♠အပိုင္း ၁၂ ၀ိဥာဥ္နွင့္ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ သူေလာင္း

တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္ လိုက္သူမ်ားနွင့္ 
          ဝိဥာဥ္နွင့္ 
ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ သူ၏ 
             အေလာင္း 
                     အပိုင္း (၁၂)
စာေရးသူ-ထီးကေလး၊



`ဒါဆို ငါ့ကို ခြင့္ျပဳဦး … မင္းတို႔ေၾကာင့္ ေခြးသတ္တဲ႔ အမႈ႕ကေန လိမ္လည္မႈ႕ေလာက္ပဲ ျဖစ္ေတာ့တယ္ … ငါ့အစ္ကို ေမးရင္ေတာ့ သတ္ျပီးျပီလို႕ လိမ္ေျပာလိုက္ေတာ့မယ္ … ကဲ ခြင့္ျပဳၾကဦး !
ထိုလူၾကီး၏ ေျပာဆိုခ်က္အရ ထိုေခြးေလးဟာ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္၏ လူတစ္ေယာက္ကဲ႔သို႔ အားကိုးအားထား ျပဳရေသာ သိတတ္လွသည့္ သူ၏ ေခြးေလးဟု ကြ်န္ုပ္နွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ေခ်ေတာ့သည္။
ကြ်န္ုပ္တို႔အား ခြင့္ေတာင္းလ်က္ ထိုလူၾကီး ေခြးေလးအား ေပးကာ လာရာလမ္းအတိုင္း ထြက္ခြာသြားေခ်ေတာ့သည္။ ေခြးေလးဟာ အင္မတန္မွ နာက်ည္မႈ႕ဒဏ္ကို ခံစားေနရျပီ မ်က္လံုးကေလးေမွးခါ ကြ်န္ုပ္တို႔၏ အသံကိုနားစြင့္ေနေလသလား ျငိမ္သတ္စြာနွင့္ ကြ်န္ုပ္၏ လက္အတြင္း၌ ရွိေနခဲ႔သည္။
`ဒါဆို… ဒီေကာင္ၾကီးက … မင္းေျပာတဲ႔ ေခြးေလးတိုးပြားဆိုတာလား' .
` အတိက်ေတာ့ မသိေသးဘူး … ဒီလူၾကီးေျပာပံုအရဆို ေခြေလးတိုးပြားျဖစ္ေလာက္တယ္' .
` ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါတို႔အသက္တစ္ေခ်ာင္းကို ကယ္တင္လိုက္ရတာပဲေလ'
` မွ်ားေလး … ဒီေခြးေလးကို နင္ဘယ္လိုျမင္လဲ' .
` ငါ့အထင္ေျပာရရင္ ျခံအမွတ္ B- 12က ေခြးေလးဆိုေတာ့ … ေမာင္ေက်ာ္ရဲ႕ ေခြးေလးပဲ ျဖစ္ဖို႔မ်ားတယ္… အဲ႔ဒါဆိုရင္ ျဖဴျဖဴသွ်င္းက ဒီေခြးကို သိပ္ဂရုစိုက္မွာ ေသခ်ာတယ္ … ဘာျဖစ္လို႔ အခုလို ဒဏ္ရာလာျပီး … သတ္ခိုင္းတဲ႔ အထိျဖစ္ရတာလဲဆိုတာေတာ့ ငါလဲ မေျပာတတ္ဘူး'
` ေနာက္မွ ေျပာၾက … မဟုတ္ရင္ ေခြးေလး ေသသြားလိမ့္မယ္… အခုလည္း ေသြးထြက္လြန္ေနျပီ … ေဆးခန္းအျမန္ပို႔မွ ျဖစ္မယ္ …´
` ဒါဆို ငါတို႔ အိမ္ကို အျမန္ျပန္မယ္ … ညေနေလာက္မွ ဒီရပ္ကြက္ကို တစ္ေခါက္ျပန္လာၾကမယ္ … တကယ္လို႔  ဒီေခြးေလးသာ ေခြးေလးတိုးပြားျဖစ္ေနရင္ေတာ့ ငါတို႔အတြက္ အေကာင္းဆံုး သက္ေသတစ္ခု ထပ္ရတာပဲ '
သို႔ႏွင့္ ျခံအမွတ္ B-12 သို႔ ဦးတည္သြားမည့္ ကြ်န္ုပ္တို႔၏ ေျခလွမ္းမ်ား ရပ္တန္႔သြားျပီး ေသြးထြက္လြန္ကာ အသက္မွ်မွ်ရႈေနေသးသည့္ ထိုေခြးေလးအား အျမန္ဆံုး ေဆးခန္းသို႔ပို႔ေဆာင္ရန္ တိုင္ပင္မိေတာ့သည္။
ျခံၾကီးအတြင္း၌ ခ်ဳပ္ထားသည့္ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ လြတ္ေျမာက္သြားျခင္းနွင့္ ပတ္သတ္၍ ဦးခိုင္ခံ႔တင္တစ္ေယာက္မွာေတာ့ စိုးရိမ္ၾကီးစြာ ျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ မိမိအား လက္စားျပန္ေခ်ခံရမည္ကို စိုးရိမ္လ်က္
` ဆရာၾကီး … ဟိုသရဲကို ဖမ္းခိုင္းထားတာ … အဆင္ေျပနိုင္ပါ့မလား' .
` ဘာမွ ပူမေနပါနဲ႔ … သူ႔ကိုနိုင္တဲ႔ သရဲနဲ႔ က်ဳပ္ဖမ္းခိုင္းထားပါတယ္ … မၾကာခင္မွာ သူ႔ကို ျပန္မိလာလိမ့္မယ္ … ဟိုေခြးေၾကာင့္ ဒီသရဲလြတ္သြားရတာ … မဟုတ္ရင္ က်ဳပ္ေမွာ္ပညာနဲ႔ ေဖ်ာက္ထားတဲ႔ အရာကို ဘယ္သူမွ ေတြ႕နိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး … ´
`ေတာက္! … ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္ေဒါသထြက္ေနတာေပါ့ အလကား ေခြးစုတ္ … ေၾသာ္ … ဒါနဲ႔ … အဲ႔ဒီေခြးကို အပ်က္ရွင္းျပီးျပီလာ'
` ညတည္းက က်ဳပ္ အပ်က္ရွင္းျပီးပါျပီဗ် … စိတ္ခ်'
` ေအး … အဲ႔ဒီေခြးက ေတာ္ေတာ္လည္တယ္ … လူတစ္ေယာက္လိုပဲ … အခု ေခြးကေတာ့ ရွင္းသြားျပီး …က်န္ေနေသးတာက ဟိုေကာင္ေမာင္ေက်ာ္နဲ႔ ရထားတဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္ …'
` ဟင္ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ … ခင္ဗ်ားက လူမမယ္ကေလးေလးကိုပါ ဒုကၡေပးဦးမလို႔လား'
` ဟုတ္တယ္ … ဒုကၡေပးမွာ မဟုတ္ပါဘူး … က်ဳပ္သမီးေလးအနားကေန အျပီးအပိုင္ေမာင္းထုတ္ခ်င္တာ …'
` ဒါေတာ့ က်ဳပ္မကူညီနိုင္ဘူး … က်ဳပ္က အျပစ္မဲ႔တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ ကေလးေတြကိုေတာ့ အလကားသတ္သတ္ ဒုကၡမေပးဘူး … ´
`လိမ္မာစမ္းပါ … ဆရာၾကီးရာ … ခင္ဗ်ားေတာင္းထားတဲ႔ ကန္ေတာ့ေၾကးေတြထက္ ျပသနာအားလံုး ျပီးသြားရင္ က်ဳပ္ပိုေပးမွာပါ'
` ဒါေတာ့ ဒါေပါ့ … ဒါေပမယ့္ '
'ေတာ္ေတာ့ ဆရာၾကီး ဆက္မေျပာနဲ႔ေတာ့ အဲ႔ဒီကေလးေလးကို ဘယ္လို ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ … က်ဳပ္သမီးနားကေန ေပ်ာက္သြားေအာင္ လုပ္မလဲဆိုတာကိုပဲ အၾကံေပး … ´
ရက္စက္မႈ႕ၾကီးစြာ ဦးခိုင္ခံ႔တင္ကား ျဖဴျဖဴသွ်င္းနွင့္ အတူ ရွိေနသည့္ ၇လနီးပါးမွ် ရွိေသးေသာ သမီးေလးအား သမီးျဖစ္သူျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ အနားမွ အျပီးအပုိင္ေပ်ာက္သြားေစရန္ အကူညီေတာင္းေနေတာ့သည္။ ဦးခိုင္ခံ႔တင္၏ စကားအား ေမွာ္ဆရာၾကီး ျငင္းပယ္ခဲ႔ေသာ္လည္း မည္သို႔မွ ျငင္းပယ္၍မရသည္ေၾကာင့္ ေခါင္းျငိမ့္ခါ လက္ခံလိုက္ေတာ့သည္။
` ခင္ဗ်ားအကူညီေတာင္းလို႔ က်ဳပ္ကူညီလိုက္မယ္ … ဒါေပမယ့္ အဲ႔ဒီကေလးေလးကိုေတာ့ က်ဳပ္အေသမသတ္ေပးနိုင္ဘူး … ´
`လုပ္ဗ်ာ … က်ဳပ္သမီးအနားက ေပ်ာက္သြားရင္ပဲ ေက်နပ္တယ္ … က်ဳပ္သမီးမွာ အဲ႔ဒီကေလးမရွိေတာ့မွ သူ႕ကို က်ဳပ္ထက္ခ်မ္းသာတဲ့ သူတစ္ေယာက္နဲ႔ အျမန္ဆံုးေပးစားလို႔ရမွာ … ´
` သိပ္လည္း အၾကံၾကီးပါေပတယ္ဗ်ာ … ´
` ဟား ဟား ဟား ဟား … ဟား …'

ဦးခိုင္ခံ႔တင္ကား ေလာဘ အတင္မတန္ၾကီးသည္။ မိမိတစ္ဘို႔တည္းသာ ၾကည့္တတ္ျပီး ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ မရွိသူပိပိ လူမမယ္အရြယ္ သမီးေလးကိုပါ ဒုကၡေပးရန္ ၾကံစည္ေနေတာ့သည္။ စိတ္ပ်က္စြာျဖင့္ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္မွာေတာ့ မိမိအား ဖမ္းစီးေစမည့္ သရဲမၾကီး ဝင္းျမအား ေရွာင္တိမ္းလ်က္ ပုန္းေအာင္းေနေလခဲ႔ရသည္။
`ဟူး … ဒီတစ္ခါ ငါ့ကို ျပန္မိသြားရင္ေတာ့ သူတို႔ေတြလက္ထဲက ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ငါျပန္လြတ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး … ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ … ဝိဥာဥ္ဦးေလးၾကီးကိုလဲ အခုခ်ိနိထိ ဘယ္မွာမွ ရွာလို႔မေတြ႕ဘူး … ဟိုကယ္တင္ရွင္ေလးေတြဆီကို သြားလို႔မရေတာ့ဘူး အမေလးေနာ္ ဒီဘဝၾကီးက ငါကြ်တ္ခ်င္ျပီ …  ဦးေလးေရ … က်ဳပ္ကုိ ကယ္ပါဦးဗ်ာ … က်ဳပ္ကိုကူညီပါဦး …´
 မိမိအား စိတ္ေကာင္းရွိစြာ သြန္သင္ဆံုးမခဲ႔သည့္ ဝိဥာဥ္ဦးၾကီးအား တမ္းတလ်က္ ေအာ္ဟစ္ေနခဲ့သည္က ပဲ႔တင္ထပ္လ်က္ နက္ရိႈင္းလွသည္။ ပုန္းေအာင္းေနရာ အေဆာက္အဦး အပ်က္ၾကီး၏ ေရွးဦးစြာ ရွိေနခဲ႔ေသာ ဝိဥာဥ္မ်ားကမူ မိမိအား ေၾကာက္ရြံ႔ေနသကဲ႔သို႔ အသံအားၾကားသည္နွင့္ ကိုယ္ဆီ ပုန္းေရွာင္ေနကုန္ၾကေတာ့သည္။
` ေဟ့လူေတြ … အဲ႔ … မဟုတ္ပါဘူး… ေဟ့သရဲေတြ က်ဳပ္က ဘဝတူခ်င္း အနိုင္မက်င့္တတ္ပါဘူးဗ် … ဒါက ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ေနရာပါ က်ဳပ္ကို မေၾကာက္ပါနဲ႔ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ေနရာကိုလဲ က်ဳပ္မလုပါဘူး ဒီမွာ ခဏေလးနားေနတာပါ … ´
 ပတ္ဝန္းက်င္၏ အေျခေနေၾကာင့္သာ စိတ္ရိုင္းမ်ားဝင္လာတတ္သည့္ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ေရွးဦးစြာ ေနထိုင္ၾကသည့္ ဝိဥာဥ္မ်ားအား ေျပာလိုက္ေလသည္။ ထိုေနာက္ မိမိရွိရာဆီသို႔ ဝိဥာဥ္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ကား ေၾကာက္ရြံ႕ေနေသာ ေျခလွမ္းတို႔ျဖင့္ လွမ္းလာျပီး
` အ … အစ္ကိုၾကီးက … က်ဳပ္တို႔ေတြကို ရန္မျပဳဘူးဆိုတာ တကယ္ေျပာတာလား'
' ေအးေပါ့ကြ … မင္းတို႔ ရန္ျပဳဖို႔မေျပာနဲ႔ ငါ့ကို ရန္ျပဳေနတဲ့ သူကိုေတာင္ မနည္းပုန္းေရွာင္ေနရတာ …'
' ဟင္!… အစ္ကိုၾကီးက ေၾကာက္ရမဲ႔သူ ရွိေသးတယ္ေပါ့ …'
'ဟင္ … မင္းတို႔က ဘာျဖစ္လို႔ အဲ႔ဒီလို ငါ့ကိုေမးရတာလဲ'
' အစ္ကိုၾကီးက က်ဳပ္တို႔အျမင္မွာ သိပ္ေၾကာက္စရာေကာင္းေနတယ္ … '
'ေဟ .… '
' ဟုတ္တယ္ … အခုန အစ္ကိုၾကီး ေအာ္သံကို ၾကားလိုက္တည္းက က်ဳပ္တို႔ထက္ပိုျပီး ေၾကာက္စရာေကာင္းေနျပီ '
' ဟုတ္လို႔လား … ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းတို႔ကို ငါရန္မျပဳပါဘူးကြာ … ငါလဲ ဒီလိုဘဝကေန တတ္လာရတာပဲ … '
' ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ … က်ဳပ္တို႔မွာ ေနစရာေနရာမရွိလို႔ ဒီမွာပဲ ခိုကပ္ျပီးေနေနရတာ ဒါနဲ႔ အခုန အစ္ကိုၾကီး ေျပာတဲ႔ … ဝိဥာဥ္ဦးေလးဆိုတာ … ဘဟ္သူလဲ က်ဳပ္တို႔သိတဲ႔ သူမ်ားျဖစ္ေနမလားလို႕ '
' ေဟး!… လုပ္စမ္းပါဦး … ေျပာစမ္းပါဦး …´
' က်ဳပ္တို႔သိတဲ႔ ဝိဥာဥ္ဦးေလး ပံုစံက ဝိဥာဥ္နဲ႔ မတူ လူအတိုင္းပဲ … အက်ီအျဖဴေရာင္ေလးနဲ႔… စိတ္ေကာင္းရွိတဲ႔ ဝိဥာဥ္တစ္ေယာက္ေလ…'
'ဟုတ္ျပီ … ငါေျပာတာလဲ သူပဲ  … သူေနတဲ႔ ေနရာကို မင္းတို႔သိလား … ေျပာစမ္းပါကြ… ျမန္ျမန္ အေရးၾကီးလို႔ …´
` သူေျပာတာေတာ့ ေနရာ အတည္တက်မရွိဘူး အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဟိုဘက္ရပ္ကြက္က ေျမကြက္အလြတ္တစ္ခုမွာ ေနတယ္လို႔ ေျပာသြားတာပဲ '
' ဟင္ … ဟုတ္ျပီ … ဒါဆို ငါ့ကို ခြင့္ျပဳဦး ေက်းဇူးပဲ'
 ထိုဝိဥာဥ္ေကာင္ေလး၏ ေျပာစကားအဆံုးတြင္ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္မွာ လ်င္ျမန္စြာျဖင့္ လမ္းညြန္ေပးလိုက္သည့္ ရပ္ကြက္အတြင္းသို႔ ဦးတည္ေရာက္ရွိသြားခဲ႔သည္။ ညႊန္ေပးလိုက္သည့္ ေျမကြက္အလြတ္ၾကီးဆီသို႔ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖင့္ ေမာင္ေက်ာ္ ေရာက္ရွိသြားျပီး ပတ္ဝန္းက်င္အား ေလ့လာေနစဥ္
' ေဟ့ေကာင္ေလး … '
ထိုအသံကား မိမိစိတ္ထဲတြင္ အျမဲဆြဲေနခဲ႔သည့္ အသံ။ ေခၚလိုက္သည့္ ေလသံေလးက ေႏြးေထြးစြာျဖင့္ အသံလာရာဆီသို႔ ေမာင္ေက်ာ္ လ်င္ျမန္စြာလွည့္ၾကည့္လိုက္ျပီး
' ဟင္ … ဦးေလး … ဝိဥာဥ္ဦးေလး '
' ဟား ဟား … ေကာင္ေလး … မေတြ႔တာၾကာလို႔လား မသိဘူး … မင္းေတာင္ သိပ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ႔ တေစၦတစ္ေကာင္နီးပါး ျဖစ္ေနပါလား …'
' ဗ်ာ … က်ဳပ္က ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ႔ တေစၧတစ္ေကာင္ နီးပါးျဖစ္ေနတယ္ … ဟုတ္လားဦးေလး '.
` ဟုတ္တယ္ … မင္းဒီကို မ်က္စိလည္ျပီး ေရာက္လာတာေတာ့ မျဖစ္နိုင္ဘူး ငါ့ကို လာရွာတာ မဟုတ္လား '
'သိပ္ဟုတ္တာေပါ့ဗ်ာ … ဦးေလးကို အခုလို ျပန္ေတြ႕ရတာ က်ဳပ္တကယ့္ကို ဝမ္းသာလြန္းလို႔ မ်က္ရည္ေတာင္ က်မိပါတယ္ … က်ဳပ္ကို အကူညီေပးပါဦး… အခုဆို ဟိုအိမ္ပ်က္ၾကီးမွာ ေနတဲ႔ သရဲမၾကီးက က်ဳပ္ကို လိုက္ဖမ္းေနတယ္ … က်ဳပ္ကိုဖမ္းျပီး ေမွာ္ဆရာၾကီး လက္ထဲကို အပ္မွာ က်ဳပ္အခုေတာင္ မနည္းလြတ္ေအာင္ ေျပးလာရတာ … ´
'ဟင္ ေျပာစမ္းပါဦး မင္းအေၾကာင္ေလ … ငါကူညီလို႔ရရင္ ကူညီမယ္ … ဝင္းျမကို ေအာက္လမ္းဆရာတစ္ေယာက္ ခိုင္းစားေနတယ္လို႔ေတာ့ ငါသိထားတာပဲ … ေျပာပါဥးီ ငါနဲ႔ မေတြ႔ျဖစ္တဲ႔ ၾကားမွာ မင္းဘာေတြ ျဖစ္ခဲ႔သလဲ … ´
` ဒီလိုဗ် … ´
ဝိဥာဥ္ဦေလးၾကီးအား ေတြ႕လိုက္သည္နွင့္ ေမာင္ေက်ာ္မွာ ဝမ္းသာအားရျဖစ္လ်က္ မိမိ၏ အေၾကာင္းအား ဒုတိအယၾကိမ္ေျမာက္ ထပ္မံေျပာဆိုေလေတာ့သည္။
' အင္း… မင္းအျဖစ္ကလဲ ဆိုးျပီးရင္း ဆိုးေလပါလား ဒါဆို အခုထိ မင္းမိန္းမကို မင္းေသသြားတဲ႔ အေၾကာင္း မေျပာရေသးဘူးေပါ့'
'ဘယ္လိုလုပ္ ေျပာရဦးမွာလဲဗ်ာ … ဦးေလးေျပာတဲ႕ လူဆီကိုလဲ က်ဳပ္သြားျပီး အကူညီေတာင္းခဲ႔ျပီးျပီ သူလည္း က်ဳပ္ကိုကူညီရင္း အခု အခ်ဳပ္ထဲေရာက္ေနတယ္ … အဲ႔ဒါေၾကာင့္ သရဲမၾကီးရန္ကိုလည္း ေၾကာက္ရေသးတယ္ ဦးေလးကို ေနရာအနံ႔လိုက္ရွာရင္ အခုလို ေတြ႔တာပဲ … က်ဳပ္မိန္းကို ေတြ႕ခဲ႔ေပမယ့္ က်ဳပ္အသံကိုမွ သူမၾကားနုိင္တာ ဘဟ္လိုလုပ္ရွင္းျပနိုင္မွာလဲ ျပီးေတာ့ က်ဳပ္ကို သူအထင္လြဲေနတယ္ က်ဳပ္အေၾကာင္းကို က်ဳပ္မိန္းမသိသြားရင္ပဲ ေက်နပ္လွပါျပီ ေမွာ္ဆရာၾကီးရဲ႕ လက္ထဲေရာက္မယ္ဆိုလဲ ေရာက္ပါေစေတာ့ဗ်ာ … '
' အင္း … မင္းကို အကူညီတစ္ခုေတာ့ ငါေပးနိုင္မယ္ … ဒီညေန မင္းမိန္းမရွိေနတဲ႔ အိမ္ကိုျပန္သြား … ျပီးရင္ သူအေရွ႕တည့္တည့္မွာ မင္းကိုယ္ထင္ျပလို႔ရေအာင္ ငါကူညီလိုက္မယ္ '
' ဟင္ … ဦး … ဦးေလးတကယ္ေျပာေနတာလား'
' ေအး … ဒါေပမယ့္ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ အဲ႔ဒီအိမ္ထဲကို မင္းဝင္ေနၾကအတိုင္း အလြယ္တကူေတာ့ ဝင္လို႔ရမွာ မဟုတ္ဘူး … ဟိုပေယာဂါဆရာၾကီးက စည္းခ်ထားမွာ ေသခ်ာတယ္ ဒီေတာ့ ေခြးတိုးေပါက္ရွိတဲ႔ ျခံအေပါက္ကေနပဲ မင္းဝင္နိုင္လိမ့္မယ္ အဲ႔ဒါဆို မင္းမိန္းမကို မင္းအေၾကာင္းေတြ မင္းကိုယ္တိုင္ပဲ ရွင္းျပနိုင္ျပီေပါ့ '.
' ဦးေလး … တကယ္ေျပာတာေနာ္ … ေက်းဇူးပါပဲဗ်ာ '
' ေရာ့ … ဒီၾကိဳးေလးကို မင္းလည္ပင္းမွာ ဆြဲထားလိုက္ အဲ႔ဒီၾကိဳးေလးက ငါ့ဝိဥာဥ္သက္တမ္းနဲ႔ ယဥ္ျပီး အေကာင္ထည္ျပနိုင္ေအာင္ စီရင္ထားတာ ဒါေလးကို မင္းေဆာင္ထားတာနဲ႔ ကိုယ္ထင္ျပခ်င္တဲ႔ သူကို ကိုယ္ထင္ျပလို႔ရျပီ …'
' ေက်းဇူးပါပဲဗ်ာဦးေလးရာ … ဒါဆို ညေနေဆာင္းေတာ့မယ္ က်ဳပ္ဦးေလးေျပာတဲ႔ အတိုင္း လုပ္မယ္ က်ဳပ္ကို ခြင့္ျပဳဦး '
' ေအးပါ ေကာင္ေလးရာ မင္းကံေကာင္းမွာပါ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ မင္းနဲ႔ငါ ထပ္ဆံုခ်င္ေသးတယ္ '
  သိုနွင့္ ဝိဥာဥ္ဦၾကီးအား ေမာင္ေက်ာ္တစ္ယာက္ လႈိက္လွဲစြာ ေျပာဆိုလ်က္ ဝဲက်ေနသည့္ မ်က္ရည္မ်ားနွင့္ ထိုေနရာမွ နႈတ္ဆတ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားေခ်ေတာ့သည္။
' ဆရာၾကီး ဟိုကေလးမေလးကို ဘယ္လို က်ဳပ္သမီးအနားက ေပ်ာက္ေအာင္လုပ္မွာလဲ … ဒီအတိုင္းလုယူလို႔ေတာ့ ရမွာမဟုတ္ဘူးေနာ္ အဲ႔ဒီကေလးကို က်ဳပ္သမီးက အထိခံတာမဟုတ္ဘူး ကေလးကို သူ႔ဘာသူ စိတ္ကုန္သြားေအာင္ပဲ လုပ္မွ ရလိမ့္မယ္  …´
'က်ဳပ္သိပါတယ္ဗ်ာ … အခု က်ဳပ္စီစဥ္ေနတာ ခင္ဗ်ားက ခင္ဗ်ားသမီးကို အတိတ္က ျဖစ္ရပ္ေတြ အားလံုးေမ့ျပီး အရင္ အပ်ိဳစင္စစ္ဘဝကလို ျဖစ္ေစခ်င္တာ မဟုတ္လား … ဒီေတာ့ က်ဳပ္ေမွာ္ပညာနဲ႔ လုပ္ေပးမယ္ ´
`ဟင္ … ဘယ္လိုလုပ္မွာလဲ … က်ဳပ္သမီးေလးကိုေတာ့ မထိခိုက္ေစနဲ႔ေနာ္.'
'လံုးဝ မထိခိုက္ဘူး … က်ဳပ္လုပ္မွာက ေမာင္ေက်ာ္နဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ျဖစ္ပ်က္ခဲ႔သမွ် အရာအားလံုးကို သူေမ့သြားေအာင္ပဲ စိတ္ကို ေမွာ္ပညာနဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မယ္ ´
' ဟာ … သိပ္ေကာင္းတယ္ဗ်ာ … ဒါေၾကာင့္လဲ က်ဳပ္ျဖင့္ ဆရာၾကီးကို အားကိုေနရတာေပါ့ ဘယ္ေတာ့ အေကာင္အထည္ေဖာ္မလဲ '
' အခုပဲ …'
သို႔နွင့္ ေမွာ္ဆရာၾကီးဟာ မိမိ၏ တတ္ေျမာက္ထားေသာ ေမွာ္ပညာျဖင့္ ျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ အတိတ္ေၾကာင္းအား ေမ့ေပ်ာက္သြားေစရန္ စတင္ျပဳလုပ္ ေနေလေတာ့သည္။ ဝိဥာဥ္ဦးေလးၾကီး ေပးလိုက္သည့္ လက္ဖြဲ႕ၾကိဳးေလးအား ေမာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္လ်က္ ထိုျခံၾကီးဆီသို႔ ပတ္ဝန္းက်င္အား အကဲခတ္လ်က္ ေရာက္ရွိလာေလေတာ့သည္။ ျခံထဲသို႔ မိမိဝင္ေနသည့္အတိုင္း ဝင္၍ မရသည္ကို သိရွိထားေသာေၾကာင့္ ျခံအေပါက္ရွိရာသို႔ ဦ္းစြာသိရွိထားသည့္ ေမာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ ျခံၾကီးအတြင္းသို႔ ေကာင္းစြာ ဝင္ေရာက္လာနိုင္ခဲ႔သည္။ မိန္းမျဖစ္သူ ျဖဴျဖဴသွ်င္းရွိေနသည့္ အိပ္ခန္းဆီသို႔ စိတ္မွန္းလိုက္ရံုနွင့္ ေမာင္ေက်ာ္ေရာက္ရွိလာနိုင္ေတတ့သည္။ အိပ္ခန္းအတြင္းသို႕ ေရာက္သည္နွင့္ ကုတင္းေပၚ၌ သမီးေလးအား သီခ်င္းဆိုလ်က္ သိပ့္ေနေသာ မိန္းမျဖစ္သူအား ေတြ႕လိုက္ေလသည္။ ထိုေနာက္ ဝိဥာဥ္ဦးေလးၾကီးေျပာသည့္အတိုင္း လက္ဖြဲ႕ေလးအား မိမိ၏ လည္ပင္း၌ ဆြဲလိုက္ျပီး
`ျဖဴ …´ ေၾကကြဲဝမ္းနည္းစရာ ေကာင္းလွသည့္ အသံတို႔ျဖင့္ မိန္းမျဖစ္သူ ျဖဴျဖဴသွ်င္းအား လိႈက္လွဲစြာေခၚလိုက္ေလသည္။ မိမိ၏ အသက္နွင့္ ထပ္တူျပဳ မွတ္သားမိေနေသာ ျဖဴျဖဴသွ်င္းကား ထိုသို႔ေခၚလိုက္ေသာ ေမာင္ေက်ာ္၏ စကားသံကို မွတ္မိသြားလ်က္ ကုတင္းအေပၚမွ လူးလဲထခါ ေဘးပတ္ပတ္လည္အား သူမလိုက္ၾကည့္ေနေလေတာ့သည္။
'ျဖဴ … ငါဒီမွာ '
 သူမ၏ ကုတင္းေျခရင္းမွ ျဖဴေဖြးသန္႔ရွင္းေသာ အဝတ္စားတို႔ကို ဝတ္ဆင္ထားသည့္ ကာလၾကာျမင့္စြာ ကြဲခြာေနေသာ ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ေမာင္ေက်ာ္အား ေတြ႕လိုက္ရေလသည္။ ေမာင္ေက်ာ့္အား သူမ ျမင္လ်င္ျမင္ခ်င္း အံ႔အားသင့္ေနလ်က္ မည္သည့္စကားမွ ျပန္၍မေျပာနိုင္ နႈတ္မွ စြန္႔အလ်က္ မ်က္ရည္မ်ား က်လာေနေတာ့သည္။
' ျဖဴ … မငိုပါနဲ႔ … ငါမင္းကို ထားသြားတာမဟုတ္ပါဘူး ငါမင္းကို အရမ္းခ်စ္တယ္ မင္းကို ငါဘယ္လိုလုပ္ ထားခဲ႔ရက္မွာလဲျဖဴရယ္… ငါေလ မင္းနဲ႔ သမီးေလးအနားမွာ အျမဲတမ္းရွိေနခဲ႔တာပါကြာ … ငါ့ေသသြားတာ တစ္နွစ္ေတာင္ ျပည့္ေတာ့မယ္ ငါ့ကို မင္းအထင္လြဲေနလို႔ မင္းသိေအာင္ရွငိးျပခ်င္လို႔ ငါအမ်ိဳးမ်ိဳးၾကိဳးစားေနခဲ႔တာပါ … ငါ့ကို အထင္မလြဲပါနဲ႔ေနာ္'
ရိႈက္ငင္စြာ ငိုလ်က္ေျပာေနေသာ ေမာင္ေက်ာ္၏ ေျပာစကားမ်ားအား ျဖဴျဖဴသွ်င္းတစ္ေယာက္ မ်က္ရည္မ်ားက်ေနလ်က္ မည္သည့္စကားမွ ျပန္မေျပာနိုင္ပဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္သာ ၾကည့္ေနခဲ႔ေတာ့သည္။ ထိုအခ်ိန္၌ သူမ၏ အိပ္ခန္းတံခါးအား အျပင္မွ တစ္စံုတစ္ေယာက္ လာေရာက္ေခါက္ေသာ အသံအား ၾကားလိုက္ရသည္။
' ျဖဴ ငါ့ကို ဖမ္းမယ့္သူေတြလာေနျပီ ငါသြားေတာ့မယ္ ေနာက္မွ မင္းဆီကို ငါျပန္ခဲ႔ပါ့မယ္'
' အစ္ကို …'
သူမ၏ ေခၚသံအား ေမာင္ေက်ာ္တစ္ေယာက္ မၾကားလိုက္ လ်င္ျမန္စြာျဖင့္ သူ၏ အေရွ႕မွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေခ်ေတာ့သည္။ တံခါးေခါက္သံနွင့္အတူ ေလာ့မခ်ထားသည့္ အိပ္ခန္းအတြင္းသို႔ ဦးခိုင္ခ့ံတင္နွင့္ ေမွာ္ဆရာၾကီး လြယ္ကူစြာ ေရာက္ရွိလာျပီး ဖခင္ျဖစ္သူအား ျဖဴျဖဴသွ်င္းတစ္ေယာက္ လွည့္ၾကည့္မည္အလုပ္ အသင့္ပါလာသည့္ ခြက္ကေလးထည့္မွ ေရတစ္ခ်ိဳ႕ ျဖဴျဖဴသွ်င္း၏ မ်က္နွာအား ပက္ဖ်နိးလိုက္ေလေတာ့သည္။ သူမ၏ မ်က္နွာျပင္အေပၚသို႔ ေမွာ္ဆရာၾကီး၏ ပက္ဖ်န္းလိုက္ေသာ ေရတစ္ခ်ိဳ႕ ထိေရာက္သြားသည္နွင့္ ျဖဴျဖဴသ်ွင္းမွာ ၾကမ္းျပင္အေပၚသို႔ လဲက်သြားခဲ႔သည္။
' ကဲ … ရျပီ… ခင္ဗ်ားသမီး သတိျပန္ရလာရင္ အရင္ အတိတ္ကအေၾကာင္းအားလံုးကို  သူလံုးဝေမ့သြားျပီ '
' သိပ္ေတာ္တာပဲ ဆရာၾကီးရာ … က်ဳပ္ဘဝကို ခင္ဗ်ားပိုင္သြားပါျပီ … '
' ကဲ အခ်ိန္မရွိဘူး … က်ဳပ္ေျပာသလိုပဲလုပ္ ဒီကေလးကို တစ္ျခားတစ္ေနရာမွာ သြားပစ္လိုက္ အေသေတာ့မသတ္နဲ႔'
'စိတ္ခ်ပါ ဆရာၾကီးေျပာတဲ႔ အတိုင္းပဲ လုပ္ပါ့မယ္'

အလြန္တရာမွ ရက္စက္လွသည့္ လူသားေတြလား ျပံဳးရႊင္လ်က္ ေျခ လက္ကေလးမ်ား ကာယားကာ ေဆာ့ကစားေနေသာ ကုတင္အေပၚ၌ ရွိေနသည့္ သမီးေလးအား ဦးခိုင္ခံ႔တင္၏ တပည့္တစ္ေယာက္ ၾကမ္းတမ္းစြာျဖင့္ အိပ္ခန္းအျပင္သို႔ ေခၚေဆာင္သြားေလေတာ့သည္။ ထိုလူၾကီးအား ဦးခိုင္ခံ႔ တိုးတိတ္စြာ ေျပာဆိုလ်က္ သမီးေလးအား ထိုျခံၾကီးနွင့္ ေဝးရာဆီသုိ႔ စြန္႔ပစ္ခိုင္းလိုက္ေတာ့သည္။
ေသြးထြက္လြနိေနသည့္ ေခြးေလးတိုးပြားအား တိရစၧာန္ေဆးကုခန္းသို႔ ကြ်န္ုပ္ႏွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား လိုက္လံပို႔ေဆာင္ေပးခဲ႔ျပီး ခဏအၾကာမွာပဲ ေခြးေလးအား ေပြ႕ခ်ီထားလ်က္ ဆရာမအခန္းအတြင္းမွ ထြက္လာခဲ႔သည္။ ထို႔ေနာက္ ေခြးပိုင္ရွင္ျဖစ္သည့္ ကြ်န္ုပ္၏ လက္အတြင္းသို႔ မိႈင္းထိုင္းေနသည့္ ေခြးေလးအား လက္ဆင့္ကမ္းေပးလိုက္ျပီး ဆရာဝန္မကား သူမ၏ ေခါင္းအား ခါလ်က္
' ရွင္တို႔ ေခြးေလးကို ေဆးခန္းပို႔တာ ေနာက္က်သြားတယ္ သူရထားတဲ႔ ဒဏ္ရာက ေတာ္ေတာ္ေလးျပင္းတယ္ အခု ေသြးထြက္လြန္ျပီ ဦးေခါင္းမွာ ေသြးခဲေနျပီ ကြ်န္မကေတာ့ လက္ေလ်ာ့လိုက္ျပီ '
' ဗ်ာ … ဆရာမ ေခြးေလးကို လက္ေလ်ာ့လိုက္ျပီးဆိုေတာ့ '
'ဟုတ္တယ္ … ရွင္တို႔ေခြးေလးက ေတာ္ေတာ္ ခံနိုင္ရည္ရွိတဲ႔ ေခြးျဖစ္ေနလို႔ မဟုတ္ရင္ ဦးေနွာက္ေသြးခဲျပီး ေသသြားတာၾကာျပီ စိတ္မေကာင္းပါဘူး သူအသက္မရွင္နိုင္ေတာ့ဘူး ကြ်န္မလဲ အစြမ္းကုန္ လုပ္ေပးခဲ႔ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ အခုေတာ့ ကြ်န္မလဲ မတတ္နိုင္ေတာ့ဘူး '
'ဗ်ာ … လုပ္ပါဦးဗ်ာ … ဆရာမ ဒီေကာင္ၾကီးကို ကယ္ေပးပါဦး… က်ဳပ္တို႔ ဒီေကာင္ၾကီး အသက္ရွင္ဖို႔ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ …'
' အင္း!… ေနာက္ဆံုးတစ္နည္းေတာ့ ရွိတယ္ ေဆးရံုကိုသြားျပီး ခြဲစိတ္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ခုခုထူးျခားလာနိုင္တယ္ … ကဲ စဥ္းစားမေနနဲ႔ေတာ့ ေခြးေလးကို မေသေစခ်င္ရင္ အခုပဲ ရွင္တို႔႔အားလံုးကို ေဆးရံုကို အျမန္ဆံုးသြားၾကပါ '
   တိရိစၧာန္ ေဆးကုခန္းမွ ဆရာဝန္မကား ေခြးေလးရရွိထားေသာ ဦးေခါင္းမွ ဒဏ္ရာဟာ အလြနိပင္ ျပင္းထန္လ်က္ ေသြးထြက္လြန္ခဲ႔သည္ေၾကာင့္ ယခုအခါ ဦးေခါင္းတြင္ ေသြးခဲေနျပီဟု ဆိုေလေတာ့သည္။ သူမကား ေခြးေလး၏ အသက္ကို မကယ္တင္နိုင္ေတာ့ပဲ လက္ေလ်ာ့လိုက္ျပီး နီးစပ္ရာ ေဆးရံုသို႔သာ လမ္းညႊန္ေပးလိုက္ေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ကြ်နိုပ္နွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား နီးစပ္ရာ ေဆးရံုသို႔ ေခြးေလးအားပိုက္လ်က္ အေျပးေရာက္ရွိသြားခါ ဆရာဝန္ၾကီးနွင့္ ေခြးေလး၏ အေၾကာင္းအား ေျပာေလေတာ့သည္။
' စိတ္ေတာ့မရွိနဲ႔ ညီေလးတို႔ ဆရာက တိရိစၧာန္မခ်စ္တတ္သလို လူေတြကို ခြဲစိတ္ကုသေပးတာ ေခြးကိုေတာ့ မခြဲစိတ္ေပးဘူး'
' ကူညီပါ ဆရာရယ္ ကြ်န္ေတာ့တို႔အတြက္ ဒီေခြးေလးဟာ အရမ္းအေရးၾကီးလိုု႔ပါ ျဖစ္နိုင္ရင္ ေခြးေလးကို ခြဲစိတ္ေပးပါဗ်ာ '
' ဒီမွာ ကိုယ့္လူတို႔ က်ဳပ္ စကားအကုန္ေျပာျပီးျပီ ေခြးကို လာျပီး ခြဲစိတ္ခိုင္းေနတည္းက က်ဳပ္ကို ေစာ္ကားေနသလိုပဲ ခင္ဗ်ားတို႔ သတ္သတ္လာေနွာက္ယွက္ေနတာလား '
' မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ … ေခြးေလးက ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ အရမ္းကို အေရးၾကီးေနလို႔ပါ သူ႕ကို ကယ္ေပးပါဆရာရယ္'
'ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာရယ္ … လူလဲ အသက္တစ္ေခ်ာင္း ေခြးလဲ အသက္တစ္ေခ်ားင္းပါ အသက္တစ္ေခ်ာင္းကို ကယ္ေကာင္းပါတယ္ '.
' ေနပါဦး ဒီေခြးက ခင္ဗ်ားတို႔အတြက္ ဘယ္ေလာက္ အေရးပါေနလို႔လဲ …'
' သိပ္ကို အေရးပါလို႔ပါ … ဒီေခြးေလးသာ အသက္ရွင္မယ္ဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဘာပဲ လုပ္ေပးရပါ … လုပ္ေပးနိုင္ပါတယ္ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ က်ဳပ္အသက္ထက္ ဒီေခြးေလးရဲ႕ အသက္က ပိုျပီး တန္ဖိုးရွိပါတယ္'
' ဟင္ !အဲ႔ေလာက္ေတာင္လား ''
'ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာ … အခ်ိန္မရွိဘူး ေခြးေလးကို အျမန္ဆံုး ခြဲစိတ္ေပးပါ '
'လုပ္ပါေနာ္ ဆရာရယ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အနူးညႊတ္ေတာင္းဆိုတာပါ … ကူညီပါဆရာရယ္'
' ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ရွစ္ခိုးျပီးေတာင္းဆိုပါတယ္ '
'ဟာ … ေဟ့ေဟ့… ထ … ထၾက'
    ေခြးေလးတိုးပြား အသက္ရွင္ဖို႔အေရး ကြ်န္ုပ္တို႔အားလံုးအတြက္ လြန္စြာမွ အေရးၾကီးသည္ေၾကာင့္ ခြဲစိတ္ဆရာဝန္ၾကီးအား ကြ်န္ုပ္နွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ရွစ္ခိုးေတာင္းပန္ေလေတာ့သည္။ ထိုေနာက္ ဆရာဝန္ၾကီးဟာ ကြ်န္ုပ္တို႔႔အားလံုးအား ရွစ္ခိုးမေတာင္းပန္ရန္ ေျပာလ်က္
' ခင္ဗ်ားတို႔ ဒီေလာက္ ေတာင္ဆိုေနမွေတာ့ က်ဳပ္တတ္နိုင္သေလာက္ ၾကိဳးစားေပးပါ့မယ္ '
' ဟာ … ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ ဆရာရယ္ … ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ …´
သို႔ႏွင့္ သတိေမ့ေမ်ာ္ေနေသာ ေခြးေလးအား ခြဲစိတ္ဆရာဝန္ၾကီးမွ ေပြ႕ခ်ီသြားလ်က္ သက္ဆိုင္ရာ ဆရာဝန္မ်ားအားေခၚေဆာင္ကာ ခြဲစိတ္ခန္းအတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္သြားေလေတာ့သည္။

********************************---**
က်န္ရွိေနေသးေသာ ဇာတ္လမ္းအဆက္အား ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါမည္။
စာေရးသူ- ထီးကေလး ။
မၾကီး Soe San အားအစဥ္ေလးစားေနလ်က္ပါ။