တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္ လိုက္သူမ်ားနွင့္
ဝိဥာဥ္နွင့္
ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ သူ၏
အေလာင္း
အပိုင္း (၆)
စာေရးသူ-ထီးကေလး၊ မွ်ားကေလး။
အိမ္ေဖာ္ေကာင္မေလး၏ ေျပာစကားေၾကာင့္ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ ေတြေဝေငးငိုင္သြားေလသည္။ ထိုေနာက္ မိမိထိုးရိုက္နွပ္ခဲ႔ေသာ ေယာဂီဝတ္စံုျဖင့္ လူၾကီးေျပာခဲ႔သည့္ စကားတို႔အား ျပန္လည္ၾကားေယာင္လ်က္ သူ၏ တပည့္မ်ားဆီသို႔ ဦးခိုင္ခံ႔တင္၏ အၾကည့္တစ္စံု လ်င္ျမန္စြာ ေရာက္ရွိသြားေလေတာ့သည္။
`ကဲကဲ…မိတုန္ နင္ကလဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ သြားသြား…သြားအိပ္ခ်ည္ေတာ့ ဘာမွလဲ မရွိပဲနဲ႔´
အိမ္အေဖာ္ေကာင္မေလး၏ ေျပာစကားတို႔အား ဦးခိုင္ခံ႔တင္ ေျဖေဖ်ာက္ေျပာဆိုလ်က္ မိန္းကေလးအား ထိုေနရာမွာ ထြက္သြားရန္ ေျပာဆိုလိုက္သည္။ တုန္ရီလ်က္ ေၾကာက္လန္႔ေနေသာ မိန္းကေလးက ဦးခိုင္ခံ႔တင္၏ ေျပာဆိုမႈ႕ေၾကာင့္ ထမင္းစားခန္းမွ လ်င္ျမန္စြာ ထြက္သြားျပီးေနာက္ သူ၏ တပည့္မ်ားအား ဧည့္ခန္းဆီသို႔ ျပန္လည္ေခၚေဆာင္ခါ အိမ္ေဖာ္ မိန္းကေလးေျပာဆိုခဲ႔သည့္ စကားတို႔နွင့္ဆက္လ်င္း၍ ေယာဂီဝတ္စံုလူၾကီး ေျပာခဲ႔သည့္ အေၾကာင္းတို႔အား ျပန္လည္ေျပာဆိုေနေတာ့သည္။
`စိတ္ထဲ ထားမေနပါနဲ႔ ဆရာၾကီးရာ…တိုက္ဆိုင္တာလဲ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္ သရဲေလာက္ကို စိတ္ထဲထည့္မေနနဲ႔ အလကား စိတ္ပင္ပန္းတယ္…´
`ေအး…စိတ္ထဲမွာရွိေနလို႔ ေျပာတာ မဟုတ္ဘူး ငါတို႕အိမ္မွာ ဒါမ်ိဳး အျဖစ္အပ်က္တစ္ခါမွ မျဖစ္ဖူးဘူး… အခုမွ ျဖစ္လို႔ ငါအံ႔ၾသေနတာ…´
`လူဆိုရင္ေတာ့ က်ဳပ္တို႔ ရွင္းေပးလို႔ရတယ္ ဆရာၾကီး တကယ္လို႔ တေစၦဆိုရင္ေတာ့ က်ဳပ္တို႔လဲ မတတ္နိုင္ဘူး…´
`ေအးပါ…ေသခ်ာေတာ့ မသိေသးဘူး ၾကိဳေတြးထားၾကည့္တာ မမွားဘူးေပါ့ကြ…´
ဦးခိုင္ခံ႔တင္ကား ၾကိဳတင္ေတြးေတာလ်က္ အိမ္အေဖာ္ ေကာင္မေလး၏ ျဖစ္ရပ္နွင့္ ေယာ္ဂီဝတ္စံုလူၾကီးတို႔၏ အေၾကာင္းအား ျပန္လည္ ေျပာဆိုေနခဲ႔သည္။ စိတ္ရိုင္းအသြင္သို႔ ေျပာင္းလဲလာေသာ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္က ထိုအိမ္ၾကီးအတြင္း၌ အခ်ိန္ျပည့္ရွိေနျပီး သူ၏ ဇနီးနွင့္ သမီးေလးအပါအဝင္ ေခြးေလးတိုးပြားအနားတြင္ ရွိေနခဲ႔သည္။ မည္သို႔ပင္ စိတ္ရိုင္းဝင္ေနပါေသာ္လည္း သမီးေလး၏ ရဟ္ေမာသံတို႔အား ၾကားလိုက္ရသည္နွင့္ ေမာင္ေက်ာ္မွာ သာမာန္ဝိဥာဥ္စိတ္အျဖစ္ ျပန္လည္ ေျပာင္းလဲလာတတ္သည္။ စိတ္ရိုိင္းဝင္ေနသည့္ အခ်ိန္ဆိုလ်င္ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္အား ေခြးေလးတိုးပြားပင္လ်င္ သခင္ျဖစ္သူအား မမွတ္မိ ထိုးေဟာင္ အူေနတတ္သည္။ ေခြးေလးတိုးပြားနွင့္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္စြာ အတူတကြ ေနထိုင္လာေသာ သခင္ျဖစ္သူ ျဖဴျဖဴသွ်င္းသည္ပင္လ်င္ ေခြးေလးတိုးပြား၏ ဆြဲငင္စြာ အူတတ္သည့္အသံကိုပင္ ယခုအခ်ိန္မွ စတင္ၾကားဘူးေခ်ခဲ႔သည္။
တစ္ေန႔ မနက္၌ ကြ်နု္ပ္၏ ေနအိမ္သို႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေရာက္ရွိလာျပီး ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္၏ အေၾကာင္းအား စတင္ေမးျမန္းေလေတာ့သည္။ ကြ်န္ုပ္နွင့္ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ ဆံုခဲ႔သမွ် အျဖစ္ပ်က္မ်ားအား ျပန္လည္ေျပာဆိုလ်က္ လမ္းစေပ်ာက္ေနေသာ မတရားအမွဴ႕ၾကီးအား ေဖာ္ထုတ္ရန္ စိတ္ျပင္းျပေနေသာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ တန္ခိုးက
`ဒါဆို…မင္းကို ေမာင္ေက်ာ္က အဲ႔ဒီလိုေျပာျပီး ခ်က္ခ်င္းေပ်ာက္သြားတာေပါ့…ဟုတ္လား ´
`ဟုတ္တယ္…ဒါေပမယ့္ ဘာမွ ပူမေနပါနဲ႔ စည္းခ်အင္းကို ငါျပန္ေဖာ္ထားလိုက္ျပီ… သူလာခ်င္တဲ႔အခ်ိန္တိုင္း ငါ့ဆီ ျပန္လာလိမ့္မယ္…´
`ေအး အဲ႔ဒါေကာင္းတယ္… ေၾသာ္…ဒါနဲ႔မင္းေျပာသလိုဆို ငါတို႔သြားခဲ႔တဲ႔ အိမ္မွာ ျဖဴုျဖဴသွ်င္းရွိေနတာ ေသခ်ာတယ္ဆိုပါေတာ့ …´
`ဟုတ္တယ္ကြ…ျဖဴျဖဴသွ်င္း အဲ႔ဒီအိမ္မွာပဲ ရွိေနတယ္…သူ႕ကို အသိအရင္ေပးျပီးမွ ေမာင့္ေက်ာ့္အေလာင္းကို သတ္ဆိုင္ရာကိုအေၾကာင္းၾကားျပီး ျပန္ေဖာ္ရမယ္…ေမာင့္ေက်ာ္အေၾကာင္း သူ႕မိန္းမ မသိမခ်င္း အေလာင္းကို ျပန္ေဖာ္လို႔ရမွာ မဟုတ္ေသးဘူး…´
`ေတာက္!…ငါေတာ့ စိတ္မရွည္ေတာ့ဘူးကြာ… ျဖဴျဖဴသွ်င္းဆီကို ဒီေန႔ထပ္သြားၾကရင္ မေကာင္းဘူးလား…´
`ဟာ…ဘဟ္ျဖစ္မွာလဲ အဲ႔ဒီအိမ္က လူေတြ ငါတို႔ကို မွတ္မိသြားျပီးေလ…ထပ္သြားေမးရင္လဲ ငါတို႔ အပိုပဲျဖစ္လိမ့္မယ္…´
`ဒါဆို ဘယ္လို လုပ္မလဲ…တစ္ခုခုစဥ္းစားၾကပါဦး…´
`ခတ္တာက ငါတို႔ ငါးေယာက္စလံုးကို သူတို႕သိသြားၾကျပီ…မွတ္မိေနမွာ ေသခ်ာတယ္…ဒီေတာ့ တစ္နည္းနဲ႔ အေယာင္ေဆာင္ျပီး ျဖဴျဖဴသွ်င္းနဲ႔ အျမန္ဆံုးေတြ႕ခြင့္ရေအာင္ လုပ္ရမယ္…´
`ဘယ္လို အေယာင္ေဆာင္မွာတုန္း…မွ်ားေလး ေျပာပါဦး…´
`ဒီလိုေလဟာ…မိန္းကေလးဆိုေတာ့ ခ်င္ ငံ စပ္ အရသာေတြကို ၾကိဳက္ၾကတာ သဘာဝပဲေလ ဒီေတာ့ နင္တို႔ ေယာက္်ားေလး ေလးေယာက္တည္းက တစ္ေယာက္ေယာက္က ငါတို႔လမ္းထိပ္ သေဘၤာသီးသုပ္ေရာင္းတဲ႔ လွည္းကို အခ်ိန္နဲ႔ ငွားျပီး ေစ်းသည္အေယာင္နဲ႔ အဲ႔ဒီအိမ္ေရွ႕မွာ သြားေရာင္းရမယ္… ျဖဴျဖဴသွ်င္းတစ္ေယာက္ အိမ္အျပင္ကို ထြက္မလာမခ်င္း အသံအက်ယ္ဆံုးနဲ႔ ေစ်းေရာင္းသလို ေအာ္ေရာင္းရမယ္ ဘယ္လိုလဲ´
`ဟာ…ျဖစ္ပါ့မလား…အဲ႔ဒီရပ္ကြက္က သူေဌးေတြခ်ည္းပဲ သီးသန္႕ေနတဲ႔ စိတ္ျငိမ္ရပ္ကြက္ဆိုေတာ့ ေစ်းသည္ ဝင္လို႔ရပါ့မလား…´
`ရမွာပါဟ…ေစ်းမေရာင္းရ ေစ်းသည္မဝင္ရ ဆိုတဲ႔ ဆိုဒ္းပိုဒ္ခ်ိတ္ထားရင္ေတာ့ ငါလဲ မေျပာတတ္ဘူး မခ်ိတ္ထားရင္ေတာ့ မွ်ားေလး ေျပာသလို လုပ္လို႔ရတယ္…ထီးေလး…မင္းေရာ ဘယ္လို သေဘာရလဲ..´
`ငါ့သေဘာက မင္းတို႔ သေဘာပဲေလ…မွ်ားေလး ေျပာတဲ႔ အစီစဥ္ကလဲ ေကာင္းတာပဲကို ဒီေတာ့ ေစ်းသည္အျဖစ္နဲ႔ ဘယ္သူလုပ္မလဲ…´
`ငါလုပ္မယ္…ငါလုပ္မယ္…´
`ဟာဟုတ္ျပီ…လမ္းေလး မင္းဆိုရင္ အဆင္ေျပေလာက္မယ္ ေက်ာင္းတုန္းကတည္းက မင္းေစ်းသည္လို အသံမ်ိဳးနဲ႔ ငါတို႔ကို ေနာက္ဘူးတာ ငါမွတ္မိတယ္ ဒီေတာ့ ဒီတာဝန္ကို မင္းပဲ ယူလိုက္…´
`စိတ္ခ်…ငါအေကာင္းဆံုး သရုပ္ေဆာင္မႈ႕ေတြနဲ႔ ျဖဴျဖဴသွ်င္းကို ေတြ႕ခြင့္ရေအာင္ ငါလုပ္မယ္…´
သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ မွ်ားကေလး အၾကံေပးစီစဥ္သည့္ အတိုင္း ကြ်န္ုပ္နွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္း ေလးေယာက္သား ေစ်းသည္အသြင္သို႕ လမ္းကေလးအား ဟန္ေဆာင္ခိုင္းလ်က္ ထိုရပ္ကြက္အတြင္းသို႔ ေစလြတ္ေစခဲ႔သည္။ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ လမ္းကေလးက အက်ီအေပါက္ေက်ာျပဲေလး တစ္ထည္ကို ဝတ္ဆင္ထားျပီး ဝါးခယ္ေမာက္ကေလးအား ေပေတစြာ ေစာင္းထားလ်က္ ေစ်းသည္ အသြင္ျဖင့္ ထိုရပ္ကြက္အတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္ခါ အက်ယ္ဆံုးအသံျဖင့္ တြန္းလွည္းသေဘၤာသီးသုပ္အား စတင္ေရာင္းခ်ေစေတာ့သည္။ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ ေပးခဲ႔သည့္ အိမ္လိပ္စာ အေရွ႕သို႔ တြန္းလွည္းတြန္းကာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ လမ္းကေလး ေရာက္ရွိသြားျပီး
`သေဘၤာသီးေတာင္းသုပ္ ရမယ္ဗ်ိဳ႕… သေဘာၤသီးသုပ္…မအူပင္ျမိဳ႕က ကိုေမာင္ေက်ာ္ ကိုယ္တိုင္လာေရာင္းတာေနာ္… သေဘာၤသီးေထာင္း ျဖဴျဖဴသွ်င္းသွ်င္းနဲ႔ လက္လက္ဆက္ဆက္ေလးေနာ္… သေဘၤာသီးေထာင္း…စားၾကဦးမလား ေမာင္ေက်ာ္ကိုယ္တိုင္ လာေရာင္းတာေနာ္ သေဘၤာသီးေထာင္း…သေဘၤာသီးေထာင္း…´
ေစ်းသည္အသြင္ျဖင့္ ဟန္ေဆာင္လ်က္ ထိုအိမ္ၾကီးအေရွ႕တြင္ က်ယ္ေလာင္စြာ လမ္းကေလး တစ္ေယာက္ ျဖဴျဖဴသွ်င္း သေဘာေပါက္ေစရန္ အဓိပၸာယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ေရာင္းေနခဲ႔သည္။ အတန္ၾကာသည့္အထိ အိမ္ၾကီးအတြင္းမွ မည္သည့္လူရိပ္ လူေယာင္မွမေတြ႕ရပဲ ျငိမ္သတ္ေနခဲ႔သည္။ သို႕ေပမယ့္ လမ္းကေလးတစ္ေယာက္မွာေတာ့ ဇြဲေလ်ာ့သြားျခင္းမရွိ ျဖဴျဖဴသွ်င္း ထြက္လာမည့္ အခ်ိန္ထိ အဓိပၸာယ္မ်ိဳးစံုနွင့္ အိမ္ၾကီးအေရွ႕တြင္ ေအာ္ေနခဲ႔သည္။
`ေဟ့ေကာင္…သြားစမ္း!…´
မိမိရပ္ေနသည့္ အိမ္ၾကီးအတြင္းမွ မိမိအား ေမာင္းနွင္သံၾကားလိုက္ရသည္ေၾကာင့္ အသံထြက္ေပၚလာရာဆီသို႔ လမ္းကေလး တစ္ေယာက္ သြက္လက္စြာ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေလရာ မိမိတို႔အား ေမာင္းထုတ္လ်က္ ရန္ျပဳခဲ႔ေသာ ျခံေစာင့္ လူသန္ၾကီးအား ေတြ႔လိုက္ရသည္။ သို႕ေပမယ့္ ဟန္ပ်က္သြားျခင္းမရွိသည့္ လမ္းကေလးက
`ဗ်ာ…အစ္ကိုၾကီး…သေဘာၤေထာင္းလား… အခ်ိဳလား အစပ္လား…ေျပာ´
လမ္းကေလး၏ ေျပာစကားအား ထိုလူၾကီး စိုက္ၾကည့္ေနျပီး
`ဒီအိမ္ေရွ႕မွာ ေစ်းလာမေရာင္းနဲ႔ ေစ်းေရာင္းလို႔မရဘူး…တစ္ျခားမွာ သြားေရာင္း ငါတို႔ သူေဌးအနားယူေနတယ္… သြားသြား…ေကာင္ေလး တစ္ျခားမွာ သြားေရာင္း…´
`ဟာဗ်ာ…အစ္ကိုၾကီးကလဲ မရွိလို႔ ေစ်းေရာင္းစားပါဆိုမွ ေနရာေျပာင္ခိုင္းေနတယ္ မလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ…ကြ်န္ေတာ္ ဒီနားေလးမွာ ေရာင္းပါရေစ…´
`ေတာက္!…ေတာ္ေတာ္ စကာရွည္တဲ႔ေကာင္ မင္းကို သြားလို႔ေျပာေနတယ္ေလ… မသြားေသးဘူးလား…´
ေဒါသၾကီးစြာ ထိုလူသန္ၾကီးက လမ္းကေလးအား ေမာင္ထုတ္လ်က္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ လမ္းကေလးမွာေတာ့ ေပကပ္စြာ ေစာ္ဒက တတ္ေနခဲ႔သည္။ ထိုလူၾကီး ၾကမ္းတမ္းစြာ ေျပာေနစဥ္မွာပဲ အိမ္ၾကီး၏ အေပၚထပ္ ဝရမ္တာမွ ထိုျမင္ကြင္းကို ၾကည့္ေနေသာ ဦးခိုင္ခံ႔တင္က
`ေဟ့ေကာင္… ထားလိုက္ပါကြ…ေနပါေစ ေကာင္ေလး ေရာင္းေရာင္း…ဆက္ေရာင္ခ်ည္´
`ဗ်ာ…ဟုတ္ကဲ႔ ဦးၾကီး ေက်းဇူးပဲ…´
ဦးခိုင္ခံ႔တင္၏ ခြင့္ျပဳမႈ႕ေၾကာင့္ လမ္းကေလး အိမ္ၾကီးအေရွ႕မွမခြာ အဓိပၸာယ္မ်ိဳးစံုျဖင့္ ျဖဴျဖဴသွ်င္း သိရွိနားလည္ေစရန္ ဆက္လက္သာ ေအာ္လ်က္ေရာင္းေနခဲ႔သည္။ ေဒါသထြက္ေနသည့္ ထိုလူသန္ၾကီးအား အိမ္အေပၚထပ္မွ ဦးခိုင္ခံ႔တင္၏ ေခၚဆိုမႈ႕ေၾကာင့္ အိမ္ၾကီးအေပၚသို႔ တတ္လာျပီး
`ဆရာၾကီး…ဒီေကာင့္ကို ဘယ္လိုဆံုးမလိုက္ရမလဲ…´
`မင္းအသာေနစမ္းပါ…ငါလုပ္ပါ့မယ္ မေလာက္ေလး မေလာက္စား ခ်ာတိတ္ေလးေတြက ငါ့သမီးနဲ႔ ေတြ႕ဖို႔ နည္းနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လုပ္ေနၾကပါလား… ဒီေကာင္ေလးေတြ ဘာအေၾကာင္းနဲ႔မ်ား ငါ့သမီးေလးကို သိပ္ေတြ႕ခ်င္ေနရတာလဲ သူေအာ္တဲ႔ အသံကို ခန္႔မွန္းၾကည့္ရင္ ငါ့သမီးနာမည္ကိုလဲ သူသိေနတယ္…ျပီးေတာ့ ဟိုအေကာင္ ေမာင္ေက်ာ္နာမည္ကိုလည္း သိေနတယ္ဆိုေတာ့ အဲ႔ဒီေကာင္နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ လူပဲျဖစ္ရမယ္…ဒီေတာ့…ေအာင္ထြန္း…´
`ဟုတ္ကဲ႔…ေျပာပါဆရာၾကီး…´
`မိတုန္ကို ခဏသြားေခၚခဲ႔ခ်ည္…´
`ဟုတ္ကဲ႔ဆရာၾကီး…´
ဦးခိုင္ခ့ံတင္ကား အမ်ားနွင့္ တစ္ကြက္ၾကိဳတင္ျမင္တတ္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္အလား လမ္းကေလး ေစ်းသည္အသြင္ျဖင့္ ဟန္ေဆာင္ေစ်းေရာင္းျပီး ျဖဴျဖဴသွ်င္းနွင့္ ေတြ႕ခြင့္ရေရးအတြက္ ၾကိဳးစားေနသည္ကို ေကာင္းစြာ နားလည္သြားခဲ႔ေတာ့သည္။ သမီးျဖစ္သူ ျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ အိမ္ခန္းအတြင္းသို႔ အသာေခ်ာင္းၾကည့္လ်က္ ျဖဴျဖဴသွ်င္းကား သမီးေလးနွင့္ ေဆာ့ကစားေနသည္ကို ျမင္ေတြ႕ခဲ႔ရသည္။ ထိုေနာက္ သူ၏ တပည့္လူသန္ၾကီးအား ေစခိုင္းလိုက္ျပီး အိမ္အေဖာ္ေကာင္မေလးအား ေခၚေစခဲ႔သည္။ အိမ္ေဖာ္ေကာင္မေလး ေရာက္လာသည္နွင့္ ျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ အဝတ္စားတစ္ခ်ိဳ႕အား ဝတ္ေစခိုင္းျပီး
`ဘဘၾကီး…မိတုန္ မမေလး အဝတ္ေတြကို ဝတ္ျပီး ဘာလုပ္ရမွာလဲဟင္…´
`စကားမရွည္နဲ႔ ငါခိုင္းတဲ႔ အတိုင္းလုပ္ ေအာင္ျမင္ရင္ နင့္ကို လစာတိုးေပးမယ္ ညေနၾကရင္ မုန္႔ဖိုးလည္း ေပးဦးမယ္…ၾကားလား´
`ဟုတ္…ဟုတ္ကဲ႔ဘဘၾကီး…´
`အိမ္ေရွ႕မွာ ေစ်းေရာင္ေနတဲ႔ ေစ်းသည္ဆီမွာ ေစ်းသြားဝယ္ရမယ္ ျပီးရင္ နင့္ကို နင့္မမေလး နာမည္ ျဖဴျဖဴသွ်င္းလားလို႔ ေမးရင္ ဟုတ္တယ္လို႔ေျပာ…ျပီးရင္ သူေျပာတာေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားေထာင္လာခဲ႔… ၾကားရင္ ေၾကာက္မေနနဲ႔ေနာ္ ငါခိုင္းတဲ႔ အတိုင္းလုပ္…ေအာင္ထြန္း သူကို ေသခ်ာရွင္းျပလိုက္ဦး…လြဲကုန္လို႔ ဘဟ္လိုမွ မျဖစ္ဘူးေနာ္…´
`စိတ္ခ်ပါဆရာၾကီး…က်ဳပ္ ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပလိုက္ပါ့မယ္…´
ျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ ျဖစ္ရပ္တစ္ခ်ိဳ႔အား ထိုလူသန္ၾကီးမွ လ်င့္ျမန္စြာ လိုရင္းအေၾကာင္းရာေလးအား အိမ္အေဖာ္ ေကာင္မေလးကို ရွင္းျပေနေတာ့သည္။ ထိုေနာက္ အိမ္အေဖာ္ ေကာင္မေလးက
`သမီးက ရြာမွာေနကတည္းက သရုပ္ေဆာင္ မင္းသမီးျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တာ သမီးေကာင္းေကာင္း လုပ္နိုင္မွာပါ ဦးေလးနဲ႔ ဘဘၾကီး မစိုးရိမ္ပါနဲ႔ သမီးေသခ်ာစံုစမ္းခဲ႔ပါ့မယ္…´
ဦးခိုင္ခံ႔တင္ကား အိမ္ေဖာ္ေကာင္အေလး မိတုန္ကို ျဖဴျဖဴသွ်င္းအသြင္ျဖင့္ ဟန္ေဆာင္ခိုင္းလ်က္ အိမ္ၾကီးေရွ႕တြင္ ေစ်းေအာ္ေရာင္းေနေသာ လမ္းကေလးဆီသို႔ ေစလြတ္ေစခဲ႔သည္။ ခဏအၾကာမွာပဲ ေစ်းသည္ လမ္းကေလးဆီသို႔ အိမ္အေဖာ္ေကာင္မေလး မိတုန္ ေစ်းဝယ္ရန္ ထြက္လာေခ်ခဲ႔သည္။ မိတုန္အား ျမင္လ်င္ျမင္ခ်င္း လမ္းကေလးမွာ ရုတ္တရက္ ေအာ္သံမ်ား ရပ္တန္႔သြားျပီး ဝမ္းသာအားရျဖစ္ခါ ျခံၾကီးအတြင္းသို႔ အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္ျပီး
`မမေလး…သေဘၤာသီးသုပ္လား…´
လမ္းကေလး၏ အေမးစကားအား ဟန္ေဆာင္မႈ႕ေကာင္းလွသည့္ အိမ္အေဖာ္ေကာင္မေလးက
`ရွင့္…သေဘၤာသီးေတြက လက္ဆက္ရဲ့လား…´
`ဟာဗ်ာ…မအူပင္ျမိဳ႕က ေမာင္ေက်ာ္ကိုယ္တိုင္ လာေရာင္းတာပါဗ် လက္လက္ဆက္ဆက္ပါပဲ´
`ျပီးေရာ ျပီးေရာ ဒါဆို ခ်ည္ငံစပ္ တစ္ပြဲသုပ္ေပး´
အိုက္တင္ေကာင္းစြာ သရုပ္ေဆာင္ေနေသာ အိမ္အေဖာ္ေကာင္မေလးအား လမ္းကေလးမွ ျဖဴျဖဴသွ်င္းဟု ထင္လ်က္ သေဘၤာသီးေထာင္း သုပ္ရန္ ဟန္ျပင္ေနရင္း
`မမေလး နာမည္က ျဖဴျဖဴသွ်င္းလား´
တိုးတိတ္စြာ ေမးလိုက္ေသာ လမ္းကေလး၏ ေျပာစကာအား ၾကားလိုက္ရသည့္ အိမ္အေဖာ္ေကာင္မေလးက
`ကြ်န္မ နာမည္ကိုေမးျပီး ဘာလုပ္ဖို႔လဲ…´
`က်ဳပ္ကို ျပန္မေမးနဲ႔ က်ဳပ္ေျပာတာကို ခင္ဗ်ားေသခ်ာ နားေထာင္…ခင္ဗ်ား ေယာက္်ားေမာင္ေက်ာ္ ခင္ဗ်ားအေဖရဲ့ တပည့္ေတြ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ေသသြားတာ ခင္ဗ်ားသိလား…´
`ရွင္…ရွင္ ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲ… ကြ်န္မေယာက္်ားက ေမာင္ကေက်ာ္ဆိုတာ မွန္တယ္ အခုသူက နိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္သြားလုပ္ေနတာ ရွင္ဘာေတြ လာေျပာေနတာလဲ…´
`မဟုတ္ဘူး ျဖဴျဖဴသွ်င္း…က်ဳပ္ေျပာတာကို ခင္ဗ်ားယံု…လြန္ခဲ႔တဲ႔ ေျခာက္လေလာက္ကပဲ ခင္ဗ်ားေယာက္်ားေသသြားျပီး က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္းဆီမွာ သူေသသြားတဲ႔ေၾကာင္း ခင္ဗ်ားကို လာေျပာခိုင္းလို႔ က်ဳပ္တို႔ လာေျပာေပးတာ ခင္ဗ်ားကို အသိေပးျပီးတာနဲ႔ က်ဳပ္တို႔ သက္ဆိုင္ရာကို အေၾကာင္းၾကားျပီး သူ႔အေလာင္းကို ျပန္ေဖာ္မွာ…ခင္ဗ်ား သမီးေလးနဲ႔ ေခြးေလးေရာ ေနေကာင္းတယ္မဟုတ္လား… ဒီေလာက္ဆို ခင္ဗ်ားသေဘာေပါက္သင့္ျပီ ခင္ဗ်ားေဘးနားမွာ ခင္ဗ်ားေယာက္်ားရဲ့ ဝိဥာဥ္က အျမဲရွိေနခဲ႔တာ ခင္ဗ်ားသိရဲ့လား… သူေသသြားတာ ခင္ဗ်ား မသိမခ်င္း သူဘယ္မွ သြားမွာ မဟုတ္ဘူး…ခင္ဗ်ားတို႔ အိမ္ၾကီးထဲမွာပဲ ရွိေနတယ္…ကဲ…က်ဳပ္ကေတာ့ ခင္ဗ်ားကို အသိေပးျပီးျပီ…က်န္တာ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲဆိုတာ က်ဳပ္တို႔နဲ႔ အျမန္ဆံုး ဆက္သြယ္…ေရာ့ ဒါက်ဳပ္တို႔ရဲ့ လိပ္စာပဲ…က်ဳပ္ကို ခြင့္ျပဳဦး က်ဳပ္က တကယ့္ေစ်းသည္အစစ္မဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်ားနဲ႔ အခုလို ေတြ႕ခြင့္ရဖို႔ ဟန္ေဆာင္လာခဲ႔တာ…အခ်ိန္မရွိဘူး က်ဳပ္သြားမယ္…´
ျဖဴျဖဴသွ်င္းအထင္ျဖင့္ လမ္းကေလးက အိမ္ေဖာ္ ေကာင္မေလးအား အေၾကာင္းစံုရွင္းျပလ်က္ အိမ္ၾကီးအေရွ႕မွ လ်င္ျမန္စြာ ထြက္ခြာသြားေခ်ေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ကြ်န္ုပ္တို႔နွင့္ ဆံုရန္ခ်ိန္းထားသည့္ ေနရာဆီသို႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ လမ္းကေလး ျပံဳးရႊင္ေသာ မ်က္နွာထားျဖင့္ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာေခ်သည္။
`ေစ်းသည္ၾကီး…အစဥ္ေျပခဲ႔ျပီးနဲ႔တူတယ္… ဟုတ္လား…´
`ဒါေပါ့ကြ…လမ္းကေလးဆိုမွေတာ့ သူမ်ားေတြအတြက္ လမ္းေဖာက္ေပးရတာ အေသခ်ာပဲေလ…အခုပဲ ျဖဴျဖဴသွ်င္းကို ေမာင့္ေက်ာ္အေၾကာင္း အကုန္လံုးရွင္းျပခဲ႔ျပီးျပီး…´
`ဟင္!…တ…တကယ္…ေျပာစမ္းပါဦး…ဘယ္လိုရွင္းျပခဲ႔တာလဲ…´
`ဒီလိုကြ…´
သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ လမ္းကေလးကား ျဖဴျဖဴသွ်င္း အေယာင္ေဆာင္ထားသည့္ အိမ္ေဖာ္ေကာင္မေလးနွင့္ ဆံုေတြ႕ခဲ႔သမွ်ာအေၾကာင္းတို႔အား မခြ်န္းမခ်န္ အေၾကာင္းစံုရွင္းျပေလေတာ့သည္။
****-******************************
`ဟားဟားဟားဟား…ငါထင္တဲ႔ အတိုင္းပါပဲလား…မေလာက္ေလး မေလာက္စား ခ်ာတိတ္အစုတ္ပလုတ္ေလးေတြက ငါ့လိုလူမ်ိဳးရဲ့ အမႈ႕ကို ျပန္ေဖာ္ခ်င္တယ္ေပါ့ေလ… ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့ကြာ… မိတုန္ နင္အရမ္းေတာ္တယ္…နင့္ကို မုန္႔ဖိုးေကာင္းေကာင္းေပးမယ္…ေအာင္ထြန္း…´
`ကဲ႔ကြာ…´
ၾကိဳတင္စြာ ခန္႔မွန္းထားသည့္အတိုင္း ေမာင္ေက်ာ္၏ အမႈ႕ေဟာင္းအား ျပန္ေဖာ္မည့္ သူမ်ားဟု ဦးခိုင္ခံ႔တင္တစ္ေယာက္ ေကာင္းစြာ သိရွိသြားေစေတာ့သည္။ ထိုေနာက္ အားရရီေမာစြာ ေျပာလ်က္ အနီးရွိ လူသန္ၾကီးမွ ဦးခိုင္ခံ႔တင္၏ ေျပာစကာအား ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္လ်က္ အိမ္အေဖာ္ေကာင္မေလး၏ ဇာတ္ပိုးအား အားကုန္ရိုက္ခ်က္လိုက္ေတာ့သည္။ အိမ္အေဖာ္ေကာင္မေလးမွာ လူသန္ၾကီး၏ ျပင္းထန္စြာ ရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္ ၾကမ္းျပင္အေပၚတြင္ ေခြလ်က္လဲက်သြားေလေတာ့သည္။
`သူတို႔ ေျပာပံုအရဆို ဟိုေကာင့္ဝိဥာဥ္က ငါတို႔အိမ္မွာပဲ အျမဲရွိေနတာေပါ့ေလ…ဟုတ္ျပီ ဒါဆို ဟိုေယာဂီအဖိုးၾကီးေျပာတဲ႔ စကားက မွန္ေနျပီ…သူ႕ကို အျမန္ဆံုး သြားရွာၾကစမ္း ေဟ့ေကာင္ေတြ…´
`ဟုတ္ကဲ႔ဆရာၾကီး…ဒီေကာင္မေလးကို ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ…´
`သူ႕ကို ေျမေအာက္ခန္းထဲမွာ ခ်ဳပ္ထားလိုက္´
ဦးခိုင္ခံ႔တင္ကား အျဖစ္ပ်က္တစ္ခ်ိဳ႕ကို ဆက္စပ္မိလ်က္ လက္စား ဝိဥာဥ္ရွိေနသည့္ဟု ေျပာဆိုခဲ႔ေသာ ေယာဂီဝတ္စံုလူၾကီးအား တပည့္ျဖစ္သူမ်ားကို သြားေရာက္ရွာခိုင္းေလေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ေၾကးစားလူသတ္သမား သံုးေယာက္အား ဖုန္းဆက္လွမ္းေခၚလ်က္ မၾကာခင္အခ်ိန္အတြင္းမွာပဲ အိမ္ၾကီးဆီသို႔ ထိုသူသံုးေယာက္ လ်င္ျမန္စြာ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ေလသည္။ ျဖဴျဖဴသွ်င္းနွင့္ သမီးေလးအနားတြင္ အခ်ိန္ျပည့္ရွိေနေသာ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္က သမီးေလးနွင့္ မိန္းမျဖစ္သူတို႔ေဆာ့ကစားလ်က္ ေပ်ာ္ပါးေနသည္ကို ၾကည့္လ်က္ ဝမ္းနည္းစြာ မ်က္ရည္မ်ား က်ေနခဲ႔သည္။ အိမ္ၾကီး၏ အိမ္ထပ္ဆီသို႕ လူသတ္သမား သံုးေယာက္ေရာက္လာသည္နွင့္ သာန္မွ် ဝိဥာဥ္စိတ္ရွိေနေသာ ေမာင္ေက်ာ္ကား အလိုလိုစိတ္ရိုင္းမ်ား ဝင္လာလ်က္ ျငိဳ႕မိႈင္းေသာ ဝ္ဥာဥ္တစ္ေကာင္အျဖစ္သုိ႔ ေျပာင္းလဲခာေခ်ေတာ့သည္။ အနီးရွိ ေခြးေလးတိုးပြားမွာလဲ ရုတ္တရက္ ဆြဲငင္စြာ အူေလေတာ့သည္။ အူေနသည့္ ေခြးေလးအား ျဖဴျဖဴသွ်င္းတစ္ေယက္ တားလ်က္
`ဟဲ႔…တိုးပြား…ဘာျဖစ္လို႔ ထထအူေနရတာလဲ…ဒီအတိုင္းဆိုေတာ့ နင့္ကုိ ငါ့အခန္းထဲမွာ ထားလို႔မျဖစ္ေတာ့ဘူး…တိတ္စမ္း´
ေခြးေလး၏ အျမင္ကို မသိေတာ့ ျဖဴျဖဴသွ်င္းက တိုးပြားၾကီးကိုသာ အျပစ္တင္ေျပာဆိုေလေတာ့သည္။ သခင္ျဖစ္သူ၏ မာန္မႈ႕ေၾကာင့္ သံၾကိဳးျဖင့္ခ်ည္ထားသည့္ ေခြးေလးမွာ ျငိဳ႕မိႈင္းေနေသာ ေမာင္ေက်ာဝ္ဥာဥ္ကို စိုက္ၾကည့္လ်က္ ျငိမ္သတ္သြားခဲ႔သည္။
ဧည့္ခန္းအတြင္းသို႔ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ ေရာက္သြားျပီး စကားလက္ဆံုၾကေနသည့္ လူသတ္သမား သံုးေယာက္နွင့္ ဦးခိုင္ခံ႔တင္တို႔၏ ေျပာစကားမ်ားအား နားေထာင္ေနခဲ႔သည္။
`ေအာ္…ဒီခ်ာတိတ္ေလးေတြက ဒီလိုလား…စိတ္ေအးေအးထားပါ ဆရာၾကီး ဘာမွ မပူပါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အေလာင္းျမွဳတ္ခဲ႔တဲ႔ ေနရာကိုသြားျပီး သူတို႔ထက္အရင္ အေလာင္းကို ျပန္ေဖာ္ျပီး ေနရာေရြ႕ထားလိုက္မယ္… ဒါဆို သက္ေသလဲ မရွိေတာ့ဘူး…ျပီးေတာ့ ဒီခ်ာတိတ္ေတြ ဒီထက္ပိုဆိုးလာမယ္ဆိုရင္ သူတို႔ကိုပါ အပ်က္ရွင္းပစ္လိုက္ၾကတာေပါ့…´
`ဒီကိစၥက မင္းတို႔ တာဝန္…အခု ငါ့အိမ္မွာ အဲ႔ဒီေကာင္ရဲ့ ဝိဥာဥ္ကအခ်ိန္တိုင္းရွိေနတာ ဟိုတစ္ေန႕ညတည္းက မိတုန္ေတြ႕ခဲ႔တာ ျဖစ္မယ္…ဒီေတာ့…ဒီသရဲကို ငါရွင္းရဦးမယ္'.…´
စကားလက္ဆံုၾကလ်က္ တိုင္ပင္ေျပာဆိုေနၾကေသာ စကားမ်ားအား ေမာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ ေကာင္စြာ ၾကားလ်က္ မိမိအား အကူညီေပးေနေသာ ကြ်န္ုပ္တို႔အား အသိေပးေျပာျပရန္ ေတြးမိလ်က္ အိပ္ခန္းအတြင္းသို႔ လ်င္ျမန္စြာ ျပန္လည္ တတ္ေရာက္သြားခါ သမီးေလးအား စိုက္ၾကည့္ျပံဳးျပလ်က္ နႈတ္ဆတ္ေနခဲ႔သည္။ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ရွာခိုင္းလိုက္သည့္ ေယာဂီဝတ္စံုလူၾကီးနွင့္ သူ၏တပည့္မ်ား ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာျပီး
`ဟားဟားဟား…က်ဳပ္ေျပာတုန္းက ခင္ဗ်ားလက္မခံခဲ႔ဘူး မဟုတ္လား…အခုခ်ိန္ထိ ခင္ဗ်ားအိမ္မွာ အဲ႔ဒီ လက္စားဝိဥာဥ္ရွိတုန္းပဲ…´
`က်ဳပ္ မွားပါတယ္ဗ်ာ…အဲ႔ဒီ ဝိဥာဥ္ကို ဆရာၾကီး ကူညီျပီး ရွင္းေပးပါ…´
`ဟားဟားဟား…ရွင္းေပးဖို႔က လြယ္ပါတယ္…ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္အတြက္ တိုက္တစ္လံုးနဲ႔ ကားတစ္စီးေပးရမယ္…´
`ဘာ!…တိုက္တစ္လံုးနဲ႔ ကားတစ္စီး ဟုတ္လား… မျဖစ္နိုင္တာေတြ မေတာင္းဆိုစမ္းပါနဲ႔ဗ်ာ…´
`ဒါဆို ခင္ဗ်ားတို႔ သေဘာပဲေလ ဒီဝိဥာဥ္ကအခ်ိန္ၾကာလာရင္ သူ႔ကို သတ္ခဲ႔တဲ႔ သူေတြနဲ႔ ခိုင္းေစတဲ႔ သူေတြရဲ့ အသက္ကိုပါ ရန္ရွာမွာ က်ဳပ္ေျပာတာကို မယံုရင္ ေစာင့္ၾကည့္ေနလိုက္ က်ဳပ္ေတာင္းဆိုတဲ႔ ကန္ေတာ့ေၾကးမရရင္ေတာ့ က်ဳပ္မကူညီနိုင္ဘူး က်ဳပ္ကို ခြင့္ျပဳဦး…´
မာန္ၾကီးစြာေျပာလ်က္ ေယာဂီဝတ္စံုနွင့္ ထိုလူၾကီး လွည့္ထြက္သြားမည္အလုပ္
`ေနဦး…ေပးမယ္ဗ်ာ…လုပ္ေပး…´
`ဒီလို ပါးစပ္နဲ႔ လြယ္လြယ္ေပးလို႔ရမလား…စာခ်ဳပ္နဲ႔ က်ဳပ္လက္ထဲကို ထည့္ေပးရမယ္…ဘယ္လိုလဲ…´
`ေပးပါ့မယ္ဗ်ာ…လုပ္ပါ…´
ထုိလူၾကီးေတာင္းဆိုသည့္ ကန္ေတာ့ေၾကးအား ဦးခိုင္ခံ႔တင္ သေဘာတူစြာ လက္ခံလ်က္ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္အား ရွင္းထုတ္ရန္ ထိုလူၾကီး စတင္ျပဳလုပ္ေလေတာ့သည္။
**-********************************
က်န္ရွိေနေသးေသာ ဇာတ္လမ္းအား ၁၁.၈.၂၀၁၅ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ မြန္းလြဲ ၃ နာရီအခ်ိန္တြင္ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပေပးပါမည္။
စာေရးသူ-ထီးကေလး၊ မွ်ားကေလး။
မၾကီး Soe San အား အစဥ္ေလးစားေနလ်က္ပါ။
No comments:
Post a Comment