တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္ လိုက္သူမ်ားနွင့္
သက္ဝင္ေျမးဘြား ေအာက္လမ္း မာယာ
အပိုင္း (၂)
စာေရးသူ-ထီးကေလး ။( ရင္နွင့္ ရင္း၍ ေရးသားသည္။)
ေစာင့္စားေမွ်ာ္လင့္ေနသည့္ မ္ိတ္ေဆြၾကီးထံမွ ဖုန္းျဖစ္လ်က္ ကြ်န္ုပ္၏ ေခတၲသြားေရာက္ေပးရမည့္ နယ္ကာ ေစာနယ္ျဖစ္ေနေလသည္။ သို႔ႏွင့္ ညတြင္းခ်င္း ထိုေစာနယ္သို႔ ခရီးထြက္ရန္ ျပင္ဆင္ထားလ်က္ မနက္လင္းသည္နွင့္ ကိုေမာင္ဝင္း လမ္းညႊန္ေပးလိုက္ေသာ ေစာနယ္မွ
( )စက္ရံုဆီသို႔ ကြ်နု္ပ္ထြက္ခြာသြားေခ်ေတာ့သည္။
ခရီးက အင္မတန္ၾကမ္းလွသည္။ ေရာက္ရွိခဲ႔ဘူးေသာ ထိုေစာနယ္သုို႔ ယခုအခါနွင့္ဆိုလ်င္ သံုးၾကိမ္ေျမာက္ရွိေနခဲ႔ေခ်ျပီ။ နွစ္ၾကိမ္တိုင္တိုင္ ကြ်န္ုပ္နွင့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူမ်ား ထိုေစာနယ္မွ အသက္အႏၲရယ္မ်ိဳးစံုတို႔အား ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ႔ၾကဘူးေသာ္လည္း ယခုသံုးၾကိမ္ေျမာက္၌ ကြ်န္ုပ္တစ္ေယာက္တည္းပင္ ေရာက္ရွိလာေခ်ခဲ႔ရသည္။ ထိုေစာနယ္၏ လူဦးရည္မွာ နည္းေနေသးေသာ္လည္း အခ်ိန္နွင့္အလိုက္ လူအေျမာက္အမ်ားနွင့္ ျမိဳ႕ေပၚတြင္ စည္းကားေနလ်က္ရွိသည္။ ရဲအုပ္ ကိုေမာင္ဝင္း လမ္းညႊန္းေပးလိုက္သည့္ စက္ရံုဆီသို႔ ေကာင္းမြန္စြာျဖင့္ ကြ်န္ုပ္ေရာက္ရွိလာေခ်ခဲ႔သည္။ ထိုစက္ရံုအေရွ႕သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔သည္နွင့္ အုပ္စုဖြဲ႕ဝိုင္းရံေနလ်က္ရွိၾကေသာ လူအုပ္ၾကီးအား ကြ်န္ုပ္ဦးစြာ ေတြ႕ရွိလိုက္ရေလသည္။
ထိုလူအုပ္ၾကားအတြင္းသို႔ ကြ်န္ုပ္တိုးဝင္သြားျပီး
' ငါတို႔ သူေဌးအနားယူေနတယ္ … ညေနမွလာခဲ႔'
' ရွင္ … မလုပ္ပါနဲ႔ရွင္ … ကြ်န္မေမာင္ေလးကို ေသြးသြင္းဖို႔အတြက္ ေငြလိုေနလို႔ပါ … ျပီးေတာ့ ရွင္တို႔ အလုပ္ကေန ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ကိစၥကို ဥေပကၡာမျပဳသင့္ပါဘူး '
' ဒီမွာ … မိန္းကေလး သူ႔ဖာသူ အာရံုမစိုက္ပဲ အလုပ္လုပ္လို႔ ျပဳတ္က်တာ ငါတို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူး … ေလ်ာ္ေၾကးလိုခ်င္ရင္ … ညေနမွ လာခဲ႔'
မိန္းမပ်ိဳေလးတစ္ဦးဟာ ထိုစက္ရံုအေပါက္ေစာင့္အား ငိုလ်က္ ေျပာဆိုေနခဲ႔သည္ကို ေတြ႕ရွိလုိက္ရသည္။ ဘာရယ္ေၾကာင့္မွန္းမသိ။ မိန္းကေလး၏ ပံုစံအား အက်ီ အႏြမ္းေလးတစ္ထည္ကို ဝတ္ဆင္ထားျပီး စက္ရံုထဲတြင္ ရွိေနေသာ သူေဌးဆိုသူနွင့္ ေတြ႕ခြင့္ရေရး ၾကိဳးစားေနေလခဲ႔သည္။ သိုနွင့္ ႏြမ္းဖတ္လွေသာ ဝိုင္းအံုၾကည့္ေနၾကသည့္ အလုပ္သမားမ်ားထဲမွာ တစ္ေယာက္အား သိလိုစိတ္ျဖင့္ ကြ်န္ုပ္ေမးျမန္းၾကည့္လိုက္သည္။
' ဘာေတြျဖစ္ေနၾကတာတုန္း ေနာင္ၾကီး'
' သူေဌးမတရားဘူးဗ်ာ … တိုက္ေပၚမွာ ေဆးသုတ္ေနတဲ႔ အလုပ္သမားေလး ေအာက္ျပဳတ္က်ျပီး ဒဏ္ရာ အျပင္းအထန္နဲ႔ အခုေဆးရံုတင္ထားရတယ္ … သူတို႕အလုပ္သမားေလးပဲ … ဒါကို ဒီလူက သူေဌးနဲ႔ ေပးမေတြ႕ဘူး လုပ္ေနတယ္ … '
' ဟင္ … ေကာင္ေလးက ေဆးရံုမွာ ဟုတ္လား'
' ဟုတ္တယ္ … အခုေျပာေနတာ သူ႔အစ္မပဲ … '
ထိုစက္ရံု၏ အလုပ္သမားေလးတစ္ဦးပင္ ျဖစ္ေခ်သည္။ ထိုစက္ရံု၏ အၾကီးအကဲျဖစ္ေသာ သူေဌးဆိုသူဟာ အျမင့္ေပၚ၌ ထိုလူငယ္ေလးအား အလုပ္ခိုင္းေစျပီး မေတာ္တဆ ေခ်ေခ်ာ္ခ်ကာ ဒဏ္ရာအျပင္းထန္ရရွိထားသည္ကို ဥေပကၡာျပဳလ်က္ ေငြလိုေနသည့္ လူနာအား ေဆးကုသရန္အတြက္ အစ္မျဖစ္သူမွ ေတြ႕ခြင့္ေတာင္းေနျခင္း ျဖစ္သည္ကို ကြ်န္ုပ္သိရွိလိုက္ရသည္။
' ခင္ဗ်ားတို႔ကေရာ ဒီစက္ရံုရဲ႕ အလုပ္သမားေတြ မဟုတ္လား … အားလံုး ဝိုင္းေျပာေပးလိုက္ၾကပါလား'
' ဟာ … ဘယ္ျဖစ္မလဲ … က်ဳပ္တို႔ပါ ေရာျပီး အလုပ္ျဖဴတ္ခံေနရမွာေပါ့ … မတရားေပမယ့္လဲ ဒီတိုင္းပဲ ၾကည့္ေနရေတာ့မွာပဲ … မတတ္နိုင္ဘူး က်ဳပ္တို႔ဒီအလုပ္ျပဳတ္ရင္ လုပ္စရာ အလုပ္ရွိမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး … အဲ႔ဒါေၾကာင့္ အခုလို မတရားတာေတြ ေတြ႕ေနရင္လဲ ေခါင္းငံု႕ျပီး ၾကည့္ေနခဲ႔ရတာ မ်ားျပီး … '
ညည္းထြားစြာျဖင့္ ကြ်န္ုပ္၏ အေျပာစကားအား ထိုသူျပန္လည္ေခ်ပလိုက္သည္က ရင္နွင့္ဖြယ္။ ဝင္ခြင့္မေပးသည့္ စက္ရံုမေပါက္ေစာင့္အား ထိုမိန္းကေလးမွ အၾကိမ္ၾကိမ္ငိုယိုလ်က္ ေတာင္းပန္ေနခဲ႔ေသာ္လည္း အေပါက္ေစာင့္မွာ ၾကင္နာမႈ႕ကင္းမယ့္စြာနွင့္ ဥေပကၡာျပဳထားခဲ႔သည္။ ထို႔ေနာက္ အေပါက္ေစာင့္၏ ေျခသလံုးအား ထိုမိန္းကေလးမွ ေျပးဖတ္လိုက္ျပီး
' အစ္ကိုၾကီးရယ္ ကူညီေပးပါ … ကြ်န္မေမာင္ေလး ေဆးကုဖို႔အတြက္ အရမ္းအေရးၾကီးေနလို႔ပါ … သူေဌးနဲ႔ ေတြ႕ခြင့္ေပးပါ '
' ဟာခတ္ေတာ့တာပဲ … သြားဟာ '
မိမိ၏ ေျခသလံုးအား ဖတ္လ်က္ေတာင္းပန္ေနေသာ ထိုမိန္းကေလးအား စက္ရံု အလုပ္သမား အေပါက္ေစာင့္မွ ကန္ထုတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။
' ေဟ့ေကာင္ေတြ … ဒီေကာင္မေလးကို ငါတို႔စက္ရံုအေရွ႕ကေန အျမန္ဆံုး ေခၚသြားၾကစမ္းကြာ '
ေျမျပင္ေပၚသို႔ လိမ့္က်သြားခဲ႔ေသာ မိန္းကေလးအား ဝိုင္းအံုၾကည့္ေနသည့္ အလုပ္သမားမ်ားအား ေခၚေဆာင္သြားရန္ ေျပာလိုက္သည္။ သို႔ေပမယ့္ မည္သည့္အလုပ္သမားမ်ားမွ ေခၚေဆာင္ျခင္းမရွိပဲ ေျမျပင္ေပၚမွ မိန္းကေလးကိုသာ သနားအၾကည့္ေလးမ်ားျဖင့္ ၾကည့္ေနေလခဲ႔သည္။ ရက္စက္စြာ ထိုသို႔ အျပဳမူခံရေသာ မိန္းကေလးမွာေတာ့ အမွတ္မရွိ သူမ၏ ေဆးရံုေပၚသို႔ တင္ထားရေသာ ေမာင္ျဖစ္သူအတြက္သာ ေဆးကုသရန္ ပိုက္ဆံရေရး ထပ္မံေတာင္းဆိုေနျပန္သည္။ သို႔ႏွင့္ မည္သူတစ္ဦး တစ္ေယာက္မွ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းမရွိသည့္ မိန္းကေလး၏ အျပဳအမူမ်ားအား ေဒါသထြက္လ်က္ ထိုသူ ရိုက္မည္အလုပ္
' ရပ္လိုက္စမ္း … ! '
အေပါက္ေစာင့္၏ ေျခသလံုးအား မလြတ္တန္းတြယ္လ်က္ထားေသာ မိန္းကေလးအား ရိုက္ေတာ့မည္ဟု လက္အရြယ္ ကြ်န္ုပ္ထိုေနရာသို႔ ဝင္ေတာ့မည္အလုပ္ ကြ်န္ုပ္နွင့္အထက္ ဦးစြာ အသံထြက္ေပၚလာသည္က ထိုလူအုပ္ၾကီး၏အေနာက္မွ ဝါးခေမာက္အား ငိုက္စိုက္ေစာင္းထားျပီး လြယ္အိတ္တစ္လံုးအား ေဘးသိုင္းလြယ္ထားသည့္ ထိုလူမွ ရပ္ရန္တားလိုက္သည္။ ထိုလူ၏ အသံအား ၾကားလိုက္သည္နွင့္ စက္ရံုအေပါက္ေစာင့္မွ
' ဘယ္ေကာင္လဲကြ … ငါ့ကိုတားတာ '
မိန္းကေလးအား ရြယ္ထားသည့္ လက္ကို သိမ္းလ်က္ တားလိုက္သည့္ လူအား အေပါက္ေစာင့္မွ ေဒါသတၾကီးေမးလိုက္ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ လူအုပ္ၾကားထဲမွ ေစာင္းထားသည့္ ခေမာက္အား ခြ်တ္လိုက္ျပီး ထိုအေပါက္ေစာင့္နားသို႔ ေျဖးညင္းေသာ ေျခလွမ္းတို႔ျဖင့္ ထိုသူလွမ္းလာေနခဲ႔သည္။ လွမ္းလာေနသည့္ ထိုလူအား ဝိုင္းအံုေနသည့္ အလုပ္သမားတစ္စုဟာ အားကိုရသြားသည့္ မ်က္နွာထားေလးမ်ားျဖင့္ ထိုသူ၏ ေလ်ာက္လမ္းအား ဖယ္ေပးေနခဲ႔သည္။ ထိုလူကား ကြ်န္ုပ္တို႔၏ ညီအစ္ကိုအရင္းသဖြယ္ ခင္မင္အားကိုရေသာ နယ္တကာ လွည့္ေနသည့္ အစ္ကိုေအာင္ပင္ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္။
' ဟင္ … အစ္ကိုေအာင္ '
ဝိဥာဥ္နွင့္ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ သူ၏ အေလာင္း
ထိုျဖစ္ရပ္တြင္ ကြ်န္ုပ္တို႔ႏွင့္အတူ ေမွာ္ဆရာၾကီးအား ဝိုင္းဝန္းဖမ္းစီးေပးခဲ႔ျပီးသည့္ေနာက္ အေရွ႕သို႔ ခရီးဆက္ဦးမည္ဟုဆိုကာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ႔ေသာ အစ္ကိုေအာင္ ကြ်န္ပ္ျပန္လည္ ေတြ႕လိုက္ရျပန္သည္။ ရဲတင္းစြာ ထိုအေပါက္ေစာင့္နားသို႔ လွမ္းသြားေနသည့္ အစ္ကိုေအာင္အား ျမင္ေတြ႕ေနလိုက္ရသည္ေၾကာင့္ ထိုေနရာသို႔ သြားမည့္ ကြ်န္ုပ္၏ ေျခလွမ္းမ်ား ေခတၱရပ္တန္႔ထားလိုက္သည္။
' ငါ့ကို တားတာမင္းလား '
' ဟုတ္တယ္ … မင္းလူမဟုတ္ဘူးလား … မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ဒီလိုလုပ္စရာလား'
' ေအာင္မာ … မင္းက ဘာေကာင္မို႔လို႔ ငါ့ကိုဒီလိုေတြ လာေျပာေနရတာလဲ … ေသခ်င္ေနျပီနဲ႔တူတယ္ '
' မင္းကိုေျပာမယ္ … ဒီမိန္းကေလးကို သူေတြ႕ခ်င္ေနတဲ႔ သူေဌးနဲ႔ ေတြ႕ခြင့္ေပးလိုက္ မဟုတ္ရင္ မင္းနာလိမ့္မယ္'
' ဟ … အလာၾကီးပါလား မင္းကိုေျပာမယ္ ငါ့အေရွ႕ကေန ဆယ္စကၠန္႔အတြင္း မင္းထြက္သြား … မဟုတ္ရင္ မင္းကို အေရခြံစုတ္ပစ္မယ္'
'ေကာင္းျပီ ငါက မင္းကို သံုးစကၠန္႔ အခ်ိန္ေပးမယ္ မိန္းကေလးကို သူေဌးနဲ႔ ေတြ႕ခြင့္ေပးလိုက္ '
' ဟာကြာ … စကားေတာ္ေတာ္ရွည္တဲ႔ေကာင္ '
'အား … '
မတရားမႈ႕မ်ားအား လက္ပိုက္ၾကည့္မေနတတ္သည့္ အစ္ကိုေအာင္နွင့္ ထိုလူ စကားအေျခအတင္ေျပာေနရမွ လက္ျမန္စြာျဖင့္ ထိုလူအား ကိုေအာင္ ထိုးၾကိတ္လိုက္သည္။
' ဟင္ … ေဟ့ေကာင္ေတြ လာၾကစမ္း '
အစ္ကိုေအာင္၏ ေျပာင္ေျမာက္လွေသာ လက္သီးခ်က္ျဖင့္ ထိုသူ၏ နႈတ္မွ ေသြးမ်ားစြာထြက္ေပၚလာလ်က္ စက္ရံုအတြင္းရွိ လူမိုက္မ်ားအား အားကိုးတၾကီး တမ္းတေအာ္ေခၚေလေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ စက္ရံုအတြင္းမွ လူၾကီးအေျမာက္အမ်ား ထြက္လာျပီး အစ္ကိုေအာင့္အား တိုက္ခိုက္ေတာ့မည္ကို ကြ်န္ုပ္ေကာင္းစြာ သိရွိလိုက္သည္။ အမ်ားနွင့္ တစ္ေယာက္ဆိုလ်င္ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ မည္သို႔မွ ျပန္လည္ တုန္႔ျပန္နိုင္မည္မဟုတ္ သိုႏွင့္ လက္နတ္အစံုျဖင့္ ထိုလူမ်ား စက္ရံုအတြင္းမွ အစ္ကိုေအာင္ ရပ္ေနသည့္ ေနရာဆီသို႔ ေရာက္မလာခင္မွာပဲ
' ရပ္လိုက္စမ္း '
လူအုပ္ၾကားအတြင္းမွ ရွိေနသည့္ ကြ်နု္ပ္ရုတ္တရက္ ထပ္မံ၍ တားဆီးလိုက္ျပန္သည္။ ကြ်န္ုပ္၏ အသံအား ၾကားလိုက္သည္နွင့္ လ်င္ျမန္စြာ ေျပးထြက္လာခဲ႔ေသာ လူမိုက္မ်ားနွင့္ အေပါက္ေစာင့္အပါဝင္ အစ္ကိုေအာင္ပါ ကြ်န္ုပ္အား လွည့္ၾကည့္လိုက္ေလသည္။
' ဟင္ … ကိုထီးကေလး … '
'အစ္ကိုေအာင္ … ျပန္ဆံုရျပန္ျပီေနာ္ '
ကြ်န္ုပ္၏ နာမည္အား အျပံဳးမ်က္နွာျဖင့္ အံ႔ၾသၾကီးစြာ ေခၚလ်က္ ၾကည့္ေနမိေသာ အစ္ကိုေအာင္အား ကြ်န္ုပ္ျပန္လည္ ျပံဳးျပလ်က္
' မင္တို႔ သူေဌးနဲ႔ ငါေတြ႕ခ်င္တယ္ '
' ခင္ဗ်ားက … ဘယ္သူလဲ '
' ထီးကေလး …'
' ဟင္ … ထီး … ကိုထီးကေလး …'
ထိုင္လ်က္သား ေျမျပင္ေပၚသို႔ လွဲက်ေနသည့္ ထိုလူက ကြ်န္ုပ္၏ နာမည္အား ေမးလိုက္သည္ေၾကာင့္ အျပံဳးမ်က္နွာအား ေျပာင္းလ်က္ နႈတ္ခမ္းအား ေစ့ထားကာ ကြ်န္ုပ္ျပန္လည္ ေျဖလိုက္ေလသည္။ ကြ်န္ုပ္၏ အမည္အား ၾကားလိုက္သည္နွင့္ အစ္က္ုေအာင္၏ လက္သီးခ်က္ျဖင့္ ေျမျပင္ေပၚတြင္ ထိုင္လ်က္က်ေနေသာ ထိုလူ လ်င္ျမန္စြာ ထလိုက္ျပီး
' ကိုထီးကေလး … ဟုတ္ကဲ႔ … ဝင္ပါ သူေဌးေျပာထားတယ္ … ဒီကို ထီးကေလးဆိုတဲ႔ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ ေရာက္လာမယ္လို႔ေျပာလို႔ ကြ်န္ေတာာ္တို႕ ေစာင့္ေနတာပါ့ '
' ဟင္ … မင္းတို႔က ငါ့ကို သိတယ္ေပါ့ '
' ဟုတ္ … ဟုတ္ကဲ႔ သူေဌးကိုယ္စားလာမယ္ဆိုတာ မန္ေနဂ်ာေျပာထားလို႔ သိတာပါ … အထဲကို ၾကြပါ'
' ေနဦး … ဒီေကာင္မေလးကိုပါ … အထဲေခၚမယ္'
' ဟုတ္ … ဟုတ္ကဲ႔ အစ္ကို သေဘာပါပဲ '
စကၠန္႔အတြင္းမွာသာလ်င္ အေပါက္ေစာင့္၏ႎ မ်က္နွာထား ေျပာင္းလဲသြားကာ ကြ်န္ုပ္အပါအဝင္ မိန္းကေလးနွင့္ အစ္ကိုေအာင္ စက္ရံုအတြင္းသို႔ ေကာင္းစြာ ဝင္ေရာက္လာေလခဲ႔ေတာ့သည္။
အေပါက္ေစာင့္ လမ္းျပေခၚေဆာင္ရာေနာက္သို႔ ကြ်န္ုပ္တို႔လိုက္ပါလာရင္း အေဆာင္တစ္ခုအေရွ႔သို႔ ေရာက္ရွိလာေလခဲ့သည္။
' ေဒါက္ … ေဒါက္ '
' ဘယ္သူလဲ … သူေဌးအနားယူေနတယ္ဆိုတာ မသိဘူးလား '
တုန္ရီစြာျဖင့္ ပိတ္ထားသည့္ အေဆာင္တံခါးအား လမ္းျပေခၚေဆာင္လာသည့္ အေပါက္ေစာင့္ အခ်က္ေပးေခါက္လိုက္ေလရာ အေဆာင္တြင္းမွ ေလသံမာမာျဖင့္ ျပန္လည္ေျဖၾကားလိုက္ေသာ အသံအား ၾကားလိုက္ရေလသည္။
' ဖြင့္စမ္းပါ… ျမန္ျမန္ … သူေဌးအသစ္ေရာက္လာလို႔'
အေဆာင္အတြင္းမွ ျပန္လည္ေျဖၾကားလိုက္ေသာ အေပါက္ေစာင့္အား အျပင္မွ လမ္းျပခဲ႔ေပးခဲ႔သည့္ ထိုသူ ကြ်န္ုပ္အား သူေဌးဟု ပညတ္တတ္ကာ ျပန္လည္ေျပာဆိုလိုက္ေလသည္။ သို႔ႏွင့္ ပိတ္ထားသည့္ အေဆာင္တံခါးဟာ လ်င္ျမန္စြာပြင့္လာျပီး
' ကိုထီးကေလးတို႔ အထဲကိုၾကြပါ '
ေဖာ္ေရြစြာျဖင့္ ၾကင္နာမႈ႕ကင္းမဲ႔လွသည့္ ထိုအေပါက္ေစာင့္ အထဲသို႔ ဝင္ခိုင္းေစသည္။ ထိုသူအား ကြ်န္ုပ္ ေပေစာင္းေစာင္းအၾကည့္ျဖင့္ ၾကည့္လိုက္ျပီး အေဆာင္အတြင္းသို႔ ကြ်န္ုပ္နွင့္အတူ ကိုေအာင္အပါအဝင္ မိန္းကေလးပါ ဝင္ေရာက္လာေလခဲ႔သည္။ အေဆာင္တြင္းသို႔ေရာက္ရွိလာသည္နွင့္ ဦးစြာ ျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည္က မိမိအေရွ႕စားပြဲေပၚတြင္ ေျခနွစ္ဖတ္အား တင္ထားျပီး ဇိမ္ခံေနသည့္ စာေရးအေဟာင္းအား ေတြ႕ရွိလိုက္ရေလသည္။ အေဆာင္အတြင္းသို႔ ကြ်န္ုပ္ဝင္ေရာက္လာသည္အား ထိုသူ ျမင္ေတြ႕လိုက္သည္ေၾကာင့္
' ဟင္ … ဟို … ဟိုစာေရးအသစ္ဆိုတာလား'
ထိုလူ၏ အေမးအား ပ်က္သားလွသည့္ ေလသံမ်ိဳးျဖင့္ ကြ်န္ုပ္ျပန္လည္ေျဖလိုက္ေလသည္။
' ဟုတ္တယ္ … က်ဳပ္ပဲ '
ကြ်န္ုပ္၏ အေျဖစကားအား ၾကားလိုက္ရသည္နွင့္ ျပာျပာသလဲျဖစ္သြားခါ ကြ်န္ုပ္အား သူ၏ထိုင္ခံုတြင္ ေနရာေပး ထိုင္ခိုင္းေစသည္။
' ၾကြ … ၾကြပါခင္ဗ်ာ … ဒီကိုၾကြပါ '
' ခင္ဗ်ားက ဒီမွာ ဇိမ္ခံေနတယ္ … လုပ္ငန္းခြင္ထဲက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ အျမင့္ေပၚက ျပဳတ္က်ျပီး အခုေဆးရံုေရာက္ေနတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ား သိလား'
' သိ … သိပါတယ္ '
' ခင္ဗ်ားတို႔ ေတာ္ေတာ္လူစိတ္မရွိၾကပါလား … ရႈတ္တယ္ ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုးကို ဒီေန႔ကစျပီး က်ဳပ္အလုပ္ျဖဳတ္လိုက္ျပီ … အားလံုး သြားၾကေတာ့'
' ဗ်ာ … မ … မလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ … ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေနာက္တစ္ခါ ဒီလိုမျဖစ္ေစရပါဘူး … ခြင့္လြတ္ေပးပါ အလုပ္ေတာ့ မျဖဴတ္ပါနဲ႔ '
' မရဘူး … သြားၾကေတာ့ '
စာေရးအဆင့္ျဖင့္ ကြ်န္ုပ္အား သူေဌးေလး ေနသူရွိန္မွ ေစလြတ္ခဲ႔ေသာ္လည္း ကြ်န္ုပ္၏အာဏာစက္ကား ေခါင္းပံုျဖတ္သည့္ ထိုစာေရးအေဟာင္းအား အလုပ္ျဖဳတ္ေစနိုင္ခဲ႔သည္။ ထိုေစာနယ္တြင္ ေနထိုင္ၾကေသာ လူအေျမာက္အမ်ားဟာ ထိုစက္ရံု၌ အလုပ္လုပ္ေစခဲ႔ျပီး သူေဌးေလးေပးသည့္ လုပ္အားခမ်ားထဲမွ သံုးပံု တစ္ပံုအား ေခါင္းပံုျဖတ္လ်က္ ထိုစက္ရံုအၿကီးကဲ ျဖစ္သည့္ မာန္ေနဂ်ာအဆင့္ရွိ စာေရးကား အနိုင္က်င့္ေနေလခဲ႔သည္။
သို႔ႏွင့္ တည္ခါစ ထိုစက္ရံု၌ ကြ်န္ုပ္အား သူေဌးေလး ေစလႊတ္ခိုင္းေစခဲ႔သည့္အတြက္ မာန္ေနဂ်ာအျဖစ္ ကြ်န္ုပ္တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ေပးခဲ႔ရသည္။
ကြ်န္ုပ္ေရာက္ရွိလာသည့္နွင့္ စက္ရံုညေစာင့္ ဦးေလးၾကီး၏ တိုင္ၾကားခ်က္မ်ားအား သိရွိလိုက္ရသည္။ ထိုလူၾကီးမွ ကြ်န္ုပ္အား အားကးိုေသာ အမူယာေပၚေပါက္လ်က္ တူသားရင္းသဖြယ္ စက္ရံု၏ အတြင္းေရးမ်ားအား ေျပာျပေလေတာ့သည္။
' အဲ႔ဒါပဲ ငါ့တူတို႔ေရ … ဦးေလးလဲ အားမတန္လို႔ မာန္ေလ်ာ့ေနခဲ႔ရတာ … သူေဌးေလးေျပာထားတဲ႔ စာေရးအသစ္က အစြမ္းအစေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္လို႔ ေျပာတုန္းက ဒီေလာက္ထိမထင္ထားဘူး … ငါ့တူၾကီးက သိပ္ပ်က္သားတယ္'
' သူေဌးေလးအတြက္ေတာ့ သစၥာခံတစ္ေယာက္ ေပၚလာျပန္ျပီးေပါ့ေလ … သူေဌးေလးေဘးမွာ အႏၱရယ္ေတြ မ်ိဳးစံုက ဝိုင္းရံေနၾကတာ … '
ကြ်န္ုပ္အား ခ်ီးက်ဴးေနေလခဲ႔သလား။ ထိုလူၾကီး၏ ေလသံမ်ားဟာ အထက္တန္းဆန္ဆန္ အေျပာအဆိုမ်ားျဖစ္ေနေလသည္။
' ေနပါဦး ဒါနဲ႔ … အစ္ကိုေအာင္က ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး ဒီနယ္ကိုေရာက္ေနရတာလဲ '
' ထံုးစံအတိုင္းေပါ့ဗ်ာ … ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ကို ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔ အတူတူကူညီေပးျပီးကတည္းက က်ဳပ္ဆရာကို ရွာပံုေတာ္ထြက္ေနတာေပါ့ … မေန႔ကမွ ဒီနယ္ဘက္ကို ေရာက္လာတာပဲ '
' တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲဗ်ာ … ဒါဆို က်ဳပ္ရန္ကုန္ျပန္တာနဲ႔ အစ္ကိုေအာင္ပါ လိုက္လည္ဦး '
' ေအးဗ်ာ … လိုက္ခဲ႔မယ္ … ခင္ဗ်ားက ဘယ္ေတာ့ျပန္မွာလဲ '
' လာမယ့္ တေပါင္းလျပည့္ေန႔'
***********************************
နွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္မွ် ရွိေနခဲ႔ျပီး။ ေျမေအာက္အတြင္းမွ ေမွာ္သြင္းျခင္း ခံထားရသည့္ ေျမးအဘြားနွစ္ဦးအဖို႔ အသက္ဝင္ေစမည့္ အခ်ိန္သို႔ပင္ စိုက္ေရာက္လာခဲ႔ေလသလား ။ ေျမေအာက္အတြင္း၌ က်င္းၾကပ္စြာ ေနထိုင္ေနရေသာ ေျမးမေလး၏ စကားသံမ်ားဟာ အဖြားအိုအား ညည္းထြားေျပာဆိုေနခဲ႔သည္။
' ဖြားဖြား … မီးမီး ဒီအထဲမွာ မေနခ်င္ေတာ့ဘူး အျပင္ထြက္ခ်င္တယ္ '
' ေအးပါ ေျမးေလးရဲ႕ … ဖြားဖြားတို႔ ဒီေအာက္ကေန ထြက္ရေတာ့မွာပါ … ထြက္လို႔ရတာနဲ႔ ဖြားဖြားေျမးေလးကို မုန္႔ေတြအမ်ားၾကီး ဝယ္ေကြ်းမယ္'
' ဟင့္အင္း … ဟင့္အင္း … မီးမီး မုန္႔မစားခ်င္ဘူး … လူ႔ျပည္ကိုသြားခ်င္တယ္'
' ဟင္ … ေျမးေလး လူျပည္ဆိုတာ သိပ္ေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းတယ္ ၾကီးနိုင္ငယ္ညွင္းလုပ္ေနၾကတာ … မသြားပါနဲ႔ မေကာင္းဘူး '
' ဟင့္အင္း … မရဘူး … လူျပည္ကိုပဲသြားမယ္'
' ေျမးေလးရယ္ ဖြားဖြားတို႔က ေမွာ္ဝင္အရုပ္ေတြ ဖြားဖြားတို႔မွာ အစြမ္းေတြရွိတယ္ … မသမာသူေတြရဲ႕ လက္ထဲ ဖြားဖြားတို႔ ေရာက္သြားလို႔ကေတာ့ မလြယ္ဘူး … ဖြားဖြားတို႔နဲ႔ မ်ိဳးတူတဲ႔ ဒီေမွာ္ေလာကထဲမွာ ေနပါကြယ္ေနာ္ ေနာင္ဗုဒၶဘုရားပြင့္လာမွ ဖြားဖြားတို႔ လူျပည္ကိုျပန္ၾကတာေပါ့'
လြန္ခဲ့သည့္ အနွစ္၁၀၀ခန္႔မွ အရွင္လတ္လတ္ လည္ေခ်ာင္းေသြးမ်ား အေဖာက္ခံရျပီး သစ္သားပန္းပုရုပ္ျဖင့္ ေမွာ္သြင္းျခင္း ခံထားရေသာ အစြမ္းရွိ ေျမေအာက္ ေျမးအဖြားနွစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ေခ်သည္။ ထိုေျမးဖြားနွစ္ဦးသည္ ေနာင္ပြင့္လာမည့္ အရိေမတၱယ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားအား ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနခဲ႔ရျပီ ကြ်တ္လြတ္နိုင္မည့္အခ်ိန္ကိုသာ ေမွာ္ဝင္ေလာကထဲ၌ ေနထိုင္ေနခဲ႔ရသူမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ လူ႕ျပည္သို႔ အလည္သြားခ်င္ပါသည္ဟု ပူဆာေနခဲ႔ေသာ ေျမးမေလးအား အဖြားအိုတစ္ေယာက္ မည္သို႔ပင္ မသြားေရာက္ေစရန္ တားျမစ္ေနခဲ႔ေသာ္လည္း ေမွာ္ဝင္ေလာကအတြင္းတြင္ စိတ္ဆင္းရဲၾကီးစြာျဖင့္ ေနထိုင္ေနခဲ႔ေသာ ေျမးမေလးအား အဖြားအိုတစ္ေယာက္ မၾကည့္ရက္ေတာ့ေခ်။ သို႔ႏွင့္ ေန႔ရက္မ်ားစြာ မိႈင္ေတြေနခဲ့ေသာ ေျမးမေလးအား
' ေျမးေလးရယ္ … ေျမးေလးသြားခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဖြားဖြားလိုက္ပို႔ေပးပါ့မယ္'
မိႈင္ေတြေနသည့္ ေျမးမေလးအား ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္ေသာေၾကာင့္ ကေလးမေလး ေတာင္းဆိုေသာ စကားအား အဖြားအိုလိုက္ေလ်ာေလခ့ဲေတာ့သည္။
' ဟင္ … ဖြားဖြား တကယ္ေျပာတာေနာ္ '
' တကယ္ေပါ့ … ေျမးေလးရဲ႕ … တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ေနာ္ … လူျပည္မွာက အႏၱရယ္သိပ္မ်ားတယ္ ေျမးေလး ဖြားဖြားေျပာတဲ႔ စကားကို နားေထာင္ရမယ္ '
' ေဟး … ဖြားဖြားစကားကို မီးမီးနားေထာင္မွာပါ ဖြားဖြား ဘယ္ေတာ့ လိုက္ပို႔ေပးမွာလဲ '
' ေအးပါ ေအးပါ … လာမယ့္ တေပါင္းလျပည့္ေန႔ၾကရင္ ဖြားဖြားတို႔ နွစ္၁၀၀ ေမွာ္ဝင္ ပန္းပုရုပ္ကေန လူေယာင္ ဖန္ဆင္းနိုင္ျပီေလ … အဲ႔ဒီေတာ့ လာမယ့္ တေပါင္းလျပည့္ေနၾကရင္ လူ႔ျပည္ကိုသြားၾကမယ္'
' ေဟး … ဒါမွ တို႔ဖြားဖြားကြ'
ေမွာ္ဆရာမ်ား၏ လုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ခဲ႔ျခင္းေၾကာင့္ လူသားစင္စစ္မွ ယခုကဲ႔သို႔ ပန္းပုရုပ္အသြင္ျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ ယခုအခါေျပာဆိုေနၾကသည္က လူသားပံုစံမဟုတ္ သစ္သားပန္းပုရုပ္မ်ားမွ လူသားမ်ား၏ စကားသံမ်ားသာ ေပၚထြက္ေနခဲ႔သည္။ မိမိ၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ေျမးမေလး အလိုအား လိုက္ေလ်ာလ်က္ လာမည့္ တေပါင္းလျပည့္ေန႔တြင္ ေျမေအာက္အတြင္းမွ အလိုအေလ်ာက္ေပၚထြက္လာကာ လူျပည့္သို႔ သြားမည္ဟု ေျမးမေလးအား ေျပာဆိုေနေလခဲ႔သည္။
***********************************
'သိပ္ေတာ္တာပဲ ကိုေမာင္ဝင္းရာ … ခင္ဗ်ားေခၚလာေပးတဲ႔ အစ္ကိုက သိပ္ပ်က္သားတာပဲ … ကိုေမာင္ဝင္းကို ကြ်န္ေတာ္ျဖင့္ ေက်းဇူးတင္မိပါတယ္'
' ရပါတယ္ သူေဌးေလးရာ … သူတို႔မွာက သူငယ္ခ်င္းငါးေယာက္ရွိတယ္ … တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးဆီ ထူးခြ်န္ၾကတယ္ေပါ့ေလ … မတရားအမႈ႕ေတြကိုလဲ က်ဳပ္နဲ႔အတူတူ ပူးေပါင္းျပီး ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ႔ဘူးတယ္ … ဒါနဲ႔ ထီးကေလး သတင္းေတြကို သူေဌးေလးက ဘယ္လိုလုပ္ၾကားတာလဲ '
' ဟား … ဟား ဒါလား … အဲ႔ဒီစက္ရံုက ညေစာင့္အေယာင္ေဆာင္ထားတာ ကြ်န္ေတာ့ရဲ႕ ဦးေလးေတာ္တယ္ဗ် … ထီးကေလးရဲ႕ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ကို သိခ်င္လို႔ သူကိုယ္တိုင္ပဲ ညေစာင့္ အေယာင္ဟန္ေဆာင္ျပီး ေလ့လာခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ခြင့္ျပဳထားရတာ … တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ ဟို … တစ္ဖက္သူရဲ႕ အျပဳအမူေတြကို မယံုၾကည္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး … လံုးဝကို ယံုၾကည္ခ်င္လို႔ အခုစမ္းသပ္ရတာပါ'
' သူေဌးရဲ႕ ဥာဏ္ပညာကိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ေမာင္ဝင္းေလးစားမိပါတယ္ … ဒါနဲ႔ ထီးကေလးကို ရန္ကုန္ ဘယ္ေတာ့ျပန္ေခၚမွာလဲ '
' ေၾသာ္ … မၾကာေတာ့ပါဘူး ဦးေလးသတင္းေပးခ်က္အရ ထီးကေလးဆိုတဲ႔ သူက သိပ္ျပီးယံုၾကည္အားကိုးရတဲ႔ သူတစ္ေယာက္တဲ႔ … ကြ်န္ေတာ့အေပၚမွာလဲ သစၥာရွိမွာ ေသခ်ာတယ္လို႔ ဦးေလး သတင္းပို႔ထားတယ္ … အဲ႔ဒီေတာ့ လာမည့္ တေပါင္းလျပည့္ေနၾကရင္ ရန္ကုန္ကို ျပန္လာဖို႔ ေျပာထားတယ္ '
' ဟုတ္ကဲ႔ … ထီးေလးနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး အစစအရာရာ ကြ်န္ေတာ္ တာဝန္ယူပါတယ္ သူေဌးေလး ကိုေနသူရွိန္ '
' ရဲအုပ္ကိုေမာင္ဝင္းကို ကြ်န္ေတာ့အေဖ လက္ထက္တည္းက တစ္ေလးတစား အားကိုရသူပါဗ်ာ … ကိုေမာင္ဝင္းကို ကြ်န္ေတာ္ ယံုၾကည္ျပီးသားပါ'
' ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဒါဆို ကြ်န္ေတာ့ကို ျပန္ခြင့္ျပဳပါဦး '
' ေကာင္းပါျပီခင္ဗ်ာ … ေကာင္းပါျပီ'
ညေစာင့္ အလုပ္သမားအေယာင္ျဖင့္ ထီးကေလး၏ အျပဳမူမ်ားအား ေစာင့္ၾကည့္ေနလ်က္ သူေဌးေလး ေနသူရွိန္ဆီသို႔ ေန႔စဥ္နွင့္အမ်ွ သတင္းမ်ားပို႔ေပးေနခဲ႔သည္။ ေနသူရွိန္၏ ဖခင္ ကြယ္လြန္သြားစဥ္မွ စ၍ ထိုလူၾကီးဟာ မိမိ၏ သားအရင္းသဖြယ္ သူေဌးေလးအား ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ႔သူျဖစ္သည္။ ယခုအခါ၌ အႏၱရယ္မ်ား ဝန္းရံေနေသာ မိမိ၏ တူေတာ္သူ သူေဌးေလးအား အႏၱရယ္ေပးမည့္ လူ ဟုတ္ မဟုတ္ စမ္းသပ္လ်က္ ထိုစက္ရံု၌ ညေစာင့္အလုပ္သမားအျဖစ္ ထီးကေလးအား အကဲခတ္ေစာင့္ၾကည့္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ တိက်ပ်က္သားစြာ ျပဳမူလ်က္ ယံုၾကည္အားကိုးရေသာ ထီးကေလး၏ သတင္းမ်ားအား သူေဌးေလးေနသူရွိန္တစ္ေယာက္ သိရွိလိုက္ရသည့္အတြက္ ေခၚေဆာင္လာေပးသူ ရဲအုပ္ကိုေမာင္ဝင္းအား ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာဆိုေနေလခဲ႔သည္။ သူေဌးေလး ေနသူရွိန္နွင့္ ရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းတို႔ အတန္ၾကာစကားမ်ား ေျပာဆိုျပီးသည့္ေနာက္မွာေတာ့ ကိုေမာင္ဝင္းတစ္ေယာက္ သူေဌးေလးအား နႈတ္ဆတ္လ်က္ ထြက္ခြာသြားေတာ့သည္။ ထြက္ခြာသြားသည့္ ကိုေမာင္ဝင္းအေနာက္သို႔ သူေဌးေလး ပီတိအျပံဳးမ်က္နွာေလးျဖင့္ ၾကည့္ေနရင္း မိမိ၏ ေဘးတြင္ အျမဲရွိေနသည့္ လူယံုနွစ္ေယာက္ ေခၚေဆာင္ေစျပီး
' ကြ်န္ေတာ္ ဒီအတိုင္း ထိုင္မေနခ်င္ဘူးဗ်ာ '
သူေဌးေလး၏ ေျပာစကားအား ၾကားလိုက္ရသည့္ သစၥာခံလူယံုနွစ္ေယာက္မွာ တစ္ဦးမ်က္နွာ တစ္ဦးၾကည့္မိကာ
' ဟုတ္ကဲ႕သူေဌးေလး … ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ သိပါရေစ'
' ေၾသာ္ … ဒီလိုေလဗ်ာ က်ဳပ္ဒီမွာထိုင္ေနေတာ့ အလုပ္သမားေလးေတြရဲ႕ ဘဝကိုလဲ က်ဳပ္မသိနိုင္ဘူး … ေနာက္ျပီး ဆင္းရဲသား လူတန္းစားေလးေတြရဲ႕ ဘဝကိုလဲ က်ဳပ္မသိနိုင္ဘူး … သူတို႔ေတြရဲ႕ ဘဝေလးေတြကို က်ဳပ္ေသခ်ာသိခ်င္တယ္ အဲ႔ဒီေတာ့ သူေဌးဆိုတဲ႔ ေခါင္းစဥ္ကို ခဏစြန္႔ျပီး ေတာရြာေလးေတြဘက္ကို သာမာန္လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ က်ဳပ္ခရီးထြက္ခ်င္တယ္'
'ဗ်ာ …'
သူေဌးေလးေနသူရွိန္၏ အျပံဳးမ်က္နွာျဖင့္ ေျပာဆိုလိုက္ေသာ စကားမ်ားအား ၾကားလိုက္ရသည့္ သစၥာခံလူယံုနွစ္ေယာက္ တအံ႔တၾသ ျဖစ္သြားခါ
' သူေဌးေလး … မျဖစ္နိုင္ဘူးထင္တယ္ေနာ္ … သိပ္ကို အႏၱရယ္မ်ားပါတယ္ … သူေဌးၾကီးလက္ထက္တည္းက အႏၱရယ္မ်ိဳးစံုရွိေနခဲ႔တာ … မျဖစ္နိုင္ဘူး ထင္ပါတယ္'
' အိုး … ဘာလို႔ မျဖစ္နိုင္ရမွာလဲ … '
' ဟုတ္ပါတယ္ သူေဌးေလး ဒီလိုသြားခ်င္တယ္ဆိုလဲ လူယံုအေျမာက္အမ်ားနဲ႔ သြားသင့္ပါတယ္ … '
' အဲ႔ဒါကို က်ဳပ္မၾကိဳက္တာပဲ … အခ်ိန္ျပည့္ က်ဳပ္အနားမွာ လူေတြရွိေနေတာ့ စိတ္မြန္းၾကပ္သလို ခံစားရတယ္ … ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ဳပ္ယံုၾကည္ အားကိုးရတဲ႔ ခင္ဗ်ားတို႔ႏွစ္ေယာက္ပါလာရင္ပဲ ျပည့္စံုလွပါျပီ က်ဳပ္ဆႏၷက လိုက္ေလ်ာေပးၾကပါ'
ထိုခရီးစဥ္သို႔ မသြားေစရန္ နည္းမ်ိဳးစံုျဖင့္ တားေနခဲ႔ေသာ္လည္း မည္သို႔မွ တားမရ။ ဇြတ္သာ သြားမည္ဟု သူေဌးေလး၏ စိတ္ဆႏၷျပင္းျပေနေလခဲ႔သည္။ သို႔ႏွင့္ ကိုယ္ရံေတာ္ လူရံုနွစ္ေယာက္မွာ အၾကည့္ျခင္းဆံုလ်က္ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္အား ခပ္ျပင္းျပင္းခ်လိုက္ေလသည္။
' ဟူး … သူေဌးေလး သေဘာပါပဲ '
' ဟာ … ကိုတင္ေမာင္ … ျဖစ္ပါ့မလား ဒါက သိပ္ကို အႏၲရယ္မ်ားလြန္းတယ္ေနာ္ '
' ျဖစ္ပါတယ္ ကိုျမင့္ဦး … က်ဳပ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ပါေနျပီပဲ … သူေဌးေလးကို ဘယ္သူက အႏၱရယ္ျပဳရဲဦးမွာလဲ '
' ဒါဆိုလဲ ဒီလုိလုပ္ရမယ္ … က်န္တဲ့ လူေလးေတြကို သူေဌးေလးအနားကို မကပ္ခိုင္းပဲ ေဘးကေန သာမာန္လူေတြလိုပဲ မသိမသာ ေခၚလာမွ ျဖစ္မယ္ … အႏၱရယ္တစ္ခုခုနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရရင္ ေကာက္ရိုးတစ္မ်ွင္ကလဲ က်ဳပ္တို႔အတြက္ အားပဲေလ '
' ကဲ… ဒါဆို က်ဳပ္ဆႏၷကို ကိုတင္ေမာင္နဲ႔ ကိုျမင့္ဦး လိုက္ေလ်ာတယ္ေပါ့ '
' သူေဌးေလး စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္ေပးဖို႔က က်ဳပ္တို႔ တာဝန္မို႔ လိုက္ေလ်ာေပးပါတယ္ … က်န္တဲ႔ လူရံုေတြကိုေတာ့ အခုန က်ဳပ္ေျပာတဲ႔ အတိုင္း ေဘးကေန မသိမသာပါလာမွ ျဖစ္မယ္ '
' ေကာင္းျပီး … က်န္တာေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ သေဘာပဲ … က်ဳပ္ခရီးထြက္ရရင္ ျပီးေရာ တစ္ခုေတာ့ က်ဳပ္ေျပာရဦးမယ္ အခုခရီးထြက္မည့္ အေၾကာင္းကို ဘယ္သူမွ မသိပါေစနဲ႔ '
' ဟုတ္ကဲ႕ပါ သူေဌးေလး ဒါနဲ႔အဲ႔ဒီ ခရီးစဥ္ကို သူေဌးေလးက ဘယ္ေတာ့ေလာက္ ထြက္မယ္ စိတ္ကူးထားလဲ '
' လာမည့္ တေပါင္းလျပည့္ေန႔ ထြက္မယ္ '
' ဟုတ္ကဲ႔ … ဒါဆို ကြ်နိေတာ္တို႔ အားလံုးအသင့္ျပင္ထားလိုက္ပါမယ္'
သာမာန္ဆင္းရဲသား အလုပ္သမားေလးမ်ား၏ ဘဝအား ကိုယ္တိုင္ၾကံဳဘူးခ်င္သည္။ စီးပြားျပိဳင္ လုပ္ငန္းရွင္းမ်ားဟာ သူေဌးေလး၏ ဖခင္ သူေဌးၾကီးလက္ထက္ကတည္းမွ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ တိုက္ခိုက္ေနခဲ႔လ်က္ ယခု သူေဌးေလး လက္ထက္အထိ တိုက္ခိုက္ျခင္းမ်ား ရွိေနခဲ႔သည္။ သို႔ေပမယ့္ သူေဌးေလးမွာေတာ့ ထိုတိုက္ခိုက္မႈ႕မ်ားအား ဂရုမစိုက္ မိမိသြားလိုသည့္ ခရီးစဥ္အား စိတ္ဆႏၵျပင္းျပစြာ သြားေစရန္ ေတာင္းတေနျခင္းေၾကာင့္ လာမည့္ တေပါင္းလျပည့္ေန၌ ထိုခရီးစဥ္သို႔ သြားရန္ စိတ္ခ်ယံဳၾကည္အားကိုးရသည့္ ကိုတင္ေမာင္ႏွင့္ ကိုျမင့္ဦး လူရံုနွစ္ေယာက္မွာေတာ့ သူေဌးေလး၏ အလိုအား လိုက္ေလ်ာခဲ႔ရေတာ့သည္။
***********************************
က်န္ရွိေနေသးေသာ ဇာတ္လမ္းအဆက္အား ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။
စာေရးသူ- ထီးကေလး(ရင္ႏွင့္ ရင္း၍ ေရးသားသည္။)
မၾကီး Soe San အား အစဥ္ေလးစားေနလ်က္ပါ။
No comments:
Post a Comment