စာလံုးမ်ားေသးေနလ်င္ ခ်ံဳခ်ဳဲ႕ျပဳလုပ္ပါ။
ဘီလူးဂမုန္းနွင့္ သရဲဖိုးေထာင္
စာေရးသူ-ထီးကေလး
(ရင္ႏွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္)
ကြ်န္ေတာ္တို႕ရပ္ကြက္ထဲမွာ ကိုဖိုးေထာင္ဆိုတဲ႕သူတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ သူက အလြန္ အစအေနာက္သန္တဲ႔ သူတစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္လဲ ေနတယ္။ တစ္လမ္းလံုး တစ္ရပ္ကြက္လံုးကလဲ ကိုဖိုးေထာင္ကို ခ်စ္ၾကတယ္။ ခင္ၾကတယ္။ ဖိုးေထာင္ရဲ႕ညီ အစ္ကို ေမာင္နွမ အေသာင္းဝိုင္းေတြက ပိုက္ဆံရွိေပမယ့္လဲ သူက ေပေပေတေတသာ အျမဲေနခဲ႕တယ္။ သူ႔ႀကည့္လိုက္ရင္ တစ္ခါမွ သန္႔သန္႔ျပန္႔ျပန္႔ေနတယ္လို႔မရွိဘူး။ အရူးတစ္ေယာက္လို႔ေတာင္ တစ္ျခားသူေတြက ထင္ျမင္သြားနိုင္တယ္။
တစ္ရပ္ကြက္လံုးမွာလဲ ကိုဖိုးေထာင္ မသိတဲ႕အိမ္ဆိုတာ မရွိဘူး။ တစ္ရပ္ကြက္လံုးနဲ႔လဲ တည့္တယ္။ မတည့္တဲ႔ သူဆိုလို သူ႕မိသားစုနဲ႕လြဲရင္ အားလံုးနဲ႕အဆင္ေျပတယ္။ အမ်ားဆံုးလာျဖစ္တဲ႕အိမ္ ၊ တံခါးမရွိ ၊ ဓားမရွိ ဝင္ထြက္ စားေသာက္ေနတဲ႕အိမ္က ကြ်န္ေတာ္တို႕မိသားစု အိမ္ပါပဲ။ အသတ္ ၄၅ ေက်ာ္ျပီ။ သူမ်ားခိုင္းရင္ ဖင္ေပါ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ့ အေဖ အေမမ်ား ခိုင္းျပီးဆို ကိုဖိုးေထာင္တစ္ေယာက္ သြက္သြက္လက္လက္အျမဲတမ္း လုပ္ေပးရွာတယ္။
အေဖေျပာတာေတာ့ ကိုဖိုးေထာင္ဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕အဖိုး အဖြား လက္ထက္တည္းက အိမ္မွာ ခ်ည္းလိုလိုပဲေနတာ။ ဦးေနွာက္သိပ္မျပည့္ဘူးလို႔လဲေျပာတယ္။ ကေလးဘဝတုန္းက ကေလးေတြ ဝိုင္းဖြဲ႕ျပီး ၾသဇာသီးေတာက္ေနတုန္း ျမင္းေမြးတဲ႕အိမ္က ျမင္းလြတ္သြားတာ ကိုဖိုးေထာင္ကို ကန္မိသြားတယ္။ အဲ႕ဒီအခ်ိန္ကစျပီး သူေက်ာင္းလဲ မေနနိုင္ေတာ့ဘူး။ ေဆးလိပ္ေသာက္တယ္၊ ကြမ္းစားတယ္၊ အရက္ကေလးပါ နည္းနည္းေသာက္တတ္တယ္။ သူမူးလာျပီးဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ့တို႕အိမ္ကိုမလာေတာ့ဘူး။
အေဖက အရက္ေသာက္တာ မၾကိဳက္ဘူးဆိုတာ သူသိေနတယ္ေလ။ ေသာက္ထားျပီးလို႕အိမ္လာခ်င္ရင္ေတာင္ အိမ္နားမွာ ေဝ႕လည္ ေဝ႔လည္ လုပ္ေနတတ္တယ္။ အိမ္ထဲလာဖို႕ေခၚရင္လဲ အေဖ့ကိုေၾကာက္တယ္လို႕ေျပာျပီး လံုးဝေခၚလို႕မရဘူး။ မူးလာျပီဆို အိမ္ကို မလာေတာ့ပဲ လမ္းမွာ ေဆာ့ေနတဲ႕ကေလးေတြနဲ႕ပဲ ကစားေနတာ အျမဲေတြ႕ရတယ္။
တစ္ေန႕ အေဖ နယ္က သူ႕တပည့္ဆီကေန ဂမုန္းပင္တစ္ပင္ယူလာတယ္။ အေဖေျပာတာပဲ အဲ႕ဒီဂမုန္းဟာ အခုခ်ိန္ အလြန္ရွားပါး ပစၥည္းျဖစ္ေနျပီလို႕ေျပာတယ္။ အျမစ္ေလးကို အိတ္နဲ႕ထုတ္ထားတယ္။ ခရီးက ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ပန္းအိုး အလြတ္တစ္ခုမွာ သူစိုက္ေနတာေတြ႕တယ္။ ကြ်န္ေတာ္လဲ သတိမထားပါဘူး။ ဒီလိုပဲ အပင္ေတြ အေဖစိုက္ေနၾကဆိုေတာ့ အေရးတစ္ယူ သြားၾကည့္မေနေတာ့ဘူး။
ေနခင္းက်ေတာ့ ကိုဖိုးေထာင္ အိမ္ေရာက္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လဲ ရွိေနတယ္။ သူအိမ္ထဲဝင္ကတည္းက သူ႔မ်က္နွာ ျပံဳးစိစိနဲ႕ေပ်ာ္ေနတဲ႕ပံုပဲ။ ဒါနဲ႕အေဖက ကိုဖိုးေထာင္ကို ဘာျဖစ္တာလဲ ပိုက္ဆံေကာက္ရလာတာလားလို႕ ေမးေတာ့ သူ ရီျပီးေျပာတယ္။ နိဗၺာန္ယာဥ္ကားနဲ႕ သူပြတ္တိုက္မိခဲ႕တယ္။ ဘာမွ ဒဏ္ရာေတာ့ ရမသြားဘူး။ ကားဆရာက ကိုဖိုးေထာင္ကို နိမိတ္မေကာင္းဘူးလို႕ဆိုျပီး သူ႕ကို ဘုရားသြား ပန္း၊ ေရခ်မ္း ကပ္လွဴဖို႕ ပိုက္ဆံ ငါးေထာင္တန္တစ္ရြက္ ဘုရားသြားဖို႕ဆိုျပီးေပးခဲ႕တယ္။ သူက အယူမရွိဘူး။ ယံုလဲ မယံုဘူးဆိုျပီး ကားဆရာေပးတဲ႕ ပိုက္ဆံ ငါးေထာင္ကို အရက္ေသာက္ပစ္လိုက္တယ္လို႕သူရီျပီးေျပာျပေနတယ္။
ဒါကို သူက ရီစရာလားလို႕ထင္ေနေတာ့ အေဖကလဲ ေခါင္းတစ္ျငိမ့္ျငိမ့္လုပ္ေနခဲ႕တယ္။ ကိုဖိုးေထာင္ကိုလဲေျပာတယ္။ အေလာင္းတင္တဲ႔ နိဗၺာန္ယဥ္ကားနဲ႔ တိုက္မိတာဟာ ေတာ္ေတာ္ကံနိမ့္ျခင္းတစ္မ်ိ်ဳး။ ေသေဘးအထိ နိမိတ္ျပတယ္လို႔ အယူဆေတြရွိႀကတယ္။ ဒီအေႀကာင္းေတြ ကိုဖိုးေထာင္ကို အေဖေျပာျပခဲ႔တယ္။ သူလက္မခံဘူး။ အရက္ေလာက္ ဘယ္အရာကိုးမွ လက္မခံဘူးလို႔ ရယ္ရယ္ေမာေမာေျပာျပီး ေနခင္းဘက္ႀကီး ကြ်န္ေတာ္တို႔အိမ္ကေန ျပန္သြာတယ္။
မၾကာပါဘူး ။ညေနၾကားလိုက္ရတဲ႕ သတင္းက ကိုဖိုးေထာင္ တစ္ေယာက္ အရက္မူးျပီး ကေလးေတြနဲ႕ ကစားရင္ လမ္းထိပ္ ဗန္ဒါပင္အေပၚက ျပဳတ္က်လို႕ဆံုးျပီးတဲ႕။ ထူးဆန္းလိုက္တာ သူျပဳတ္က်တဲ႕လမ္းထိပ္ဗန္ဒါပင္ဟာ အမ်ားဆံုးျမင့္မွ ၇ ေပေပါ့။ အဲ႕ပင္အေပၚက ျပဳတ္က်တာနဲ႕သူအသက္ပါ ပါသြားခဲ႕တယ္။ နာရီဝက္ေလာက္ၾကာမွ သူေသေနမွန္းသိခဲ႕ရတာ။
ကေလးေတြကို မူးျပီး စေနာက္ေနတယ္ ထင္လို႕ ဘယ္သူမွ သြားမၾကည့္ျဖစ္ခဲ႕ဘူး။ ဗန္ဒါပင္ေအာက္မွာ ကိုဖိုးေထာင္ နာရီဝက္ေလာက္ ထမလာေတာ့မွ သြားႀကည့္မိလုိက္ႀကတယ္။ စိတ္မေကာင္းပါဘူးဗ်ာ။ ကိုဖိုးေထာင္ႀကီး ခပ္နိမ့္နိမ့္အပင္ေပၚက ျပဳတ္က်ျပီး ဇာတ္က်ိဳးသြားရွာတယ္။ ပြဲခ်င္းျပီးပဲ သူဆံုးသြားရွာျပီေလ။ တစ္ရပ္ကြက္လံုး ကိုဖိုးေထာင္နားေရးကို စည္စည္ကားကားလုပ္ေပးခဲ႕ပါတယ္။
အားလံုးကလဲ ကိုဖိုးေထာင္ကို သတိတရ ရွိေနေတာ့တယ္။ နိဗၺာန္ယာဥ္ကားနဲ႕သူတိုက္မိခဲ႕တာကို တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလက ျမင္ခဲ႕ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဖိုးေထာင္တစ္ေယာက္ ေသရတယ္လို႕ေျပာကုန္ၾကတယ္။ တစ္လျပည့္ ဆြမ္းလဲ အလွဴလုပ္ေပးခဲ႕ပါတယ္။ ညေနေဆာင္းဆို သူနဲ႕ေဆာ့ေနၾက ကေလးေတြက ကိုဖိုးေထာင္ နာမည္ကို ေအာ္ေအာ္ျပီး ကစားၾကတယ္။ ၃ ၄ နွစ္သား ကေလးေလးေတြဆို ဦးဖိုးေထာင္ၾကီး ဟိုးမွာလို႕ တစ္ခါခါေျပာေတာ့ လူၾကီးေတြက ဖိုးေထာင္ တစ္ေယာက္ မကြ်တ္ေသးဘူးလို႕ ေျပာၾကတယ္။
အဲ႕လိုနဲ႕ပိုဆိုးလာတာက မိုးတြင္းဘက္ မုန္႔ဖတ္ထုတ္ေရာင္းတဲ႕သူေတြေျပာတာ လမ္းထိပ္ အုပ္ခံုမွာ လူတစ္ေယာက္ထိုင္ေနတာ အျမဲတမ္း ေတြ႕တယ္။ တစ္ျခားရပ္ကြက္က ညဘက္ေစ်းသည္ေတြဆိုရင္ ကိုဖိုးေထာင္တစ္ေယာက္ေဆးလိပ္မီး ေတာင္းညိွတာတို႕၊ ေဆးလိပ္ေတာင္းေသာက္တာတို႕ လုပ္တယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရပ္ကြက္မွာ သတင္းထြက္လာခဲ႕တယ္။ တစ္ည ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိသားစု အားလံုးအိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ႕တယ္။ အဲ႕ညမွာပဲ ျခံထဲကေန အုတ္နံရံကို ထုလိုက္တဲ႕အသံက အိပ္ေမာၾကေနတဲ႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕မိသားစုအားလံုးကို နိုးသြားတဲ႕အထိပါပဲ။
အသံၾကားတာနဲ႕အေဖရယ္ ကြ်န္ေတာ္ရယ္ ေအာက္ဆင္းေတာ့ ကြ်န္ေတာတို႕ ျခံစည္းရိုး အုတ္နံရံအပ္ကြဲသြားတာကို ေတြ႕ရတာပဲ။ ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မသိခဲ႕ဘူး။ ဒီေလာက္ အေၾကာင္းမရွိ အုတ္နံရံအပ္ကြဲသြားတာ ေတြ႕တာေတာင္ အေဖကေသြးေအးေအးနဲ႕ ကြ်န္ေတာ့ကို ျပန္အိပ္ဖို႕ေျပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လဲ အေတြးေပါင္းဆံုနဲ႕ျပန္အိပ္လိုက္တယ္။ ။
မနက္ေရာက္ေတာ့ အေဖကအေမ့ကို ညကအေၾကာင္းေျပာတာ ၾကားေတာ့ ကြ်န္ေတာလဲ အနားမွာ သြားထိုင္လိုက္ ။ အခုမွပဲ သိေတာ့တယ္။ အေဖနယ္ကယူလာတဲ႕ ဂမုန္းက ဘီလူးဂမုန္း။ ညက သရဲဘဝနဲ႔မကြ်တ္လြတ္နိုင္ေသးတဲ႔ ကိုဖိုးေထာင္တစ္ေယာက္ ကြ်န္ေတာ္တ္ု႔ိအိမ္ထဲကို ဝင္မလို႔အလုပ္မွာ အေဖျခံေစာင့္ထားတဲ႕ ဂမုန္းမွာေစာင့္တဲ႔ဘီလူး ဂမုန္းဘီလူးက မဝင္ခိုင္းဘူး။ ဘီလူးဂမုန္းကိုလဲ အေဖက ျခံထဲကေန ျခံျပင္မထြက္ရဘူးလို႕ အမိန္႕ေပးထားတယ္။ အေဖက အထက္လမ္းဂိုဏ္းဆရာတစ္ေယာက္ လက္ရွိ နယ္တကာမွာလည္း တပည့္တပန္းေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္။ သူမ်ားအတိုက္အခိုက္၊ တားဆီးနိုင္ေအာင္ နယ္ကေန ရွားပါးဘီလူးဂမုန္းယူလာျပီး အိမ္မွာျခံေစာင့္ထားျခင္းပါ။
ဂမုန္းေစာင့္ ဘီလူးက သရဲဖိုးေထာင္ကို အိမ္ထဲဝင္ခြင့္မေပးေတာ့ ျခံျပင္ကေန သရဲဖိုးေထာင္က ဂမုန္းအေစာင့္ ဘီလူးကို ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ စိတ္ဆိုးေအာင္လုပ္တယ္။ ဂမုန္းအေစာင့္ ဘီလူးက ျခံထဲကလဲ ထြက္ခြင့္မရွိ ။ ဖိုးေထာင္ကလဲ သူ႕ကို စိတ္ဆိုးေအာင္ စေနေတာ့ ဖိုးေထာင္ကို မလုပ္ရလို႕ဆိုျပီး ၿခံစည္းရိုးအုတ္နံရံကို သူရိုက္လိုက္တာ။ ဒါေၾကာင့္ ညက အသံက်ယ္ႀကီးႀကားလိုက္ျပီး အုပ္နံရံအပ္ကြဲသြားတာလို႕ အေဖကေျပာတယ္။ အေဖျပန္အိပ္ေတာ့ ဂမုန္းဘီလူးက အဲ႔ဒီအျဖစ္အပ်က္ေတြအားလံုး အိပ္မက္ထဲမွာ လာေျပာလို႕ သူလဲ သိခဲ႕တာရလို႕ေျပာတယ္။
တကယ့္ကို ျဖစ္ရပ္ဆန္းပါပဲ။ ေနာက္တစ္ခုရွိေသးတယ္။ အေဖစိုက္ထားတဲ႕ အဲ႕ဂမုန္းပင္နားကို သူမ်ားျခံက ၾကက္ေတြ ဘဲေတြ ငွက္ေတြ တိရိစၦာန္ ေပါင္းစံုမွန္သမွ် အဲ႕ဂမုန္းပင္နားေရာက္ရင္ သူဖာသာသူ ေသေသေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒါကေတာ့ က်ေနာ့မ်က္စိနဲ႕ကိုး ေသခ်ာျမင္ဘူးခဲ႕တာ။ သူ႔ပိုင္နက္ထဲေရာက္လာတဲ႔ သက္ရွိတိရိစၧာန္မွန္သမွ် ဂမုန္းဘီလူးက ဖမ္းစားလိုက္တာ။ ထူးဆန္းတဲ႕ဂမုန္းဘီးလူးပါပဲ။
ႀကာလာေတာ့ လမ္းက လူေတြကိုလည္း မကြ်တ္လြတ္နိုင္ေသးတဲ႔ သရဲဖိုးေထာင္က သိသိသာသာႀကီး ေျခာက္လန္႔လာတယ္။ ဒီလိုနဲ႕တစ္ရပ္ကြက္လံုး ဖိုးေထာင္ကို လမ္းမွာ အမ်ွေပးအလွဴ ထပ္လုပ္ေပးျပန္ခဲ႕တယ္။ ကိုဖိုးေထာင္အတြက္ ေရးစက္ခ် အမွ်ေပးတရားနာေနစဥ္မွာ သရဲဖိုးေထာင္က ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကို ဝင္းပူးျပီးေျပာတယ္။ သူလမ္းကို သံေယာ္ဇဥ္ရွိတဲ႕အေၾကာင္း၊ ဒီရပ္ကြက္ထဲကေန သူတစ္ေယာက္ ဘယ္ေနရာကိုးမွ ထြင္မသြားခ်င္ေႀကာင္း။ သူေသရတာ ေနာက္ေက်ာကို တစ္စံုတစ္တစ္ေယာင္က ခပ္ျပင္းျပင္းထုရိုက္လိုက္လို႔ ျပဳတ္က်ေသခဲ႕ရေၾကာင္း၊ လူေတြကိုလဲ သူခင္လို႕စတာပါ။ သူေျခာက္လန္႔တာ မဟုတ္ပါဘူးလို႕ ဝင္ပူးျပီးေျပာပါေလေရာ။
ဒါေပမယ့္ ဘုန္းဘုန္းက ကိုဖိုးေထာင္ႀကီးကို လြတ္ရာကြ်တ္ရာသြားဖို႔ ေမတၲာပို႔ေပးတယ္။ ဘဝျခားေနႀကျပီဆိုတဲ႔အေႀကာင္းေတြကိုလဲ ေဟာေျပာျပခဲ႔တယ္။ ဒါေႀကာင့္ ကိုဖိုးေထာင္ႀကီးလဲ ဘုန္းဘုန္းေျပာတဲ႔ စကားေတြနားေထာင္ျပီး သူတစ္ေယာက္ သာဓုေခၚေတာ့မယ္လို႔ေျပာတယ္ေလ။
အဲ႔ဒီ့အခ်ိန္မွာပဲ အေဖက ဘုန္းၾကီးေတြကို ခြင့္ေတာင္းျပီး ကိုဖိုးေထာင္ႀကီးကို ျခံစည္းရိုးအုတ္နံရံကြဲသြားရတဲ႕အေၾကာင္းေမးတယ္။ အဲ႔ဒီေတာ့ သူကေျပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ မိသားစုကို သူသတိရလို႕အိမ္ကိုလာတာ။ ဒါေပမယ့္ မည္းမည္းအေကာင္ၾကီးတစ္ေကာင္က သူ႔ကိုေပးမဝင္ဘူး။ ဒါေႀကာင့္ အဲ႔ဒီေကာင္ႀကီးကို သူျခံျပင္ကေန စေနာက္ခဲ႕ပါတယ္လို႕ေျဖတယ္။မည္းမည္းအေကာင္ၾကီး ေဒါသထြက္မွ အိမ္ေရွ႕ကေန သူျပန္သြားတာလို႕ေျပာတယ္ သိပ္ကို အံ႕ၾသမိတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ရပ္ကို အိပ္မက္ထဲမွာ ဘီလူးဂမုန္းက အေဖ့ကို လာေျပာတာလို႕ အေဖေျပာတုန္းက သိပ္ျပီး မယံုခဲ႕ဘူး။ လမ္းမွာ ဘုန္းၾကီးေတြ ပရိတ္ရြက္ေနတုန္း ဖိုးေထာင္ ဝင္ပူးျပီးေျပာေတာ့မွပဲ အေသခ်ာကို ယံုၾကည္မိေတာ့တယ္။
ဒါနဲ႔အေဖကလဲ ဒီဂမုန္းကိုအိမ္မွာဆက္ထားေနရင္ အခ်ိန္ႀကာလာတာနဲ႔အမွ် မိသားစုကိုပါ ဒုကၡေပးနိုင္တယ္လို႔ေတြးမိရင္း ေတာနက္နက္တစ္ခုတည္းမွာ လြတ္ရာကြ်တ္ရာ စြန္႔ထားခဲ႔ေတာ့တယ္ေလ။
*****************************
စာေရးသူ- ထီးကေလး
(ရင္နွွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္)
ေရးျပီးခဲ႔ေသာ ဇာတ္လမ္းေလးအား ျပင္ဆင္ထပ္မံေရးသားလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။
ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
No comments:
Post a Comment