အပိုင္း(၁) ဝိဥာဥ္စားတဲ႔ ၂၀၁၅

တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္
                         လိုက္သူမ်ားႏွင့္
                     ဝိဥာဥ္စားတဲ႔ ၂၀၁၅
                           အပိုင္း(၁)
    (၁၀)ရက္သားဝိဥာဥ္မေလး၏ အကူညီေတာင္ျခင္း။
                    စာေရးသူ-ထီးကေလး
               (ရင္ႏွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္)
                       ***********
ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ေရးထားတယ္။ ၎ပံုျပင္ေလးကို သင္တို႔ႀကားဘူးခဲ႔ႀကလိမ့္မယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ သင္တို႔ႀကားဘူးတဲ႔ ျဖစ္ရပ္ဆိုးႀကီးတစ္ခုရဲ့ ေနာက္ကြယ္က အမွန္တရားေလးတစ္ခု။ အလြန္ပင္ဆန္းႀကယ္ခဲ႕၏။ ပံုျပင္ေလးရဲ့အစက…

ကမၻာေျမႀကီး၏ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းျဖစ္ေသာ နိုင္ငံတစ္ခုတြင္ျဖစ္သည္။ ထိုင္းနိုင္ငံ၏ အပန္းေျဖ နာမည္ႀကီးကြ်န္းတစ္ခုျဖစ္သည့္ ကိတ္ကြ်န္းကမ္းေျခေဒသ ကြ်န္းပိုင္ရွင္သူေဌးႀကီး၏ သားသံုးဦးႏွင့္အတူ ထိုသူတို႔၏တပည့္မ်ားပင္ ျဖစ္ႀကေလသည္။

'အာစရိ!… အခုရက္ပိုင္းေရာက္လာတဲ႔ နိုင္ငံျခားသူေလးေတြ အရမ္းမိုက္တယ္ေနာ္… ကိုယ့္ဆရာျငိမ္ေနပါလား… စိတ္မဝင္စားေတာ့ဘူးလား'
'မျငိမ္ပါဘူးကြာ… မေန႔ညကမွ အေမရိကန္သူေခ်ာေခ်ာေလးနဲ႔ ေတြ႔ျပီးၿပီကြ'
'ဟင္… ကြ်န္ေတာ္လဲ မသိလိုက္ပါလား'
 'ဒီကိစၥေတြက လူတိုင္းသိလို႔ျဖစ္မလားကြ… တိုးတိုးတိတ္တိတ္လုပ္ရတဲ႔ ကိစၥေတြ'
'ဟုတ္သားပဲ… အာစရိ…အေျခေနေရာ ေကာင္းရဲ့လား'
   'ဂ်စ္ပါကြ!… သိတယ္မဟုတ္လား အေျခေနေကာင္းရင္ေကာင္း မေကာင္းရင္ ရွင္းပစ္လိုက္ရံုပဲေပါ့…ဟားဟားဟား'
  'က်ဳပ္အာစရိအေႀကာင္း က်ဳပ္သိျပီသားပါ… ေၾသာ္အာစရိ မေန႔ညတုန္းက က်ဳပ္တို႔ကိတ္ကြ်န္းကမ္းေျခကို ျဗိတိန္သူေခ်ာေခ်ာေလးေတြ ထပ္ေရာက္လာတယ္ဗ် အရမ္းမိုက္တယ္ အာစရိေတြ႔ျပီးျပီးလား'
  'ေဟ!… ၿဗိတိန္သူေလးေတြဟုတ္လား…  မေတြ႔ရေသးဘူး… ေနပါဦး ငါ့ညီကိုေတြေရာက္လာမွ တစ္ခ်က္သြားရိႈးႀကည့္ရမယ္… ႀကိဳက္တာနဲ႔လုပ္ငန္းစမယ္'
'အာစရိတို႔ညီအစ္ကိုေတြ ႀကိဳက္မွာေသခ်ာပါတယ္ အရမ္းမိုက္တာဗ်… တစ္ကိုယ္လံုးကို ျဖဴေဖြးျပီးေတာ့ က်ဳပ္တို႕နိုင္ငံသူေလးေတြနဲ႔မ်ားဗ်ာ တစ္ျခားစီပဲ'
 'ဟုတ္ပါျပီ မင္းညႊန္းေနတာနဲ႔တင္ အခုေတာင္ႀကည့္ခ်င္လာျပီ'

    နိုင္ငံရပ္ျခား ကမ္းေျခေဒသတစ္ခုမွ နာမည္ႀကီးစားေသာက္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္တြင္ျဖစ္သည္။ ကြ်န္းသူေဌးတြင္ သားသံုးေယာက္ရွိ၏။ ပိုက္ဆံရွိသူေဌးပီပီ နီးစပ္ရာပတ္ဝန္းက်င္ရွိ ေဒသေလးမ်ာအား ေငြမ်ားျဖင့္ စိုးမိုးထားနိုင္ေလခဲ႔သည္။ သူ၏သားသံုးေယာက္မွာလည္း ဖခင္ျဖစ္သူ၏ အရွိန္ဝါျဖင့္ ဆိုးသြမ္းမိုက္မဲေနႀကျပီး မိမိတို႔၏ ကမ္းေျခဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ေသာ နိုင္ငံျခားသူမိန္းကေလးမ်ားအား အတင္းအဓၶမျပဳက်င့္ေလ့ရွိႀကသည္။

 ညီအစ္ကိုယ္သံုးေယာက္ရွိခါ သံုးေယာက္စလံုးမွာလည္း ဆိုးသြမ္းမိုက္မဲေနႀကျပီး ဖခင္ျဖစ္သူ ကြ်န္းသူေဌးႀကီးမွာလည္း သားသံုးေယာက္အား ဆံုးမသြင္သင္ေပးျခင္းမရွိသည့္အျပင္ ဆိုးသြမ္းမႈမ်ားအား ေနာက္ကြယ္မွ အားေပးအားေျမာက္ ျပဳေပးေနခဲ႔သည္။

    ပိုက္ဆံျဖင့္အရာရာအား ခ်ဳပ္ကိုင္ထားေစခဲ႔ျပီး၊ နိုင္ငံရွိအာဏာပိုင္ျဖစ္ေသာ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ကိုပင္ စိုးမိုးထားေစနိုင္ခဲ႔သည္။ အာဏာပိုင္ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္မွာလည္း ထိုကြ်န္းသူေဌး၏အမည္အား ႀကားလိုက္ရံုနွင့္ ဖိန္႕ဖိန္႕တုန္ေအာင္ ေႀကာက္ေနခဲ႔ရသည္။ သူ႔အား မလႈပ္နိုင္ေအာင္ ေငြမ်ားစြာျဖင့္ ကြ်န္းသူေဌးမွာ ခ်ဳပ္ကိုင္ထားခဲ႔ျခင္းေႀကာင့္ျဖစ္သည္။

ထိုတင္မက သားသံုးေယာက္၏အမည္အားလည္း ႀကားရံုျဖင့္ ထိုနယ္တစ္ဝိုက္တြင္ ဖိန္႔ဖိန္႔တုန္ေအာင္ နယ္ခံမ်ားမွ ေႀကာက္ေနခဲ႔ရျပီး၊ ထိုသူတို႔ ရာဇဝဏ္မႈ႕မ်ား ႀကဴးလြန္ေနသည္ကိုပင္ သိရွိေနခဲ႔ေသာ္လည္း သက္ဆိုင္ရာသို႔ တိုင္ႀကားရဲျခင္းမရွိခဲ႔ေခ်။ ထိုလူမိုက္သံုးဦးမွာ နိုင္ငံတကာသို႔ လွည့္လည္ေနခဲ႔ေသာ ကမ႓ာလွည့္ခရီးသည္မ်ားအား အႀကမ္းဖတ္ေလ့ရွိသည္။ အႀကမ္းဖတ္သည္ဟုဆိုျခင္းငွာ ဓားျပတိုက္၊ ခိုးဆိုးျခင္းမဟုတ္၊ နိုင္ငံျခားသူ မိန္းကေလးမ်ားအား အဓမၼျပဳက်င့္ျခင္းမ်ိဳးျဖစ္သည္။

   ကြ်န္းသူေဌးသား သံုးဦးမွာ မိမိတို႔နိုင္ငံ၏ မိန္းမေခ်ာေလးမ်ားအား ဖ်က္စီးသည့္အျပင္ နိုင္ငံျခားသူ အမ်ိဳးသမီးေလးမ်ားအားလည္း အကြက္က်က်ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ခါ ဖ်က္စီးေနခဲ႔သည္မွာ အခ်ိန္ကာလႀကာျမင့္ေနခဲ႔ျပီးျဖစ္သည္။

    ထိုမိန္းကေလးမ်ားမွာ အဓမၼျပဳက်င့္ျခင္းခံခဲ႔ရျပီး၊ ျပန္လည္ခံခုပါက ထိုလူမိုက္သံုးဦးမွာ အေသသတ္ အပ်က္ရွင္းအစေဖ်ာက္ေလ့ရွိေလသည္။ ျပီးခဲ႔သည့္ ရက္သတၱပတ္တြင္လည္း အေမရိကန္အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးအား အဓမၼျပဳက်င့္ေစခဲ႔ျပီး ထိုအမ်ိဳးသမီးမွာ ျပန္လည္ခုခံျခင္းမရွိသည့္အတြက္ အသက္အား ရန္မရွာေစပဲ ျပန္လည္လြတ္ေပးေစခဲ႔သည္။  ယခုအခါတြင္မူ တပည့္တစ္ဦး၏ ေျပာဆိုခ်က္မ်ားအရ မိမိတို႔၏ကမ္းေျခဆီသို႔ ထပ္မံေရာက္ရွိလာသည့္ ျဗိတိန္နိုင္ငံသူေလးမ်ားအား သြားေရာက္အကဲခတ္ဦးမည္ဟု ႀကံဳးဝါးေျပာဆိုေနခဲ႔ေလသည္။

                             *****
'ကို… ခ်စ္ကိုအထင္ေသးေနလားဟင္'
'ဟင္!… ဘာျဖစ္လို႔လဲခ်စ္ရဲ့'
'ခ်စ္နဲ႔ကိုနဲ႔က အြန္လိုင္းအေပၚမွာေတြ႔ျပီး ခ်စ္ခဲ႔ႀကတာဆိုေတာ့ ကို…ခ်စ္ကို အထင္ေသးေနမွာဆိုးတယ္… ျပီးေတာ့ ကိုက ေမာ္ဒယ္မင္းသားတစ္ေယာက္ေလ'
  'ေမာ္ဒယ္မင္းသား အဲ႔ဒါဘာျဖစ္လဲ… ခ်စ္ကလဲ ဘာေတြေလ်ာက္ေျပာေနတာတုန္း ဘာျဖစ္လို႔ခ်စ္ကို ကိုက အထင္ေသးရမွာလဲ အခ်စ္ဆိုတာ ဘယ္ေနရာမွာမဆို ေတြ႕နိုင္တာပဲေလ!… ခ်စ္နဲ႔ကိုရဲ့ဖူးစာက အြန္လိုင္းအေပၚမွာ ဆံုေတြ႔ရမယ္လို႔ ေရစက္ပါလာတာပဲ ဒါေႀကာင့္ အခုလို အြန္လိုင္းေပၚမွာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ဆံုေတြ႕ခဲ႔ႀကတာပဲမဟုတ္လား… ဘယ္ေနရာမွာပဲ ခ်စ္ကိုေတြ႔ေတြ႔… ကိုဘယ္ေတာ့မွ အထင္မေသးပါဘူးကြာ'
  'ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကိုယ္ရယ္'

ျမန္မာနိုင္ငံ ရန္ကုန္ျမ္ိဳ႔၏ ပန္းျခံေလးတစ္ခုတြင္ျဖစ္သည္။ ခ်စ္သူနွစ္ဦးသား ေဘးခ်င္းကပ္လ်က္ ထိုင္ခံုေလးတြင္ ထိုင္ေနခဲ႔ႀကၿပီး ခ်စ္သူေကာင္မေလးမွာ ညိဳးငယ္လွစြာေသာ မ်က္နွာထားေလးျဖင့္ ခ်စ္သူေကာင္ေလးအား ထိုကဲ႔သို႔ေျပာဆိုေလခဲ႔သည္။ ခ်စ္သူေကာင္ေလး၏ အေျဖစကားမ်ားေႀကာင့္ ခ်စ္သူေကာင္မေလးမွာ စိတ္ေက်နပ္သြားေစခဲ႔ရင္း ရင္ခြင္အတြင္းသို႔ ေခါင္းေလးတိုးေဝွ႔လိုက္ေစသည္။ ခ်စ္သူနွစ္ဦးမွာ လူမႈ႔ကြင္ယက္ဆက္သြယ္ေရးတစ္ခုမွ ဆံုေတြ႔ခဲ႔ႀကျပီး ယခု တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး အျပင္ေလာကတြင္ ဆံုေတြ႔ခါ စကားလက္ဆံုေျပာဆ္ုိေနခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။

    ခ်စ္သူေကာင္မေလးမွာ အသက္အားျဖင့္(၂၃)နွစ္မွ်ရွိေနျပီျဖစ္ျပီး၊ ခ်စ္သူေကာင္ေလးမွာမူ အသက္အားျဖင့္(၂၆)ႏွစ္ရွိေနျပီးျဖစ္သည္။ ေကာင္ေလးမွာမူ တတ္သစ္စ ေမာ္ဒယ္မင္းသားေလးတစ္ဦးျဖစ္ခါ၊ ေကာင္မေလးမွာမူ ရပ္ကြက္အတြင္း၌ နာမည္ပ်က္တစ္ခုမွ မရွိ၊ ေအးေဆးစြာေနထိုင္သည့္ အမ်ိဳးသမီးေလးတစ္ဦးပင္ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုသူနွစ္ဦး လူမႈ႕ကြင္ယက္ဆက္သြယ္ေရးမွ ဆံုေတြ႕ခ်စ္ႀကိဳက္လာခဲ႔ျပီး ယခုအျပင္ေလာက၌ တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦးေတြ႔ဆံုခါ ခ်စ္ႀကိဳက္လာခဲ႔သည္က ယခုဆိုလ်င္ တစ္လခန္႔နီးပါးမွ်ရွိေနျပီျဖစ္သည္။

                              *****
  ႏွစ္ေတြႀကာလာျပီးျဖစ္သည္။ ျပီးဆံုးသြားခဲ႔ေသာ ျဖစ္ရပ္ဆန္းႀကီးမ်ား၌ ကြ်န္ုပ္ထီးကေလးနွင့္အတူ လမ္းကေလး၊ မွ်ားကေလးနွင့္ငါးကေလး၊ တန္ခိုးဆိုသည့္ သူငယ္ခ်င္းငါးဦးသား ေကာင္းတူဆိုးဖတ္ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး အသက္ေပးကာကြယ္ ေပးခဲ႔ႀကဘူးသည္။ မည္သို႔ပင္ ခက္ခဲႀကမ္းတမ္းေနခဲ႔ေသာ ျဖစ္ရပ္မ်ိဳးကိုမဆို ကြ်န္ုပ္နွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေျပာရွင္းဘူးခဲ႔ေသးသည္။ ယခုအခါ ကြ်န္ုပ္မွာမူ ပါဝါအလြန္မ်ားေသာ မ်က္မွန္ႀကီးနွင့္ လူပံုစံဟာလည္း အဖိုးအုိတစ္ေယာက္လိုပင္ ပံုေပၚေနခဲ႔ရေလသည္။

   ညာလက္ေမာင္းဟာလည္း အမွတ္တမဲ႔ အရာဝတၱဴတစ္ခုခုအား မ,မိလိုက္ရင္ အဆစ္ျပဳတ္သြားခဲ႔ျပီး အလြန္နာက်င္ခဲ႔ရသည္။ ထိုကဲ႕သို႔ လက္ေမာင္းအဆစ္ ျပဳတ္သြားခဲ႔ရသည္က လူသားစားေဆးရံုဟုေခၚတြင္ေသာ ျဖစ္ရပ္ဆန္းမွ ဒဏ္ရာမ်ားပင္ျဖစ္ေလသည္။ ကြ်န္ုပ္နွင့္သူငယ္ခ်င္း ေလးဦးသား တစ္ဦးကိုတစ္ဦး စကားအေျပာအဆို မျပဳလုပ္ႀကေတာ့သည္မွာလည္း ယခုဆိုလ်င္ တစ္နွစ္ခြဲခန္႔ႀကာျမင့္ေနျပီျဖစ္သည္။

   ဟုတ္ပါတယ္။ ကြ်န္ုပ္ေႀကာင့္။ ေျမာင္းျမဘက္ ေပ်ာ္ပြဲစားခရီးထြက္သြားခဲ႔ရာမွ အမွတ္မထင္ ကားႀကီးတိမ္းေမွာက္ခဲ႔ျပီး ပိတ္ထားခဲ႔ေသာ လူသားစားေဆးရံုေခၚ လူမ်ားစြာအား ရက္စက္စြာသတ္ျဖတ္ေနသည့္ ေဆးရံုႀကီးဆီသို႔ ေရာက္သြားခဲ႔ရသည္။ ဟုတ္ပါတယ္ေလ။ ကြ်န္ုပ္ေႀကာင့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူတန္ခိုး၊ ယခုဆိုလ်င္ ဒုကၡတ တစ္ပိုင္းဘဝႏွင့္ ခါးေအာက္ပိုင္း အဂၤါအစိတ္အပိုင္းမ်ားမွာလႈပ္ရွား၍မရ ေအာက္ပိုင္းေသေနခဲ႔ရသည္။ တန္ခိုးဟာ လူသားစားေဆးရံု၌ ေသြးေႀကာမႀကီးမ်ားစြာ အျဖတ္ခံလိုက္ရျပီး ယခုဆိုလ်င္ ေလ်ာက္လွမ္းျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္နိုင္ေတာ့ပဲ ဝီးလ္ခ်ဲေလးနွင့္သာ အသြားအလာျပဳလုပ္ေနခဲ့ရသည္။

   မွ်ားကေလး။ သူမဟာလည္း ဒဏ္ရာအျပင္းအထန္မ်ားနွင့္ ထိခိုက္ခဲ႔ရျပီး သူမ၏အုပ္ထိန္းသူမ်ားဟာလည္း ကြ်န္ုပ္ေႀကာင့္ ဤကဲ႕သို႔အျဖစ္ဆိုးနွင့္ ႀကံဳေတြ႔ခဲ႔ရသည္ဟု သတ္မွတ္ေလခါ ကြ်န္ုပ္အား ဥေပကၡာျပဳထားခဲ႔သည္မွာ အခ်ိန္ႀကာျမင့္ေနျပီျဖစ္သည္။ ဒုကၡတ ဘဝသို႔ေရာက္ရွိေနခဲ႔ရသူ ေနာက္တစ္ဦးမွာမူ ငါးကေလးပင္ျဖစ္သည္။ သူဟာ လူသားစားေဆးရံု ျဖစ္ရပ္ဆန္း၌ ဓားထိုးခံလိုက္ရျပီး အေႀကာမ်ားစြာထိခိုက္ေလခါ စကားမ်ားကိုပင္ ပီသေအာင္မေျပာဆိုနိုင္ပဲ ထစ္ေငါ့ေနခဲ႔ရသည္။ အေႀကာမ်ားသည္လည္း တစ္ခါတစ္ရံ ဆြဲငင္ေနခဲ႔ခါ အလုပ္အကိုင္ကိုပင္ ေကာင္းမြန္စြာမလုပ္ကိုင္နိုင္ခဲ႔ေတာ့ေခ်။

  က်န္ရွိေနခဲ႔ေသာ လမ္းကေလးမွာလည္း ကြ်နု္ပ္အား ျမင္နွာခ်င္းဆိုင္လမ္းမတြင္မူ ထိပ္တိုက္ဆံုေတြ႔ခဲ႔လ်င္ေတာင္ အေခၚအေဝၚမျပဳ မထင္မဲ႔ျမင္ျပဳလုပ္သြားတတ္ေလသည္။ ကြ်န္ုပ္သည္လည္း အင္မတန္မွ စိတ္မေကာင္းႀကီးစြာျဖစ္ခဲ႔ရေလသည္။ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူမ်ား၏ ေနအိမ္မ်ားဆီသို႔ သြားေရာက္ခဲ႔ေသးသည္။ သို႕ေသာ္ သူငယ္ခ်င္းေလးဦးမွာမူ ကြ်န္ုပ္အား ရင့္သီးေသာ စကားသံမ်ားႏွင့္အတူ တစ္ေလသံတည္း ေျပာထြက္ေနခဲ႔ျပီး ကြ်န္ုပ္နွင့္အေပါင္းအသင္း မျပဳလုပ္ေတာ့ပါဟု ေျပာဆိုခဲ႔ေလသည္။

   ဟုတ္ပါတယ္။ ကြ်နု္ပ္ေႀကာင့္။ ကြ်န္ုပ္သာ ထိုခရီးဆီသို႔ ေခၚေဆာင္မသြားခဲ႔လ်င္ သူငဟ္ခ်င္းမ်ားသည္လည္း လူသားစားေဆးရံုဟု ေခၚတြင္ေသာ္ ျဖစ္ရပ္ဆိုးႀကီးနွင့္ ဆံုေတြ႔ရလိမ့္မည္မဟုတ္ေခ်။ ယခု ထိုေဆးရံုႀကီးအတြင္း၌ ေသေဘးမ်ားစြာရင္ဆိုင္ခဲ႔ရခါ မေသရံုတမယ္ ဒုကၡတအျဖစ္မ်ားသို႔ ေရာက္ရွိခဲ႔ရသည္။ ယခုေတြးေနသည့္ အခ်ိန္မွာလည္း ကြ်န္ုပ္တစ္ကိုယ္တည္း မ်က္ရည္မ်ားစြာက်ေနခဲ႔မိသည္။

   'သား!… အျပင္မွာေလစိမ္းေတြ အရမ္းတိုက္ေနတယ္!… အထဲကိုဝင္လာခဲ႔ေတာ့ေလ'

ေမြးသမိခင္ေက်းရွင္၏ ေျပာဆိုေနခဲ႔ေသာ စကာမ်ားကိုပင္ ကြ်နူ္ပ္တစ္ေယာက္ မႀကားနိုင္ခဲ႔ပဲ မႈိင္ေတြစြာနွင့္ ေငးငိုင္ေနခဲ႔မိသည္။ မ်က္ဝန္းမွ မ်က္ရည္မ်ားသည္လည္း အလိုလိုပင္စီးက်ေနခဲ႔ရျပီး လူသားစားေဆးရံုျဖစ္ရပ္ဆိုးႀကီး၌ အသက္ေပးသြားခဲ႔ရေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္၊ အသက္အႏၱရယ္မထိခိုက္ဘဲ ယခုဒုကၡတ ဘဝသို႔ေရာက္ရွိေနခဲ႔ရေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား လြမ္းဆြတ္တမ္းတေနခဲ႔ရေလသည္။

  'သား… အထဲဝင္ေတာ့ေလ… မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြက္ို လြမ္းေနျပန္ျပီလား သားရယ္ မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ မင္းနဲ႔က ငါးကိုယ္တစ္စိတ္ပါ မင္းကိုသူတို႔အားလံုး တစ္ေန႔ေန႔မွာ နားလည္လာႀကမွာေသခ်ာပါတယ္'
'ဟုတ္တယ္အေမ… သားလဲ အဲ႔ဒီတစ္ေန႕ေန႔ကို ေစာင့္လာတာ အခုဆိုရင္ တစ္နွစ္ေက်ာ္သြားျပီေလ… သူတို႔သားကို ေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္နာေနႀကတာ'
  ''စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ႔သားရယ္ လာပါ!…အထဲဝင္ရေအာင္ေနာ္ မနက္ျဖန္လဲ ငါ့သားအလုပ္ဆင္းရဦးမယ္မဟုတ္လား မင္းလက္ေမာင္းကလဲ အေအးခံလို႔မရဘူးေလ… အထဲျပန္ဝင္ရေအာင္ေနာ္'

    ညေနေဆာင္းအခ်ိန္ အေနာက္အရပ္သို႔ ဦးတည္ဝင္ေရာက္ေနခဲ႔ေသာ ေနမင္းႀကီးအား ကြ်န္ုပ္တစ္ေယာက္ ျခံေလးအတြင္း၌ ေငးေမာႀကည့္ေနမိရင္း မိခင္ျဖစ္သူ၏ ေခ်ာ့ေမာေျပာဆိုေသာ စကားမ်ား၊ ႀကားလိုက္ရမွသာလ်င္ အိမ္အတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္လာခဲ႔ရေလသည္။ ယခုဆိုလ်င္ ကြ်န္ုပ္ဟာ အနိမ့္စား သစ္ဆိုင္ေလးတစ္ခုအတြင္း၌ စာရင္းကိုင္တစ္ဦးအျဖစ္ အလုပ္ လုပ္ကိုင္ေနခဲ႔ျပီးျဖစ္သည္။

 သစ္ခိုးေရာင္းေသာ မန္ေနဂ်ာနွင့္ အေပါင္းေဖာ္မ်ားအားလည္း ကြ်န္ုပ္တစ္ေယာက္ အလုပ္ရွင္ထံသို႔တ္ုင္ႀကားခါ ပ်က္သားစြာနွင့္ အလုပ္ျဖဳတ္ေစခဲ႔နိုင္သည္။ ထိုသူတို႔ဟာ ကြ်န္ုပ္အား ေက်နပ္ေနလိမ့္မည္မဟုတ္။ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ ကြ်န္ုပ္အား ဒုကၡေပးမည္ဟု ျခ္မ္းေျခာက္ေျပာဆိုထားခဲ႔ေလသည္။

  အျမင္အာရံုမ်ားဟာလည္း ေကာင္းစြာမျမင္ရေတာ့ပဲ၊ ပါဝါအလြန္ျမင့္ေသာ မ်က္မွန္ကူညီမွသာလ်င္ သည္းသည္းကြဲကြဲျမင္နိုင္ရေလသည္။ အေႏြးေထြအားလည္း ခႏၶာကိုယ္ေပၚတြင္ ရာသီမေရြးဝတ္ဆင္ေနခဲ႔ရျပီး အေအးဒဏ္အား ကာကြယ္ေနခဲ႔ရသည္မွာ လက္ေမာင္းအဆစ္ျပဳတ္ျပီးသည့္ ေနာက္ပိုင္းကာလအတြင္းမွျဖစ္ေလသည္။

 လူသားစားေဆးရံုျဖစ္ရပ္ဆိုးႀကီး၌ ဆံုေတြ႔ခဲ႔ရဘူးေသာ ဝိဥာဥ္မေလးသီရိေမေျပာဆိုခဲ႔ဘူးသည္။ လက္ေမာင္းအဆစ္ ျပဳတ္စရွိလ်င္ အျမဲတေစ ထိုလက္ေမာင္းဟာ ျပဳတ္ေလ့ရွိမည္မွာ မလြဲေခ်ဟု သူမေျပာဆိုခဲ႔သည္။ ဟုတ္ပါသည္။ ယခု ေႏြရာသီတိုင္ေအာင္ ေရခ်ိဳးႀကာျမင့္လာသည္နွင့္ အလုပ္လုပ္၍မရေအာင္ပင္ လက္ေမာင္းအဆစ္မွာ ေခတၱခဏ ၿပဳတ္လ်က္ေနခဲ႔ရေလသည္။

  'ကိုထီးကေလး!…'
   တစ္ေန႕ညေန႔ အလုပ္အျပန္လမ္း၌ မဆံုျဖစ္ခဲ႔သည္မွာ ႀကာျမင့္ေနျပီျဖစ္ေသာ မိတ္ေဆြတစ္ဦးနွင့္ မထင္မွတ္ပဲ ဆံုေတြ႕လိုက္ရေလသည္။ ထိုသူ၏အသံေႀကာင့္ ကြ်န္ုပ္သည္လည္း အေနာက္သို႔တျပိဳင္နက္ လွည့္ႀကည့္မိလိုက္သည္။ ထိုအသံေလးဟာ ဂရုဏာသတ္ဝင္ေစလွသည္။ ကြ်န္ုပ္သည္လည္း အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ အားကိုးအားထား ျပဳခဲ႔ရဘူးသည္။ ထိုအသံႀကားလ်င္လည္း ကြ်န္ုပ္နွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား အားအင္မ်ားစြာရရွိခဲ႔ဘူးသည္။ အေနာက္သို႔ ဆတ္ခနဲ လွည့္ႀကည့္လိုက္ေသာ္လည္း ကြ်န္ုပ္၏အျမင္အာရံုဟာ ထိုသူ႔အား မည္သူနည္းဟု ေကာင္းစြာမျမင္ေတြ႕နိုင္ခဲ႔ေခ်။

''ကိုေမာင္ဝင္း!…''
''ကိုထီးကေလး…!"
  ထိုသူမွာ ကြ်န္ုပ္တိုိ႔၏ ညီအစ္ကိုအရင္းတဖြယ္ ခင္မင္ခဲ႔ရေသာ မိတ္ေဆြ နိုင္ငံေတာ္အသိမွတ္ျပဳ အခြင့္ေရးရဲအုပ္ေမာင္ဝင္းပင္လ်င္ ျဖစ္ေစသည္။ ဘီးလိမ့္ရံုမွ် ေမာင္းနွင္လာခဲ႔ေသာ ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္အေပၚမွ ဆင္းသတ္ေလခါ ကြ်န္ုပ္အား တင္းႀကပ္စြာသိုင္းဖတ္လိုက္ေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ကိုေမာင္ဝင္း၏ ဆိုင္ကယ္အေနာက္တြင္ လိုက္ပါစီးနင္းေလခါ ထိုင္ေနႀကျဖစ္သည့္ သို႔ေသာ္ ယခုအခါ မထိုင္ျဖစ္ေတာ့သည္မွာ အခ်ိန္ကာလ ႀကာျမင့္ေနျပီျဖစ္ေသာ ဌရပ္ကြက္ထဲမွ ကိုဟန္စိုးရဲ့ေရႊအိုး လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ေလးဆီသို႕ ဦးတည္ထြက္ခြာလာခဲ႔ႀကေလသည္။

ကိုဟန္စိုး၏ဆိုင္ေလးဆီသို႔အေရာက္ ေသာက္ေနႀကျဖစ္ေသာ လက္ဘက္ရည္အား မွာယူေလခါ ကိုဟန္စိုးမွာလည္း ကြ်န္ုပ္တို႔အား ေန႔စဥ္နွင့္အမွ် တမ္းတေနခါ ေမွ်ာ္ေနမိေႀကာင္း လိႈက္လွဲစြာေျပာဆိုေလခဲ႔သည္။

 'ကိုေမာင္ဝင္း က်ဳပ္ဆီကိုျပန္လာတယ္ေနာ္!… ခင္ဗ်ားဘယ္ေတြေပ်ာက္သြားတာလဲဗ်ာ… အပိုင္စခန္းကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ခဲ႔ေသးတယ္။ ခင္ဗ်ားနယ္ေျပာင္းသြားျပီလို႔ပဲ သိလိုက္ရတယ္… ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုး ကြ်န္ေတာ့္ကိုျပစ္သြားႀကတာလားဗ်ာ'
  'ကိုထီးေလး… ကြ်န္ေတာ္ခင္ဗ်ားတို႔ကို ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ ကြ်န္ေတာ္ခင္ဗ်ားတို႔ကို မႏႈတ္ဆတ္ျဖစ္ခဲ႔ဘူး… လူသားစားေဆးရံုျပႆနာဆိုးႀကီး ျပီးသြားကတည္းက ကြ်န္ေတာ္နယ္တစ္ခုမွာ တာဝန္က်သြားခဲ႔ရတယ္။… အလုပ္ေတြအရမ္းမ်ားျပီး စိတ္က ကိုထီးေလးတို႔ဆီ ဖုန္းဆက္ခ်ိန္ကိုးမရသလို ျဖစ္ေနခဲ႔ရတယ္… ပိုဆိုးတာက ကြ်န္ေတာကိုင္ေနႀက ဟန္းဖုန္းကလဲ ျမစ္ထဲက်ျပီး ကိုထီးေလးတို႔ဖုန္းနံပါတ္ေတြ မမွတ္မိေတာ့ေအာင္ ျဖစ္သြားရတယ္။ က်ဳပ္ရဲ့အရင္းနွီးဆံုး မိတ္ေဆြေတြရဲ့ ဖုန္းနံပါတ္ေတြကို ဘာေႀကာင့္အခုလို လြယ္လြယ္ကူကူေမ့သြားရတာလဲဆိုတာ က်ဳပ္အခုထိ နားမလည္နိုင္ေသးဘူးဗ်ာ… အခု အဲ႔ဒီနယ္မွာ တာဝန္ေတြျပီးလို႔ ကြ်န္ေတာ္ရန္ကုန္ကို ဒုရဲခ်ဳပ္အျဖစ္နဲ႔ ျပန္လာခဲ႔တာ!… အခြင့္ေရးရဲအုပ္ကေန အခုရာထူးတတ္ျပီး အခြင့္ေရးရဲခ်ဳပ္အျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနရျပီေလ'
   'ဗ်ာ… ဝမ္းသားလိုက္တာဗ်ာ… ဒါဆိုခင္ဗ်ားရာထူးေတြ တတ္ေနျပီေပါ့ဟုတ္လား'
  'သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ဗ်ာ… ဒါကလည္း ကိုထီးေလးတို႔သူငယ္ခ်င္းေတြ ပူးေပါင္းေဖာ္ထုတ္ေပးခဲ႔တဲ႔ ျဖစ္ရပ္ေတြေႀကာင့္ပါ။… ေျပာရရင္ အခုရာထူးေတြကို ကိုထီးေလးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္က ေပးထားတာလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္ဗ်… ေႀသာ္!ဒါနဲ႔ ကိုလမ္းေလးတို႔ေရာ'

မိတ္ေဆြျဖစ္သူ ကိုေမာင္ဝင္း၏အေမးစကားမ်ားေႀကာင့္ ကြ်န္ုပ္တစ္ေယာက္ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္အား ခပ္ျပင္းျပင္းခ်မိေစခဲ႔သည္။ အေဝးသို႔ေမ်ာ္ေငးႀကည့္ေသာ မ်က္ဝန္းတစ္စံုနွင့္ ကိုေမာင္ဝင္းအား ကြ်န္ုပ္၏သူငယ္ခ်င္းေလးေယာက္အေႀကာင္းမ်ား ျငိဳးငယ္စြာေျပာဆိုေလခဲ႔သည္။ ကိုေမာင္ဝင္းသည္လည္း ကြ်န္ုပ္၏ေျပာစကားမ်ားအား ႀကားလိုက္ရသည္နွင့္ လြန္စြာအံ႔ႀသေစမိမည္မွာ မလြဲလွေခ်။ မခြဲအတူ အတူရွိေနခဲ႔ႀကေသာ ကြ်န္ုပ္တို႔ဟာ အဘယ့္ေႀကာင့္ ဤကဲ႔သို႔ တကြဲတျပားစီျဖစ္သြားႀကရသနည္း။ သူသည္လည္း လြန္စြာစိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားဟန္တူသည္။
ု'က်ဳပ္ႀကားရတာ တကယ့္ကိုစိတ္မေကာင္းျဖစ္မိပါတယ္ဗ်ာ… ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး ကိုတန္ခိုးတို႔အားလံုး ကိုထီးေလးနဲ႔ နားလည္မႈ႕ေတြလြဲကုန္ရတာလဲ'
'ကြ်န္ေတာ္လဲမေျပာတတ္ပါဘူးဗ်ာ… ငါးေယာက္စလံုး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မ်က္နွာခ်င္းလို႔မရေတာ့ေအာင္ကိုး ျဖစ္သြားႀကတာ… ကြ်န္ေတာ္လဲ အရင္လို သြက္သြက္လပ္လပ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး အခုပံုစံကိုပဲ ကိုေမာင္ဝင္းအကဲခတ္ႀကည့္ရင္ သိနိုင္မွာပါ'
'ကိုထီးေလး… အားမေလ်ာ့ပါနဲ႔ဗ်ာ… က်ဳပ္သူတို႔အားလံုးနဲ႔ သြားေတြ႔ႀကည့္ပါဦးမယ္… ခင္ဗ်ားလည္း က်န္းမာေရးမေကာင္းဘူးနဲ႔ထင္တယ္ က်ဳပ္အိမ္လိုက္ပို႔ေပးမယ္ေနာ္'
'ရပါတယ္ဗ်ာ…ကိုေမာင္ဝင္းရာ ကိုေမာင္ဝင္းက နိုင္ငံေတာ္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနရတဲ႔ ရဲအရာရွိေကာင္းတစ္ေယာက္ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ အလုပ္မပိုေစခ်င္ဘူး'
'မဟုတ္တာပဲ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေသြးေသာက္ညီအစ္ကိုေတြဆိုလဲ မမွားနိုင္ဘူး… ကိုထီးေလး ဘဟ္လိုအကူညီမ်ိဳးပဲ လိုအပ္ေနပါေစ ကြ်န္ေတာ့္ဆီကိုဆက္သြယ္ပါေနာ္'
'ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ'

  မိတ္ေဆြျဖစ္သူ ကိုေမာင္ဝင္းတစ္ေယာက္ ကြ်န္ုပ္၏ေနအိမ္ဆီသို႔ လိုက္လံပို႔ေဆာင္ေပးခဲ႔ျပီးသည္နွင့္ တာဝန္ခ်ိန္အမွီ အပိုင္စခန္းဆီသို႔ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားေလခဲ႔သည္။ ကိုေမာင္ဝင္းအားလည္း မႀကာမႀကာ ကြ်န္ုပ္ဆီသို႔ အလည္အပတ္ေရာက္ရွိလာရန္ ေျပာဆ္ုိလိုက္ရေသးသည္။

 ထိုတစ္ည အလြန္ပင္ပူျပင္းလွသည္။ ထို႔ေႀကာင့္ အိပ္ယာအတြင္း၌ လူးလိမ့္ေနခဲ႔ရျပီး အိပ္မေပ်ာ္သည္ေႀကာင့္ ည(၁၁)နာရီခန္႔တြင္ ကြ်န္ုပ္တစ္ေယာက္ ျခံေလးအတြင္းသို႔ ထြက္ခြာလာခဲ႔ရင္း ခံုေလးတစ္ခုအတြင္း၌ ေခတၱထိုင္လိုက္သည္။ ထိုအခါ ကြ်န္ုပ္တို႔၏ေနအိမ္ရွိ ျခံတံခါးေလးဆီမွ အရိပ္အေယာင္တစ္စံုတစ္ခု ဝိုးတိုးဝါးတား ျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည္။

    အကူညီေပးေနခဲ႔ေသာ ပါဝါျမင့္ မ်က္မွန္တပ္ဆင္မထားသည္ေႀကာင့္ အျမင္အာရံုမ်ား ဝိုးတဝါးျဖစ္ေနခဲ႔ရျပီး မည္သူနည္းဟု သည္းသည္းကြဲကြဲမျမင္နိုင္ခဲ႔ေခ်။ နႈတ္မွလဲ မည္သူနည္းဟု ေမးျမန္းလိုက္မိသည္။ ငိုသံေလးလား။ အသံသဲ႔သဲ႔ႀကားေနခဲ႔ရသည္။ အျမင္အာရံုမေကာင္းသည္ေႀကာင့္ ႀကားေနခဲ႔ရေသာ နားနွစ္ဖတ္ကိုသာ အားကိုးေစရင္း အသံကိုသာ နားစြင့္လိုက္မိသည္။ ထပ္မံႀကားလိုက္ရသည့္ စကားသံဟာ မိန္းကေလးတစ္ဦး၏ ရႈိွက္ငင္စြာငိုေႀကြးေနေသာ အသံမ်ားနွင့္ ေျပာထြက္လာေသာ စကားသံ။

'ကြ်န္မကို ကယ္ပါ… ကြ်န္မကိုကယ္ေပးပါ'
'ဟင္!…'
'ဘယ္သူလဲ မင္းဘယ္သူလဲ'
'ကြ်န္မဝင္ပါရေစေနာ္ ကြ်န္မကိုကူညီေပးပါ'
'မင္းဘယ္သူလဲ ငါဘာကူညီေပးရမွာလဲ'
'ကယ္ပါ… ကယ္ေပးပါ ကြ်န္မကိုကူညီေပးပါ'
'ငါေမးေနတယ္ေလ မင္းဘယ္သူလဲ ဘာကိုကူညီေပးရမွာလဲ ေဟ့… ေျဖေလ'

အသံလာေနခဲ႔ေသာ ျခံစည္းရိုးတံခါးဆီသို႔ ကြ်န္ုပ္တစ္ေယာက္ နားတစ္ဖတ္အား ခပ္ေစာင္းေစာင္းလုပ္ေစခါ အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ သူမအကူညီေတာင္းဆိုသည့္အေႀကာင္းရင္း ေမးျမန္းေနခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူမဟာ ရႈက္ငင္ေနခဲ႔ေသာ စကားသံမ်ားျဖင့္ ကူညီေပးပါဟုေျပာဆိုျပီး တစ္ျခားေသာစကားမ်ား မေျပာဆိုခဲ႔ေခ်။ ကြ်နု္ပ္သည္လည္း အသံအားျဖင့္ က်ယ္ေလာင္သြားေစခါ ေမးျမန္းမိလိုက္သည္။

   ကြ်န္ုပ္၏က်ယ္ေလာင္သြားေသာ စကားသံမ်ားေႀကာင့္ အိမ္ေရွ႔ခန္းတြင္ အိပ္ေမာက်ေနခဲ႔သည့္ မိဘနွစ္ပါးနိုးသြားေလခါ ကြ်ုန္ုပ္ရွိရာ ေနရာဆီသို႔ အေျပးေရာက္ရွိလာခဲ႔ျပီး စိုးရိမ္တႀကီး ထိုသို႔ေမးျမန္းေလခဲ႔သည္။

'သား… သား… သားဘာျဖစ္တာလဲ ဘာျဖစ္တာလဲ'
'ဘာ… ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး ျခံေရွ႕မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ ေရာက္ေနတာလားအေမ… သားစကားေတြသံႀကားေနလို႔'

ကြ်န္ုပ္၏အေမးစကားေႀကာင့္ အေဖဟာ သစ္သားျခံတံခါးေလးအား ဂ်က္ဖြင့္ေလခါ ျခံျပင္ဆီသို႕ အကဲခတ္ႀကည့္လိုက္ျပီး… ထို႔ေနာက္

'ဘယ္သူမွရွိပါဘူးသားရဲ့… မင္းဘယ္လိုျဖစ္ျပီး ျခံထဲေရာက္ေနရတာလဲ'
'အိပ္ယာထဲမွာ အရမ္းပူတာနဲ႔ သားျခံထဲဆင္းလာတာ… ျပီးေတာ့ျခံေရွ႕မွာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ေယာက္ အကူညီေတာင္းေနတဲ႔ အသံႀကားလို႔ သားေမးေနတာ'
'ဟင္!"
'ေႀသာ္!… သားရယ္ ဘယ္သူမွမရွိပါဘူး လာလာ!… အိပ္ႀကရေအာင္ေနာ္ မင္းက်န္းမာေရးလဲ သိပ္ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး လာပါသားရယ္ အိပ္ေတာ့ေနာ္'

  မိခင္ျဖစ္သူ၏ ေခ်ာေမာ့ေခၚေဆာင္မႈ႕မ်ားေႀကာင့္ ကြ်န္ုပ္သည္လည္း အိမ္ေပၚသ္ု႔ိ တတ္ေရာက္လာခါ အိပ္ခန္းအတြင္းသို႔ ဦးတည္ေလခဲ႔သည္။ အေမဟာ ကြ်နု္ုပ္အား အိပ္ခန္းအေရွ႕သို႔တိုင္ေအာင္ လိုက္လံပို႔ေဆာင္ေပးခဲ႔ျပီး စိတ္ခ်စြာျဖင့္ ထြက္ခြာသြားခဲ႔ေလသည္။ သို႔ႏွင့္ကြ်န္ုပ္သည္လည္း အခန္းတံခါးေလးအား ဖြင့္ေစခါ ကုတင္းေလးအေပၚတြင္ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး အနီးရွိစားပြဲခံုေလးေပၚတြင္ တင္လ်က္ထားေသာ ပါဝါျမင့္မ်က္မွန္ႀကီးအား တတ္ဆင္လိုက္ေလသည္။

'ဟင္…! မင္း… မင္း… မင္းဘယ္သူလဲ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ငါ့အခန္းထဲေရာက္ေနရတာလဲ မင္းဘယ္သူလဲေျပာစမ္း'

   မ်က္မွန္ေလးအား တပ္ဆင္လိုက္ျပီး နံေဘးနားသို႔ အမွတ္တမဲ႔ႀကည့္မိလိုက္ခ်ိန္တြင္ ကြ်နိုပ္၏ကုတင္နံေဘးတြင္ မိန္းမေခ်ာေလးတစ္ဦး ဂါဝန္အျဖဴကေလးနွင့္ ထိုင္ေနခဲ႔သည္အား ျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည္။ မိန္းကေလး၏ ပံုစံမွာလည္း သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔နွင့္ မိန္းမေခ်ာေလးတစ္ဦးပင္ျဖစ္ျပီး၊ မ်က္လံုးအိမ္မ်ား အစ္ထြက္ေနခါ ငိုေႀကြးထားပံုေပၚသည္။ သူမ မည္သည့္အတြက္ျဖင့္ ကြ်န္ုပ္၏အိပ္ခန္းအတြင္းသို႔ ေရာက္ရွိေနခဲ႔ရသနည္း။ သူမဟာ မည္သူျဖစ္သနည္း။ ကြ်န္ုပ္သည္လည္း အံ႔ႀသမႈ႕မ်ားနွင့္ တရတ္ဆတ္ေမးျမန္းေနမိသည္။

  ထိုအခါ သူမဟာ ဝမ္းနည္းႀကီးစြာ ငိုေႀကြးလာခဲ႔ရင္း ကြ်န္ုပ္အားထိုသို႔ ျပန္လည္ေျပာဆိုေလခဲ႔သည္။

'ကြ်န္မ… ကြ်န္မ… ကြ်န္မက ေသသြားတာ(၁၀)ေတာင္ရက္ရွိေနပါျပီ''
  'ဘာ!…'
'အစ္ကိုေႀကာက္သြားတာလားဟင္… ကြ်န္မကို ကူညီပါအစ္ကိုရယ္ ကြ်န္မေသေနတာ ကြ်န္မမိဘေတြ အခုထိမသိႀကေသးဘူး… ကြ်န္မကို သူတို႔လိုက္ရွာေနႀကတယ္… ကြ်န္မကိုအကူညီေပးပါအစ္ကိုရယ္ ကြ်န္မကိုကူညီေပးပါေနာ္'
''မင္း… မင္းဘာေတြေျပာေနတာလဲ''
   'ကြ်န္မတကယ္ေျပာေနတာပါ… ကြ်န္မေသသြားတာ (၁၀)ရက္ေတာင္ရွိေနပါျပီ… အခုအစ္ကိုျမင္ေနရတာ ကြ်န္မရဲ့ဝိဥာဥ္ကိုပါပဲအစ္ကိုရယ္'
  'ဟင္!… ငါ… ငါကအခု… မင္းဝိဥာဥ္ကိုျမင္ေနရတာဟုတ္လား… မင္း… မင္းကိုဘယ္လိုကူညီရမွာလဲ… ငါ့ဆီကိုေရာ မင္းဘယ္လိုလုပ္ေရာက္လာရတာလဲ'
  'ကြ်န္မစိတ္ေတြအရမ္းေပါ့ပါးေနတယ္ ကြ်န္မသြားခ်င္တဲ႔ေနရာကို စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ေရာက္သြားနိုင္တယ္အစ္ကို… ကြ်န္မေသသြားျပီဆိုတဲ႔အေႀကာင္း အေဖနဲ႔အေမကို သြားေျပာခဲ႔ပါေသးတယ္… သူတို႔မႀကားနိုင္ႀကဘူး… သူတို႔ကြ်န္မကို လိုက္ရွာေနႀကတယ္… ျပီးေတာ့ အစ္က္ုိ႔ဆီကိုပဲ ကြ်န္မစိတ္ေတြေရာက္ေနတာနဲ႔ လာခဲ႔တာပါ… ဘာေႀကာင့္ အစ္ကို႔ဆီလာခ်င္မွန္း ကြ်န္မလဲမသိဘူး… အစ္ကို႔ကိုလည္း ညီမတစ္ခါမွသိတာမဟုတ္ပါဘူး… နံရံတစ္ခုကေန ကြ်န္မေသသြားတဲ႔အေႀကာင္း ေျပာေပးလို႔ရနိုင္မယ့္သူ… ေနာက္… အကူညီေပးနိုင္မယ့္သူဆိုလို႔ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ပဲရွိတယ္လို႔ သိခဲ႔ရတယ္ ဒါေႀကာင့္ အစ္ကိုျခံေရွ႕မွာ ကြ်န္မေစာင့္ေနခဲ႔တာႀကာပါျပီ… အစ္ကို႔အေဖ တံခါးဖြင့္လိုက္လို႔ ညီမဝင္လာနိုင္တာပါ… ညီမကိုအကူညီေပးပါေနာ္အစ္ကို… အကူညီေပးပါေနာ္'

'ေႀသာ္!… ျခံေရွ႕မွာ ႀကားခဲ႔ရတဲ႔အသံက မင္းကိုး'
'ဟုတ္ပါတယ္အစ္က္ုိ'
'ကူညီေပးတာေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ!… ငါကဘယ္လိုကူညီေပးရမွာလဲ ငါကူညီနိုင္တာဆိုရင္ မင္းကိုအစြမ္းကုန္ ကူညီေပးသြားမယ္… ေျပာ… မင္းဘယ္လိုေႀကာင့္ အခုလိုဘဝေရာက္ေနရတာလဲ'
 
ကြ်န္ုပ္၏အေမးစကားမ်ားေႀကာင့္ ထိုမိန္းကေလး၏မ်က္နွာျပင္ေပၚတြင္လည္း ဝမ္းနည္းဆို႔နစ္မႈ႕မ်ား ျဖစ္ေပၚလာခါ အတိတ္ဆီသို႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိသြားေသာ မ်က္ႏွာထားေလးျဖင့္ သူမ၏ဘဝအေႀကာင္းမ်ား ေျပာဆိုရန္ ရည္ရြယ္လိုက္ေလသည္။

                               *****
*ကြ်န္းသူေဌးသား လူမိုက္သံုးဦးဟာ ကမ႓ာလွည့္ခရီးသည္ နိုင္ငံျခားသူေလးမ်ားအား ဖ်က္စီးေနခဲ႔ေသာ အျဖစ္ပ်က္မ်ား မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္လာႀကဦးမည္နည္း။

*လူမႈ႕ကြန္ယက္ဆက္သြယ္ေရးတစ္ခုမွ ဆံုေတြ႔ခ်စ္ႀကိဳက္ေနခဲ႔ေသာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးႏွင့္ လူငယ္ငါးဦး၊ ထိုင္းနိုင္ငံကိတ္ကြ်န္းကမ္းေျခမွ လူမိုက္မ်ား မည္သို႔ပင္ပတ္သတ္ ဆက္ႏြယ္ေနႀကသနည္း။

*ဒုကၡတဘဝသို႔ ေရာက္ရွိေနႀကေသာ လူငယ္မ်ားသည္လည္း လူေကာင္းအတိုင္း ျပန္လည္ျဖစ္လာနိုင္မည္လား။ တကြဲတျပားစီျဖစ္ေနႀကေသာ ထိုသူတို႔သည္လည္း အဘယ္ခ်ိန္၌ ျပန္လည္ေပါင္းစည္းႀကမည္နည္း။

*အျမင္အာရံုမ်ား ေကာင္းစြာမျမင္ရေသာ ထီးကေလးဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔သည့္ မိန္းမေခ်ာေလးဟာ မိမိကိုယ္ကို ေသဆံုးေနခဲ႕သည္မွာ ၁၀ခန္႔ရွိျပီဟုေျပာဆိုေစရင္း သူမဟာဝိဥာဥ္တစ္ဦးျဖစ္ေႀကာင္းေျပာဆ္ုိေနခဲ႔သည္။ ဤသို႔ဆိုလ်င္ သူမ၏ အျဖစ္အပ်က္မ်ားဟာလည္း မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေနသနည္း။

… အစရွိေသာဇာတ္ဝင္ခန္းမ်ားအား အပိုင္း(၂)တြင္ ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။

             က်န္ရွိေနေသာ ဇာတ္လမ္းအဆက္အား
       ၃.၈.၂၀၁၆ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္ မြန္းလြဲ(၃)နာရီတြင္
           ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။
               စာေရးသူ-ထီးကေလး
            ရင္ႏွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္။
           More stories/ Other stories
   htttp://hteekalayblog.blogspot.com/