အိမ္ဦးခန္းမွာေျခာက္တဲ႔ တေစၧ (ေဒၚျမသန္း ၄၇)

စာမေပၚသူမ်ားအတြက္ ဦးစားေပးေရးသားထားသည္။  
                                    အိမ္ဦးခန္းမွာ ေျခာက္တဲ႔တေစၧ 
                                             ေဒၚျမသန္းအသက္ (၄၇)
                                                                 ျဖစ္ရပ္မွန္
                                              စာေရးသူ - ထီးကေလး
                                      (ရင္နွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္။)
                     




   ငယ္ငယ္ကဆို ကြ်န္ေတာ္ မအိပ္ပဲ ဂ်စ္တိုက္ေနရင္ အေမက ကြ်န္ေတာ့ကို ပံုျပင္ေလးေတြ အျမဲေျပာျပခဲ႕တယ္။ ၇ သားအရြယ္ေလာက္မွာကြ်န္ေတာ္ လူမွန္သိတတ္တဲ႕အရြယ္ေရာက္ေတာ့မူလတန္းေက်ာင္းကသူငယ္ခ်င္းေတြက သရဲလို႕ေျပာၾကလို႕ကြ်န္ေတာ္ အေမ့ကို ျပန္ေမးၾကည့္တယ္။ အေမ သရဲဆိုတာဘာလဲ။ အေမက ေျပာတယ္။ သရဲဆိုတာ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္။ သူရဲ႕ပံုစံက သိပ္ကိုးလွပတယ္တဲ႔ေလ။ ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ေမေမ့ကို ေျပာလိုက္တယ္။ ေမေမ ဒါဆို သား သရဲျဖစ္ခ်င္တယ္။အဲ႕ေတာ့ ေမေမက ဟဲ႔ေကာင္ေလး ဘာေတြ ေလ်ာက္ေျပာေနတာလဲ ဆိုျပီး ကြ်န္ေတာ့ေခါင္းကို လက္နဲ႕တစ္ခ်က္ပုတ္လိုက္တယ္။ ေမေမက ကြ်န္ေတာ့ကို ေျခာက္ရင္သရဲနဲ႕ဘယ္ေတာ့မွမေျခာက္တတ္ဘူး။ အဲ႕ …ေျခာက္တဲ႕နည္းတစ္ခုရွိတယ္။ ကေလးဖမ္းတဲ႕လူၾကီးဖမ္းလိမ့္မယ္။အဲ႕လို႕ေတာ့ေျခာက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေမေမနားထဲ ရိုက္သြင္းခဲ႕တဲ႕သရဲဆိုတာ ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ႕ေကာင္တစ္ေကာင္ လို႕ပဲ စိတ္ထဲစြဲေနခဲ႕တယ္။

    မူလ တန္းတုန္းက တစ္ျခားကေလးေတြ သရဲလို႕ေျပာရင္ ကြ်န္ေတာ္ သိပ္ကို ေတြ႕ဘူးခ်င္တယ္။သူတို႕ေၾကာက္တယ္လို႕ေျပာတာကိုလဲကြ်န္ေတာ္ ရီခ်င္မိတယ္။

 တကယ္ေတာ့သရဲဆိုတာ…
 ကမၻာအေပၚမွာ ကံေကာင္းတဲ႕သူေတြသာ ျမင္ေတြ႕ရခဲတဲ႕အလြန္လွပတဲ႕ ခ်စ္စရာ အေကာင္တစ္ေကာင္ပါပဲ။

ေမေမက သူ႕ငယ္ဘဝေလးေတြကို တစ္ခါခါျပန္လည္တမ္းတေလ့ရွိတယ္။အိမ္မွာဆို အေဖရယ္ အေမရယ္ ကြ်န္ေတာ္ရယ္ မိသားစု သံုးေယာက္တည္းေနတယ္။ အေဖက ဆီကားေမာင္းေတာ့တစ္ခါတစ္ေလဆို နယ္ဘက္ ထြက္ရတယ္။ အိမ္ျပန္မလာနိုင္ဘူး။ ကြ်န္ေတာတို႕သားမိေတြပဲ အိမ္မွာ အမ်ားဆံုး ရွိတယ္။တစ္ေန႕ ေန႔လည္ခင္း အိမ္ေရွ႕ခံုေလးမွာ ကြ်န္ေတာ္ စာဖတ္ေနခဲ႕တယ္။ ျခံေရွ႕ကေန ေမေမ့နာမည္ကို ေခၚသံၾကာတာေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ အေျပးသြားျပီး ျခံတံခါးဖြင့္လိုက္တယ္။

 ဘယ္သူမ်ာလဲ မွတ္တယ္။ အေမ့ရဲ႕ဦးၾကီး သာယာဝတီက ဘဘၾကီး။ ကြ်န္ေတာ္ ဘဘၾကီးကို ျခံတံခါးဖြင့္ေပးလိုက္တယ္။ သူ႕လက္ထဲမွာ ဖ်ာလိပ္တစ္ခုကိုပိုက္လ်က္သား။ ဘၾကီးကို ခံုမွာ ေနရာေပးလိုက္ျပီး ေမေမရွိေနတဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ သြားေခၚေပးလိုက္တယ္။ မေတြ႕တာၾကာျပီး ျဖစ္တဲ႕ တူၾကီးႏွစ္ေယာက္သား စကားလက္ဆံုၾကေနလိုက္တာမ်ား မေျပာခ်င္ပါဘူး။ထမင္းစားခ်ိန္ေတာင္ ေက်ာ္ေနခဲ႕ျပီး။ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ ေမေမ့ကို ထမင္းစားဖို႕ေျပာတယ္။ေမေမက ဘၾကီးကိုပါ တစ္ခါတည္း စားဖို႕ေျပာခဲ႕တယ္။

    သို႕ေပမယ့္ ဘၾကီးဟာ ကြ်န္ေတာ့ ဦးေလး အေမ့အစ္ကိုဆီ သြားဦးမယ္ဆိုျပီး မစားပဲ ထြက္သြားခဲ႕တယ္။ သူယူလာတဲ႔ ဖ်ာလိပ္ကေလးကိုလဲ အိမ္မွာပဲခဏထားခဲ႔တယ္။ ဧည့္ခန္းေထာင့္ေလးမွာ ဘႀကီးရဲ့ ဖ်ာလိပ္ကို အလိပ္တိုင္းေလးပဲ အေမသိမ္းေပးထားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ေမေမ ထမင္းစားလိုက္ၾကတယ္။ ေဖေဖမရွိဘူးေလ။ နယ္ထြက္ေနရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ေမေမရယ္ ထမင္းစားျပီးေတာ့ ဧည့္ခန္းမွာ T V တူတူၾကည့္ေနခဲ႕တယ္။

   ကြ်န္ေတာ္တို႕အေနာက္ေဒါင့္မွာ ဘၾကီးထားသြားတဲ႕ဖ်ာလိပ္ကေလး လဲက်သြားတယ္။ လဲက်တဲ႕အသံက ဖ်ာလိပ္လဲတဲ႕အသံနဲ႕မတူဘူး။လူတစ္ေေယာက္ေယာက္ လဲက်သြားတဲ႔ အသံမ်ိဳး Video အာရံုစိုက္ေနတဲ႕ကြ်န္ေတာ္တို႕ သားမိေတြ လန္႕ျပီး လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေခါင္းရင္းအိမ္ကေၾကာင္ ကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ဟာ ေၾကာင္ခုန္ခ်တာပဲ လို႕ေတြးျပီး ၾကိဳးျဖင့္စည္းထားတဲ႕ဖ်ာလိပ္ေပါ့ေပါ့ေလးကို ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေထာင္လိုက္တယ္။ ေနာက္ ၾကည့္လက္စ Video ကိုမ်က္စိေရာက္သြားတုန္း ဖ်ာလိပ္က အေနာက္မွာ ျပန္လဲက်ေနတယ္။ ေမေမကမသိဘူး။ အေရွ႕က ရုပ္ရွင္ကို အာရံုစိုက္ေနတယ္။

    ကြ်န္ေတာ္ နည္းနည္းေတြေဝသြားတယ္။ ဖ်ာလိပ္ကို ျပန္ေထာင္လိုက္တယ္။ အရမ္းကို ေလးနစ္ေနတာပဲ။ ဖ်ာလိပ္က ဘာလို႕ေလးရမွာလဲ။ အားနည္းနည္းစိုက္ျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ျပန္ေထာင္လိုက္ေတာ့ အားလြန္ျပီး ဖ်ာလိပ္ပါ အေပၚေျမွာက္တတ္သြားတယ္။ ဖ်ာလိပ္တစ္ခုနဲ႕အလုပ္ရႈတ္ေနတဲ႕ ကြ်န္ေတာ့ကို ေမေမ လွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ေမေမမ်က္လံုးခ်င္းဆံုသြာတယ္။ ေမေမက `ဘာျဖစ္တာလဲ လာၾကည့္ေလ´လို႕ေျပာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ခံုမွာပဲ ျပန္ထိုင္လိုက္တယ္။ဒါေပမယ့္ ဖ်ာလိပ္ကိုေတာ့ သိပ္မသင္ကာဘူး။ ညေနေစာင္းေတာ့ ေမေမ အလုပ္ကိစၥနဲ႕အျပင္ခဏသြားတယ္။ အိမ္မွာ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း ပ်င္းတာနဲ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ဖုန္းဆက္ျပီး အိမ္လာဖို႕ေခၚလိုက္တယ္။

   မၾကာပါဘူး ခ်က္ခ်င္းပဲ သူအိမ္ေရာက္လာတယ္။ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေအာက္ထပ္ကေန သူအသံေပး ေအာ္ေခၚေနတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အသံျပန္ေပးျပီး သူနဲ႕အတူ နွစ္ေယာက္ ျခံထဲကခံုမွာ ထိုင္ျပီး စကားေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ေမေမျပန္လာတာနဲ႕သူငယ္ခ်င္းလဲ ျပန္ဦးမယ္ဆိုျပီး နႈတ္ဆတ္တယ္။

   မျပန္ခင္သူေျပာသြားေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာတို႕အိမ္မွာ ဧည့္သည္ေရာက္ေနတာလား… ဧည့္ခန္းမွာ အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္ ထိုင္ေနတာ သူဝင္လာတုန္းက ေတြ႕လိုက္တယ္။

   ကြ်န္ေတာ္ တစ္ကိုယ္လံုး က်က္သီးထ ထံုးထိုင္း ေခါင္းၾကီးသြားတယ္။ သူ႕ကို မဟုတ္ဘူးေျပာလိုက္ေတာ့ ေခါင္းကုတ္ျပီး သူျပန္သြားခဲ႕တယ္။ ဘာေႀကာင့္ပါလဲ။ ကြ်န္ေတာ္ဧည့္ခန္းထဲကို သိပ္မသကၤာေတာ့ဘူး။ ေန႔လည္ကလဲ ထူးထူးဆန္းဆန္းအျဖစ္ေတြနဲ႔ ႀကံဳရတယ္။ အခုသူငယ္ခ်င္းကလဲ ဧည့္ခန္းမွာ အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္ ထိုင္ေနတာ ေတြ႕တယ္လို႔ေျပာတယ္။ ဘာပါလိမ့္။

   ည ေမေမ့ကို အေဖာ္လုပ္ေပးတဲ႕အေနနဲ႕ ေမေမၾကည့္ေနတဲ႕ဇာတ္လမ္းကို ကြ်န္ေတာ္ ေမေမနဲ႕အတူ ၾကည့္ေနခဲ႕တယ္။ ဧည့္ခန္းေဒါင့္ကေန ဖန္ေဂၚလီ ေလးတစ္လံုး လိမ့္လာျပီး ေမေမေခ်ေထာက္ကိုေအးခနဲ ထိသြားတယ္။ ေမေမက အာရံုမရွိ ေဂၚလီေလးကို ေခ်ေထာက္နဲ႕ကန္ထုတ္လိုက္တယ္။ ေမေမအဲ႕လိုျဖစ္ေနတာ ကြ်န္ေတာ္ မသိေသးဘူး။ ခဏၾကာေတာ့ အဲ႕ေဂၚလီေလးပဲ ေမေမ့ဆီ ျပန္လိမ့္လာတယ္။ဒီတစ္ခါ ေမေမ မ်က္ေမွာင္က်ဳတ္ျပီး ေခ်ေထာက္နားက ေဂၚလီကို ငုတ္ၾကည့္လိုက္တယ္။

      ျပီးေတာ့ ေျခေထာက္ကေလးနဲ႔ ျပန္ကန္လိုက္လို႕ ေဂၚလီေလးက ကြ်န္ေတာ္ဘက္ ေရာက္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ့ မ်က္နွာကို တစ္ခ်က္လွမ္းၾကည့္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္ မသိေသးဘူး။ ၁၀ နာရီေလာက္က်ေတာ့ေမေမ အိပ္ခ်င္ျပီးဆိုတာနဲ႕အေပၚထပ္တတ္သြားတယ္။ ဧည့္ခန္းမွာ ကြ်န္ေတာ္ တစ္ေယာက္တည္း ရွိေနတုန္း ဖ်ာလိပ္လဲက်လာျပန္တယ္။စက္ခနဲ လွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္။ တစ္ေယာက္တည္း ေၾကာက္စိတ္ဝင္လာလို႕ ဧည့္ခန္းအၿပင္က တုတ္ၾကီးၾကီး တစ္ေခ်ာင္းကို ယူျပီး ဖ်ာလိပ္ျပန္ေထာင္လိုက္တယ္။

   ေနာက္ေက်ာေတာ့ မလံုဘူး။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဖ်ာလိပ္ကို ေက်ာေပးမထိုင္ေတာ့ပဲ ဖ်ာလိပ္ကို ျမင္ရတဲ႕အေရွ႕ခံုမွာ တုတ္တစ္ေခ်ာင္း ကိုင္ျပီး ထိုင္ေနလိုက္တယ္။ ေမေမ ခဏၾကာမွာ ျပန္ဆင္းလာခဲ႕ျပီး။ အခုန ဘာျဖစ္လို႕ သူ႕အခန္းတံခါးလာေခါက္တာလဲ ဘာေျပာမလို႕လဲတဲ႕။ အမေလး ကြ်န္ေတာ္ မ်က္လံုး ျပဴးသြားတယ္။ကြ်န္ေတာ္ ေမေမ့ကို ျပန္ေျဖလိုက္တဲ႕အသံ ပါးစပ္က အသံဘယ္ေလာက္က်ယ္သြားသလဲ မသိ ေမေမ ကြ်န္ေတာ့အနားကို ေျပးလာျပီး ကမန္းကတန္း ဖတ္ထားလိုက္တယ္။ေနာက္ ဘာျဖစ္တာလဲလို႕အတင္းေမးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ဘာေျဖရမလဲဗ်ာ။ မေျဖတတ္ဘူး။ ေျဖစရာ အေျဖမရွိဘူး။ ေျဖရင္ေရာ ေမေမ ေၾကာက္သြားမလား။ေဖေဖလဲ မရွိဘူး။ ေမေမ အားငယ္ေနမယ္။ ေမေမ ကြ်န္ေတာ့ကို ေမးလို႕မရတာနဲ႕ အေပၚထပ္ ဘုရားခန္းကို ေခၚသြားျပီး ပရိတ္ေရ ေရမန္း တိုက္တယ္။

    တစ္ခါမွ အဲ႔ဒီလိုမျဖစ္ဖူးဘူး။ ေန႔လည္တုန္းကလဲ ဖ်ာလိပ္လဲသြားလို႔ ျပန္ေထာင္တာ လူတစ္ေယာက္ေယာက္ကို ဆြဲထူေနရသလိုပဲ အရမ္းေလးေနတယ္။ ဒါတင္မကဘူး သူငယ္ခ်င္းကလဲ ဧည့္ခန္းထဲမွ အေဒၚႀကီးတစ္ေယာက္ ထိုင္ေနတာေတြ႕တယ္လို႔ အတည္ေပါက္ႀကီးနဲ႔ေျပာသြားေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ ဘယ္ေနရာကေန ဘယ္လိုျဖစ္ျပီး ဟိုလိမ့္ဒီလိမ့္ လိမ့္ေနတဲ႔ ေဂၚလီေလးကလဲ ဘယ္လိုေရာက္လာရတာလဲ။ အခုႀကေတာ့လဲ တစ္အိမ္လံုးမွာ အေမနဲ႔ကြ်န္ေတာ္ နွစ္ေယာက္တည္းရွိေနတာ။ အေမအိပ္ခန္းထဲဝင္သြားတည္းက ကြ်န္ေတာ္ဧည့္ခန္းထဲမွာပါပဲ က်န္ေနခဲ႔တာ။ အေမ့အိပ္ခန္းတံခါးကို ကြ်န္ေတာ္သြားမေခါက္မိဘူး။ ဒါကိုေမေမက အခန္းတံခါးလာေခါက္တာ ကြ်န္ေတာ္ထင္ျပီး ေအာက္ဆင္းလာခဲ႔တယ္။

 .     ေႀကာက္စိတ္ေတြ အထြဏ္အထိပ္ေရာက္ျပီး အေမ့ေမးတဲ႔စကားကို ကြ်န္ေတာ္အသံဘယ္ေလာက္နဲ႔ ျပန္ေျဖမိလိုက္ပါလိမ့္။ ေမေမကြ်န္ေတာ့္အနား အေျပးေရာက္လာျပီး အေလာတႀကီး ဘာျဖစ္တာလဲ ဘာျဖစ္တာလဲလို႔ ေမးေတာ့တာပဲ။ လက္ေမာင္း ၾကြက္သားေတြကိုတုန္႕ေနတာပဲ။ ကြ်န္ေတာ္ျပန္မေျဖျဖစ္ဘူး။ အဲ႔ဒီညက ေမေမ နဲ႕အတူ အိပ္လိုက္တယ္။ ေမေမ့အသားကို ထိထားမွ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည့္မႈ႕ရွိတယ္။ေမေမ့ လက္ကို ကိုင္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ႕တယ္။ မနက္ ဘၾကီး အိမ္ျပန္ေရာက္လာတယ္။ သူ ယာသာဝတီျမိဳကို ျပန္ေတာ့မယ့္ေၾကာင္း ေမေမ့ကို လာနႈတ္ဆတ္တယ္။ ေနာက္ သူ႕ဖ်ာလိပ္ပါ ေမေမက သိမ္းထားေပးရာကေန သူ႕ကိုျပန္ေပးလိုက္တယ္။

ဘၾကီးက ေျပာတယ္ ဒီဖ်ာလိပ္က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကေန သူစြန္႕ျပီးေတာင္းလာတာ။ ယူလာတည္းက တစ္ခါမွ ျဖီမၾကည့္ရေသးဘူး ။ အဲ႔ဒီလိုေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ဧည့္ခန္းမွာပဲ ဖ်ာလိပ္နွီးကို ျဖီလိုက္တယ္။ ဖ်ာလိပ္အတြင္းမွာ စာရြက္အျဖဴနဲ႔ ေရးထားတဲ႔ စာကိုဖတ္ႀကည့္မိေတာ့… …

                       ေဒၚျမသန္းအသက္ (၄၇)နွစ္

စာေရးသူ-ထီးကေလး
(ရင္နွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္။)

        ****
ဒီဇာတ္လမ္းေလးျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ပါဝင္ကူညီေျပာျပေပးခဲ႔ေသာ ညီေလး ေအာင္ျမတ္သူကို ေက်းဇူးအထူးပင္တင္ရွိပါသည္။