ဝိဥာဥ္နွင့္
ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ သူ၏
အေလာင္း
အပိုင္း (၂၁)
ဇာတ္သိမ္းပိုင္း
စာေရးသူ-ထီးကေလး၊
(ရင္းနွင့္ ရင္း၍ ေရးသည္။)
ေမွာ္အစြမ္းမ်ားျဖင့္ ဖန္တီးထားခဲ႔ေသာ အရာမ်ားအားလံုးသည္လည္း ေမွာ္ဆရာၾကီး ဦးမ်ိဳးျမင့္ ပညာရံႈးနိမ့္သည္ေၾကာင့္ မူလျပန္ကာ နဂိုအတိုင္း ျပန္လည္ျဖစ္ကုန္ေခ်ေတာ့သည္။
ဝိဥာဥ္မ်ားအား ဖမ္းစီးထားသည့္ ဝိဥာဥ္စဥ့္အိုးဟု ေခၚရေလမလား ထိုအထဲမွ အခိုးအေငြ႕မ်ား ထြက္ေပၚလာခါ ေသသပ္စြာ သိမ္းဆည္းထားေသာ ထိုစဥ့္အိုးၾကီး ကြဲရွသြားေခ်ေတာ့သည္။
ေမွာ္အေငြ႕မ်ားေၾကာင့္ မူးေနာက္စြာလဲက်ေနေသာ သူမ်ားအားလံုးသည္လည္း ျပန္လည္ နိုးထလာေခ်ခဲ႔ေတာ့သည္၊။ စဥ့္အိုးအတြင္းမွ အခိုးအေငြ႕မ်ားဟာ ကြဲရွသြားေသာ အိမ္မၾကီးထဲမွ တစ္ဆင့္ လြတ္ရာကြ်တ္ရာသို႔ ေျပးကုန္ၾကေလသလား ျပင္ပသို႔ ထိုအေငြ႕တန္းမ်ား ေရာက္ရွိကုန္ေတာ့သည္။
' ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတာလဲ '
နိုးထလာေသာ စခန္းမွဴးၾကီးကမူ ကြ်န္ုပ္နွင့္အစ္ကိုေအာင္၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားအား မသိရွိလိုက္ပဲ ရႈတ္ပြေနသည့္ ဧည့္ခန္းမၾကီးအား လွည့္ပတ္ၾကည့္လ်က္ အ့ံၾသၾကီးစြာ ေမးေလေတာ့သည္။
' ရျပီ စခန္းမွဴးၾကီး … လူသတ္တရားခံေတြကို ဖမ္းလို႔ရျပီ … ဟိုလူယုတ္မွာ ေမွာ္ဆရာၾကီးမွာလဲ အစြမ္းေတြ မရွိေတာ့ဘူး '
' ဟင္ … တကယ္ေျပာေနတာ ကိုေအာင္ '
' တကဟ္ေပါ့ စခန္းမွဴးၾကီးရ … အစ္ကိုေအာင္ယူလာတဲ႔ အထုတ္အမည္းၾကီးက ဘာမ်ားလဲ ထင္တယ္ … မီးေနသည္ ထမိန္ထုတ္တဲ႔ဗ် '
' ဟင္ … မီးေနသည္ ထမီထုတ္ ဟုတ္လား'
' သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ဗ်ာ … မီးေနသည္ ထမိီ္ သီးသန္႔မဟုတ္ဘူးဗ်… မေန႔ညကမွ ညတြင္းခ်င္း မီးဖြားေဆာင္ကို သြားျပီး မီးေနသည္ ေသြးစြန္းေနတဲ႔ ထမိီကို သားဖြားဆရာမေတြဆီက အတင္းေတာင္းလာရတာ … အခုေတာ့ ဘာတတ္နိုင္ေသးလဲဲ … ခင္ဗ်ားတို႔လို႔ ေမွာ္ပညာေလာက္ကို မေျပာနဲ႔ ဒီထမိီက ေျမလ်ွဴိးမိုးပ်ံေနတဲ႔ လူစြမ္းေကာင္းေတြကိုေတာင္ ေကာင္းေကာင္းၾကီး ဒုကၡေပးနိုင္တယ္'
' ဟင္ … ဒါဆို ဧည့္ခန္းအေပါက္မွာ ေကြးေကြးေလးျဖစ္ေနတာက …'
' ဘယ္သူျဖစ္ရမွာတုန္း … ေမွာ္ဆရာၾကီး ဦးမ်ိဳးျမင့္ေပါ့'
သားဖြားေသြးစြန္းထားေသာ မီးေနသည္ ထမိီအေၾကာင္းအား အစ္ကိုေအာင္တစ္ေယာက္ နာက်ည္လြန္းသည့္ သူ၏ ဒဏ္ရာမ်ားအား ေမ့ေဖ်ာက္ထားလ်က္ ေအာင္ပြဲခံခါ အျပံဳးမ်က္နွာျဖင့္ ကြ်န္ုပ္တို႔ႏွင့္ စခန္းမွဴးၾကီးအား ေျပာျပေနေလခဲ႔သည္။ ထိုထမိန္ျဖင့္ အုပ္ခံထားရျပီး ဧည့္ခန္းအေပါက္၌ တစ္ကိုယ္လံုးအား မီးေနသည္ ထမိန္ခ်ဳံထားသကဲ႔သို႔ ျဖစ္ေနေသာ ေမွာ္ဆရာၾကီးမွာ ေကြးလ်က္သား ရွိေနခဲ႔သည္။ ထိုအတူ ဦးခိုင္ခံ႔တင္မွာလည္း ဧည့္ခန္းေဒါင့္၌ သိပ္ငယ္လွေသာ မ်က္နွာထားေလးျဖင့္ ျငိမ္သတ္ေနေလေတာ့သည္။ မလႈပ္နိုင္ပဲ ဘုန္းဘုန္းလဲ၍ ၾကဳတ္က်ဳတ္ကေလးျဖစ္ေနေသာ ဦးမ်ိဳးျမင့္အနားသို႔ စခန္းမွဴးၾကီး တစ္လွမ္းခ်င္း လွမ္းသြားျပီး အုပ္မိေနေသာ ထမိန္အား ဖယ္လိုက္ေလသည္။ ထိုထမိန္အား ဖယ္လိုက္သည္ႏွင့္ ေမွာ္ဆရာၾကီး ဦးမ်ိဳးျမင့္မွာ ရူးသြပ္သြားခဲ႔ေလသလား ကေလးတစ္ေယာက္ သ႑န္မ်ိဳးျဖင့္
' ငါ့ကို မသတ္ပါနဲ႔ … ငါမွားပါတယ္ ငါ့ကို သူခိုင္းလို႔ လုပ္ရတာပါ တကယ့္ လူသတ္တရားခံက အဲ႔ဒီလူပါ'
စုတ္ဖြားလွေသာ ဆံပင္မ်ားနွင့္ မြဲေျခာက္ေနေသာ သူ၏ အသားရည္တို႔ကား အဘိုးအိုတစ္ေယာက္အသြင္ျဖစ္ ကူးေျပာင္းေနေခ်ေတာ့သည္။ ေၾကာက္လန္႔ေနျပီး ျပဳလုပ္ခဲ႔သမွ် နွစ္ဦးသေဘာတူ ျပစ္မႈ႕တို႔အား အနီးရွိ ဦးခိုင္ခံ႔တင္သို႔သာ လြဲခ်ေျပာဆိုေနေတာ့သည္။
' ေဟ့လူ … ဆရာၾကီး ဘာေတြ ေလ်ာက္ေျပာေနတာလဲ … ခင္ဗ်ား ပညာေတြ ထပ္ထုတ္လိုက္ဦးေလ '
ထိိုေန႔သို႔ ေရာက္ရွိလာလိမ့္မည္ဟု မည္သည့္ခါမွ ဦးခိုင္ခံ႔တစ္ေယာက္ မေတြးမိခဲ႔ဘူးေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္လ်က္ ေမွာ္ပညာမ်ားအား တမ္းတေနခါ သြပ္သြပ္ခါေအာင္ ရူးသြပ္သြားေလေတာ့သည္။ ေမွာ္ပညာမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္လ်က္ ကေလးဆန္သြားေသာ ဦးမ်ိဳးျမင့္မွာ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္၏ ပံုသ႑န္ျဖစ္ကာ သူေဌးၾကီး ဦးခိုင္ခံ႔တင္မွာေတာ့ နႈတ္မွ ေမွာ္ပညာမ်ားအား တမ္းတလ်က္ သြပ္သြပ္ခါေအာင္ ရူးသြပ္သြားေလေတာ့သည္။ သို႔နွင့္ ထိုလူနွစ္ေယာက္အား စခန္းမွဴးၾကီးမွ လက္ထပ္ခတ္လ်က္ ထိုအိမ္ၾကီး၌ အျပစ္ရွိသူ အားလံုးတို႔အား ဖမ္းစီးေခၚေဆာင္သြားေလေတာ့သည္။
' ကဲ … ထီးကေလး လမ္းကေလး မွ်ားကေလး ငါးကေလး တန္ခိုး… က်ဳပ္ကိုခြင့္ျပဳဦး တာဝန္ရွိတဲ႔ အတိုင္းဆက္လုပ္ရဦးမယ္ … ကဲ အစ္ကိုေအာင္ ခင္ဗ်ားကို ေက်းဇူးအရမ္းတင္တယ္ … သတိလစ္ေနတဲ႔ မိန္းကေလးကိုေတာ့ ခင္ဗ်ားတို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြပဲ ဆက္ျပီး တာဝန္ယူလိုက္ေပေတာ့ က်ဳပ္ကို ခြင့္ျပဳဦး'
ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္သြားေသာ ဦးမ်ိဳးျမင့္နွင့္ ေမွာ္ဆရာၾကီးအား လက္ထပ္ခတ္လ်က္ ကြ်န္ုပ္တို႔အား နႈတ္ဆတ္ကာ ေသဆံုးသူ အေလာင္းမ်ားအား သယ္ေဆာင္လ်က္ စခန္းမွဴးၾကီး ထိုအိမ္ၾကီးအတြင္းမွ ထြက္ခြာသြားေခ်ေတာ့သည္။ စခန္းမွဴးၾကီး ထြက္ခြာသြားျပီးေနာက္ သတိလစ္ေနသည့္ ျဖဴျဖဴသွ်င္းအား ကြ်န္ုပ္နွင့္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူတို႔ သူမ၏ အိပ္ခန္းဆီသို႔ ေခၚေဆာင္ကာ ျပန္လည္သတိလည္လာမည့္ အခ်ိန္အား ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ႔ေတာ့သည္။ ျငိမ္သတ္ေနေသာ သူမ၏ လက္ေခ်ာင္းကေလးမ်ားဟာ စကၠန္႔တံနွင့္အလိုက္ လႈပ္ရွားလာလ်က္ ေစ့ထားသည့္ သူမ၏ နႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးမ်ားမွာလဲ ေျဖးညင္းစြာ ပြင့္ဟလာေခ်ခဲ႔သည္။
' မျဖဴျဖဴသွ်င္း… '
သူမအိပ္ခန္း ကုတင္းေပၚ၌ ထိုသို႔လႈပ္ရွားလာခဲ႔ေသာ ျဖဴျဖဴသ်ွင္းအား ကြ်န္ုပ္၏ နႈတ္မွ သူမနာမည္အား ဦးစြာ ေခၚလိုက္ေလသည္။ သို႔ေပမယ့္ သူမ၏ အမည္အား ေခၚလိုက္ေသာ ကြ်န္ုပ္အား မည္သည့္တုန္႔ျပန္မႈ႔မ်ားမွ ျပန္လည္ မတုန္႔ျပန္ခဲ႔ေခ်။
' မျဖဴျဖဴသွ်င္း … '
ဒုတိယအၾကိမ္ ေခၚလိုက္ေသာ ကြ်န္ုပ္၏ စကားသံမ်ားေၾကာင့္သာ ထင္မိ၏ ျငိမ္သတ္ေနသည့္ သူမေခါင္းေလး လႈပ္ရွားလာျပီး
' အား … ကြ်တ္ … ကြ်တ္ '
အင္မတန္မွ သူမနာက်ည္ေနခဲ႔သလား။ ကြ်တ္ဟုတလ်က္ ေကြးေကာက္ေနသည့္ သူမ၏ မ်က္ခံုးေလး တြန္႕ဆုတ္ကာ ညည္းညဴလိုက္သည္။
' မျဖဴျဖဴသ်ွင္း … '
' ဟင္ …'
ကြ်န္ုပ္၏ ေခၚသံကား တတိယအၾကိမ္သို႔ ေရာက္ရွိလာေခ်ခဲ႔သည္။ မ်က္လံုးအိမ္အား မပြင့္ေသး မ်က္နွာေလးအား က်ဴတ္ေနလ်က္ နႈတ္မ ဟင္ ဟု အသံေလးထြက္ေပၚလာေခ်သည္။ ထို႔ေနာက္ မွိတ္ထားသည့္ သူမ၏ မ်က္လံုးအိမ္မ်ား ေျဖးညင္းစြာ ပြင့္လစ္လာျပီး သူမ၏ ကုတင္းညာဘက္ ေဘးသို႔ လက္ကေလး အသာလွမ္းကာ
' သမီးေလး … ကြ်န္ … ကြ်န္မ သမီးေလးေရာ … တိုးပြား … တိုးပြားၾကီးေရာ …'
သူမ၏ ညာလက္ျဖင့္ ကုတင္ေဘးသို႔ စမ္းလ်က္ ဘယ္လက္ျဖင့္ သူမ၏ နဖူးျပင္ နားထင္အား ဆုတ္ကိုင္လိုက္ျပီး ေခြးေလးတိုးပြားႏွင့္ သူမ၏ လူမမယ္သမီးေလးအား ဦးစြာ ေမးေလေတာ့သည္။ ' မျဖဴျဖဴသွ်င္း သတိရလာျပီလား '
' ဟင္ … ရွင္တို႔ဘယ္သူေတြလဲ … ဒီေဘးက ကြ်န္မသမီးေလး ပုခတ္ေရာ … အိပ္ခန္းထဲမွာ ရွိေနတဲ႔ ေခြးေလးေရာ … ရွင္တို႔ ဘာလုပ္လိုက္ၾကျပီလဲ '
' ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရွင္းျပတာကို မျဖဴျဖဴသွ်င္း ခဏေလး နားေထာင္ေပးပါ … ခင္ဗ်ား သမီးေလးနဲ႔ ေခြးေလးတိုးပြားလဲ ရွိပါတယ္ '
' မျဖဴျဖဴသွ်င္းဆိုတာ ဒီကမိန္းကေလး ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္ '
' ဟုတ္ပါတယ္ … ကြ်န္မ ျဖဴျဖဴသွ်င္းပါ '
' ဒါဆို ေခြးေလးတိုးပြားကိုေရာ သိတာေပါ့ ဟုတ္လား … '
' သိတာေပါ့ … ကြ်န္မ အားကိုးေနရတဲ႔ ေခြးေလးပဲ'
သူမ၏ လိႈက္လွဲစြာ ေျဖဆိုမႈေၾကာင့္ အနီးရွိ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူမ်ားအား ကြ်န္ုပ္ၾကည့္လိုက္ျပီး
' ဒါဆို ျဖဴျဖဴသွ်င္း သတိျပန္လည္လာျပီပဲ '
' ဟင္ … ကြ်န္ … ကြ်န္မက ဘာျဖစ္သြားလို႔လဲ '
' ေျပာျပရရင္ေတာ့ အရွည္ၾကီးပဲ မျဖဴျဖဴသွ်င္း … ခင္ဗ်ားေယာက်ာ္း နာမည္က ေမာင္ေက်ာ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္ '
ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္၏ နာမည္အား သူမၾကားလိုက္သည္နွင့္ လဲေနသည့္ ကုတင္းေပၚမွ လူးလဲ ထလ်က္ ကုတင္းေဘာင္အား မွီးထားလိုက္ျပီး သူမ၏ နႈတ္ခမ္းအား ခပ္တင္းတင္း ေစ့ထားလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ နာက်ညး္ေနေသာ အၾကည့္ေလလား အလင္းေရာင္မ်ား ထိုးေဖာက္ဝင္ေနသည့္ ျပတင္းေပါက္ဆီသို႔ သူမ၏ မ်က္လံုးတစ္စံု ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္ျပီး
' ဟုတ္ပါတယ္ … လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၆လေလာက္က သူကြ်န္မကို ပစ္သြားျပီးလို႔ ထင္ခဲ႔ေပမယ့္ … ကြ်န္မ အခုလို ေခါင္းေတြ မကိုက္ခဲခင္ အခ်ိန္တုန္းက သူဝိဥာဥ္က သူေသသြားတာပါလို႔ ကြ်န္မကို လာေျပာသြားခဲ႔တယ္ အဲ႔ေနာက္ပိုင္း ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္လဲ ကြ်န္မ မသိေတာ့ဘူး '
' ဟုတ္ပါတယ္ … ခင္ဗ်ား ေယာ်က္းေမာင္ေက်ာ္က တကယ့္ကို ရိုးသားတဲ႔ လူေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ … ခင္ဗ်ားကို သူဘယ္ေသာ္အခါမွ ပစ္ခြာသြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး … တကယ္ေတာ့ ေမာင္ေက်ာ္ဟာ ခင္ဗ်ားအေဖ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ရဲ႕ လက္ခ်က္ေၾကာင့္ ေသဆံုးသြားခဲ႔ရတာပါ '
' ဟင္ … သူလဲ ကြ်န္မကို အဲ႔ဒီလိုမ်ိဳး လာေျပာဘူးခဲ႔တယ္ … အိုး … ျပန္စဥ္းစားလို႔ မရဘူး ကြ်န္မေခါင္းတစ္ခုလံုး မူးေနွာက္ေနတာပဲ '
' မျဖဴျဖဴသွ်င္း ဘာမွ မစဥ္းစားပါနဲ႔ဦး … ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေျပာတာကိုပဲ နားလည္ေအာင္ ခဏေလး နားေထာင္ေပးပါ '
သူမ၏ ေခါင္းအား လက္ျဖင့္ ညစ္ထားလ်က္ မ်က္ေမွာင္အား က်ဴတ္ထားျပီး မည္သည့္ အတိတ္ေၾကာင္းမွ စဥ္းစား၍ မရ ေခါင္းေလးသာလ်င္ ခါရမ္းေနခဲ႔ေတာ့သည္။ သို႔ႏွင့္ သူမအား ကြ်န္ုပ္တို႔၏ ျဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္ လင္ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္၏ အေၾကာင္းမ်ားအား အစအဆံုးသိရွိ နားလည္ေစရန္ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စဥ္ အားလံုးတို႔အား ျပန္လည္ ေျပာျပေခ်ေတာ့သည္။
ေမွာ္ဆရာၾကီး ဦးမ်ိဳးျမင့္ဟာ သူ၏ ေမွာ္ပညာမ်ား ေပ်ာက္ဆံုးသြားလ်က္ ေမွာ္အစြမ္းမ်ားနွင့္ ဖန္တီးထားေသာ ဝတၱဳပစၥည္းမ်ားမွ အစ အတိတ္ေမ့ေနေသာ ျဖဴျဖဴသွ်င္းသည္လည္း ျပန္လည္၍ သတိလည္လာေခ်သည္။ ဝိဥာဥ္စဥ့္အိုးၾကီးသည္လည္း ကြဲရွသြားလ်က္ ထိုအထဲတြင္ အခ်ဳပ္ေနွာင္ခံထားရေသာ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္နွင့္ တကြ အေျမာက္အမ်ားေသာ ဝိဥာဥ္တို႔သည္လည္း လြတ္ေျမာက္ကုန္ေခ်ေတာ့သည္။ လြတ္ေျမာက္သြားသည့္ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ဟာ အတန္ၾကာသည့္အထိ ေလလႊင့္ေနလ်က္ ေမွာ္အစြမ္းမ်ား မေျပေပ်ာက္နိုင္ေသးေခ်။ မိမိသတိထားမိသည့္ အခ်ိန္၌
' ဟင္ … ဦးေလး …'
ေလလြင့္ေနသည့္ မိမိ၏ စိတ္ဝိဥာဥ္ဟာ မည္သည့္ေနရာသို႔ ေရာက္ရွိေနသည္ကို မသိ သတိထားမိသည့္ အခ်ိနိ၌ ေဘးတြင္ မိမိအား အကူညီအမ်ိဳးမ်ိဳး ေပးခဲ႔ဘူးသည့္ ဝိဥာဥ္ဦးေလးၾကီးအား ေတြ႕လိုက္ရေလသည္။
' က်ဳပ္ … က်ဳပ္ တကယ္ပဲ … စဥ့္အိုးၾကီးထဲက လြတ္လာတာလား … မဟုတ္ေသးပါဘူး … ဟင္ … ဒါမွမဟုတ္ ဦးေလးလဲ ဒီစဥ့္အိုးထဲမွာ အခ်ဳပ္ခံထားရတာလား '
' ဟား … ဟား … ဟား … '
ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္လ်က္ မိမိေဘးတြင္ ရွိေနေသာ ဝိဥာဥ္ဦးေလးၾကီးအား အေမးစကားမ်ားျဖင့္ စတင္ေမးေနေခ်ေတာ့သည္။ ေၾကာင္ောတင္ေတာင္ျဖင့္ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ ေမးေနေသာ အေမးစကားမ်ားအား ၾကားလိုက္ရသည့္ ဝိဥာဥ္ဦးေလးၾကီးဟာ ေမာင္ေက်ာ့္အား ၾကည့္လ်က္ ဟားတိုက္ခါ ရယ္ေမာလိုက္သည္။
' ဘာရယ္တာတုန္း ဦးေလး '
' မင္းက အစြမ္းရွိတဲ႔ လက္စားဝိဥာဥ္ဘဝကိုေတာင္ ေျပာင္းလာျပီ … အခုထိ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္ေနလို႔ သေဘာက်တာနဲ႔ ရယ္တာပါကြ … စဥ့္အိုးၾကီးထဲကေန မင္းလြတ္လာတာ . … မင္းကို အကူညီေပးခဲ႔တဲ႔ လူငယ္ေလးေတြပဲ ဝိုင္းဝန္းၾကိဳးပမ္းခဲ႔တာ … အခု မင္းလြတ္လာနိုင္ျပီေလ ေနာင္လဲ … ဘယ္ေတာ့မွ အဖမ္းခံရမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး … '
' ဟင္ … ေနာင္လဲ က်ဳပ္က အဖမ္းမခံရေတာ့ဘူး ဟုတ္လား ဦးၾကီး '
' ဒါေပါ့ကြ … မင္းက ဘဝကူးေတာ့မယ့္ ဝိဥာဥ္ျဖစ္ေနလို႔ မင္းရွိေနတဲ႔ ေနရာကို ငါေရာက္လာနိုင္တာပဲ '
' ဘယ္လို က်ဳပ္က ဘဝကူးေတာ့မယ္ ဟုတ္လား'
' ေအး … မင္းကို အမွ်ေပးမယ့္ သူေတြ ရွိေနျပီလို႔ ငါခံစားမိတယ္ … ဒီေတာ့ မင္းကြ်တ္လြတ္ျပီ'
' ဟာ … ဟာဗ်ာ … က်ဳပ္ မကြ်တ္ခ်င္ေသးဘူး … ဘဝလဲ မကူးခ်င္ေသးဘူး က်ဳပ္မိန္းမဆီကို က်ဴပ္ျပနိသြားဦးမယ္ … သူ က်ဳပ္ကို အမ်ိဳးမ်ိဳး ဒုကၡေပးခဲ႕တယ္ … သူက်ဳပ္ကို အခုထိ စိတ္နာေနတုန္း … သူ႕ကို ရွင္းျပခ်င္ေသးတယ္'
' အဲ႔ဒီအတြက္ေတာ့ ဘာမွ မပူနဲ႔ … မင္းရဲ႕ ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စဥ္ကို ငါေျပာျပမယ္ … '
' ဟင္ … ဦးေလးက ဘယ္လို ေျပာျပမွာလဲ '
' မိန္းမရွိေနတဲ႔ အိမ္က ျခံေစာင့္နတ္ၾကီးဆီကေန မင္းရဲ႕ အေၾကာင္း အားလံုးကို ငါသိခဲ႔ျပီးျပီပဲ '
' က်ဳပ္အေၾကာင္းေတြ အစတည္းက ခင္ဗ်ား သိေနတာပဲေလ … '
' မဟုတ္ေသးဘူး … မင္းမေျပာပဲ ငါသိေနတဲ႔ အေၾကာင္းေတြ ရွိေနေသးတယ္ … ဒီလိုကြ … …'
ကေဝ ဘုရင္ ဦးမ်ိဳးျမင့္၏ ေမွာ္ပညာျဖင့္ ျပဳစားခံလိုက္ရသည့္ မိန္းမျဖစ္သူ ျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ အေၾကာင္းတို႕အား ဝိဥာဥ္ဦးေလးၾကီးမွ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ သိရွိေစရန္ အေၾကာင္းစံု ရွင္းျပေခ်ေတာ့သည္။
' ဟင္ … ရက္စက္လိုက္တာ … ရက္စက္လိုက္တာ ေဖေဖရယ္ … ရက္စက္လိုက္တာ ကြ်န္မ သမီးေလးေရာ အခုဘယ္မွာလဲ '
ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္၏ အသတ္ခံခဲ႔ရပံုနွင့္ သူမထံသို႔ မိမိအား အထင္မလြဲမွားေစရန္ ရွင္းခြင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားခဲ႔ရသည့္ ေယ်ာက္းျဖစ္သူ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္၏ အေၾကာင္းတို႔အား ျဖဴျဖဴသွ်င္းတစ္ေယာက္ ယခုအခ်ိန္မွ သာလ်င္ သိရွိသြားခဲ႔ရသည္။ သူမ၏ ေၾကကြဲဝမ္းနည္းေသာ စိတ္ျဖင့္ မ်က္ဝန္းအိမ္မွ မ်က္ရည္မ်ား စီးက်လာခဲ႔ေခ်သည္။
' ငါ့တူမၾကီးရဲ႕ သမီးေလးက ဒီမွာ ရွိပါတယ္ '
အေၾကာင္းစံု အားလံုးသိရွိသြားခဲ႔သည့္ ျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ သမီးေလးအား ေမးေသာေၾကာင့္ ကြ်န္ုပ္၏ ဖခင္ျဖစ္သူမွ သမီးေလးအား ခ်ီလ်က္ ေခၚေဆာင္လာေလခဲ႔သည္။ ကေလးမေလးအား သူမ၏ လက္အတြင္းသို႔ ျပန္လည္ေပးလိုက္သည္နွင့္ စီးက်ေနခဲ႔သည့္ မ်က္ရည္မ်ားနွင့္ သမီးေလးအား နမ္းရိႈက္ေခ်ေတာ့သည္။
' သမီးေလးရယ္ … အျဖစ္ဆိုးလွတဲ႔ သမီး ေဖေဖအေၾကာင္းကို အခုမွ ေမေမသိရတယ္ … ကိုရယ္ … ရွင္သမီးေလးကို သိပ္ခ်ီခ်င္ခဲ႔တာ ကြ်န္မမသိခဲ႔ရဘူး … ကိုယ့္ကို ဥေပကၡာျပဳမိသလို လုပ္ေနခဲ႔တဲ႔ ျဖဴ႕ရဲ႕ အျပစ္ေတြကို အစ္ကို ခြင့္လြတ္ေပးပါ '
ယခုအခ်ိန္မွ သိရွိလိုက္ရေသာ ေမာင္ေက်ာ္၏ ျဖစ္ရပ္မ်ားအား ျဖဴျဖဴသွ်င္းတစ္ေယာက္ ေၾကကြဲဝမ္းနည္းလ်က္ သမီးေလးအား နမ္းရိႈက္ခါ ငိုေၾကြးေနခဲ႔ေခ်သည္။
' ေခြးေလးေရာ … ေခြးေလးတိုးပြားေရာ '
ထို႔ေနာက္ မိမိဒာား အခ်ိန္နွင့္အမ်ွ အကူညီေပးခဲ႔သည့္ ေခြးေလးတိုးပြားအား ျဖဴျဖဴသ်ွွင္းတစ္ေယာက္ သတိတရ ေမးလိုက္ေခ်ေတာ့သည္။ ျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ အေမးစကားေၾကာင့္ ေခြးေလးတိုးပြားအား အစ္ကိုေအာင္တစ္ေယာက္ ေပြ႕ခ်ီလာခဲ႔ျပီး
' ဒီမွာပဲ '
' ဟင္ …'
သူမ၏ နႈတ္မွ ထိတ္လန္႔စြာ အာေမဋိစကားသံ ထြက္ေပၚလာေခ်သည္။ အစ္ကိုေအာင္၏ လက္အတြင္း၌ ေပြ႕ခ်ီလာခဲ႔ေသာ ေခြးေလးတိုးပြားမွာမူ အသက္မရွိ ေသဆံုးေနေလခဲ႔ျပီ။
' ဒီေကာင္ၾကီး ေသသြားျပီး … သူမေသခင္ အခ်ိန္ထိ က်ဳပ္ကို အကူညီေပးခဲ႔ေသးတယ္ … တကယ့္ကို အားကိုရတဲ႔ ေခြးေလးပါပဲဗ်ာ'
ေသဆံုးသြားသည့္ ေခြးေလးတိုးပြားအား ေထြးေပြ႕ထားလ်က္ အစ္ကိုေအာင္၏ စကားမ်ားအား ျဖဴျဖဴသွ်င္းတစ္ေယာက္ စိုက္ၾကည့္ေနျပီး မ်က္ဝန္းအိမ္တစ္ခုလံုး ရဲရဲေတာက္လ်က္ မယံုနိုင္ေလာက္ေအာင္ပင္ ျဖစ္ခဲ႔ရေခ်ျပီ။
' တိုးပြား … တိုးပြား … ငါ့ကို ပစ္ထားခဲ႔ျပီလား နင့္ကို ငါဘယ္လက္နဲ႔ ရိုက္လိုက္မိတာလဲ … တိုးပြားရယ္ ငါ့ကိုပစ္မထားပါနဲ႔ ငါနင့္ကို သတ္လိုက္မိျပီ … ငါ့ကိုခြင့္မလြတ္ပါနဲ႔ဟာ … ငါ … ငါနင့္ကို ဘာလို႔ ရိုက္မိလိုက္တာလဲ … '
အခ်ိန္ေတြ လြန္သြားခဲ႔ေခ်ျပီ။ သူမေတာင္းပန္စကား ေျပာဆိုေနခဲ့ေသာ္လည္း ေခြးေလးတိုးပြားမွာေတာ့ မၾကားနိုင္ေတာ့ေခ်။ ရိႈက္ငင္စြာ သူမ ငိုေၾကြးလိုက္သည္။ ရင္ဝယ္ပိုက္ သမီးေလးအား ခ်ီထားခဲ႔ျပီး ေသဆံုးသြားသည့္ ေခြးေလးတိုးပြားအား တစ္ဝၾကီး နမ္းရိႈက္လ်က္ ျဖဴျဖဴသွ်င္းတစ္ေယာက္ သတိေမ့ေမ်ာသြားေခ်ေတာ့သည္။
သံုးရက္ခန္႔ ၾကာျပီးသည့္ေနာက္
အခ်ဳပ္ခန္းအတြင္းမွ ျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ ဖင္ျဖစ္သူမွာ သြက္သြက္ခါေအာင္ ရူးသြပ္သြားလ်က္ နွလံုးေသြးေက်ာပ်က္ခါ ေသဆံုးသြားခဲ႔ေလျပီ။ ေမွာ္ဆရာၾကီး ဦးမ်ိဳးျမင့္သည္လည္း စိတ္က်န္းမာေရး ေဆးရံုအေပၚမွ စိတ္ေဖ်ာက္ျပန္ကာ မိမိကိုယ့္ကုိ အဆံုးစီရင္သြားေခ်ေတာ့သည္။
ေသဆံုးသြားေသာ လင္ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ေမာင္ေက်ာ္အား ရည္စူးလ်က္ သူမ၏ အိမ္၌ ေရစက္ခ် တရားနာ အလွဴတမ္းလုပ္ခါ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္အား အမွ်ေပးခဲ႔ေလသည္။
' အစ္ကိုေရ … ျဖဴ႕အထင္မွားမိတာ ခြင့္လြတ္ေပးပါ … ျဖဴေတာင္းပန္ပါတယ္ အစ္ကိုေရ … '
ေရစက္ခ် အမွ်ေပးေနခ်ိန္အတြင္းမွာပဲ ထိုေနရာသို႔ ဝိဥဥ္ဦးေလးၾကီးနွင့္အတူ ေမာင္ေက်ာ္တို႔ ေရာက္ရွိလာေခ်ခဲ႔သည္။
' ဦးေလး … က်ဳပ္ သာဓုမေခၚခ်င္ေသးဘူး … ျဖဴကြ်န္ေတာ့ကို ျမင္ေတြ႕သြားခ်င္တယ္ … ျပီးေတာ့ သမီးေလးကိုလဲ က်ဳပ္တစ္ဝၾကီး နမ္းခ်င္ေသးတယ္ '
' ေကာင္းျပီး ဒါဟာ မင္းရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အၾကိမ္ အခြင့္အေရးတစ္ခုပါပဲ … မင္းေျပာတဲ႔ အတိုင္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္ … ကေလးကိုေတာ့ မင္းခ်ီခြင့္မရွိဘူး နမ္းရႈိက္ခြင့္ေတာ့ ရနိုင္တယ္ '
' ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ဗ်ာ … ျဖဴက်ဳပ္ကို ျမင္ေတြ႕နိုင္ရင္ပဲ က်ဳပ္ေက်နပ္လွပါျပီ'
မိန္းမျဖစ္သူ ျဖဴတစ္ေယာက္ မိိမိအား အမွ်ေပးေနေသာလည္း ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္မွာ သာဓု မေခၚနိုင္ေသး ေဘး၌ရွိေသာ ဝိဥာဥ္ဦးေလးၾကီးအား သူ၏ ဆႏၵမ်ားေတာင္းဆိုေနေလခဲ႔သညိ။ သူ၏ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားအား ျဖစ္နိုင္သည္ဟု ယူဆလ်က္ ဝိဥာဥ္ဦးေလး ခြင့္ျပဳလိုက္ေခ်ခဲ႔သည္။
' ျဖဴ … '
အက္ကြဲေနသည့္ ေလသံေလး ျငိဳမိႈင္းေနေသာ မ်က္နွာထား ေတာက္ပေနေသာ အလင္းတန္းမ်ားနွင့္ မိန္းမျဖစ္သူ ျဖဴျဖဴသွ်င္းအား ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ ေခၚလိုက္ေလသည္။ သိပ္ခ်စ္ခဲ႔ရေသာ လင္ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ၏ ထိုအသံေလးအား ၾကားခ်င္ေနလွေသာ ျဖဴျဖဴတစ္ေယာက္ အသံၾကားရာဆီသို႔ ခ်ာခ်ာလည္ေအာင္ လွည့္ပတ္ၾကည့္လိုက္ျပီး
' ဟင္ … အစ္ကို … '
အရိပ္ေလလား ေတာက္ပသည့္ အလင္းတန္းမ်ားဆီ္မွ ဝိဥာဥ္လင္ေယာက်ာ္းအား သူမေတြ႕လိုက္ရသည္။
'ျဖဴ … အစ္ကိုက ေသသြားခဲ႔တာပါ မင္းကိုထားသြားတာ မဟုတ္ပါဘူး … ငါေလ မင္းကိုသိပ္ခ်စ္တယ္ … ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ထားသြားရက္မွာလဲျဖဴရယ္ … မငိုပါနဲ႔ေတာ့ … အခုငါ့အေၾကာင္းကို မင္းသိေနျပီပဲ … သမီးေလးကို မင္းပဲ ဆက္ျပီး လူလားေျမာက္အား ေစာင့္ေရွာက္ေပးပါ … သမီးေလး အရြယ္ေရာက္လာရင္လဲ ငါတို႔လို အျဖစ္ဆိုးၾကီးမ်ိဳး မျဖစ္ရေလေအာင္ ျဖဴမင္းဂရုစိုက္ေပးပါ … '
ဆို႔နစ္ေသာ မ်က္ရည္မ်ား က်ဆင္းလာေလသည္။ အက္ကြဲေနသည့္ ဝိဥာဥ္လင္ေယာက်ာ္း၏ အသံမ်ားဟာ သူမ၏ နွလံုးအိမ္အား ဆြဲကိုင္လိုက္ေလသလား တုန္လႈပ္ကာ ကြဲအပ္ေသာ အသံျဖင့္
' ကိုယ္ … ျဖဴေလ ကိုယ့္ကို အရမ္းခ်စ္တယ္သိလား … ကိုဟ္ရယ္ အျဖစ္ဆိုးလိုက္တာေနာ္ … ျဖဴေတာင္းပန္ပါတယ္ ကိုယ့္ကို အထင္မွားမိခဲ႔တယ္ စိတ္ခ်လက္ခ်သာ အစ္ကိုသြားပါ … သမီးေလးကို ျဖဴေစာင့္ေရွာက္ပါ့မယ္ … အစ္ကိုယ့္ကို ျဖဴအရမ္းခ်စ္တယ္ … ေနာင္ဘဝဆက္တိုင္း ဒီလို အျဖစ္ဆိုးမ်ိဳးၾကီးနဲ႔ မၾကံဳရပါေစနဲ႔ ကိုရယ္ … '
' ျဖဴ … ကိုယ္ေက်နပ္သြားပါျပီ … သမီးေလးကို နမ္းျပီးတာနဲ႔ အစ္ကို သာဓုေခၚပါ့မယ္ … သမီးေလး… သမီးေမေမနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းေနေနာ္ ေမေမ့စကားကိုလဲ နားေထာင္ … ေဖေဖကေတာ့ သမီးေလးကို ဘယ္ေတာ့မွ မခ်ီရေတာ့ဘူး … ေဖေဖ သမီးေလးကို မခ်ီလို႔ ေဖေဖၾကီးကို စိတ္မေကာက္ပါနဲ႔ ငါ့သမီးေလးကို ေဖေဖသိပ္ခ်စ္တယ္'
ကြဲမတတ္ နွလံုးသားနွင့္ စူးရွေသာ အၾကည့္တို႔က စိုးမိုးလ်က္ ရင္၌လြယ္ထားေသာ မိန္းမျဖစ္သူ၏ လက္ဝယ္အတြင္းမွ သမီးေလး၏ ပါးအား နမ္းရိႈက္လိုက္ျပီး
' ျဖဴ … ကိုယ္သြားေတာ့မယ္ … '
' က်ဳပ္ကို အစြမ္းကုန္ ကူညီေပးခဲ႔တဲ႔ ထီးကေလး လမ္းကေလး မွ်ားကေလး ငါးကေလး တန္ခိုး က်ဳပ္သြားေတာ့မယ္ ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုးကို ေက်းဇူးအရမ္းတင္ပါတယ္ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔ကို က်ဳပ္ျပန္ကူညီခြင့္ရခ်င္ပါတယ္ '
အမွ်ေပးေသာ အသံမ်ားၾကားမွ မိန္းမျဖစ္သူအား အျပံဳးေလးျဖင့္ နႈတ္ဆတ္ကာ ေခြးေလးတိုးပြားအား ေခၚေဆာင္လ်က္ ဆို႔နစ္ ေၾကကြဲေသာ စကားသံမ်ားထြက္ေပၚလာခဲ႔ျပီး ကြ်န္ုပ္နွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား နႈတ္ဆတ္ခါ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ အလင္းတန္းမ်ားနွင့္အတူ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေခ်ေတာ့သည္။
***********************************
စာေရးသူ- ထီးကေလး(ရင္နွင့္ ရင္း၍ ေရးသားသည္။)
ျပီးပါျပီ။ ။
ေနာင္တင္မည့္ ဇာတ္- သက္ဝင္ေျမးဘြားနွင့္ ေအာက္လမ္း မာယာ
No comments:
Post a Comment