အပိုိုင္း(၁) တေစၧတို႔၏ စာမ်က္နွာ
တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္
လိုက္သူမ်ားနွင့္
တေစၧတို႕၏ စာမ်က္နွာ
စာေရးသူ -ထီးကေလး
တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႕ညဥ့္နက္သန္းေခါင္းယံအခ်ိန္ နန္းေဆာင္ေတာ္အတြင္းမွ မိဘုရားငယ္နွင့္ အတူ သားေတာ္ေလး အိပ္ဆက္ေနခဲ႕ျပီး။ အထိမ္းေတာ္မ်ားနွင့္ မိဘုရားငယ္၏ ကိုယ္ရံေတာ္တို႕ေစာင့္က်ပ္ေနၾကေတာ့သည္။ထိုသို႕ တိတ္ဆိတ္လ်က္ရွိေသာ ညဥ့္နက္နက္မွာ
``ခြပ္…ခြပ္…´´
ျမင္းခြာသံမ်ားက အေဝးမွ လွမ္း၍ပင္ ၾကားနိုင္ေနေတာ့ အထိမ္းေတာ္ၾကီးမယ္ဥမၼာက
``ကိုယ္ရံေတာ္ၾကီး …ရဲမတ္ေတြ လာေနၾကျပီနဲ႕ထင္တယ္…မိဘုရားေလးကို ရွင္ေခၚျပီး အေနာက္နန္းေဆာင္ကေန လြတ္ရာကိုေျပးပါေတာ့…´´
``က်ဳပ္ မေျပးဘူး…မယ္ဥမၼာ မိဘုရားေလးအတြက္ က်ဳပ္ အသတ္ကို ေပးျပီးသား…ရဲမတ္ေတြကို က်ဳပ္ရင္ဆိုင္ျပီး မိဘုရားေလးနဲ႕ သားေတာ္ေလးကို အသက္ထက္ဆံုး ကာကြယ္ေပးမယ္…´´
``အိုး…ရဲမတ္ အင္အားက ေတာင့္တင္းလြန္းပါတယ္…ကိုယ္ရံေတတ္ၾကီး…ကြ်န္ပ္ေျပာတဲ႕အတိုင္းသာ လုပ္ပါ…သားေတာ္ေလးနဲ႕မိဘုရားကိုသာ ရွင္ လြတ္ရာကိုေခၚေျပးသြားပါ…´`
ထိုသို႕ေျပာေနၾကစဥ္မွာပဲ ျမင္းခြာသံေတြဟာ တစ္ျဖည္းျဖည္းနည္းကပ္လာေတာ့တယ္။ ကိုယ္ရံေတာ္ တပ္မူးကလဲ အိပ္ေနတဲ႕မိဘုရားေလးနဲ႕သားေတာ္ေလးကို
``မိဘုရားေလး…ရဲမတ္ေတြ လိုက္လာၾကျပီ…ထီးဘုရားၾကီးက ကြ်န္ုပ္တို႔ကို သက္မိန္႔ခ်လိုက္ျပီးနဲ႕ထင္ပါတယ္…ကြ်နု္ပ္တို႕ လြတ္ရာကိုသာ ေရွာင္တိမ္းပါမယ္…မိဘုရား…´´
``အလို…ဆင္္ျခင္တုန္ တရားကင္းလွတဲ႕မင္းပါလား…ဒင္းတို႕ကို ငါရင္ဆိုင္နိုင္ေပမယ့္ သားေတာ္ေလးကို အထိခိုက္မခံနိုင္ဘူး…ဒီေတာ့ ငါတို႕လြတ္ရာမွာ ခဏတိမ္းေရွာင္ေနမွျဖစ္မယ္…´´
``အမိန္႔ေတာ္ အတိုင္းပါ မိဘုရားေလး…အကြ်နု္ပ္ေနာက္ကေနသာ မိဘုရားေလး ထပ္ခ်က္မကြာ လိုက္လာခဲ႕ပါေတာ့…´´
ျမင္းခြာသံေတြဟာ နန္းေဆာင္အေရွ႕သို႕ေရာက္လာေတာ့သည္။ နန္းေဆာင္တစ္ခုလံုးကို ျမင္းတပ္ျဖင့္ ဝန္းရံလိုက္ ျပီးေနာက္စစ္သူၾကီးက
``ထီးဘုရားၾကီး အမိန္႕ေတာ္ပါတယ္ …မိဘုရားေလးနွင့္အတူ နန္းေဆာင္အတြင္းမွ သူအားလံုး နာခံေစ…´´
အာဏာစက္ျပင္းလွတဲ႕ ေလသံျဖင့္ စစ္သူၾကီးမင္း နန္းေဆာင္းအေရွ႕မွ ေအာ္ေျပာကာ ျမင္းေပၚမွ ဆင္း၍အမိန္႕စာအား ျဖီလိုက္ျပီး
``မိဘုရားငယ္သည္…ဘုရင့္အမိန္႕အား မနာခံပဲ…သားေတာ္ေလးအား ေမြးဖြားသည့္ အတြက္ မိဘုရားေလးနွင့္ အတူ ၎၏အေျခြရံမ်ားအား ၎နန္းေဆာင္အတြင္း၌ မီးေလာင္းတိုက္သြင္းျပီး ေသေစရမည္…ထီးဘုရားၾကီး…အမိန္႔´´
အမိန္႕စာကို သိမ္းလိုက္ျပီး မီးတုတ္ကိုင္ေဆာင္ထားေသာ ရဲမတ္အားလံုးကို နန္းေဆာင္အတြင္းသို႕ မီးရႈ႕ိရန္ အမိန္႔ေပးလိုက္ေလေတာ့သည္။ မိဘုရားငယ္ေလးဟာ ၇ရက္သားမွ် ရွိေသးသည့္ သားေတာ္ေလးကို ရင္ဝယ္ပိုက္ခါ အေနာက္နန္းေဆာင္ သို႕အထိမ္းေတာ္ငယ္ တစ္ေယာက္ နွင့္ ကိုယ္ရံေတာ္ၾကီး အပါအဝင္ အေနာက္ဘက္ နန္းေဆာင္ လမ္းအတိုင္း ထြက္ေျပးပဳန္းေရွာင္ေနေလေတာ့သည္။
နန္းေဆာင္ၾကီးဟာ မီးေလာင္မႈ႕ေၾကာင့္ ငုတ္ေတြသာ က်န္မွ စစ္သူၾကီးမင္းအပါဝင္ ရဲမတ္အေပါင္းတို႕ ျပာျဖစ္ေနေသာ နန္းေဆာင္အတြင္းသို႕ဝင္လာျပီး
``မွန္လွပါ…စစ္သူၾကီးမင္း…မိဘုရားငယ္နွင့္သားေတာ္ေလး အပါအဝင္ ကိုယ္ရံေတာ္နွင့္ အထိမ္းငယ္တစ္ဦး၏အေလာင္းအား မီးေလာင္တိုက္တြင္ ရွာမေတြ႕ပါ…´´
``ဘာ!…ဒါဆို ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားၾကျပီး…ရဲမတ္တို႕ အေနာက္နန္းေဆာင္ အတိုင္း ျမစ္ကမ္းနံေဘးအထိ ရွာၾကပါ…ေတြ႕သည္နွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ ဒင္းတို႕၏ဦးေခါင္းအား မင္းၾကီးထံ အပ္နွံရမည္…အျမန္ဆံုး လိုက္ၾကပါ…´´
စစ္သူၾကီးရဲ႕အမိန္႕ေၾကာင့္ ျမင္းတပ္ ဗိုလ္ပါတို႕ အေနာက္နန္းေဆာင္လမ္းအတိုင္း ဒုန္းဆိုင္းလိုက္ၾကေတာ့သည္။
မီးေနထားသည္မွာ မၾကာေသးသည့္ မိဘုရားငယ္ေလးအဖို႕ မေျပးနိုင္ေတာ့ပဲ ေက်ာက္ေဆာင္ေပး ကပ္လိုက္ျပီး
``ကိုယ္ရံေတာ္ၾကီး သားေတာ္ေလးကို ေခၚျပီး …လြတ္ရာကိုေျပးပါေတာ့ …ကြ်နု္ပ္ အေနာက္က ရဲမတ္ေတြကို လမ္းလြဲေခၚေဆာင္သြားလိုက္မယ္…´´
``ဟာ…မိဘုရား ဒီလိုမလုပ္သင့္ပါ အကြ်န္ပ္ ခုခံကာကြယ္ေပးပါ့မယ္…မိဘုရားနဲ႕သားေတာ္ေလး အထိမ္းေတာ္တို႕သာ လြတ္ရာကို ေျပးပါေလာ့…´´
``မရေတာ့ဘူး…ကိုယ္ရံေတာ္ၾကီး …´´
မိဘုရားငယ္ေလးဟာ အလြန္ေမာဟိုက္ျပီး ဆက္မေျပးနိုင္ေတာ့ပဲ သားေတာ္ေလးကို ကိုယ္ရံေတာ္ၾကီး လက္ထဲသို႕ အတင္းထည့္ေပးလိုက္ျပီး
``ငါ အမိန္႕ေပးေနတာ ကိုယ္ရံေတာ္ၾကီး သင္ဟာ ကြ်နု္ပ္ဒုကၡနွင့္ေတြ႕ေနတာေၾကာင့္ ကြ်န္ပ္အမိန္႔ကို မနာခံခ်င္ေတာ့ဘူးလား…´´
``မ…မဟုတ္ရပါ မိဘုရားေလ…´´
``ဒါဆို ငါ့အမိန္႔ သင္နွင့္အထိမ္းေတာ္ငယ္ သားေတာ္ေလးကို လြတ္ရာသာ ေခၚေဆာင္သြားပါေတာ့ သားေတာ္ေလး ဝတ္ရံုေတာ္မွာ ေၾကးပုရပိုက္တစ္ခု ထည့္ထားတယ္…သားေတာ္ေလး ၾကီးလာခဲ႕ရင္ အဲ႕ေၾကးပုရိပိုက္ထဲက အတိုင္း က်င့္ခိုင္းပါ …သားေတာ္ေလးဟာ…တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ …ပဥၥမေျမာက္ လူစြန္းေကာင္း ျဖစ္လာလိမ့္မယ္ …အခုေတာ့ လြတ္ရာကိုသာ ေျပးၾကေတာ့…´´
``အမိန္႕ေတာ္အတိုင္းပါ …´´
သားေတာ္ေလးကို ရင္ဝယ္ပိုက္ခါ ကိုယ္ရံေတာ္ၾကီးနွင့္အတူ အထိမ္းေတာ္ငယ္တို႕ မိဘုရားေလးနွင့္ လမ္းခြဲေျပးေလေတာ့သည္။ စမ္းေခ်ာင္းနံေဘး ဂူေပါက္ၾကီးတစ္ခုအတြင္းသို႕ ဝင္သြားၾကျပီး
``အထိမ္းေတာ္…သားေတာ္ေလးကို ေစာင့္ေရွာက္ထားပါ …က်ဳပ္ မိဘုရားအေနာက္ကို ျပန္လိုက္သြားမယ္…ေနာက္မွ ျပန္လာခဲ႕ပါ့မယ္.…´´
``စိတ္ခ်ပါ ကိုယ္ရံေတာ္ၾကီး ကြ်နု္ပ္ မင္းသားေလးကို အသက္နဲ႕လဲျပီး ကာကြယ္သြားမွာပါ…´´
ကိုယ္ရံေတာ္ၾကီး ထြက္သြားလိုက္တာ မိုးလင္းတဲ႕အထိ ျပန္ေရာက္မလာေတာ့ေခ်။
အထိမ္းေတာ္ဟာ…ဘုရင့္သားေတာ္ ေလးကို ရင္ဝယ္ပိုက္ျပီး ဂူအတြင္းမွ ျဖည္းညင္းစြာ ထြက္လာခဲ႕တယ္။ ဂူဝအေရာက္မွာေတာ့ အျပင္ကို သူမ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္တယ္။ ဂူၾကီးရွိရာသို႕ ျမင္းတပ္ျဖင့္ ဦးေဆာင္လာေသာ စစ္သူၾကီးမင္းကို ေတြ႕ေတာ့
``ဟာ…ဒုကၡပါပဲ…ထြက္ေပါက္က ဘယ္မွာရွိဦးမလဲ…ဒုကၡပါပဲ…မိဘုရားေလးနဲ႕ ကိုယ္ရံေတာ္ၾကီးကို သူတို႕ေတြ သုဥ္သင္လိုက္ၾကျပီလား…ငါဘာဆက္လုပ္ရမလဲ…´´
ၾကံရာ မရျဖစ္ေနစဥ္မွာ ခ်ီထားတဲ႕ မင္းသားေလးဟာ ရုတ္တရက္ ငိုလိုက္ေတာ့တယ္။ ကေလးငိုသံၾကားတာေၾကာင့္ ရဲမတ္အေပါင္းတို႕ ဂူပတ္ဝန္းက်င္ကို လူအင္အား မ်ားစြာျဖင့္ ေျမလွန္ရွာၾကေတာ့သည္။
****************************
``ဟင္…နင့္စာက ဒီေလာက္ထိပဲလား´´
``မသိဘူး…ငါလဲ…စတိုခန္းထဲက ထူးထူးျခားျခားေတြ႕တာနဲ႕တစ္ခါတည္း နင္တို႕ေလးေယာက္ဆီ ဖုန္းဆက္ျပီး တူတူေလ့လာမလို႕ေခၚလိုက္တာပဲ´´
``ဒါကို မင္းဘယ္က ရလာတာလဲ´´
``ငါ့အေဖ ပစၥည္းအေဟာင္းေတြ သိမ္းတဲ႕ စတိုခန္းထဲက ရတာ…´´
``ဒီစာကို ၾကည့္ရတာ …နွစ္ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာေနျပီ…လက္နဲ႕ေရးခဲ႕တဲ႕စာေတာ့ မျဖစ္နိုင္ဘူး…စာလံုးေတြေတာင္ ပ်က္တဲ႕ေနရာက ပ်က္ေနျပီ…´´
``ဇာတ္လမ္းေလးက ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားဖို႕ ေကာင္းတယ္…ေနာက္ဘာေတြ ဆက္ျဖစ္ၾကေသးလဲ…ငါသိခ်င္တယ္…´``စာရြက္က အေနာက္စာမ်က္နွာေတြ ျပဳတ္ေနတယ္…အေရးအသားကလဲ ေရွးဆန္တယ္…ဒါနဲ႕ေနပါဦး မင္းစတိုခန္း ဘယ္လိုေနရာေလာက္က ေတြ႕တာလဲ´´
``ကြ်န္းေသတၲာေလးထဲက…ဘာမ်ားရွိမလဲဆိုျပီး …ဖြင့္ၾကည့္လိုက္တာ…ဒီစာကို ေတြ႕တာပဲ…´´
``ဒါဆို မင္းအေဖ ေသေသခ်ာခ်ာ သိမ္းထားတာပဲ ျဖစ္ရမယ္…´´
``ဟုတ္မယ္…ဟိုေန႔က သူဘုရားခန္းရွင္းေနတယ္…ဘုရားကိုလဲ ေရသတ္ပယ္တယ္…ဘုရားစင္လဲ ေရေဆးေနတာ ေတြ႕တယ္…ငါ့အထင္ ဒီစာကို မလိုအပ္တဲ႕ပစၥည္းေတြနဲ႕ေရာျပီး ဒီအခန္းထဲ ထည့္မိတာပဲ ျဖစ္မယ္…´´
``ဒါဆို ငါတို႕အားလံုး ဦးဆီသြားေမးၾကမလား…´´
``ဟာကြာ…သူ႕ပစၥည္း မသိေအာင္ယူတယ္ဆိုျပီးငါ့ကို ဆူေနပါဦးမယ္…မေမးခ်င္ဘူး…ဒီအတိုင္းပဲ…သူ႕ေနရာသူ ျပနိထားလိုက္တာ ေကာင္းပါတယ္…´´
``မင္းကလဲကြာ…ငါတို႕အေၾကာင္းလဲ ဦးသိေနတာပဲ…ဒါက သာမာန္ ရိုးရိုး ဝတၱဳပိုဒ္ျဖစ္မွာပါ…လုပ္ပါကြာ…ထီးေလး ငါတို႕ေမးပါရေစ……´´
``ဟုတ္ပါတယ္ကြာ…ေနာက္ပိုင္း မင္းသားေလးက ဘယ္ေပ်ာက္သြားတာလဲ…စစ္သူၾကီးမင္းလက္ထဲ ေရာက္သြားတာလား……´´
``ငါလဲ သိခ်င္တယ္…ခြင့္ျပဳပါေနာ္ …ထီးေလး ငါတို႕ေမးပါရေစ…´´
``ဟူး…´´
``နင္တို႕ေလးေယာက္စလံုးေတာင္းဆိုေနေတာ့လဲ …ငါမေျပာေတာ့ပါဘူး…ေမးေပါ့ဟာ…´´
``တ…တကယ္ေနာ္…ေက်းဇူးပါပဲ သူငယ္ခ်င္းရာ…ဇာတ္သိမ္းေလး သိရရင္ ေက်နပ္လွပါျပီ…´´
``ကဲ…လာၾက…အခ်ိန္ရွိခိုက္ …ထီးေလးတို႕ အိမ္ခ်ီတတ္လိုက္ၾကရေအာင္…´´
*****************************
စတိုခန္းထဲမွ ထူးဆန္းသည့္ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ူထီးေလးက သူတို႕အားလံုးဆံုေနၾက ဆိုင္ေလးမွာ ဖတ္ျဖစ္လိုက္ၾကတယ္။ စာရြက္ေတြဟာ ဝါေနလ်က္ မွင္အေရာင္မွာ အနီ စာလံုးေတြဟာလဲ ေရွးအေရးအသား စလံုးပံုစံမ်ိဳး သို႕ေပမယ့္ ထိုစာအုပ္ဟာ အေနာက္စာရြက္ေတြ ပါမလာပဲ…တစ္ဝက္ တစ္ပ်က္ျဖစ္ေနေတာ့ ေနာက္အပိုင္းေတြကို ေမးရန္ စာအုပ္ပိုင္ရွင္ ျဖစ္သည့္ ထီးေလး အေဖဆီသို႕ အားလံုး ေရာက္လာၾကေတာ့သည္။ ငါးေယာက္သားေလ်ာက္လာၾကရင္း ထီးေလး အိမ္ေရွ႕သို႕အေရာက္ စာအုပ္ကိုင္ထားေသာ ထီးေလး
``အမေလး…´´
``ဟားဟား.…ေျမေျပာင္ၾကီးမွာေတာင္ ေခ်ာ္လဲရတယ္လို႕ ထီးေလးရာ…ကဲထ…ဘာျဖစ္သြားေသးလဲ…´´
``ဘာမွေတာ့ မျဖစ္ဘူး…စဥ္းစားစရာပဲ…အေနာက္ကေန တစ္ေယာက္ေယာက္ ငါ့ကို ေစာင့္တြနိးလိုက္သလိုပဲ…´´
``ဟား…ဟား…မင္းအေနာက္မွာ လမ္းပဲရွိတာပါကြာ…ဘယ္သူက တြန္းမွာလဲ´´
``ဟာ…တန္ခိုး…ငါမတြနိးပါဘူး…´´
``မင္းကို ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး …ထီးေလး အေနာက္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး လမ္းမၾကီးပဲ ရွိတယ္ေျပာတာ…´´
ငါးေယာက္လံုး ထီးေလးတို႕ အိမ္ၾကီးထဲသို႕ ေရာက္လာၾကေတာ့တယ္
``ဟဲ႕…သား မနက္တည္းက ဘယ္ေတြ ေလ်ာက္သြားေနတာလဲ…ေအာ္…ေမာင္တန္ခိုးတို႕လဲ ပါလာတာပဲ…´´
``ဟုတ္တယ္…ေမေမေရ ေဖေဖ့ကို ေမးစရာရွိလို႕ဆိုျပီးလိုက္လာၾကတာ…´´
``ကဲ…ထိုင္ၾကဦး အန္တီ သြားေခၚေပးမယ္…အေပၚမွာ တရားထိုင္ေနလို႕…´´
ဧည့္ခန္းမွာ အားလံုး ေနရာယူ ထိုင္လိုက္ၾကေတာ့တယ္။ စာအုပ္ကို အေရွ႕စားပြဲေပၚ ျဖည္းညင္းစြာပဲ ခ်ထားလိုက္တယ္။
``ဟူး…ဦးေလး ေျပာျပပါ့မလား…´´
``ဒါေတာ့ မသိဘူးေလ…တို႕အတင္းေမးၾကတာေပါ့…´´
``ဟင္…စာရြက္ေတြက သူ႔အလိုလို လွန္ေနပါလား…ေလလဲ …မတိုက္ဘူး…ၾကည့္စမ္းပါဦး´
``ေလတိုက္လို႕ေနမွာပါ…တစ္ခုခုနဲ႕ ဖိထားလိုက္…´´
စာပြဲအေပၚမွာ ရွိသည့္ ပန္းအိုးျဖင့္ စာအုပ္ကို ဖိထားလိုက္ျပီး ေျပာလက္စ စကားေတြ ျပန္ေျပာေနၾကတုန္း အိမ္အေပၚထပ္မွ ထီးေလး အေဖဆင္းလာျပီး
``ဦးလာျပီေဟ့…ဦးသားတို႕ေမးစရာရွိလို႕…´
``ေဟး!…ဘာမ်ား ေမးမလို႕လဲ…´´
ထီးေလး အေဖ အေမးကို တန္ခိုး ျပန္မေျဖေသးခင္ ပန္းအိုးျဖင့္ ဖိထားသည့္ စာအုပ္ကို မ်က္စိေရာက္သြားခဲ႕တယ္။ စာအုပ္ဖိထားသည့္ ပန္းအိုးမွာ အလိုလို စားပြဲအေပၚမွ လိမ့္က်သြားေတာ့တယ္။ ပန္းအိုး က်သြားတာေၾကာင့္ ထီးေလး အေဖမွာ စားပြဲအေပၚကို ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့
``ဟင္¡…စာ…စာအုပ္က …ဒီ…ဒီကို ဘယ္လို ေရာက္ေနတာလဲ…´´
စိတ္လႈပ္ရွားစြာ ေျပာျပီး ထီးေလး မ်က္နွာကို ၾကည့္လိုက္တယ္
``သား…စတိုခန္းထဲက ေတြ႕လို႕…´´
``ဟင္…မျဖစ္နိုင္တာပဲ…ဒီစာအုပ္ကို ဘုရားခန္း ဘီရိုထဲမွာ ငါေသခ်ာ ထည့္ထားခဲ႕တာ…နွစ္မနည္းေတာ့ဘူး…ထီးေလး မင္းယူသြားတာလား…´´
``ဗ်ာ!…သား…သားတကယ္ စတိုခန္းထဲက ေတြ႕ခဲ႕တာပါ…´´
``ဒါဆို မင္းတို႕အားလံုး ဒီစာအုပ္ကို ဖတ္လိုက္ျပီလား…´´
``ဟုတ္…´´
``ဟာ…ဒုကၡပဲ…မင္းတိုကေတာ့ ဒုကၡေရာက္ၾကေတာ့မွာပဲ…ဒါ…ဒါ က်ိန္စာသင့္ထားတဲ႕ေသြးလက္ေရး စာအုပ္ မင္း…မင္းတို႕ေတာ့ ဒုကၡေရာက္ေတာ့မွာပဲ…´´
ဘယ္အခ်ိန္မဆို တည္ျငိမ္ေနေသာ ထီးေလး ဖခင္မွာ ထိုစာအုပ္ကို ေတြ႕သည့္နွင့္တစ္ျပိဳင္ စိတ္လႈပ္ရွားေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ အားလံုး အံ႕ၾသတၾကီး ၾကည့္ေနမိေတာ့သည္။
``ဘယ္လို ဦးေလး…က်ိန္စာသင့္ထားတဲ႕ စာအုပ္ဟုတ္လား…စာရြက္ေတြ အဆံုးထိမပါဘူးေလ…´´
``ဟုတ္တယ္…၁၉၉၂ ဧျပီလ ၆ ရက္ေန႔မွာ ဒီအိမ္ၾကီးကို ဦးတို႕လင္မယားနွစ္ေယာက္ စေျပာင္းလာခဲ႕တယ္…ထီးကေလး ကိုယ္ဝန္ၾကီးနဲ႕ေပါ့ ဒီအိမ္စေျပာင္း ကတည္းက အမဲသားဟင္း ခ်က္ရင္ လင္မယားနွစ္ေယာက္ တူတူအိပ္လို႕မရဘူး…တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု ျပသနာျဖစ္ျပီး လင္မယားခ်င္း မတည့္ၾကေတာ့ဘူး…စကားမ်ားၾကျပီး ကုတင္အေပၚမွာ နွစ္ေယာက္တူတူအိပ္ေနရင္လဲ…အခန္းတံခါးကို လာလာေခါက္တယ္ ထြက္ၾကည့္ရင္ ဘယ္သူမွလဲ မရွိဘူး…အဲ႕တုန္းက အမည္းသားဟင္းခ်က္လို႕ဆိုတာ ဦးတို႕လင္ မယားနွစ္ေယာက္စလံုး မရိပ္မိခဲ႕ၾကဘူး…သံုး ေလး ရက္ေလာက္ အဲ႕ဟင္းပဲ ခ်က္ရင္ ဘယ္သူမွ အိမ္အေပၚထပ္မွာ ဝုန္းဒိုင္းက်ဲျပီး ေသာင္းက်န္ေနခဲ႕တယ္။ ဦးတို႕ဘုန္းၾကီး ပင့္ အလွဴအတန္းလုပ္တာလဲ ခဏခဏ အထက္ဆရာေတြနဲ႕အိမ္ရွင္းေတာ့လဲ လံုးဝမရပဲ ပိုပိုဆိုးလာတယ္…တစ္ညမွာ ေခါင္းမွီးျခံဳ မိန္းမတစ္ေယာက္ ဦးစာဖတ္ခန္းထဲကို ေရာက္လာျပီး သူက ဘာသာျခားေနတဲ႕ ဟိႏၷဴအမ်ိဳးသမီးပါ။ အမဲသားဟင္း အနံ့ရတာနဲ႔ သူ႕နွလံုး အိမ္ကို ကိုင္ဆြဲထားသလို ခံစားရတယ္လို႕ေျပာတယ္။ သူမၾကိဳက္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူေနွာက္ယွက္တာလို႕သိခဲ႕ရတယ္။ ျပီးေတာ့ သူက အိမ္ေနာက္ေဖး ကုကၠိဳပင္မွာ ေနတယ္။ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို သူေစာင့္ေနရတာေၾကာင့္ သူမကြ်တ္မလြတ္နိုင္ဘူး…အဲ႕စာအုပ္ကို ဦးဆီ အပ္ခဲ႕ခ်င္တယ္လို႕သူက ေျပာတယ္။ သူေျပာေနတာကို ဦးအဲ႕တုန္းက ဘာမွျပန္မေျပာနိုင္ပဲ ေၾကာင္ေၾကာင္ေတာင္ျဖစ္ေနခဲ႕တယ္။ အဲ႕စာအုပ္အေၾကာင္းသိတဲ႕သူေတြဟာ…အဲ႕စာအုပ္ကို သူ႔အစား ေစာင့္ေပးရမယ္လို႕လဲေျပာတယ္။ ဦးကို အဲ႕စာအုပ္ထဲက စာေတြ မဖတ္ပါနဲ႕ကတိေတာင္းလို႕ ဦးေခါင္းျငိမ့္ျပလိုက္တယ္…မဖတ္ဘူးဆိုလို႕ စာအုပ္ျမွဳပ္ထားတဲ႕ ေနရာ ကုကၠိဳပင္ၾကီးေအာက္မွာ တူးျပီး သိမ္းထားေပးပါလို႕မွာခဲ႕တယ္။ ဖတ္တဲ႕သူေတြက စာအုပ္အထဲက အတိုင္း က်ိနိစာရဲ႕စိုးမိုးမႈ႕ကို ခံရလိမ့္မယ္တဲ႕…´´
``ဗ်ာ!…ဦး…ဒါ…ဒါဆို…´´
``ဟုတ္ပါ့မလား ေဖေဖ တကယ္ျဖစ္နိုင္လို႕လား…´´
``ဦးဆီမွာ အဲ႕စာအုပ္ရွိေနခဲ႕တာ မင္းတို႕သူငယ္ခ်င္း ထီးကေလး တစ္သက္ရွိေနခဲ႕ျပီ …ဘာေတြ ေရးထားသလဲဆိုတာ ဦး အခုခ်ိန္ထိ မသိဘူး… တကယ္ယံုတယ္…ဘာျဖစ္လို႕လဲဆို ဦးဘဝမွာ အဲ႕ဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့နိုင္လို႕ပဲ…အိပ္မက္လဲ မဟုတ္…ဝိဥာဥ္
ကိုယ္တိုင္က ဦးကို ေျပာျပခဲ႕တာ…စာအုပ္တူးျပီး သိမ္းထားေပးဖို႕ေျပာေနတုန္း မင္းတို႕အန္တီ တစ္ေရးနိုးထလာတာနဲ႕ ဦးေရွ႕ကေန ခ်က္ခ်င္းသူ ေပ်ာက္သြားခဲ႕တယ္။ မနက္ သူေျပာျပတဲ႕ေနရာမွာ ဦးေလး သြားတူးၾကည့္ေတာ့ တကယ္ပဲ အဲ႕စာအုပ္ကို ကြ်န္းေသတၱာေလးနဲ႕ေသခ်ာထည့္ထားတာကို ေတြ႕လိုက္ေတာ့ ဦး က်က္သီးထမိခဲ႕တယ္…ဘာေတြ ေရးထားသလဲ သိခ်င္ေပမယ့္ ဦးေလး စိတ္ကို ခ်ဳပ္ထိန္းျပီး ေနလာခဲ႕တာ အခုဆို ၂၃နွစ္ေတာင္ ရွိေနခဲ႕ျပီ…´´
``ဗ်ာ!…´´
``ဟုတ္တယ္…ဒါနဲ႕မင္းတို႕ေမးစရာရွိတယ္ဆိုတာ ဘာလဲ…´´
``အဲ႕စာအုပ္ အေၾကာင္းပဲ…ဦး´´
``အဲ႕စာအုပ္မွာ အေနာက္စာမ်က္နွာေတြ မပါလို႕ ဦးသိမလား လာေမးတာ…´´
``ဟင္!…စာမ်က္နွာေတြ အျပည့္မပါဘူး…ဟုတ္လား…´´
``ဟုတ္…အဲ႕ထဲက မင္းသားေလးက တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ပဥၥမေျမာက္ လူစြမ္းေကာင္း ျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႕ေရးထားတယ္…´´
``မင္းတို႕…ဒါဆို စာရြက္ပါသေလာက္ထိ ဖတ္လိုက္ၾကျပီလား…´´
``ဟုတ္…´´
``ဟာ…ဒုကၡပါပဲ…ဦးေလး သိတဲ႕အတိုင္း တကယ္ျဖစ္လာရင္ အားလံုး ဒုကၡေတာ့ မ်ားကုန္ေတာ့မယ္…´´
``စိတ္မပူပါနဲ႕…ဦးရာ…သမီးတို႕ ေသတြင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကေန ျပန္ထြက္လာနိုင္ခဲ႕ေသးတာပဲ…ဒီစာအုပ္ေလး ဖတ္ရံုနဲ႕ဒီလိုျဖစ္မယ္ဆိုတာ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာရရင္ သမီးေတာ့ မယံုေသးဘူး…´´
ျပံဳးရြင္စြာ မွ်ားကေလးက ေျပာလိုက္ျပီး စားပြဲအေပၚက စာအုပ္ကို ယူရန္ လက္ျဖင့္ရြယ္လိုက္စဥ္
``အား!…´´
``ဟင္…အမေလး…´´
ဧည့္ခန္း ထုတ္တန္းအေပၚမွ ပိုက္လံုးတစ္လံုးက မွ်ားကေလး ေခါင္းေပၚသို႕ လိမ့္က်သြားေတာ့သည္။
``ဟာ…မွ်ားေလး…ဘာျဖစ္သြားလဲ´´
``အား…ရတယ္…ရတယ္…ေခါင္းေတာ့ ဖုသြားတယ္ဟ…´´
``ဒီအေပၚမွာ ပိုက္လံုး တစ္ခါမွ တင္မထားပါဘူး…ထီးေလး သား မင္းတင္ထားေသးလား…´´
``ဟင့္အင္း…အေဖ သားမတင္ပါဘူး´
``ဒါဆို မင္းအေမပဲ ျဖစ္မွာေပါ့…မွ်ားေလးသမီး ရရဲ႕လား´´
``ဟုတ္…ဟုတ္ကဲ႕…´´
``ေတာ္ေသးတာေပါ့ မွ်ားေလးရာ ေရပိုက္လံုးျဖစ္ေနလို႕…နင္ကံေကာင္းသြားတယ္…´´
မွ်ားေလးကို အာရံုစိုက္ေနၾကစဥ္
``ကိုျမင့္ေရ…လုပ္ပါဘူး…လာၾကပါဦး´´
ထိန္႕လန္႕စြာ အိမ္အပၚထပ္မွ ထီးေလးအေမက သူ႕ေယာက္်ားနာမည္ကို ေၾကာက္ရြ႕ံေသာ အသံျဖင့္ လွမ္းေခၚလိုက္ေတာ့ ေအာက္ထပ္မွ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အားလံုး အိမ္အေပၚထပ္ကို အေျပးတတ္ရန္ ရြယ္လိုက္ေတာ့သည္။ ။
*****************************
အပိုင္း(၂)ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။
No comments:
Post a Comment