေနနိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူးေလ … က်ဴပ္တို႔ဆီမွာ အစားမစားရပဲ အားပ်က္ေနတဲ႔ သူေဌးေလးကိုကယ္ဖို႔နဲ႔ က်ဳပ္တို႔ဒီအခ်ဳပ္ထဲ လြတ္ဖို႔အတြက္ အသက္မရႈ႕ပဲ သံုးမိနစ္ခြဲေနခဲ႔ရတယ္ … အဲ့ဒီေတာ့ က်ဳပ္ဆီမွာ လြတ္ဖို႔ဆိုတဲ႔ ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေလးရလာတာေပါ့ '
' ဟင္ … '
' ဟုတ္တယ္ေလ … က်ဳပ္ေသခ်င္ေယာင္ေဆာင္မယ္လို႔ ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုးကို ၾကိဳေျပာထားရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕မ်က္နွာမွာ က်ဳပ္ကို ဟန္ေဆာင္ျပီး လြမ္းေနရမယ္ … အဲ့ဒီေတာ့ ဦးခြန္းေဒါင္း ရိပ္မိမွာဆိုးတယ္ … က်ဳပ္တကယ္ေသသြားျပီးလို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ထင္ေတာ့ အားလံုးက အစစ္အမွန္ေတြ လြမ္းၾကေတာ့ ဦးခြန္းေဒါင္းကလဲ ၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္း က်ဳပ္အေလာင္းကို မျမင္ခင္တည္းက က်ဳပ္ေသျပီဆိုတာ သူယံုသြားခဲ႔ျပီေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား ျပီးေတာ့ ေသြးခုန္နံႈးေတြကို ခဏရပ္တန္႕ထားနိုင္တဲ႔ နည္းလမ္းကို ေယာနယ္က ႑စၧာသယဦးေအာင္ၾကီးဆီက က်ဳပ္သိလာခဲ႕တယ္ … အဲ့ဒါေတြ အယးလံုးေပါင္းစပ္လိုက္ေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔က်ဳပ္ေသျပီးလို႔ ထင္ၾကတာေပါ့ … ဒါတင္မကေသးဘူး မ်က္နွာက ဒဏ္ရာေတြျငိဳမည္းဆြဲေနေတာ့ ေသတဲ႔ရုပ္နဲ႔ တူေနတယ္ေလ … '
' ဟ … သိပ္ေတာ္တာပဲ တန္ခိုးရာ … သိပ္ေတာ္တာပဲ '
' မင္းတို႕ သူငယ္ခ်င္းေလကြ … ဒီေလာက္ေတာ့ရွိမွာေပါ့ '
' ေတာ္ေသးတာေပါ့ ကိုတန္ခိုးရာ … ကဲ အခုေတာ့ အားလံုးစိတ္ေအးသြားရျပီ … က်ဳပ္တို႔ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ ကိုေမာင္ဝင္း '
' ရန္ကုန္ျပန္ျပီ … သက္ဆိုင္ရာကို အေၾကာင္းၾကားမလား '
' ရနိကုန္ျပန္လို႔ေတတ့ မျဖစ္ဘူး … ဒီနယ္မွာပဲ ခဏခိုေနမွျဖစ္မယ္ … အခုေလာက္ဆို ဆန္းထြန္းတစ္ေယာက္ ဂိတ္ေတြကိုသတင္းပို႔ထားျပီးေလာက္ျပီ က်ဳပ္တို႔ဒီနယ္က ထြက္ဖို႔ မလြယ္ေလာက္ေတာ့ဘူး … ဒီတစ္ရက္ နွစ္ရက္အတြင္း ဦးေနမင္းဒီနယ္ကိုေရာက္လာလိမ့္မယ္ … အဲ႔ဒီေတာ့မွ က်ဳပ္တို႔အားလံုး စျပီးလႈပ္ရွားၾကမယ္ '
' ဟုတ္ျပီ … အခုေတာ့ အေဝးကပဲ ဦးခြန္းေဒါင္းအေျခေနကိို ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတာ့ေပါ … '

သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ တန္ခိုး၏ ေသရြာျပန္လာသည္ဟု ဆိုရမလား။ ကြ်န္ပ္တို႔အား အခ်ဳပ္အတြင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေစရန္ ပရိယာယ္စင္ခဲ႔ေၾကာင္း ေျပာဆိုျပေလေတာ့သည္။ အားလံုး၏ မ်က္နွာျပင္ေပၚၚ၌ ဝမ္းသာၾကည္နူးမႈ႕မ်ားနွင့္အတူ သူေဌးေလး၏ ျပသနာအား ဆက္လက္ေျဖရွင္းေပးရန္ ထိုနယ္ေလးအတြင္း၌ ခိုေအာင္းေနခဲ႔ရေလသည္။

' ဖြားဖြား … မိလံုးေလး သတိရလာျပီ '
ေခ်ာက္အတြင္းသို႔ ျပဳတ္က်သြားခဲ႔သည့္ မိလံုးေလးအား သက္ဝင္အဖြားအိုမွ ကယ္ထားတင္ခဲ႔ျပီး ေမ့ေမ်ာေနသည့္ မိလံုးေလး သတိလည္လာခ်ိန္အထိ ေစာင့္ၾကည့္ေနေလခဲ႔သည္။ ထိုအစဥ္၌ ကေလးမေလး၏ မ်က္လံုးမ်ား ေျဖးညင္းစြာ ပြင့္လာခဲ႔ျပီး
' ေျမးေလး သတိရလာျပီလား '
' ဟင္ … ဖြားဖြားနဲ႔ေျမးေလး '
' ဟုတ္တယ္ … နင့္ကို ငါ့ဖြားဖြား ေျမၾကီးထဲကေန ျပန္ကယ္ခဲ႔တာ '
' ဟင္ … ဖြားဖြားက မိလံုးကိုကယ္ထားတာ '
' ဒါေပါ့ ေျမးေလးရဲ႕ … အခုသတိရျပီ မဟုတ္လား'
' သတိရလာပါျပီ … သမီးအခု ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲဟင္ '
' ဘာမွမပူနဲ႔ အခုငါနဲ႔ဖြားဖြား နင့္ကိုအိမ္လိုက္ပို႔ေပးမယ္ '
' ဟင္ … တကယ္ '
' တကယ္ေပါ့ ေျမးရဲ႕ … လာ '

ေခ်ာက္အတြင္းမွ ကေလးမေလးအား သက္ဝင္အဖြားအိုမွ ကယ္တင္ထားခဲ႔ျပီး ေျမးအဖြားနွစ္ဦးနွင့္အတူ မိလံုးေလး မိခင္မခင္ထားနွင့္ ဖခင္ကိုသူတို႔ရွိေနမည္ထင္သည့္ ေက်ာင္းပ်က္ၾကီးဆီသို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာခဲ႔သည္။ သို႔ေပမယ့္ ေက်ာင္းပ်က္ၾကီးအတြင္း၌ မိခင္ျဖစ္သူ မခင္ထားအား မေတြ႕ရ။ စိတ္ေဖာက္ျပန္ေနသည့္ ဖခင္ကိုသူရကိုသာ ေတြ႕ရွိလိုက္ရေလသည္။
' ေဖေဖ … '
ေက်ာင္းပ်က္ၾကီး အတြင္း၌ ေငးမႈိုင္စြာထိုင္ေနေသာ ဖခင္ျဖစ္သူအား မိလံုးေလးလွမ္းေအာ္ေခၚလိုက္ျပီ အနားသို႔အေျပးသြားလိုက္သည္။ သမီးျဖစ္သူအား ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ၾကည့္ေနခဲ႔ျပီး အေနာက္တြင္လိုက္ပါလာသည့္ ေျမးဖြားနွစ္ဦးအား ကိုသူရတစ္ေယာက္ေတြ႕လိုက္သည္နင့္
' ဟင္ … လူစိမ္းေတြ ငါေၾကာက္တယ္ ငါေၾကာက္တယ္ '
' ေဖေဖ … မေၾကာက္ပါနဲ႔ အဲ့ဒါ သမီးကို ကယ္ခဲ႔တဲ႔ ဖြားဖြားပါ '
' ဟင့္အင္း ဟင့္အင္း ငါေၾကာက္တယ္ '
' ေဟ့ … သူရ ငါ့ကိုမမွတ္မိဘူးလား '
' ဖြားဖြား ေဖေဖက ရူးေနတာ '
' ဟင္ … ရူးေနတာ … ဟားဟား … ဘာမွမပူနဲ႔ ဒါသာမာန္အရူးမဟုတ္ဘူး ဖြားဖြားကုေပးမယ္ '

ထိုသို႔ေျပာဆိုကာ ေၾကာက္လန္႔ေနသည့္ ကိုသူရအား သက္ဝင္အဖြားအိုမွ ျပဳထားျခင္းခံထားရသည္အား သိရွိသြားလ်က္ ကိုသူရအား သူ၏ေမွာ္အစြမ္းမ်ားျဖင့္ ျပန္လည္ကုသေလေတာ့သည္။ ခဏအၾကာ၌ ကိုသူရ၏နႈတ္မွ ေသြးမ်ားစြာအန္ကာ အပင္းသြင္းျခင္းခံထားရေသာ ေအာက္လမ္းဆရာၾကီး ဦးဒီပ၏ ပညာမ်ား ကိုသူရ၏ ဝမ္းအတြင္း၌ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေလေတာ့သည္။
' ေဖေဖ … '
' ဟင္ … သ … သမီးေလး '
' ေဖေဖ သတိရလာျပီ '
' မိန္းမ … သမီး … သမီးေမေမေရာ … သူတို႕ကေရာဘယ္သူေတြလဲ '
' ေမေမနဲ႔ သမီးက လမ္းကြဲသြားခဲ႔တယ္ … သမီးရွင္းျပမယ္ ဒီဖြားဖြားက ေဖေဖ့ကို ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းအေယာင္ေဆာင္ျပီး ကယ္ခဲ႔တဲ႔ သက္ဝင္အဖြားအို '
' ဟင္ … ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္း အေယာင္ေဆာင္ျပီး ကယ္ခဲ႔တဲ႔ သက္ဝင္အဖြားအို ဟုတ္လား '
' အရူး … နင္က အခုေတာ့ ငါ့ကိုဘယ္လိုလုပ္ မွတ္မိေတာ့မလဲ … ငါ့အစြမ္းေတြျပမယ္ … ၾကည့္ထား '

ျပဳစားထားျခင္း ခံလိုက္ရသည့္ ကိုသူရတစ္ေယာက္ အဖြားအို၏ ကုသမႈ႕ျဖင့္ လူေကာင္းပကတိျပန္လည္ ျဖစ္လာေခ်ခဲ႔သည္။ သမီးေလး၏ ရွင္းျပေျပာဆိုေနေသာ စကားမ်ားအား နားမလာနိုင္။ ေၾကာင္ောတင္ေတာင္ျဖစ္ေနသည့္ ကိုသူရအား အဖြားအိုမွ သူ၏ အစြမ္းမ်ား ျပမည္ဟုဆိုကာ အေပါက္ဝတြင္ ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနသည့္ သက္ဝင္ေျမးမေလးအား ကိုသူရအျဖစ္သို႔ သူ၏ေမွာ္ပညာအစြမ္းျဖင့္ ေျပာင္းလဲျပလိုက္သည္။
' ဟင္ … ငါ … ငါ '
' ေတြ႔လား … သူရဆိုတဲ႔လူ နွစ္ကိုယ္ကြဲျဖစ္သြားျပီ '
 သက္ဝင္ေျမးမေလးမွ မိမိအသြင္သို႕ ေျပာင္းလဲသြားေသေၾကာင့္ ကိုသူရတစ္ေယာက္ စူးစိုက္စြာေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ၾကည့္ေနမိခဲ႔သည္။ မိမိကိုယ္ကို မွန္သားျပင္ေပၚ၌ မွန္အား ၾကည့္ေနရသည္ဟု ထင္မွတ္ရေလာက္ေအာင္ ကိုသူရတစ္ေယာက္ အ့ံၾသၾကီးစြာ ၾကည့္ေနခဲ့ေတာ့သည္။
မခင္ထားနွင့္ သူေဌးေလး လြတ္ေျမာက္သြားသည့္အတြက္ လင္ေယာက်္ားျဖစ္သူ ကိုသူရရွိေနသည့္ ထိုေပ်ာင္းပ်က္ၾကီးဆီသို႔ မခင္ထားေရာက္ရွိလာဦးမည္မွာ မလြဲေခ်။ ထိုေက်ာင္းပ်က္ၾကီးဆီသို႔ မခင္ထားတစ္ေယာက္ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာမွသာလ်င္ ဖမ္းစည္းရန္ ရည္ရြယ္ထားခဲ႔ျပီး မခင္ထားတစ္ေယာက္ ထိုေက်ာင္းပ်က္ၾကီးဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာမည့္အခ်ိန္အား ပုန္းေအာင္းေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ သစၥာေဖာက္တင္ေမာင္တစ္ေယာက္ သက္ဝင္အဖြားအိုနွင့္ ကိုသူရတို႔၏ အျဖစ္အပ်က္ ျမင္ကြင္းမ်ားအား အံ႔ၾသၾကီးစြာ ေတြ႔ရွိလိုက္ရေတာ့သည္။

**********************************