တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္
လိုက္သူမ်ားႏွင့္
ဝိဥာဥ္စားတဲ႔ ၂၀၁၅
အပိုင္း(၂၈)
ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီး စစ္စင္ေရး(၁)
စာေရးသူ-ထီးကေလး
(ရင္ႏွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္)
*********
အေမရိကန္နိုင္ငံသား အမ်ိဳးသားႀကီးႏွင့္ အေမရိကန္နိုင္ငံသူ အမ်ိဳးသမီးႀကီးအပါအဝင္ အေမရိကန္အမ်ိဳးသမီးေလးတို႔အား ေတြ႔ဆံုေစခဲ႔ရင္း ထိုသူမ်ား၏ ေျပာဆ္ုိခ်က္မ်ားအား ျမန္မာအရာရွိႀကီးတို႔မွာ ႀကားသိလိုက္ရသည္ႏွင့္ ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးအား ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္စစ္ေဆးရန္အတြက္ အေကာင္းဆံုးေသာ ပရိယာယ္သက္ေသတစ္ခု ရရွိသြားခဲ႔ျပီဟု ႀကံဳးဝါးေျပာဆိုလိုက္ေစေတာ့သည္။
အခ်ိန္ဟာ ည(၉)နာရီခန္႕ဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ျပီးျဖစ္၏။
''ကိုယ့္လူ… ကြ်န္ေတာ့ကို ခင္ဗ်ား ဘယ္အထိေခၚသြားမွာလဲ ခင္ဗ်ားေျပာေတာ့ ျမိဳ႕ျပင္ဘူတာရံုနားဆို…
''ဟုတ္ပါတယ္ေဒါက္တာ စိတ္မရွိပါနဲ႔… ဘူတာရံုကိုေက်ာ္တာနဲ႔ ေရာက္ပါျပီ''
''ခင္ဗ်ားပံုစံႀကည့္ရတာ ထိုင္းနိုင္ငံသားေတာ့ မျဖစ္နိုင္ဘူး… ကမ႓ာ့လွည့္ခရီးသည္တစ္ဦးဦးပဲျဖစ္မယ္ထင္တယ္''
''ဟုတ္ပါတယ္ေဒါက္တာ ကြ်န္ေတာ္က ျပင္သစ္နိုင္ငံသားပါ''
'ေႀသာ္… ထိုင္းစကားေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးေျပာတတ္တယ္ေနာ္''
''အင္း… ထိုင္းမွာေနတာ ႀကာလာေတာ့လည္း ပိုပိုျပီးေျပာတတ္လာတယ္ဆိုပါေတာ့''
''ေႀသာ္… ဒါနဲ႔ လူနာက ဘယ္မွာလည္း''
''အေရွ႕နားက ဘူတာရံုကိုေက်ာ္ရင္ ေရာက္ပါျပီ ကြ်န္ေတာ့္မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ အျပင္းအထန္ဒဏ္ရာေတြ ရထားလို႔ ညဘက္ႀကီး ေဒါက္တာ့ကို အခုလို အေလာတႀကီးနဲ႔လာပင့္ရတာပါ''
''ဟင္!… ဘူတာရံုကိုေက်ာ္ရင္ ကြင္းျပင္ေတြပဲရွိေတာ့တာေနာ္… မစ္စတာ…''
''ကြ်န္ေတာ့္ကို ဂ်ိမ္းလို႔ပဲ ေခၚနိုင္ပါတယ္''
''မစ္စတာဂ်ိမ္း… ခင္ဗ်ားမိတ္ေတြက ဘာျဖစ္တာလဲ ရာဇဝဏ္သားဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ကို အမႈ႕ပတ္ေနမွာစိုးတယ္''
''အိုး!… ေဒါက္တာ… ကြ်န္ေတာ္တို႔က ရာဇဝဏ္သားေတြမဟုတ္ပါဘူး ဥပေဒနဲ႔ မလြတ္ကင္းတာကိုလည္း ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ထားပါဘူးဗ် စိတ္ခ်ပါ ကြ်န္ေတာ္တို႔ေႀကာင့္ ေဒါက္တာဒုကၡမေရာက္ေစရပါဘူး''
အျပင္းအထန္ဒဏ္ရာမ်ားေႀကာင့္ သတိလစ္ေမ့ေမ်ာေနခဲ႔ေသာ ျမန္မာလူငယ္ လမ္းကေလးအား ေဒၚခင္နုႏွင့္အတူ သူဇာအပါအဝင္ ပေယာဂါဆရာ ေတာသားေလးတို႔ႏွင့္ အတူတကြ ထားရစ္ေစခဲ႔ရင္း မစ္စတာဂ်ိမ္းမွာမူ ထိုအနီးပတ္ဝန္းက်င္မွ ေဆးဆရာဝန္အား သြားေရာက္ ပင့္ေဆာင္ေစခဲ႔သည္။ ေဆးဆရာဝန္ႏွင့္အတူ စကားတစ္ေျပာေျပာႏွင့္ ညအေမွာင္ရိပ္မ်ားအား ေက်ာ္ျဖတ္လာေစရင္း ကြင္းျပင္မ်ားသာ ပတ္ခ်ာလည္ဝန္းရံေနခဲ႔ေသာ ဘူတာရံုႀကီးဆီသို႔ ေက်ာ္လြန္လာခဲ႔ျပီးျဖစ္သည္။
အတန္ႀကာေလ်ာက္လွမ္းခဲ႔ျပီးေနာက္္ မိတ္ေဆြျဖစ္သူမ်ား ရွိေနခဲ႔ႀကေသာ ဗလီပ်က္ႀကီး၏အေရွ႕ဆီသ္ု႔ိ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ေလေတာ့သည္။
''မေရာက္ေသးဘူးလား မစ္စတာဂ်ိမ္း''
''ေရာက္ပါျပီေဒါက္တာ''
''ဟင္!… ဘယ္မွာတုန္းဗ်''
''ဟိုးအေရွ႕က ဗလီပ်က္ႀကီးထဲမွာပါ''
''ဟင္… မစ္စတာဂ်ိမ္း ခင္ဗ်ားက်ဳပ္က္ုိ လိမ္ေခၚလာတာပဲ ခင္ဗ်ားတ္ု႔ိက ဓားျပေတြလား သူခိုးေတြလား… ဒီလ္ုိလူသူပ်က္တဲ႔ ဗလီပ်က္ႀကီးထဲမွာရွိေနႀကတာဆ္ုိေတာ့ လူေတြကို ဒုကၡေပးေနတဲ႔ သူေတြဆိုရင္ က်ဳပ္ေဆးပညာေတြနဲ႔ ကုသေပးေလ့မရွိဘူး… က်ဳပ္ကိုျပန္ပို႔ေပးပါ''
''ေဒါက္တာ… ကြ်န္ေတာ့္ကို အထင္မလြဲပါနဲ႔… ကြ်န္ေတာ္တို႔ဘယ္သူေတြလဲဆ္ုတာ ေဒါက္တာ့က္ုိ ေနာက္မွေျပာျပပါမယ္ အခု ကြ်န္ေတာ့္မိတ္ေဆြ ေသြးအားအရမ္းနည္းျပီး သတ္ိလစ္ေနတယ္ သူ႔အေျခေန အရမ္းစိုးရိမ္ေနရလိုပါေဒါက္တာ ခဏေလးဝင္ႀကည့္ေပးပါေနာ္''
''အိုးဗ်ာ… မႀကည့္နိုင္ဘူး ခင္ဗ်ားျပန္မပို႔ေပးရင္လည္း ရတယ္… ကိုယ့္ဟာကိုျပန္မယ္''
''ေဒါက္တာ… ''
''ဟင္… ဒါ… ဒါဘာလုပ္တာလဲ''
''စိတ္မရွိပါနဲ႔ေဒါက္တာ… ခဏေလးပါ… ခဏေလးပါေနာ္''
''ခင္ဗ်ား… ခင္ဗ်ားဓားႀကီး ဖယ္…ဖယ္လိုက္ပါ… ဒါ…ဒါေနာက္စရာမဟုတ္ဘူးေနာ္''
''ေဒါက္တာ… အပိုေတြေျပာေနမယ့္အစား ကြ်န္ေတာ္ေျပာသလို လုပ္ေပးပါ မဟုတ္ရင္ ေဒါက္တာ့ကိုကြ်န္ေတာ္ ရိုင္းျပမႈ႕ေတြနဲ႔ ဆက္ဆံမိလိမ့္မယ္''
''ဟင္!… ေကာင္းျပီေလ… ခင္ဗ်ားႀကည့္ရတာလည္း ေသြးေအးေအးနဲ႔ရက္စက္တတ္တဲ႔ ပံုစံမ်ိဳး… ကြ်န္ေတာ္လည္း ေသေရးရွင္ေရးထက္ အေရးႀကီးတာေတြ လုပ္စရာရွိေသးတယ္ အေသခံလို႔မျဖစ္ေသးဘူး… ကြ်န္ေတာ္ကဆရာဝန္တစ္ေယာက္ပါ လူနာကို လူဆိုးလူေကာင္း ခြဲျခားမေနသင့္ပါဘူး ကြ်န္ေတာ္လိုက္ႀကည့္ေပးပါ့မယ္''
''ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေဒါက္တာရယ္ ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္… အခုလိုအျပဴအမူေတြအတြက္ ကြ်န္ေတာ့္ကို ခြင့္လြတ္ေပးပါေနာ္''
''ရပါတယ္ဗ်ာ… ဘယ္မွာတုန္း ခင္ဗ်ားလူနာ…''
''အထဲမွာပါေဒါက္တာ … အထဲမွာပါ''
ဆရာဝန္ႀကီးသည္လည္း အေမွာင္ရိပ္မ်ားစြာ အုပ္စိုးေနခဲ႔ေသာ ပတ္ဝန္းက်င္အေျခေနမ်ားေႀကာင့္ ျပင္သစ္နိုင္ငံသားႀကီး မစ္စတာဂ်ိမ္း၏ ေခၚေဆာင္ရာအေနာက္ဆီသို႔ ဆက္၍မလိုက္ေတာ့ပဲ ေပကပ္ကပ္ျပဳေနမူေနခဲ႔သည္။ ထိုအခါ မစ္စတာဂ်ိမ္းမွာမူ အသင့္ေဆာင္ထားခဲ႔ေသာ ဓားေျမာင္ေလးျဖင့္ ဆရာဝန္ႀကီး လည္ပင္းဆီသို႔ ခ်ိန္ဆလိုက္မွသာလ်င္ ေဆးဆရာဝန္သည္လည္း မစ္စတာဂ်ိမ္း၏ ဦးတည္ရာအေနာက္ဆီသို႔ လိုက္ပါလာခဲ႔ရေလသည္။
တျဖဴးတိုက္ခိုက္ေနခဲ႔ေသာ ကြင္းျပင္မ်ားမွ ဝင္ေရာက္လာခဲ႔သည့္ ေလေအးမ်ားဟာ အလြန္ပင္ ေအးခ်မ္းေနလွသည္။ ဗလီပ်က္ႀကီးအတြင္း၌ ဦးစြာရွိေနခဲ႔ေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအားလည္း ေဆးဆရာဝန္ႀကီးမွာ ဗလီပ်က္ႀကီးအတြင္းသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔သည္ႏွင့္ ဦးစြာျမင္ေတြ႔ခဲ႔ရသည္။ ထို႔ေနာက္ သတိလစ္ေမ့ေမ်ာေနခဲ႔ေသာ ျမန္မာလူငယ္လမ္းကေလးအား အသင့္ပါလာသည့္ ေဆးအိတ္အတြင္းမွ ေဆးတစ္လံုးထိုးေပးေလခါ ထိုသို႔ပင္ေျပာဆိုေလေတာ့သည္။
''ေတာ္ေသးတာေပါ့ဗ်ာ… ခင္ဗ်ားတို႔လူနာမွာ ေသြးေပါင္ခ်ိန္လံုးဝမရွိေတာ့ဘူး… ေနာက္၁၀မိနစ္ေလာက္ေနရင္ ခႏၶာကိုယ္က ေသြးေတြခမ္းျပီး သူေသရေတာ့မွာေသခ်ာတယ္ ေတာ္ေသးတာေပါ့ဗ်ာတယ္ ေတာ္ေသးတာေပါ့ အခုေတာ့ ဒီကေလးရဲ့ အသက္ကို မစ္စတာဂ်ိမ္းေႀကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ကယ္တင္ေပးလိုက္နိုင္ပါျပီ''
''ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေဒါက္တာရယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္'' ''ရပါတယ္ဗ်ာ''
''ေႀသာ္ေဒါက္တာ… ဒါဆိုကြ်န္ေတာ္မိတ္ေဆြ စိုးရိမ္စရာမရွိေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္ သူ…သူသတိရလာေတာ့မွာလား''
''အင္း… အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ သူသတိရလာမွာမဟုတ္ေသးဘူး … ကြ်န္ေတာ္ေဆးတစ္လံုးထိုးေပးထားတယ္… ခဏေနရင္ေတာ့ ေသြးေပါင္ခ်္ိန္ျပန္ျပည့္ျပီး သူသတိရလာနိုင္မွာပါ''
''ဟုတ္ကဲ႔ေဒါက္တာ''
''ေႀသာ္!… ဒါနဲ႔ သူတို႔ေတြက''
''ဒါက ကြ်န္ေတာ္မိတ္ေဆြေတြပါ… သူတို႔အားလံုးက လူေကာင္းေတြခ်ည္းပါပဲေဒါက္တာ… ျပီးေတာ့ ျမန္မာနိုင္ငံသူ နိုင္ငံသားေတြပါ''
''ေႀသာ္… ဒါနဲ႔ေနပါဦးဗ်… ဒီေကာင္ေလးကိုယ္ေပၚမွာ ဓားဒဏ္ရာေတြက မ်ားလွခ်ည္လား ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး ဒီဒဏ္ရာေတြ ရလာရတာလဲ…''
''အမ္… ေႀသာ္… အဲ႔… အဲ႔ဒါက… အဲ႔ဒါက''
''ဘာျဖစ္လို႔လဲ မစ္စတာဂ်ိမ္း မဟုတ္မွလြဲေရာ သူက ရာဇဝဏ့္သားလား''
''ဟင္… မဟုတ္ပါဘူးေဒါက္တာ မဟုတ္ပါဘူး''
''ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါဗ်ာ ရာဇဝဏ့္သားပဲျဖစ္ျဖစ္ လူေကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ က်ဳပ္တတ္နိုင္တဲ႔ဘက္က ကူညီေပးျပီးသြားျပီ… ကဲ… မစ္စတာဂ်ိမ္း က်ဳပ္လည္းအိမ္ျပန္ေနာက္က်ေနျပီး ျပန္ခြင့္ျပဳပါဦး''
''ကြ်န္ေတာ္လိုက္ပို႔ေပးပါ့မယ္ေဒါက္တာ''
စပ္စုေလခဲ႔သလား။ ေဆးဆရာဝန္ႀကီးသည္လည္း လမ္းကေလး၏ ခႏၶာကိုယ္အေပၚမွ မ်ားျပားလွစြာေသာ ဓားဒဏ္ရာမ်ားဟာ မည္သည့္အတြက္ျဖင့္ ရရွိထားခဲ႔သနည္းဟု ေမးျမန္းေစခဲ႔ေသးသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုဒဏ္ရာမ်ားရရွိလာခဲ႔သည့္ အေႀကာင္းရင္းမ်ားအားလည္း မစ္စတာဂ်ိမ္းအပါအဝင္ ယခုရွိေနခဲ႔ႀကေသာ သူမ်ားထဲမွ မည္သူမွ် ေကာင္းစြာသိရွိမထားခဲ႔ေခ်။ ထို႔ေႀကာင့္လည္း ေဆးဆရာဝန္ႀကီး၏ အေမးစကားမ်ားကိုပင္ မစ္စတာဂ်ိမ္းတစ္ေယာက္ မေျဖနိုင္ခဲ႔ေခ်။
အခ်္ိန္သည္လည္း အလြန္ပင္မိုးခ်ဳပ္ေနျပီျဖစ္ေသာေႀကာင့္ လူနာအား စစ္ေဆးကုသေပးခဲ႔ရင္း ဆရာဝန္ႀကီးသည္လည္း သူ၏အိမ္အျပန္လမ္းအား ျပန္လည္ဦးတည္ရန္ ဟန္ျပင္လိုက္ေစသည္။ ထိုအခါ ေမ့ေမ်ာေနခဲ႔ေသာ လမ္းကေလး၏ ႏႈတ္မွ ဂေယာင္ဂတမ္းမ်ားစြာ ထြက္ေပၚလာခဲ႔၏္။ လမ္းကေလး၏ စကားသံမ်ားေႀကာင့္ အိမ္အျပန္လမ္းအား ဦးတည္ရန္ ထိုင္ရာမွ ထရန္ရြယ္လ်က္ရွိေနခဲ႔ေသာ ဆရာဝန္ႀကီး၏ဟန္ပန္မ်ားမွာလည္း ခ်က္ခ်င္းဆိုသကဲ႕သို႔ပင္ ရပ္တန္႔သြားခဲ႔ေလေတာ့သည္။
လမ္းကေလး၏ႏႈတ္မွ ဂေယာင္ဂတမ္းေျပာဆိုလာခဲ႔ေသာ စကားမ်ားမွာ…
''ကိတ္ကြ်န္း… ကိတ္ကြ်န္း… ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီး''
''ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႔ႀကီးကို က်ဳပ္တို႔အေကာင္းဆံုး သက္ေသေတြနဲ႔ ေဖာ္ထုတ္ေပးနိုင္ေတာ့မယ္… ထီးကေလး မွ်ားကေလး ငါးကေလး တန္ခိုး… သူငယ္ခ်င္းတ္ု႔ိ… သူငယ္ခ်င္းတို႔ မင္းတို႔အားလံုးဆီ ငါျပန္လာခဲ႔မယ္သိလား… ဒီမတရားမႈ႕ႀကီးကို ငါတို႔နဲ႔ ကိုေမာင္ဝင္းေဖာ္ထုတ္ေပးနိုင္မွာပါ''
မိတ္ေဆြျဖစ္သူမ်ားမွာလည္း လမ္းကေလးတစ္ေယာက္ ျပန္လည္သတိရရွိလာခဲ႔ျပီလားဟူ၍ ဝမ္းသာအားရ ဝိုင္းဝန္းအသံေပးႀကည့္ေသးသည္။ သို႔ေသာ္မဟုတ္။ ေဆးအစြမ္းမ်ားႏွင့္ ဒဏ္ရာမ်ား၏ အနာရွိန္ေႀကာင့္ ဂေယာင္ဂတမ္း စကားမ်ားစြာ ေျပာဆိုလာခဲ႔ျခင္းပင္ျဖစ္ေလသည္။ ထိုကဲ႔သို႔ေသာ္ စကားသံမ်ားအား ႀကားသိလိုက္ရသည္ႏွင့္ ဆရာဝန္ႀကီးမွာလည္း တုန္႔ခနဲရပ္တန္႔သြားေလခါ လဲေလ်ာင္းေနခဲ႔ေသာ လမ္းကေလးဘက္သို႔ လ်င္ျမန္စြာျဖင့္ စူးစိုက္ခါ လွည့္ႀကည့္မိလိုက္သည္။
မိမိဟာ ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႔ႀကီးအတြက္ ဆရာဝန္ဘဝျဖင့္ တိတ္တဆိတ္ ေလ့လာစမ္းစံုးေနခဲ႔သူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ျမန္မာဘာသာစကားအား ေကာင္းမြန္စြာနားမလည္နိုင္ေသာ္လည္း ဆႏၵျပျပည္သူမ်ားထဲမွ ထိုင္းနိုင္ငံေရာက္ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔၏ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ရာတြင္ ထိုင္းဘာသာစကား''ကိတ္''ဟူေသာ ပညတ္အား တိုက္ရိုက္ေခၚေဝၚႀကရင္း ျမန္မာဘာသာစကားျဖင့္ ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီး။ ႏွစ္ခုေပါင္းလ်င္ ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီး ဟူေသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔၏ အသံုးနံႈးကိုပင္ မိမိမွာ အခ်ိန္ႏွင့္အမွ် ေကာင္းမြန္သိရွိနားလည္ေနခဲ႔သည္။
ထို႔ေႀကာင့္ ယခု လမ္ကေလးတစ္ေယာက္ ထစ္ေငါ့စြာေျပာဆိုလာခဲ႔ေသာ ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႔ႀကီးဟူေသာ စကားသံမ်ားအား ႀကားသိလိုက္ရသည္ႏွင့္ သူ၏စိတ္အတြင္း၌ သူတစ္ေယာက္စံုးစမ္ေနခဲ႔ေသာ အမႈ႕ႀကီးဟူပင္ ေကာင္းစြာနားလည္သြာခဲ႔ေလေတာ့သည္။
ထိုတင္မက မိမိအား အိမ္အျပန္လမ္းသို႔ ျပန္လည္လိုက္ပို႔ေပးရန္ ဟန္ျပင္ေနခဲ႔ေသာ ျပင္သစ္နိုင္ငံသားႀကီး မစ္စတာဂ်ိမ္း၏ မ်က္ႏွာျပင္ဆီသ္ု႔ိလည္း မ်က္ေမွာင္အား စူးစိုက္စြာႀကဳတ္လ်က္ ႀကည့္ရႈ႕လိုက္ေသးသည္။ မစ္စတာဂ်ိမ္းသည္လည္း မိမိတို႔အားလံုးဟာ ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႔ႀကီးႏွင့္ ပတ္သတ္ျပီး လွ်ိဳ႕ဝွက္စြာျဖင့္ ထိုေနရာတြင္ ေခတၱပုန္းခိုေနခဲ႔ရျခင္း အေႀကာင္းမ်ားအား ဆရာဝန္ႀကီးတစ္ေယာက္ သိရွိသြား၍မျဖစ္။ မိုးခိုးႀကြက္ေလ်ာက္ ျပသနာမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚသြားေစနိုင္သည္။
ထို႔ေႀကာင့္ …
''ေႀသာ္… ဂေယာင္ဂတမ္းနဲ႔ ဘာေတြေျပာေနပါလိမ့္… ဆရာ… သူ… သူ… သူေလ်ာက္ေျပာေနတာ… သ…သတိရလာျပီထင္လို႔ ဝမ္းသာသြားတာပဲ… လာပါဆရာ လာပါ… က်ဳပ္ျပန္လိုက္ပို႔ေပးပါ့မယ္''
''မစ္စတာဂ်ိိမ္း…''
''ဗ်ာ… ဘာျဖစ္လို႔လဲေဒါက္တာ… ကြ်န္ေတာ္ျပန္လိုက္ပို႔ေပးပါ့မယ္… ႀကြပါေဒါက္တာ ႀကြပါ''
''မစ္စတာဂ်ိမ္း… ခင္ဗ်ားတို႔က ဘယ္သူေတြလဲ…''
''ဟင္!… ေႀသာ္… ဟို… ဟို ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးက ခရီးသြားေတြပါ… ဘာ… ဘာျဖစ္လို႔ေဒါက္တာ''
''မစ္စတာဂ်ိမ္း… က်ဳပ္ကိုမညာပါနဲ႔… အခုန ဒီေကာင္ေလးေျပာလိုက္တဲ႔ စကားေတြထဲမွာ ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးပါေနတယ္ ျပီးေတာ့ သူ႔စကားေတြထဲမွာလည္း အားမာန္ေတြအျပည့္ပါေနတယ္… မစ္စတာဂ်ိမ္း… က်ဳပ္ကိုေျပာပါ ခင္ဗ်ားတို႔ဘယ္သူေတြလဲ''
''မဟုတ္ပါဘူးေဒါက္တာ မဟုတ္ပါဘူး…''
''မစ္စတာဂ်ိမ္း… ကြ်န္ေတာ္ဒီဗလီအပ်က္ႀကီးထဲကို ေရာက္မလာခင္တုန္းက ဗလီပ်က္ႀကီးအေရွ႕မွာ ခင္ဗ်ားက်ဳပ္ကို ဓားေျမာက္နဲ႔ျခိမ္းေျခာက္ခဲ႔တာ မွတ္မိလား… အဲ႔ဒီတုန္းက က်ဳပ္မေသခ်င္ေသးပါဘူး… က်ဳပ္မွာ ေသေရးရွင္းေရးထက္ အေရးႀကီးတဲ႔ကိစၥတစ္ခုကို လုပ္ရဦးမယ္လို႔ ခင္ဗ်ားကိုေျပာခဲ႔တာေရာ မွတ္မိလား''
''မွတ္မိပါတယ္ေဒါက္တာ…''
''ဟုတ္တယ္မစ္စတာဂ်ိမ္း… က်ဳပ္လည္း ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးကို အမွန္တိုင္းျဖစ္ေအာင္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ကူညီေပးဖို႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္တဲ႔ သူတစ္ဦးပါ''
''ဟင္!… ေဒါက္တာ… ''
''ဟုတ္ပါတယ္မစ္စတာဂ်ိ္မ္း''
''ေဒါက္တာက ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႔ႀကီးနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ဘာေတြမ်ားသိထားလို႔လဲ''
''က်ဳပ္သိထားတာက ေသးေသးေလးေတြပါ ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားတို႔ဘယ္သူေတြဆိုတာ မသိရမခ်င္း က်ဳပ္သိထားတာေတြလည္း ခင္ဗ်ားတို႔ကို မေျပာျပေပးနိုင္ဘူး''
''ေဒါက္တာ… ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးကလည္း ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးကို အမွန္တိုင္းေဖာ္ထုတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ႔ နိုင္ငံသားေတြပါပဲ…''
''••••• ••••• ••••• ••••''
''ဟင္… အစ္မႀကီး … အစ္မႀကီးဘာေတြေျပာေနတာလဲ… က်ဳပ္ျမန္မာစကားနားမလည္ပါဘူးအစ္မႀကီး… က်ဳပ္ကိုထိုင္းလိုေျပာေပးပါလား သို႔မဟုတ္ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားနဲ႔လည္း က်ဳပ္ကိုေျပာနိင္ပါတယ္''
''ေႀသာ္!… ေဒါက္တာ ဒါက ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးမွာ မတရားစြပ္စြဲခံထားရတဲ႔ ျမန္မာတစ္ဦးရဲ့မိခင္ပါ… အခု သူေျပာေနတာက ေဒါက္တာ့ကိုအိမ္ျပန္ေနာက္က်ေနျပီလို႔ သတိေပးစကားေျပာေနတာပါေဒါက္တာ''
''ေႀသာ္!… ရပါတယ္အစ္မႀကီး… က်ဳပ္မျပန္ေတာ့ပါဘူး''
''ဟင္… ေဒါက္တာ… ဘာျဖစ္လို႔လဲ''
''ဟုတ္တယ္မစ္စတာဂ်ိမ္း က်ဳပ္ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔အတူတူ ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႔ႀကီးကို အဆံုးတိုင္အထ္ိ ပါဝင္ကူညီေပးမယ္''
''ေဒါက္တာ… ေဒါက္တာတကယ္ေျပာေနတာလား''
''ဟုတ္တယ္ပါမစ္စတာဂ်ိမ္း… ခင္ဗ်ားတို႔က ဘယ္သူေတြလဲ''
''က်ဴပ္က ေႀကာင္ဂိုဏ္းေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးပါ''
''ဟင္!… ေႀကာင္ဂိုဏ္း… ေႀကာင္ဂိုဏ္းဆ္ုိေတာ့ နိုင္ငံတကာအသိမွတ္ျပဳ လူစြမ္းေကာင္းေႀကာင္သူခိုးအဖြဲ႔က္ုိ ေျပာတာလား''
''ဟုတ္ပါတယ္ေဒါက္တာ…''
''ဟာ… ဒါဆို ခင္ဗ်ားက ျပင္သစ္စံုေထာက္ေဟာင္းႀကီး မစ္စတာဂ်ိမ္းဆိုတာေပါ့ဟုတ္… ဟုတ္လား''
''ဟုတ္ပါတယ္ေဒါက္တာ…''
''ဟာဗ်ာ… ခင္ဗ်ားတို႔ဂုဏ္သတင္းအေႀကာင္းေတြ ႀကားဘူးထားတာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးႀကားျပီ အခုလိုအျပင္မွာ ဆံုရလိမ့္မယ္လိ႔ု ကြ်န္ေတာ္မွ မေမ်ွာ္လင့္ထားခဲ႔ဘူး ေတြ႕ရတာ ဝမ္းသာတယ္ဗ်ာ… ေႀသာ္ ဒါနဲ႔ သူတို႔ေတြက''
''သူတို႔ေတြကလည္း က်ဳပ္တို႔လိုပါပဲ ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးရဲ့ အျဖစ္မွန္ေတြအားလံုး ေဖာ္ထုတ္ဖို႔အတြက္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနႀကတဲ႔ သူေတြပါ… ဒီျမန္မာလူငယ္ေလးတစ္ဦးက ျမန္မာနိုင္ငံတြင္းမွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ေပ်ာက္ဆံုးေနခဲ႔တဲ႔ အမႈ႕ႀကီးေတြက္ုိ ေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ႔တဲ႔ လူငယ္ငါးဦးတည္းက တစ္ဦးပါ ဒီဆရာက လူငယ္ငါးဦးရဲ့ မိတ္ေဆြပါ… မထင္မွတ္ပဲ အခုနစ္ပိုင္းေလးမွာ သူနဲ႔က်ဳပ္မိတ္ေဆြျဖစ္ခဲ႔တယ္ အခုလည္း ထိုင္းနိုင္ငံမွာၿဖစ္ေနတဲ႔ ဒီကမ႓ာေက်ာ္အမႈ႕ႀကီးကို ေျဖရွင္းဖို႔အတြက္ သူတု႔ိေတြနဲ႔ ျမန္မာအရာရွိႀကီးေတြ ေရာက္လာႀကတာပါ အခုရခဲ႔တဲ႔ ဒဏ္ရာေတြကလည္း အဲ႔ဒီအမႈ႕ႀကီးကို ေဖာ္ထုတ္နိုင္ဖို႔ႀကိဳးစားရင္း အခုလိုဒဏ္ရာေတြရခဲ႔ရတာ…''
''ဒီဘက္က ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေလးက သူဇာလို႔ေခၚတယ္… သူက ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးရဲ့ အဓိက မ်က္ျမင္သက္ေသတစ္ဦး ဒါေပမယ့္ ကြ်န္းလူမိုက္ေတြရဲ့ လက္ခ်က္နဲ႔ လွ်ာအျဖတ္ခံထားရတယ္ … ဒီဘက္က အစ္မႀကီးကေတာ့ အခုနကြ်န္ေတာ္ေျပာသလိုပါပဲ မတရားစြပ္စြဲခံထားရတဲ႔ ျမန္မာတရားခံတစ္ဦးရဲ့ အေမပါ…''
''ဟာဗ်ာ… ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုးက ဒီအမႈ႕ႀကီးကို ေျဖရွင္းနိုင္ဖို႔အတြက္ တကယ့္ကိုသက္ေသခိုင္ခိုင္လံုေတြပါပဲလား''
''က်န္ေသးတယ္ေဒါက္တာ… အေနာက္မွာတစ္ေယာက္ ရွိေနေသးတယ္… သူ႔နာမည္က ဆတီဗင္… ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးမွာ ဒဏ္ရာေတြ လြတ္ေျမာက္နိုင္ခဲ႔တဲ႔ ေသဆံုးသူေတြရဲ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး''
''ဟာ!… ဟုတ္ျပီဗ်… ဟုတ္ျပီ''
''ဘာဟုတ္တာလဲေဒါက္တာ…''
''ဒီလိုဗ်… မီးမ်ားမီးနိုင္ ေရမ်ားေရနိုင္ျဖစ္ေနလို႔ အမွန္တရားေတြက္ုိ သိထားေပမယ့္လည္း ျမိဳသိပ့္ျပီးေနခဲ႔ရတဲ႔ က်ဳပ္ဆႏၵေတြ အခုေတာ့ျပည့္ေတာ့မယ္… အဲ႔ဒီအမႈ႕ႀကီးမျဖစ္ခင္တုန္းက နိုင္ငံျခားသားေတြနဲ႔ ကြ်န္းလူမိုက္ေတြ ကိတ္ကြ်န္းေပၚက စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ ခတ္ရန္ျဖစ္ခဲ႔ႀကတယ္… အဲ႔ဒီစားေသာက္ဆိုင္က ကြ်န္ေတာ့္အေဖရဲ့ဆိုင္ပါပဲ… အေဖေျပာတယ္ နိုင္ငံျခားသားေလးေတြနဲ႔ ကြ်န္းလူမိုက္ေတြ သူ႔ဆိုင္ထဲမွာ ရန္ျဖစ္ျပီး လမ္းခြဲသြားႀကတယ္ ကြ်န္းလူမိုက္ေတြနဲ႔ ရန္ျဖစ္ျပီးတဲ႔သူေတြအားလံုးက ကြ်န္းေပၚကေန အေသထြက္ ထြက္သြားရလိမ့္ရွိတယ္ အဲ႔ဒါေႀကာင့္ သူလည္း နိုင္ငံျခားသားေလးေတြက္ုိ စိုးရိမ္ျပီး ဒီကြ်န္းေပၚကေန အျမန္ဆံုးေရွာင္ေနႀကဖို႔ သြားေျပာခဲ႔ေသးတယ္… ဒါေပမယ့္ အေဖ့စကားကို နိုင္ငံျခားသားေလးေတြက နားမေထာင္ခဲ႔ဘူး… အဲ႔ဒီလိုေျပာျပီး သူလည္း ကြ်န္းလူမိုက္ေတြက္ု ေႀကာက္ရတာနဲ႔ ဆိုင္ကိုခ်က္ခ်င္းျပန္လာခဲ႔တယ္… ေနာက္ေတာ့ တတ္နိုင္တဲ႔ဘက္ကေန အေဖလည္း ကူညီေပးနိုင္ဖ္ု႔ိ နိုင္ငံျခားသားေလးေတြ ဦးတည္သြားတဲ႔ဘက္ကို ဓားရွည္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔လိုက္သြားတယ္… ဒါေပမယ့္ အေဖေရာက္သြားတဲ႔အခ်ိန္မွာ နိုင္ငံျခားသားေလးေတြအားလံုး အထိနာျပီး မလႈပ္နိုင္ႀကေတာ့ဘူး အေဖ့မွာ ဗီဒီယိုဖိုင္ရွိတယ္…''
''ဟင္… ဘာဗီဒီယိုဖိုင္လည္း ေဒါက္တာ''
''နိုင္ငံျခားသူ ေကာင္မေလးကို ကြ်န္းသူေဌးသားေတြ အတင္းအဓၶမျပဳေနတဲ႔ ျမင္ကြင္းေတြနဲ႔ သူတို႔အားလံုးကို ရက္ရက္စက္စက္ ကြ်န္းေပၚမွာ သတ္ခဲ႔တဲ႔ ဗီဒီယိုဖိုင္ေတြပဲ''
''ဟာ… ဒါဆို… ဒါဆိုေဒါက္တာ အေဖ… အခုဘယ္မွာလည္း သူဘယ္မွာရွိေနလဲ''
''ဒီျမိဳ႔ေပၚမွာပဲ ရွိေနပါတယ္… သူ႔ဆိုင္မွာရန္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔အေႀကာင္းကို ေလ်ာက္မေျပာဖို႔အတြက္ ကြ်န္းလူမိုက္ေတြက အေဖ့ကိုျခိမ္းေျခာက္ထားႀကတယ္… သက္ေသေတြအားလံုးရွိေနေပမယ့္လည္း တရားဥပေဒဘက္ေတာ္သားေတြ မရွိလို႔ ျမန္မာနွစ္ေယာက္ကို ေသဒဏ္ေပးတဲ႔ အျဖစ္ပ်က္ႀကီး က်ဳပ္တို႔ရင္နာနာနဲ႔ ႀကည့္ေနခဲ႔ရတာေပါ့ဗ်ာ''
''ဟင္… ဒါဆို က်ဳပ္တို႔အားလံုး အေကာင္းဆံုး သက္ေသေတြရျပီ… ဟုတ္တယ္ဗ် အေကာင္းဆံုးနဲ႔ အခိုင္လံုစံုး သက္ေသေတြရျပီ… ေဒါက္တာ… က်ဳပ္တို႔အာလံုး မိုးမလင္းခင္ ဒီကေနထြက္မွျဖစ္မယ္…''
ဆရာဝန္ႀကီး၏ ေျပာဆိုခ်က္မ်ားအား မစ္စတာဂ်ိမ္းတစ္ေယာက္ သိရွိလိုက္ရသည္ႏွင့္ ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႔ႀကီးအား အခိုင္မာဆံုးေသာ သက္ေသမ်ားျဖင့္ ေဖာ္ထုတ္ေပးနိုင္ေတာ့မည္ဟု ႀကံဳးဝါးေျပာဆိုလိုက္ေလေတာ့သည္။ ထိုတင္မက ထိုင္းဘာသာစကားမ်ားအား နားမလည္နိုင္ခဲ႔ေသာ သူ၏မိတ္ေဆြျမန္မာနိုင္ငံသားမ်ားအားလည္း ထိုင္းဆရာဝန္ႀကီး၏ ေျပာဆိုခ်က္မ်ားကိုပင္ အစအဆံုး ျပန္လည္ေျပာျပေလခဲ႔သည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္းမွာပင္ ဦးေခါင္းအား ေစာင့္မ္ိထားခဲ႔ျပီး သတ္ိလစ္ေမ့ေမ်ာသြားခဲ႔သည့္ အေမရိကန္နိုင္ငံသားေလး ဆတီဗင္မွာလည္း ''တကြ်တ္ကြ်တ္''ဟု ရည္ရြတ္ေစရင္း နိုးထလာခဲ႔ေလသည္။ နိုးထလာခဲ႔သည္ႏွင့္ ဗလီပ်က္ႀကီးအတြင္း၌ စကားမ်ားစြာ ေျပာဆိုေနခဲ႔ႀကေသာ သူမ်ားသည္လည္း ဆတီဗင္ရွိရာဆီသ္ု႔ိ အႀကည့္မ်ားစြာ ေရာက္ရွိသြားခဲ႔ေလေတာ့သည္။
''ဟယ္… အရူးေလး… အရူးေလးသတိရလာျပီ''
(''ကြ်န္ေတာ္… ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ'')
နိုးထလာခဲ႔သည္ႏွင့္ သူ၏ဦးေခါင္းအား လက္ျဖင့္ညစ္ထားေစရင္း အဂၤလိပ္ဘာသာစကားတို႔ျဖင့္ စတင္ေမးျမန္းေလေတာ့သည္။ ကမ႓ာ့အသိမွတ္ျပဳ ေႀကာင္ဂိုဏ္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္ေသာ ျပင္သစ္နိုင္ငံသားႀကီး မစ္စတာဂ်ိမ္းမွာမူ ဘာသာစကားမ်ိဳးစံုအား ေကာင္းစြာနားလည္ေနခဲ႔သည္ေႀကာင့္ ဆတီဗင္၏ အေမးစကားမ်ားကိုမူ ျပန္လည္အေျဖေပးနိုင္ခဲ႔ေလသည္။
(''မင္းသတိရလားဆတီဗင္'')
(''အင္း… ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ေရာက္ေနရတာလဲ ခင္ဗ်ားတို႔ကေရာ… ခင္ဗ်ားတို႔ကေရာ ဘယ္သူေတြလဲ'')
(''ငါတို႔အားလံုးက မင္းျပန္ေကာင္းလာမယ့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနခဲ႔တာ မင္းရဲ့ရန္သူေတြမဟုတ္ပါဘူး'')
(''ဟင္!… ကြ်န္ေတာ္ … ကြ်န္ေတာ္က ဘာျဖစ္ေနလို႔ ခင္ဗ်ားတို႔က ကြ်န္ေတာ္ျပန္ေကာင္းလာမယ့္ အခ်ိန္ဆိုတာကို ေစာင့္ေနရတာလည္း'')
("အဲဒါေတြ အားလံုးေနာက္မွ ေမးေတာ့ အခုေလာေလဆယ္ မင္းခဏနားေနမွျဖစ္မယ္'')
(''ဗ်ာ…")
''ျပင္သစ္နိုင္ငံသားႀကီး… ဒီကေလး… ဒီကေလး ျပန္ေကာင္းလာတာလား''
''ဟုတ္ပါတယ္အစ္မႀကီး… သူေနျပန္ေကာင္းလာပါျပီ''
''ဟယ္… ဝမ္းသာစရာပဲ ဒါဆို ကြ်န္မတို႔ဘက္မွာ လူသတ္ေတြအားလံုးနီးပါး ျပည့္စံုေနျပီ… ဝမ္းသာလိုက္တာရွင္ ဝမ္းသာလိုက္တာ''
''သမီးေလး… သမီးေလးသူဇာ… သမီးေလးသိေနတဲ႔ နိုင္ငံျခားသားေလး ေနျပန္ေကာင္းလာျပီတဲ႔… သူနဲ႔စကားနည္းနည္းေလာက္ သြားေျပာႀကည့္ပါလား''
''ဝုတ္ရဲ့အေရာ''
ေဒၚခင္နု၏ တိုက္တြန္းမႈ႔မ်ားေႀကာင့္ အ.မေလး သူဇာသည္လည္း မူးေနာက္ေနာက္ အာရံုမ်ားစြာျဖစ္ေပၚေနခဲ႔ေသာ ဆတီဗင္၏အေရွ႕ မီးတုတ္ေလးအနီးသို႔ အေရာက္လွမ္းသြားေလခဲ႔သည္။ ထိုအခါ ဆတီဗင္သည္လည္း ရႈတ္မဲ႔ေနခဲ႔ေသာ အႀကည့္မ်ားျဖင့္ မသည္းမကြဲျမင္ကြင္မ်ားႀကားမွ မိမိ၏အေရွ႕ဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ေသာ သူဇာ့အား ႀကည့္ရႈ႕မိလို္က္ေလသည္။
''မစ္စတာဂ်ိမ္း… နိုင္ငံျခားသားေလးရဲ့ စိတ္အေျခေနပံုမွန္ ျပန္ျဖစ္သြားပါျပီး… ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုး ဒီေနရာကေန အျမန္ဆံုးသြားႀကတာေကာင္းလိမ့္မယ္''
''ဟင္… ဘာျဖစ္လို႔လဲေဒါက္တာ ဒီမွာက်ဳပ္တို႔မိုးလင္းတဲ႔အထိ ခဏပုန္းေနရင္ ပိုလံုျခံဳလိမ့္မယ္လို႔ က်ဳပ္ထင္တယ္''
''မဟုတ္ဘူးမစ္စတာဂ်ိမ္း… မႀကာခင္အခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔ရွိေနတဲ႔ ဒီဗလီပ်က္ထဲကို ထိုင္းရဲေတြ ေရာက္လာႀကေတာ့မယ္… ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုး ဒီေနရာကေန အျမန္ဆံုးထြက္သြားႀကေတာ့''
''ဟင္… ဟာဗ်ာ… ဒီေနရာက ျမိဳ႔ျပင္ေလ က်ဳပ္တို႔လံုျခံဳပါတယ္ ထိုင္းရဲေတြကေရာ ဒီေနရာကို ဘာေႀကာင့္ေရာက္လာရမွာလဲ''
''မဟုတ္ေသးဘူး မစ္စတာဂ်ိမ္း… အရင္ဦးဆံုး က်ဳပ္ကိုခြင့္လြတ္ပါလို႔ က်ဳပ္ေတာင္းပန္ပါရေစ''
''ဟင္… ေဒါက္တာ… ခင္ဗ်ားဘာကို ဆိုလိုတာလဲ''
''ဟုတ္တယ္ မစ္စတာဂ်ိမ္း… ညႀကီးအခ်ိန္မေတာ္ ခင္ဗ်ားက်ဳပ္ကို လာပင့္ကတည္းက က်ဳပ္နဲ႔အဆက္သြယ္ရွိတဲ႔ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ့ဘက္ေတာ္သားေတြက္ုိ က်ဳပ္အေႀကာင္းႀကားမိခဲ႔တယ္…''
''ဘာ!… ေဒါက္တာ… ေဒါက္တာဘာေျပာလိုက္တယ္ ဒါဆိုေဒါက္တာက…''
''က်ဳပ္ကိုအထင္မလြဲပါနဲ႔မစ္စတာဂ်ိမ္း… ဒီေန႔ပဲ က်ဳပ္တို႔ျမိဳ႔ေလးမွာ လူသတ္မႈ႕တစ္ခုျဖစ္သြားခဲ႔တယ္ အဲ႔ဒါေႀကာင့္ မသကၤာစရာလူရွိရင္ က်ဳပ္ကိုအေႀကာင္းႀကားေပးရမယ္လို႔ ရဲကင္းေထာက္ေတြက လာေျပာထားႀကတယ္… သူတို႔အားလံုးက ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးကို လွည့္ဖ်ားထားတဲ႔ ဝန္ႀကီးရဲ့လက္ေအာက္ခံ လူေတြဆိုေပမယ့္ သူခိုးဓားျပေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႔လာရတဲ႔ အခ်ိန္ခါမ်ိဳးဆိုရင္ သိပ္ကိုးအားကိုးရပါတယ္ အစတုန္းက ခင္ဗ်ားကို အခုလိုမတရားမႈ႕ႀကီးအတြက္ ကိုယ္ႀကိဳးစြန္႔ျပီး ေျဖရွင္းေပးေနတဲ႔သူလို႔ က်ဴပ္မထင္ခဲ႔မိဘူး… ဓားျပတစ္ဦးဦး လူဆိုးတစ္ေယာက္ေယာက္ပဲျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ က်ဳပ္ထင္ေနခဲ႔တာ… အဲ႔ဒါေႀကာင့္ သက္ဆ္ိုင္ရာကို အေႀကာင္းႀကားျပီး ဒီေလာက္ထိ လူသူပ်က္တဲ႔ ျမိဳ႔ျပင္ကိုေခၚေနတဲ႔ ခင္ဗ်ားေနာက္ကို က်ဳပ္ေအးေအးေဆးေဆးနဲ႔ လိုက္လာခဲ႔တာေပါ့… အခုေတာ့ အခ်ိန္ေတြအားလံုး လြန္ကုန္ျပီ ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုး ဒီကေန အျမန္ဆံုးထြက္သြားႀကေတာ့''
''ဟာဗ်ာ… ဒါဆို ဒါဆိုသြားျပီေပါ့''
''ေဟ့!… မစ္စတာဂ်ိမ္း''
''ဟင္… ဘာျဖစ္လို႔အစ္ကိုေအာင္…''
''ဗလီအေရွ႕ဘက္နားမွာ မီးတုတ္အရိပ္ေယာင္ေတြ ေတြ႕ေနရတယ္… ဒီဘက္ကို လူစုလူေဝးေတြ ဦးတည္လာေနတယ္ထင္တယ္ေနာ္''
''ဟင္… ''
''ေဒါက္တာ… က်ဳပ္တ္ု႔ိဆီကို လူတစ္စု ဦးတည္လာေနႀကျပီတဲ႔''
''ဟုတ္တယ္… အဲ႔ဒါထိုင္းရဲေတြပဲ … မစ္စတာဂ်ိမ္း ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုး ဒီကေန အေရွ႕ဘက္တည့္တည့္သာ ဦးတည္သြားႀကေတာ့… ျမိဳ႔ျပင္ျဖစ္ေနေတာ့ ဒီပတ္ဝန္းမွာ လူေနအိမ္ေတြတစ္လံုးမွ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ႔မွာမဟုတ္ဘူး ေအး… စစေတြ႔တဲ႔ လူေနအိမ္ဆိုတာနဲ႔ အဲ႔ဒီအိမ္ကိုသြား ျပီးရင္ က်ဳပ္နာမည္•••••• လြတ္လိုက္တာလို႔ ေျပာလိုက္တာပါ က်ဴပ္အေဖကို ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ႔လိမ့္မယ္ သြားႀကေတာ့''
''ေဒါက္… ေဒါက္တာကေရာ''
''သြားပါ… ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုးသာ က်ဳပ္အေဖဆီကို သြားႀက… ျပီးရင္ ခင္ဗ်ားတို႔မိတ္ေဆြ အရာရွိႀကီးေတြက္ုိေတြ႔ေအာင္ရွာ… ျပီးတာနဲ႔ အေဖ့ဆီက သက္ေသခံပစၥည္းေတြအားလံုးကို စုျပီး ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးကို အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ေပးႀကပါ''
''ဟာဗ်ာ… ေဒါက္တာ့ကိုလည္း မထားခဲ႔နိုင္ဘူး… အခုလာေနတဲ႔ ရဲေတြက္္ုလည္း ဘာေႀကာင့္ျဖစ္ေနလို႔ က်ဴပ္တို႔ကေရွာင္ေျပးေနရမွာလည္း မေျပးနိုင္ဘူး… သူတို႕နဲ႔က်ဴပ္ေျဖရွင္းမယ္''
''မစ္စတာဂ်ိမ္း… က်ဳပ္စကားကို နားေထာင္ပါ… ထိုင္းရဲေတြနဲ႔ ခင္ဗ်ားတို႔ေတြ႕သြားရင္ စစ္လားေဆးလားနဲ႔ ဝန္ႀကီးဆီေရာက္သြားေတာ့မွာ ေသခ်ာတယ္ အဲ႔ဒါဆိုရင္ က်ဳပ္တို႔အားလံုး ေရွ႕ဆက္ လုပ္ရမယ့္ ကိစၥေတြအားလံုး က်န္ႀကာကုန္ရလိမ့္မယ္… အဲ႔ဒီေတာ့ က်ဴပ္ေျပာသလိုတာ လုပ္ပါဗ်ာ''
''ေဒါက္တာ… ေဒါက္တာ''
''သြားေတာ့ မစ္စတာဂ်ိမ္း… သြားႀကေတာ့''
''ေဒါက္တာ ဂရုစိုက္ပါ''
စိတ္ေဖ်ာက္ျပန္ေနခဲ႔ေသာ အေမရိကန္နိုင္ငံသားေလး ဆတီဗင္သည္လည္း ပံုမွန္စိတ္အေျခေနမ်ားစြာ ျပန္လည္ျဖစ္ေပၚလာခဲ႔ျပီး ကိတ္ကြွ်န္းကမ္းေျခေပၚတြင္ ေသေရးရွင္ေရး အျဖစ္ပ်က္မ်ားအတြင္း၌ ေခတၱခဏ ျမင္ေတြ႕ခဲ႔ဘူးေသာ ျမန္မာမေလးသူဇာအား သူတစ္ေယာက္ မွတ္မိေစခဲ႔သည္။ ထို႔ေနာက္ ထိုသူမ်ားအားလံုးဟာ မိမိႏွင့္သူငယ္ခ်င္းတစ္စုတို႔ မတရားျပဳမူျခင္း ခံထားရေသာ အမႈ႕ႀကီးအား ေျဖရွင္းေပးနိုင္ရန္ ႀကိဳးစားေနခဲ႔ႀကသည့္ သံုးနိုင္ငံျခားလူမ်ိဳးႀကားမ်ားပင္ ျဖစ္ေနခဲ႔သည္အား အနည္းငယ္သိရွိသြားခဲ႔ရေလသည္။
ဆရာဝန္ႀကီးသည္လည္း မစ္စတာဂ်ိမ္းဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ႔အား ဗလီပ်က္ႀကီးအတြင္းမွ လ်င္ျမန္စြာျဖင့္ ထြက္ခြာသြားႀကရန္ အနူးအညႊတ္ေျပာဆိုေလခဲ႔သည္။ ထို႔ေႀကာင့္ သတိလစ္ေနခဲ႔ေသာ လမ္းကေလးအား သူ၏မိတ္ေဆြ ပေယာဂါဆရာ ေအာင္ကိုမွာမူ ထမ္းရြက္လ်က္ ေခၚခင္နုုႏွင့္ သူဇာအပါအဝင္ မူးေနာက္ေနာက္အာရံုမ်ားစြာ ျဖစ္ေပၚေနခဲ႔ရေသာ ဆတီဗင္အား မစ္စတာဂ်ိမ္းမွာမူ ဆရာဝန္ႀကီးလမ္းညႊန္သည့္အတိုင္း စတင္ဦးတည္ေလေတာ့သည္။
မိမိအား စိတ္မခ်မႈ႕မ်ားစြာျဖင့္ မစ္စတာဂ်ိမ္းႏွင့္အဖြဲ႔မ်ား ဗလီပ်က္ႀကီးအတြင္းမွ စတင္ ထြက္ခြာသြားခဲ႔သည္ႏွင့္ ဆရာဝန္ႀကီးသည္လည္း မိမိ၏အေႀကာင္းႀကားခ််က္ျဖွင့္ ဗလီပ်က္ႀကီးအတြင္းသို႔ ေရာက္ရွိလာမည့္ ရဲအရာရွိမ်ာအား တစ္မ်ိဳးတစ္ဖံုျဖင့္ လွည့္စားရန္ ျပင္ဆင္ေနခဲ႔ေစသည္။ မႀကာမီအခ်္န္တြင္းမွာပင္ ဗလီပ်က္ႀကီးအား မီးတုတ္ကိုင္ လူတစ္စုမွ ဝိုင္းရံထားခဲ႔ျပီး ေခါင္းေဆာင္ဟု သတ္မွတ္နိုင္ခဲ႔ေသာ လူတစ္ဦးမွ ေနာက္လိုက္မ်ားစြာျဖင့္ ဝင္ေရာက္လာခဲ႔ေလသည္။
ထိုသူဝင္ေရာက္လာခဲ႔သည္ႏွင့္ ေဘာင္ဘီအနက္ေရာက္ အရွည္ေလးအား ဝတ္ဆင္ထားခါ တီရွပ္အက်ီအျဖဴေရာင္ေလးျဖင့္ ဗလီပ်က္ႀကီးအတြင္း၌ တစ္ကိုယ္တည္းရွိေနခဲ႔သည့္ ဆရာဝန္ႀကီးတစ္ဦးတည္းကိုပင္ ျမင္ေတြ႔လိုက္ရေလသည္။ ဆရာဝန္ႀကီးထင္ထား၏။ ယူနီးေဖာင္းဝတ္စံုမ်ားျဖင့္ မိမိထံသို႔ေရာက္ရွိလာႀကမည့္ ရဲအရာရွိႀကီးမ်ား။ သို႔ေသာ္ ယခုေရာက္ရွိလာႀကသည္က ေသြးဆာေနခဲ႔ေသာ ပံုစံမ်ားျဖင့္ အရပ္ဝတ္စားမ်ားႏွင့္လူအေျမာက္မ်ားပင္ ျဖစ္ေနေစေတာ့သည္။
''ခင္ဗ်ားဘယ္သူလဲ''
''ကြ်န္ေတာ္ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ပါ''
''ဒီမွာတစ္ေယာက္တည္း ဘာလာလုပ္ေနတာလဲ''
''ေနစမ္းပါဦး… ငါ့ကိုစစ္ေဆးေနရေအာင္ မင္းတို႔က ဘယ္သူေတြမို႔လို႔လဲ''
''ေအာင္မာ… ျပန္မေမးနဲ႔ ငါတို႔ေမးတာကိုပဲေျဖ''
ထိုသူသည္လည္း ဗလီပ်က္ႀကီးတစ္ခုလံုးအား မ်က္လံုးအစံုး အကဲခတ္ေနခဲ႔ရင္း ဂ်စ္ကန္ကန္ပံုစံမ်ားျဖင့္ ဆရာဝန္ႀကီးအား ေမးျမန္းေလခဲ႔သည္။ ဆရာဝန္ႀကီးသည္လည္း ေရွာင္ေျပးသြားခဲ႔ေသာ မစ္စတာဂ်ိမ္းႏွင့္အဖြဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းေနရာဆီသို႔ လ်င္ျမန္စြာျဖင့္ ေရာက္ရွ္ိသြားနိုင္ရန္အတြက္ ထိုသူမ်ားအား အခ်ိန္ဆြဲေနခါ ေပကပ္ကပ္ျပဳမူေနခဲ႔သည္။
''ေဟ့လူ… က်ဳပ္ေမးေနတာေျဖေလ''
''မင္းတို႔ကဘယ္သူေတြလဲ… ဘာျဖစ္လို႔ ငါ့ကို လာစစ္ေဆးေနရတာလဲ''
''ဒီမွာဆရာဝန္… ခင္ဗ်ားကို မသကၤာစရာလူတစ္ေယာက္က ျမိဳ႔ျပင္က ဘူတာရံုေဘးကို ေဆးကုဖ္ု႔ိ လာေခၚသြားခဲ႔တယ္မဟုတ္လား… အခုအဲ႔ဒီသူေတြ ဘယ္မွာလဲ''
''ဟင္… ဒါဆို မင္းတို႕က ရဲေတြလား… ရဲေတြေတာ့ျဖစ္နိုင္မယ္မထင္ဘူး…''
''သိပ္ေသခ်ာတာေပါ့… ဒီရုပ္ဒီရည္ေတြက ရဲေတြျဖစ္နိုင္ပါ့မလား''
''ဒါဆိုမင္းတို႔ကဘယ္သူေတြလဲ''
''ငါတို႔ကိုဒုကၡေပးေနတဲ႔ ေဖာ္ေကာင္အဖြဲ႔ကို သတ္ဖို႔ေရာက္လာတဲ႔ ကိတ္ကြ်န္းပိုင္ရွင္ သူေဌးႀကီး••••ရဲ့ သားေတြပဲ''
''ဟင္… ေႀသာ္… လူယုတ္မာေတြပဲ''
''ဟားဟားဟား… ဟားဟား… ခင္ဗ်ားရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတယ္… ေမးတာကို ေအးေအးေဆးေဆးေျဖေပးစမ္း… မဟုတ္ရင္ ခင္ဗ်ားကိုသတ္မွာေနာ္''
''သတ္ခ်င္လည္းသတ္လိုက္ေတာ့… ငါေသေပ်ာ္ေနျပီ… ေအး… မင္းတ္ု႔ိတစ္ခုသိထားဖို႔က မနက္ျဖန္မိုးလင္းတာနဲ႔ မင္းတို႔သားဖေတြအကုန္လံုး ႀကိဳးဆင္တတ္ဖို႔သာ ျပင္ထားေပေတာ့…''
''ဟာကြာ… ဒီဆရာဝန္ကေတာ့… ကဲ႔ကြာ…ကဲ႔ကြာ ထပ္ေျပာစမ္း… ထပ္ေျပာစမ္း''
''ဟားဟားဟား… ႀကိဳးဆင္တတ္ဖို႔ မင္းတို႔ုျပင္ထား''
''ေဟ့ေကာင္ေတြ ရွိသမွ်လမ္းေတြကိုပိတ္ျပီး ေျပးသြားတဲ႔ေကာင္ေတြ ေနာက္ကိုအမွီလိုက္ႀကစမ္း''
''ဟားဟားဟားဟား… လိုက္မေနနဲ႔ေတာ့ ငါ့မိတ္ေဆြေတြအားလံုး ဒီကေန ထြက္သြားႀကတာ ႀကာလွျပီ အခုဆိုရင္…''
''တိတ္စမ္း… ••••• အဲ႔ဒီလူကို သတ္ပစ္လိုက္ေတာ့…''
''ဟုတ္ကဲ႕ပါအစ္ကိုႀကီး''
''ေတာ္ေတာ္ေသခ်င္ေနတဲ႔ေကာင္… ကဲ႔ကြာ ေသစမ္း… အဲ႔ဒီမွာေသစမ္း''
''အား… အ… အား''
ဗလီပ်က္ႀကီးအတြင္းမွ ေျပးေရွာင္သြားခဲ႔ေသာ မိတ္ေဆြျဖစ္သူမ်ားအားလံုးဟာ အေဝးဆီသို႔ ေရာက္ရွိေနေလာက္ျပီဟု ခန္႔မွန္းမိမွသာလ်င္ ဆရာဝန္ႀကီးသည္လည္း ထိုသူမ်ားအား ပ်က္သားစြာျဖင့္ေျပာဆိုေလေတာ့သည္။ ထိုအခါ ထိုသူမ်ားမွာလည္း ဆရာဝန္ႀကီးအား ေဒါသႀကီးစြာျဖင့္ အသင့္ရွိေနႀကေသာ ဓားႀကီးမ်ားျဖင့္ ထိုးသတ္လိုက္ေစေတာ့သည္။
''ဒီေကာင္ေတြဆီမွာ လူနာပါသြားတယ္… သူတို႕ ေဝးေဝးေျပးနိုင္ႀကမွာမဟုတ္ေသးဘူး… ငါတ္ုိ႔အားလံုးလူစုခြဲျပီလိုက္မယ္''
ဆရာဝန္ႀကီးအား အေသသတ္ျပီးသည္ႏွင့္ မိီးတုတ္ကိုင္ လူတစ္စုသည္လည္း ဗလီပ်က္ႀကီးအတြင္းမွ ေျပးေရွာင္သြားႀကေသာ မစ္စတာဂ်ိမ္းတို႔၏အေနာက္ဆီသို႕ လူစုခြဲလ်က္ အသည္းအသန္ လိုက္ပါသြားခဲ႔ႀကေလသည္။
ေပကပ္ကပ္လုပ္ေနခဲ႔ေသာ ထိုင္းလူဆ္ိုးႀကီးသည္လည္း ထိုသူမ်ားအေသသတ္ခဲ႔ေသာ ေဒးဗစ္နွင့္ဟန္ဇာတို႔မွာ ထိုသူတို႔အေပၚ၌ မည္မွ်ပင္ ေျခာက္လန္႔သြားခဲ႔သနည္းမသိ။ ေသဆံုးသူဟန္ဇာ၏ အမႊာညီအစ္မ ဟန္နာ့အာ ျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည္ႏွင့္ ေႀကာက္လန္႔တႀကားျဖစ္သြားေလခါ သူတစ္ေယာက္သိရွိထားသမွ် ကိတ္ကြ်န္းအေပၚမွ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကိုပင္ ဖြင့္ဟ ဝန္ခံလိုက္ေခ်ေတာ့သည္။
''ေႀသာ္!… ေတာ္ေတာ္ရက္စက္တဲ႔ သူေတြပါလား''
''ေတြ႕ႀကေသးတာေပါ့ကြာ… ဆရာႀကီးတို႔ သူ႔ကိုအခ်ဳပ္ထဲ ေသခ်ာထည့္ထားေပးပါ''
''ေဟ့လူ… ေဟ့လူ… က်ဳပ္… က်ဳပ္ကို က်ဳပ္ကိုတစ္ေယာက္တည္း တစ္ေယာက္တည္းမထားပါနဲ႔… က်ဳပ္ကိုသရဲမ လာသတ္သြားလိမ့္မယ္ က်ဳပ္ကိုတစ္ေယာက္တည္း မထားႀကပါနဲ႔ဗ်ာ''
''စိတ္ခ်ပါ… မင္းကို လံုျခံဳေရးေတြနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာထားမွာ… သရဲမ မင္းကိုလာမသတ္နိုင္ပါဘူး စိတ္ေအးေအးနဲ႔ အခ်ဳပ္ထဲကို ဝင္ေနေပး…''
''ခင္ဗ်ား… ခင္ဗ်ားတကယ္ေျပာေနတာလား''
''ဟုတ္တယ္… မင္းေျပာတဲ႔ လူသတ္မႈ႔ႀကီးကို အမွန္တကယ္က်ဴးလြန္ခဲ႔ႀကတဲ႔ ကြ်န္းလူမိုက္သံုးေယာက္ကို ငါတို႔သြားဖမ္းမယ္… တရားခြင္မွာ မင္းသိထားသမွ် အေႀကာင္းအရာေတြ အားလံုး ထြက္ဆိုေပးရမယ္… အဲ႔ဒါဆိုရင္ သူမ်ားအႀကပ္ကိုင္ခိုင္းလို႔ လုပ္ေပးရတဲ႔ မင္းတို႔အားလံုးကို အမႈ႔ကေန ေပါ့ေပါ့ဆဆ အေရးယူေပးလို႔ရတယ္… ဒီလိုမဟုတ္ပဲ မင္းလူေတြဘက္က ကာကြယ္ေပးေနခဲ႔ရင္း အလိုတူအလိုပါတရားခံအျဖစ္ အျပစ္ေပးတာခံရမယ္''
''စိတ္ခ်ပါဗ်ာ… စိတ္ခ်ပါ… က်ဳပ္သိထားသမွ် ေျပာျပေပးမွာပါ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ အဲ႔ဒီလူသတ္မႈ႕ႀကီးကို က်ဳပ္စိတ္ေတြေျခာက္ျခားျပီး ထိတ္လန္႔ေနခဲ႔ရတာ… အခုေတာ့ မထူးေတာ့ပါဘူးဗ်ာ က်ဳပ္စိတ္က က်ဳပ္ကိုျပန္သတ္ေနတဲ႔အတူတူ အမွန္တိုင္းေျပာျပလိုက္တာကမွ ပိုေကာင္းပါေသးတယ္''
''ေအးပါ မင္းအတြက္ ငါတို႔ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးသြားမွာပါ… ကဲဆရာတို႔ သူကိုအခ်ဳပ္ထဲ ထည့္ထားလိုက္ပါ''
အေမရိကန္သမၼတႀကီးႏွင့္အတူ ထိုင္းဘုရင္ႀကီး၏ ညာလက္ရံုးကိုယ္ရံေတာ္ႀကီးတို႔၏ အေရွ႕ေမွာက္တြင္မူ ထိုင္းလူဆိုးႀကီးမွာ သူတစ္ေယာက္သိရွိထားသမွ် အေႀကာင္းအရာတို႔အား အလံုးစံုေျပာျပေလခဲ႔သည္။ ထို႔ေနာက္ ဧည့္ခန္းေဆာင္အျပင္၌ ေရာက္ရွိေနခဲ႔ႀကေသာ နိုင္ငံျခားသားမ်ားနွင့္အတူ စကားလက္ခံေျပာဆ္ုိေနခဲ႔ႀကသည့္ ျမန္မာအရာရွိႀကီးမ်ားသည္လည္း အေမရိကန္သမၼတႀကီးႏွင့္ ကိုယ္ရံေတာ္ႀကီးတို႔ထံသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ႀကေလသည္။
''သမၼတႀကီး… ကိုယ္ရံေတာ္ႀကီး''
''ဟုတ္တယ္ကိုေမာင္ဝင္း… ခင္ဗ်ားမိတ္ေဆြေလးေတြေျပာသလိုပဲ ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးကို တကယ္က်ဴးလြန္တဲ႔ တရားခံေတြက ကြ်န္းသူေဌးသားေတြပါဲ''
''ဟုတ္ကဲ႔သမၼတႀကီး… တရားခံအစစ္ေတြက္ုိ ကြ်န္ေတာ္တို႕သိထားျပီးျပီဆိုေတာ့ ဘာဆက္မယ္လို႔ သမၼတႀကီးစီစဥ္ထားလဲ''
''ဘာဆက္လုပ္ရမွာတုန္းဗ်… အခုပဲ ဖမ္းဝရမ္းထုတ္ျပီး သြားဖမ္းမယ္''
''သမၼတႀကီး… သူတို႔အားလံုး အခုဘယ္ကိုေရာက္ေနႀကတယ္ဆ္ုတာ သိထားရဲံ့လားခင္ဗ်''
''အင္း… အခုနလူရဲ့ ေျပာျပခ်က္ေတြအရ ကြ်န္းသူေဌးသား သံုးေယာက္စလံုး ဒီျမိဳ႕ေပၚက သူ႔အေဖအိမ္မွာ ေရာက္ေနႀကတယ္… ကဲ… ကိုေမာင္ဝင္း… ကိုယ္ရံေတာ္ႀကီး… ကိုယ္ရံေတာ္ႀကီးရဲ့ အထူးရဲတပ္ဖြဲ႔ေတြကို အျမန္ဆံုးအေႀကာင္းပါ… အခုခ်က္ခ်င္းပဲ ကြ်န္းသူေဌးႀကီး•••• အိမ္ကို က်ဳပ္တု႔ိဦးတည္မယ္…''
''ဟုတ္ကဲ႔ပါသမၼတႀကီး အားလံုးအဆင္သင့္ပါပဲ''
''ေကာင္းျပီ ဒါဆို က်ဳပ္တို႔အခုပဲ သြားႀကတာေပါ့''
ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႔ႀကီးအား ျပန္လည္စစ္ေဆးရာတြင္ အခ်ိန္သံုးရက္မွ်သာ ရရွိထားခဲ႔သည္ေႀကာင့္ ထိုသံုးရက္အတြင္း ေန႔မနား၊ ညမနား၊ ႀကိဳးစားေနခဲ႔ရရင္း ယခုမိုးလင္းခါနီးအခ်ိန္တြင္း၌ ကြ်န္းလူမိုက္သံုးဦးအား သြားေရာက္ဖမ္းစည္းေစရန္ ျမန္မာသံအမတ္ႀကီးႏွင့္အတူ ျမန္မာရဲမင္းႀကီး ။ ျမန္မာရဲအရာရွိႀကီးကိုေမာင္ဝင္း အပါအဝင္ အေမရိကန္သမၼတႀကီး•••••။ ထိုင္းဘုရင္ႀကီး၏ ကိုယ္ရံေတာ္ ရဲတပ္ဖြဲ႕မ်ားသည္လည္း ထိုသူသံုးဦး ရွိေနရာဆီသို႔ လ်င္ျမန္စြာျဖင့္ ဦးတည္ႀကေလေတာ့သည္။
******
*ဗလီပ်က္ႀကီးအတြင္းမွ ေျပးေရွာင္သြားႀကေသာ မစ္စတာဂ်ိမ္းတို႔အဖြဲ႔မ်ားမွာ ဆရာဝန္ႀကီးလမ္းညႊန္ခ်က္အတို္င္း ေရာက္ရွိသြားနိုင္ႀကမည္လား။ သို႔မဟုတ္…
*ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီး၏ လူသတ္ေသမ်ားအားလံုး ေသဆံုးသြားခဲ႔ရသည့္ အခ်ိန္ခါမ်ိဳး၌ မည္သည့္သက္ေသအား အေကာင္းဆံုးထုတ္ျပနိုင္မည္နည္း။
*ေအာက္လမ္းဆရာႀကီး ဦးပစၥအား နိုမ္နင္းနိုင္ရန္အတြက ႀကာက်င္စိန္၏ အကူညီမ်ားစြာ လိုအပ္ေပမည္။ ႀကာက်င္စိန္တစ္ေယာက္ မည္သည့္ဆီသို႔ ေရာက္ရွိေနခဲ႔ရသနည္း။
*ကြ်န္းလူမိုက္သံုးဦးအား သြားေရာက္ဖမ္းစည္းေသာ အေမရိကန္သမၼတႀကီးႏွင့္အဖြဲ႔မ်ားမွာ ထိုသူသံုးဦးအား လြယ္ကူစြာႏွင့္ ဖမ္းစည္းရမည္လား။ သို႕မဟုတ္…
*ေသဆံုးသူဟန္ဇာ၏ အမႊာညီအစ္မ ဟန္နာ့အား ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးတြင္ မည္သို႔ပင္ ပရိယာယ္သံုးလ်က္ ေဖာ္ထုတ္စစ္သြားမည္နည္း။
… … အစရွိေသာဇာတ္ဝင္ခန္းမ်ားအား အပိုင္း(၂၉)တြင္ ဆက္လက္ဖတ္ရႈ႕ေပးပါရန္
စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာႀကပါေစ။
ေလးစားစြာျဖင့္…
စာေရးသူ-ထီးကေလး
က်န္ရွိေနေသာ ဇာတ္လမ္းအဆက္အား
၁၈.၁၀.၂၀၁၆ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ မြန္းလြဲ(၃)နာရီတြင္
ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။
စာေရးသူ-ထီးကေလး
ရင္ႏွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္။
More stories/ Other stories
*ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီး၏ လူသတ္ေသမ်ားအားလံုး ေသဆံုးသြားခဲ႔ရသည့္ အခ်ိန္ခါမ်ိဳး၌ မည္သည့္သက္ေသအား အေကာင္းဆံုးထုတ္ျပနိုင္မည္နည္း။
*ေသဆံုးသူဟန္ဇာ၏ အမႊာညီအစ္မ ဟန္နာ့အား ကိတ္ကြ်န္းလူသတ္မႈ႕ႀကီးတြင္ မည္သို႔ပင္ ပရိယာယ္သံုးလ်က္ ေဖာ္ထုတ္စစ္သြားမည္နည္း။ ထိုပရိယာယ္သည္လည္း ေအာင္ျမင္ေလမည္လား။
*ဖမ္းစည္းျခင္းခံထားခဲ႔ရေသာ ဝိဥာဥ္မ်ားဟာ တရားခြင္သို႔ ေရာက္ရွိလာနိုင္ရန္ ေအာက္လမ္းဆရာႀကီး ဦးပစၥအား နိုမ္နင္းနိုင္ရန္လိုသည္။ ေအာက္လမ္းဆရာႀကီးအား နိမ္နင္းနိုင္ရန္ ႀကာက်င္စိန္၏ အကူညီမ်ားစြာ လိုအပ္ေပမည္။ ႀကာက်င္စိန္တစ္ေယာက္ မည္သည့္ဆီသို႔ ေရာက္ရွိေနခဲ႔ရသနည္း။
… … အစရွိေသာဇာတ္ဝင္ခန္းမ်ားအား အပိုင္း(၃၀)တြင္ ဆက္လက္ဖတ္ရႈ႕ေပးပါရန္
စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာႀကပါေစ။
ေလးစားစြာျဖင့္…
စာေရးသူ-ထီးကေလး
က်န္ရွိေနေသာ ဇာတ္လမ္းအဆက္အား
၂၂.၁၀.၂၀၁၆ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ မြန္းလြဲ(၃)နာရီတြင္
ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။
စာေရးသူ-ထီးကေလး
ရင္ႏွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္။
More stories/ Other stories
No comments:
Post a Comment