တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္ လိုက္သူမ်ားနွင့္
သက္ဝင္ေျမးဘြား
ေအာက္လမ္း မာယာ
အပိုင္း (၅)
စာေရးသူ-ထီးကေလး ။
( ရင္နွင့္ ရင္း၍ ေရးသားသည္။)
ကိုသူရအား ေျပာခ်င္လွသည့္ စကားမ်ားဟာ ကိုျမင့္ဦး၏ နွလံုးသားထဲ၌ ျပည့္နွပ္စြာ ရွိေနခဲ႔ေသာ္လည္း မည္သုိ႔မွပင္ ေျပာခြင့္မရေတာ့ပဲ မိမိလက္ထဲတြင္ ဆုတ္ကိုင္ထားသည့္ ေသြးပုဝါေလးအား ထီးကေလးဆီသို႔ ေပးခိုင္းလ်က္ ထိုေနရာ၌ပင္ ကိုျမင့္ဦးတစ္ေယာက္ အသက္ေပ်ာက္သြားခဲ႔ေခ်ေတာ့သည္။
' ဟင္ … မိန္းမ ဘ … ဘယ္လိုလုပ္မလဲ … ေသသြားျပီးလားမသိဘူး '
တုန္ရီေနသည့္ စကားသံမ်ားနွွင့္အတူ စာေရးဆရာ ကိုသူရတစ္ေယာက္ ေသဆံုးသြားသည့္ ကိုျမင့္ဦး၏ အေလာင္းအားၾကည့္လ်က္ မိန္းမျဖစ္သူ မခင္ထားအား ေျပာလိုက္ေလသည္။
' ဟုတ္တယ္ ကြ်န္မတို႔ သက္ဆိုက္ရာကို အေၾကာင္းၾကားမွ ျဖစ္မယ္ … မဟုတ္ရင္ ကြ်န္မတို႔မိသားစု အမႈ႕ပတ္လိမ့္မယ္'
' ဒီပိတ္စၾကီးကို ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ လႊင့္ပစ္လိုက္ရမလား'
' ေနဦးေယာက်ာ္း ဒီအစ္ကိုၾကီးက ကြ်န္မတို႔မိသားစု ဒုကၡေရာက္ေနစဥ္က အကူညီေပးထားခဲ႔ဘူးတယ္ … အခုသူ႕ကိုလဲ ကြ်န္မတို႕ ျပန္ကူညီေပးမွ ျဖစ္မယ္ '
' ဟာ … မိန္းမ ျဖစ္ပါ့မလား … ဒီလူက လူဆိုးလား လူေကာင္းလားမသိပဲနဲ႔ … ငါတို႔ကူညီလို႔ျဖစ္ပါ့မလား '
' ျဖစ္မွာပါ … သူသြားေပးခိုင္းတဲ႔ လူကလဲ ဟိုတစ္ေလာက စီးပြားေရေလာကထဲမွာ နာမည္ရလာတဲ႔ သူေဌးေလး ေနသူရွိန္ရဲ႕ လူရံုတစ္ေယာက္လို႔ ကြ်န္မၾကားတယ္'
' အဲ႔ဒီလူကို ျမင္ဘူးလို႔လား '
' မျမင္ဘူးပါဘူး ဒါေပမယ့္ ဒီေသြးပုဝါက ေတာ္ေတာ္အေရးၾကီးလို႔ ဒီအစ္ကိုၾကီး အသက္နဲ႔လဲျပီး ယူလာရတာျဖစ္မယ္ '
' ဒါဆို အဲ႔ဒီလူက ဘယ္မွာရွိေနတာလဲ … ဘယ္လိုသြားရွာမလဲ '
' ဟုတ္တယ္ … အဲ႔ဒါေတာ့ ခတ္ခဲလိမ့္မယ္ '
' မေပးပါနဲ႔လား မိန္းမရာ ငါတို႔မိသားစု အမႈ႕ပတ္ေနပါဦးမယ္ … ငါတို႔ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ပဲ ေနခ်င္တယ္ … ဒုကၡေရာက္ေနပါဦးမယ္ '
' ေယာက်ာ္း ရွင္က စာေရးဆရာေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ ကြ်န္မ ရွင့္ရဲ႕ မိန္းမျဖစ္ခြင့္ရလို႔ ဂုဏ္ယူမိပါတယ္ … ဒါေပမယ့္ ရန္ကုန္က ထီးကေလးဆီကို ကြ်န္မဒီပိတ္စ သြားေပးခ်င္တယ္ … ျပီးေတာ့ ဒီအစ္ကိုၾကီးလာတုန္းက သူ႕ေဘးနားမွာ လူေတြလဲ အမ်ားၾကီးပါလာတယ္ … ျပီးေတာ့ ဟိုအသက္ငယ္ငယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္လဲ ပါလာတယ္ … အခုေတြ႕ရတာက ဒီအစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္တည္း ျပီးေတာ့ ေသြးေတြနဲ႔ ေရးထားတဲ႔ ဒီပိတ္စကို ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ထိ ေပးခိုင္းခဲ႔တယ္ဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အေရးၾကီးတဲ႔ ျပသနာျဖစ္ေနလို႔နဲ႔ ထင္တယ္ … ကြ်န္မကို ခြင့္ျပဳပါ ေယာက်ာ္း ကြ်န္မ ထီးကေလးဆီကို ဒီပိတ္စေလး သြားေပးပါရေစ'
' မိန္းမရယ္ … မင္းစိတ္ဓာတ္ကို ေယာက်ာ္းေလးစားမိပါတယ္ … ဒါေပမယ့္ ဒီပိတ္စကို ဒီနယ္ပိုင္ရဲအရာရွိ လက္ထဲကိုပဲ အပ္လိုက္လို႔မရဘူးလား ရန္ကုန္ဆိုတာက အေဝးၾကီးပဲ … ေယာက်ာ္း မင္းကို ဘယ္လိုစိတ္ခ်နိုင္မွာလဲ '
' ဟူး … '
လင္ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ကိုသူရ၏ စိတ္မခ်နိုင္ေသာ စကားမ်ားအား ၾကားေနရျပီး မိမိတို႔အား အကူညီေတာင္းခဲ႔ေသာ ကိုျမင့္ဦး၏ ဆႏၵအရ ထီးကေလးဆီသို႔ ထိုပိတ္စကေလး သြားေရာက္ေပးခ်င္ခဲ႔ေသာ္လည္း ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ကိုသူရမွာ မည္သို႔မွပင္ သြားခြင့္မျပဳခဲ႔ေခ်။
သက္ျပင္းတစ္ခ်က္အား ခပ္ျပင္းျပင္းခ်လိုက္ေလသည္။ ေသြးမ်ားျဖင့္ ေရးထားသည့္ ထိုပိတ္စေလးအား ကိုင္ေဆာင္ထားကာ မခင္ထားတစ္ေယာက္ မ်က္လႊာေလးအား ခ်ထားလိုက္သည္။ သို႔ေပမယ့္ သူမ၏ အတြင္းစိတ္၌ ေက်းဇူးရွင္ဟု သတ္မွတ္ထားေသာ ကိုျမင့္ဦး၏ ေနာက္ဆံုးဆႏၵအကူညီးအား မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ ကူညီေပးမည္ဟု ေတြးေတာေနခဲ႔သည္။ လင္ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ကိုသူရ၏ ဂရုဏာသက္ဝင္ေစေသာ တားျမစ္စကာတို႔အား မိန္းမျဖစ္သူ မခင္ထားတစ္ေယာက္ သိရွိနားလည္ေစျပီး စာေရးထီးကေလးဆီသို႕ သြားေရာက္ခြင့္အား မေတာင္းေတာ့ပဲ မိမိ၏စိတ္ထဲ၌သာ ရန္ကုန္သို႔ သြားေရာက္ရန္ၾကံစည္ထားခဲ႔ေလသည္။ ေသဆံုးသူ ကိုျမင့္ဦး၏ အေလာင္းအား ထိုနယ္မွ လူၾကီးမ်ားအား အေၾကာင္းၾကားအပ္နံထားေစျပီး ထိုနယ္ပိုင္ ရဲအရာရွိဆီသို႔ စာေရးဆရာ ကိုသူတစ္ေယာက္ အေၾကာင္းၾကားရန္ ျပင္ဆင္လ်က္ ဇနီးျဖစ္သူနွင့္ သမီးေလးအား ေနအိမ္တြင္သာ လံုျခံဳစြာေနခိုင္းခဲ႔ျပီး နယ္ျမိဳ႕ေလး၏ ျမိဳ႔ေပၚသို႕ သြားေရာက္ေခ်ေတာ့သည္။ လင္ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ကိုသူရတစ္ေယာက္ ျမိဳ႕ေပၚသို႔ တတ္သြားသည္နွင့္ အိမ္၌က်န္ခဲ႔ေသာ မခင္ထားတစ္ေယာက္မွာေတာ့ ေသြးပုဝါေလးအား မိမ္တို႔၏ေက်းဇူးရွင္ ကိုျမင့္ဦး၏ ေနာက္ဆံုးဆႏၵအရ သြားေရာက္ေပးမည္ဟု ၾကံဆမိေတာ့သည္။ သို႔ႏွင့္
' သမီး … ေမေမ အျပင္ကိုခဏသြားဦးမယ္ … သမီးေလးအိမ္မွာပဲ ခဏေနခဲ႔ဦးေနာ္ … ဒီမွာ ေမေမစာေရးေပးခဲ႔မယ္ … သမီးေဖေဖျပန္လာရင္ ဒီစာေလးကို ေပးလိုက္ေနာ္'
'ဟင္ … ေမေမ ဘယ္သြားမွာလဲဟင္ … သမီးလဲလိုက္မယ္ေလ'
' သမီးေလးလိုခ်င္တဲ့ ဒီအရုပ္ကေလး ေဖေဖဝယ္ေပးခဲ႔ျပီးျပီးေလ … ေမေမ့စကားကို နားေထာင္ အိမ္မွာပဲေနခဲ႔ ဟုတ္ျပီလား … ေဖေဖျမိဳ႕ေပၚက ျပန္ေရာက္လာရင္ ေမေမေပးခဲ႔တဲ႔ စာေလးကိုပဲ ေပးလိုက္ေနာ္ '
' ဟုတ္ကဲ႔ ေမေမ … သမီးအိမ္မွာပဲ ဒီအရုပ္ကေလးနဲ႔ ကစားျပီးေနခဲ႔မယ္ '
သမီးျဖစ္သူ ကေလးမေလးအား အိမ္၌ ထားရစ္ေစခဲ႔ျပီး မခင္ထားတစ္ေယာက္မွာေတာ့ လင္ေယာက်ာ္းျဖစ္သူ ကိုသူရအား စာေလးတစ္ေစာင္ ေရးေပးခဲ႔လ်က္ သမီးေလးအား ေပးေစခိုင္းျပီး သူမမွာေတာ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ စာေရးထီးကေလးဆီသို႔ပင္ ေသြးပုဝါေလးအား သြားေရာက္ေပးရန္ ေနအိမ္မွ ထြက္ခြာသြားေခ်ေတာ့သည္။
***********************************
အလွမ္းေဝးလွသည့္ သူေဌးေလး၏ ေနအိမ္မွ သူေဌးေလး၏ အၾကိဳက္နွစ္သတ္ဆံုး ပန္းပုရုပ္မ်ားအား ေရးဆြဲထားသည့္ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္ၾကီးဟာ ကြ်န္ုပ္၏ ေနအိမ္ျခံေရွ႕သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ျပီး သာမာန္ပန္းပုရုပ္ကေလးမ်ားကိုသာ ေရးဆြဲထားသည့္ ထိုပန္းခ်ီကားဟာ အားလံုး၏ အေရွ႔၌ မ်က္ရည္မ်ားက်ေနသည့္ ပံုစံသို႔ျဖစ္ေပၚလာခဲ႔သည္ကို ထူးဆန္းအံ႔ၾသဖြယ္ အားလံုးျမင္ေတြ႕လိုက္ရျပီးေနာက္ သက္ေသခံ ပစၥည္းတစ္ခုအေနျဖင့္ နိုင္ငံေတာ္မွ အသိအမွတ္ျပဳ အခြင့္အေရးရဲအရာရွိ (အခြင့္အေရးရဲအုပ္ ဆိုသည္မွာ အမိန္႔ခ်ပိုင္ခြင့္ ရွိေသာ တရားသူၾကီးမင္းမွအစ က်န္ရွိေနေသာ အမႈ႕မ်ားအား မိမိတားျမစ္မည္ဆိုလ်င္ တားပိုင္ခြင့္ရထားေသာ ရဲအရာရွိ) ရဲအုပ္ကိုေမာင္ဝင္းမွ သိမ္းဆည္းထားခဲ႔ေခ်သည္။ မနက္လင္းသည္နွင့္ ကြ်န္ုပ္၏ လုပ္ငန္းခြင္ျဖစ္ေသာ စာေရး စားပြဲဝိုင္းအေရွ႕သို႔ ယူနီေဖာင္းတစ္စံုျဖင့္ ရဲအုပ္ကိုေမာင္ဝင္း စိုက္ျမိဳက္စြာ ေရာက္ရွိလာေခ်ခဲ႔သည္။ ကိုေမာင္ဝင္းအား ေနရာအျဖင့္ ထိုင္ခံုယူေပးလိုက္ျပီး
' ဘာသတင္းထူးလဲ ကိုေမာင္ဝင္း '
' ထူးတယ္ေဟ့ … ထူးတယ္ … က်ဳပ္တို႔ ထင္တဲ႔အတိုင္း သူေဌးေလးကိုေတာ့ တစ္ေယာက္ေယာက္ လုပ္ၾကံလုိက္တာ ေသခ်ာသြားျပီ'
' ဟင္ … ဘယ္လို … '
' ဟုတ္တယ္ … သူေဌးေလးက ( ) နယ္ဘက္ကို ဦးတည္ထြက္သြားတယ္လို႔ သိရတာပဲ … သူ႔မွာရွိေနတဲ႔ အေျခြအရံ ပကာသနေတြ တစ္ခုမွ မယူသြားပဲ လိုင္းကားနဲ႔ အဲ႔ဒီနယ္ဘက္ကို သြားျပီး ေလ့လာေရးသေဘာမ်ိဳးနဲ႔ သြားတာ … သူ႔ေဘးက လူရံုကိုျမင့္ဦးနဲ႔ ကိုတင္ေမာင္နွစ္ေယာက္ပဲ အဓိက ေခၚသြားခဲ႔တာ '
' အဲ႔ဒီနယ္က သူေဌးနဲ႔အပိုင္ရဲကို ကိုေမာင္ဝင္း ေမးၾကည့္ျပီးျပီလား '
' မေမးရေသးဘူး … သူေဌးေလးရဲ႕ ဦးေလးဦးေနမင္းေျပာတာေတာ့ အဲ႔ဒီအပိုင္သူေဌးက သူေဌးေလးအေဖ လက္ထက္တည္းက မန္ေနဂ်ာခ်ဳပ္ရာထူးနဲ႔ အလုပ္လုပ္ခဲ႔တာ … ေျပာရရင္ သူေဌးေလးျပီးရင္ လုပ္ပိုင္ခြင့္အားလံုးက အဲ႔ဒီလူပဲ နာမည္က ဦးခြန္ေဒါင္း … ဦးေနမင္းေျပာပံုအရ သူေဌးေလးကို လုပ္ၾကံေလာက္မယ့္ သံသရာအရွိဆံုး တရားခံလို႔ ေကာင္ခ်က္ခ်လို႔ရတယ္ '
' တိုင္းနဲ႔ ျပည္ နယ္ အားလံုးရဲ႕ လုပ္ငန္းရွင္ ကိုေနသူရွိန္ျပီးရင္ အဲ႔ဒီမန္ေနဂ်ာ ဦးခြန္ေဒါင္းဆိုေတာ့ က်န္တဲ႔ လုပ္ငန္းရွင္ အားလံုးက သူ႕လက္ေအာက္မွာေပါ့ … ဒါဆို သံသယအရွိဆံုး တရားခံက အဲ႔ဒီဦးခြန္းေဒါင္းဆိုတဲ့ မန္ေနဂ်ာၾကီးပဲ လုပ္ရဲေလာက္မွာ ဘာျဖစ္လို႔ အဲ႔ဒီလို လုပ္ၾကံခ်င္ရတာလဲ '
' ဟိုး … ေနဦးကိုယ့္လူ … အဲ႔ဒီလို သူပါလို႕ က်ဳပ္တို႔အေနနဲ႔ တိုက္ရိုက္စြတ္စြဲလို႔ မျဖစ္ေသးဘူး … အဲ႔ဒီအတြက္ က်ဳပ္တို႔ အဲ႔ဒီနယ္ဘက္ကို လိုက္သြားၾကည့္ဖို႔လိုမယ္ … ခင္ဗ်ားကလဲ အခုေလာေလာဆယ္ သူေဌးေလး လူရံုတစ္ေယာက္ဆိုျပီး လုပ္ငန္းအားလံုးမွာ နာမည္ထြက္ေနတဲ႔ သူဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားမွာလဲ တာဝန္ရွိတယ္ ဒီေတာ့ အဲ႔ဒီ့နယ္ဘက္ကို က်ဳပ္နဲ႔အတူ ခင္ဗ်ားပါလိုက္ေပးနိုင္မလား '
ရဲအုပ္ကိုေမာင္ဝင္း၏ ေတာင္းဆိုေသာ စကားမ်ားအား ကြ်န္ုပ္ၾကားလိုက္ရသည္နွင့္ ေခါင္းအား ေျဖးညင္းစြာ ျငိမ့္လိုက္မိသည္။ သို႔ႏွင့္ မဆံုးေသးေသာ သူ၏စကားမ်ားအား ကိုေမာင္ဝင္းတစ္ေယာက္ ဆက္လက္ေျပာဆိုေနခဲ႔ျပီး
' ထီးကေလးကို လိုက္လာေစခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္က တစ္ျခားမဟုတ္ဘူး ကိုယ့္လူ … အဲ႔ဒီဦးခြန္ေဒါင္းမွာ နာမည္အၾကီးဆံုး ေအာက္လမ္းဆရာၾကီးတစ္ေယာက္ ရွိေနတယ္လို႔ ဦးေနမင္းဆီက က်ဳပ္ၾကားခဲ႔ရတယ္ … ဒါတင္မကေသးဘူး အဲ႔ဒီကနယ္ေျမပိုင္ ရဲအရာရွိကလဲ ဦးခြန္းေဒါင္းေပးတာယူ ေကြ်းတာစား ဘဝနဲ႔ မတရားအမႈ႕ေတာ္ေတာ္မ်ားကို ဖံုးဖိထားတယ္လို႔လဲၾကားတယ္ … လက္စားတဲ႔ ရဲကိုေတာ့ က်ဳပ္အေနနဲ႔ အေရးယူလိုက္လို႔ရတယ္ … က်ဳပ္မရတာက အဲ႔ဒီေအာက္လမ္းဆရာၾကီးဆိုတာကိုပဲ'
တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္ လိုက္သူမ်ားနွင့္
ပဥၥမေျမာက္ လက္စားရွင္
(ဝိဥာဥ္ကလဲ့စား)မွ
မိမိကိုယ္တိုင္ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႕ တေစၧျပည့္စံု၏ လက္စားေခ်မႈ႕မ်ားအား သိရွိထားရံုတင္မက
တေစၧ၊ သရဲ၊ ကေဝ၊ စုန္း၊ ေမွာ္၊ သိုက္ လိုက္သူမ်ားနွင့္
ဝိဥာဥ္နွင့္ ေပ်ာက္ဆံုးေနေသာ
သူ၏ အေလာင္း မွ
ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္၏ ပရေလာကမွ ထူးဆန္းစြာ အကူညီေတာင္းခဲ႔ပံုမ်ားကို ကိုယ္ေတြ႕ၾကံဳဘူးထားသည့္ ရဲအုပ္ကိုေမာင္ဝင္း တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ယခုေအာက္လမ္းဆရာၾကီးဆိုသူအား မျမင္မေတြ႔ခင္ကတည္းမွ ထိတ္လန္႔ေနပံုရသည္ဟု ဆိုရမလား ကြ်န္ုပ္အား သူနွင့္အတူ လိုက္ပါလာေစရန္ ေတာင္းဆိုေနေလခဲ႔ေတာ့သည္။
' ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ကိုေမာင္ဝင္းရာ … က်ဳပ္ျဖင့္ အဲ႔ဒီကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး ဒီအလုပ္ထဲေရာက္လာတယ္လို႔ ဆိုရမယ္ … လိုက္္ခဲ႔မွာေပါ့ … က်ဳပ္တင္မကေသးဘူး … အရာရာမွာ လမ္းခင္းေပးတတ္တဲ႔ လမ္းကေလး ပ်က္ပ်က္သားသား ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရဲတဲ႔ မွ်ားကေလး အစစအရာရာ အနစ္နာခံရဲတဲ႔ ငါးကေလးနဲ႔ မဟုတ္မခံ လက္ရံုးရည္နဲ႔ျပည့္စံုတဲ႔ တန္ခိုး အေရးၾကံဳတိုင္း ေပၚလာတတ္တဲ႔ အစ္ကိုေအာင္ … အဲ႔ဒီက်ဳပ္သူငယ္ခ်င္းေတြကိုပါ ေခၚလာခဲ႔မယ္ '
' ဟ … သိပ္ေကာင္းတာေပါ့ဗ်ာ … '
' ကိုင္း ဘယ္ေန႔သြားမွာလဲ '
' အခုပဲ …
' အခုပဲ … '
'ဟုတ္တယ္ က်ဳပ္တို႔႔ဘက္က လက္ဦးမႈ႕အရင္ရထားဖို႔ လိုတယ္ … ဒီေတာ့ အခုခ်က္ခ်င္း အဲ႔ဒီနယ္ကိုသြားဖို႔ ျပင္ဆင္ေပေတာ့ ထီးကေလးေရ … '
ကြ်န္ုပ္၏ မာန္ကိုခဲကာ သြားမေပၚေသာ နႈတ္ခမ္းျဖင့္ ေျပာေသာစကား အေရွ႕စူးစူးသို႔ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနေသာ မ်က္ဝန္းနွင့္အတူ ရဲအုပ္ကိုေမာင္ဝင္းအား မာန္အျပည့္ျဖင့္ လိုက္ပါမည္ဟု ေျပာဆိုခဲ႔သည္။ ကြ်န္ုပ္၏ ေျပာစကားမ်ား ၾကားလိုက္ရသည့္ ရဲအုပ္ကိုေမာင္ဝင္းတစ္ေယာက္မွာေတာ့ ျပံဳးရႊင္လ်က္ မ်က္နွာထားျဖင့္ ယခုခ်က္ခ်င္းပင္ ( )နယ္သို႔ ခရီးထြက္ရန္ ျပင္ဆင္ေလၾကေတာ့သည္။ ကြ်န္ုပ္တို႔၏ အေၾကာင္းအား အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ သိရွိထားျပီး ျဖစ္သည့္ မိဘမ်ားကမူ ကြ်န္ုပ္တို႔အား ျပံဳးလ်က္သာ စိုက္ၾကည့္လ်က္ ထိုခရီးတြင္ ေဘးမသီရန္မခေစပဲ သြားလမ္းသာလို႔ လာလမ္းေျဖာင့္ရန္ ဆုေတာင္းေပးလ်က္ ခြင့္ျပဳခဲ႔ေခ်သည္။
***********************************
' ဘာ ! … ဒီေလာက္အပိုင္ရတဲ႔ အခြင့္အေရးမွာေတာင္ သူေဌးေလးကို အပါမေခၚခဲ႔နိုင္ဘူး ဟုတ္လား … တင္ေမာင္ မင္းသိပ္ည့ံလွခ်ည္လား '
' ဟိုျမင့္ဦးကို က်ဳပ္မယွဥ္နိုင္ဘူး ဂ်ာၾကီး … အဲ႔ဒီေကာင္ ေျပာစကားနားမေထာင္ပဲ ေခါင္းမာလို႔ က်ဳပ္အစီစဥ္ေတြ ပ်က္ခဲ႔ရတာပါ '
' တိတ္စမ္း … ဘာမွ ငါ့ကိုဆင္ေျခလာေပး မေနနဲ႔ … ေတာက္ … ဒီေလာက္အပိုင္ရတဲ႔ အခြင့္အေရးမွာေတာင္ လက္လြတ္ခဲ႔ရတယ္လို႔ … ကဲအခုဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ မင္းပေထြး ျမင့္ဦးကလဲလြတ္သြားျပီ … သူေဌးေလးကေရာ ဘယ္မွာလဲ '
' ျမင့္ဦးကေတာ့ အသက္မရွင္နိုင္ေလာက္ေတာ့ဘူး သူေဌး … က်ဳပ္ဓားခ်က္ကို က်ဳပ္ယံုတယ္ … သူေသသြားေလာက္ျပီ '
' ေအးဟုတ္တယ္ … ေသသြားတာမွန္တယ္ အေလာင္းကို ဘယ္မွာသြားေကာက္ရမလဲ … အဲ႔ဒီအေလာင္းနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး ငါ့ကိုအမႈ႕မပတ္နိုင္ဘူး မင္းေျပာနိုင္လား '
' အဲ႔ဒီအတြက္ ဘာမွ မပူနဲ႔ဂ်ာၾကီး … တစ္နယ္လံုးကိုပိုင္တဲ႔ က်ဳပ္တစ္ေယာက္လံုး ခင္ဗ်ားေဘးမွာ ရွိေနတာပဲ … ဘာလိုဦးမွာမလို႔လဲ '
' က်ဳပ္တို႕ကို အမႈ႕ပတ္လာနိုင္လား ကိုဆန္းထြန္း '
' မပတ္နိုင္ပါဘူးဗ်ာ … တင္ေမာင္ေျပာပံုအရဆိုရင္ ျမင့္ဦးဆိုတဲ႔သူက ေဝးေဝးမေျပးနိုင္ေတာ့ဘူး ဒီနယ္တစ္ဝိုက္မွာ သူေသရလိမ့္မယ္ … ဒီနယ္မွာ အမႈ႕ျဖစ္ျပီဆို က်ဳပ္ဆီပဲ လာၾကရတာမဟုတ္လား … အဲ႔ဒီကိစၥအတြက္ က်ဳပ္ရွင္းပါ့မယ္ '
' ဟားဟား … ဟုတ္တာပဲ … ေသာက္သံုးမက်တဲ႔တင္ေမာင္ ဆရာၾကီးတစ္ေယာက္ေရာ'
' ဘယ္ဆရာၾကီးလဲ … ဂ်ာၾကီး '
' ဟာ … ဘယ္ဆရာၾကီးရွိမွာတုန္း ငတံုးရဲ႕ ငါတို႔ဆရာၾကီးေပါ့'
' ဆရာၾကီး ဒီပ တရားထိုင္ေနတယ္ ဂ်ာၾကီး '
' ဟုတ္ျပီ … ဒါဆို ျမင့္ဦးအေလာင္းကို ဒီနယ္တစ္ဝိုက္မွာရေအာင္ ရွာရမယ္ … ျပီးရင္ သူ႕ဆီမွာ သက္ေသခံ ပစၥည္းတစ္ခုခု သို႔မဟုတ္ သူေဌးေလးရွိေနတဲ႔ ေနရာဆီ လမ္းညႊန္ေပးနိုင္တဲ႔ သဲလြန္စ တစ္ခုခုရနိုင္တယ္ … အဲ႔ဒီေတာ့ ကိုဆန္းထြန္းနဲ႔ မင္းအေဖာ္လိုက္သြားျပီး ျမင့္ဦးအေလာင္းကို ရေအာင္ရွာခဲ႔ၾက '
ထိုနယ္ေျမပိုင္ အပိုင္ရဲစခန္းတြင္ျဖစ္ေပသည္။
သူေဌးေလး၏ ဖခင္ လုပ္ငန္းခြင္အားလံုးအား ဦးစီးလုပ္ကိုင္ခဲ႔သည့္ အခ်ိန္ကာလမွ စတင္ျပီး ယခု သူေဌးေလး ဦးစီးလုပ္ကိုင္ေနသည့္ အခ်ိန္ထိ လုပ္ငန္းအားလံုးအား ဦးစီးလုပ္ကိုင္ေနသူ မန္ေနဂ်ာ ဦးခြန္းေဒါင္းပင္ျဖစ္ေခ်သည္။ ထိုသူကား သူေဌးေလး၏ ဖခင္ဦးစီးလုပ္ကိုင္သည့္ အခ်ိန္မွ စလ်က္ နည္းနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ လုပ္ငန္းမ်ားအား ပိုင္ဆိုင္ခ်င္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး နည္းနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ပိုင္ဆိုင္ရန္ ၾကံဆေနသူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ယခုအခါ မိမိ၏ သားအရြယ္မွ်ရွိေသာ သူေဌးေလး ေနသူရွိန္အား လုပ္ၾကံလ်က္ အနီးတြင္ရွိေသာ လူရံုကိုတင္ေမာင္အား စည္းရံုးထားကာ အနီးကပ္လုပ္ၾကံခိုင္းခဲ႔ေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ခဲ႔သည္ေၾကာင့္ ေဒါသထြက္လ်က္ သစၥာေဖာက္တင္ေမာင္၏ ဓားခ်က္ျဖင့္ ေသဆံုးသြားသည့္ ကိုျမင့္ဦး၏ အေလာင္းအား ထိုနယ္တစ္ဝိုက္တြင္ ရွာေစရန္ နယ္ေျမပိုင္ရဲအရာရွိနွင့္အတူ တင္ေမာင္အား ေစလြတ္လိုက္ေစသည္။ တင္ေမာင္နွင့္ နယ္ေျမပိုင္ ရဲအရာရွိဆန္းထြန္းတို႔ဟာ ဦးခြန္းေဒါင္အား နႈတ္ဆတ္လ်က္ ထြက္ခြာမည္အလုပ္ အေပါက္ေစာင့္ အလုပ္သမားေလး တစ္ဦး ဝင္ေရာက္လာျပီး
' သူေဌး ဂိတ္ဝမွာ လူတစ္ေယာက္ေရာက္ေနတယ္ … ရဲအုပ္ကိုဆန္းထြန္းနဲ႔ ေတြ႕ခ်င္လို႔တဲ႔ '
' ဘယ္သူလဲ … '
' မသိဘူး သူေဌး … လူေသမႈ႕တစ္ခု အေၾကာင္းၾကားခ်င္လို႔လို႔ ေျပာတာပဲ '
အေပါက္ေစာင့္ေလး၏ ေျပာစကားအား ၾကားလိုက္ရသည့္ ဦးခြန္းေဒါင္းတစ္ေယာက္မွာေတာ့ ျပာျပာသလဲပင္ ျဖစ္သြားလ်က္ နယ္ေျမပိုင္ရဲအရာရွိအား ဂရုမစိုက္ပဲ
' ေအးေအး … ဝင္ခိုင္းလိုက္ '
လူေသမႈ႕ဟုဆိုလိုက္သည္နွင့္ ဦးခြန္းေဒါင္းမွာ ေသဆံုးသြားေသာ ကိုျမင့္ဦး၏ အေၾကာင္းဟုပင္ ေကာင္းစြာသိရွိသြားလ်က္ မိမိ၏ လက္သတ္ေမြးထားေသာ နယ္ေျမပိုင္ ရဲအရာရွိကိုပင္ အခ်က္ျပ ေစခိုင္းေစေတာ့သည္။ မန္ေနဂ်ာဦးခြန္ေဒါင္း၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ လူေသမႈ႕အား တိုင္ၾကားရန္ ဝင္ခြင့္ရရွိလာေသာ သူမွာ ရိုးသားျဖဴစင္လွသည့္ စာေရးဆရာ ကိုသူရပင္ ျဖစ္ေခ်သည္။ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ပံုစံျဖင့္ ကိုသူရတစ္ေယာက္ နယ္ေျမပိုင္ရဲစခန္းအတြင္သို႕ ဝင္ေရာက္လာခဲ့ျပီး ယူနီေဖာင္းနွင့္ နယ္ေျမပိုင္ရဲအရာရွိ ဆန္းထြန္းအား ေတြ႕လိုက္သည္နွင့္
' ဆ … ဆရာ က်ဳပ္အမႈ႕တစ္ခု တိုင္ခ်င္လို႔ပါ'
' ေျပာပါ … စခန္းမွဴးဆန္းထြန္းဆိုတာ က်ဳပ္ပါပဲ'
' ဟုတ္ … ဟုတ္ကဲ႔ဆရာ … ဟို … ဟိုေလ ဘယ္က လူၾကီးမွန္းမသိဘူး … က်ဳပ္ျခံထဲေရာက္လာျပီး ဓားဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ေသသြားလို႔ အဲ႔ဒါအေၾကာင္း လာၾကားတာပါ'
' ဘာ … ဘယ္လို … ဓားဒဏ္ရာနဲ႔ လူၾကီးဟုတ္လား'
' ဟုတ္ … ဟုတ္ပါတယ္ ဆရာ '
' အဲ႔ဒီ့အေလာင္း ဘယ္မွာလဲ '
' ရြာထဲက လူၾကီးေတြကို အေၾကာင္းၾကားျပီး အပ္ထားခဲ႔ပါတယ္ '
တုန္လႈပ္ေနသည့္ ကိုသူရအား ဦးခြန္းေဒါင္း အကဲခတ္ၾကည့္လ်က္ ရဲအုပ္ကိုေမာင္ဝင္းအား မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ အခ်က္ျပေနခဲ႔သည္။
' ေဟ့လူ … မွန္မွန္ေျဖ … အဲ႔ဒီလူကို ခင္ဗ်ားသတ္လိုက္တာ မဟုတ္လား '
' ဗ်ာ … က်ဳပ္ … က်ဳပ္မသတ္ပါဘူး က်ဳပ္က သာမန္စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ပါ လူတစ္ေယာက္လံုးကို သတ္ဖို႔စိတ္ကူးေတာင္ မယဥ္ခဲ႔ဘူးပါဘူး '
' အပိုေတြေျပာမေနနဲ႔ … ခင္ဗ်ားက စာေရးဆရာဆိုေတတ့ ေကာင္းေကာင္းလိမ္တတ္မွာပဲ အဲ႔ဒီခင္ဗ်ားကို က်ဳပ္တို႔အခုေလာေလာဆယ္ အေရးယူထားမွ ျဖစ္မယ္ '
' ဟင္ … မ … မလုပ္ပါနဲ႔ … က်ဳပ္တကယ္မသတ္တာပါ … က်ဳပ္မွာ မိန္းမနဲ႔ သမီးေလး သူတို႔ေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ပဲ ေနခဲ႔တာပါ … က်ဳပ္တကယ္မသတ္ပါဘူး … ဟိုေလ ျပီးေတာ့ အဲ႔ဒီလူ မေသခင္အခ်ိန္က က်ဳပ္ကိုေသြးပုဝါေလး တစ္ခုေပးခဲ႔တယ္ '
' ဘာ … ေသြးပုဝါ ဟုတ္လား '
' ဟုတ္ … ဟုတ္ပါတယ္ … ဟိုထီးကေလးဆိုတဲ႔ သူကိုေပးခိုင္းခဲ႔တာပါ … အဲ႔ဒါပဲက်ဳပ္သိပါတယ္ က်ဳပ္တကယ္မသတ္တာပါ'
ထီးကေလးဟု အမည္ၾကားရံုနွင့္ လုပ္ငန္းအားလံုး ဦးစီးလုပ္ကိုင္ေနသည့္ မနိေနဂ်ာဦးခြန္းေဒါင္း တစ္ေယာက္မွာေတာ့ ေကာင္းစြာသိရွိေခ်သည္။ မၾကာေသးမီ အခ်ိန္ကာလမွ ဦးခြန္းေဒါင္းအား အသိေပးအေၾကာင္းၾကားေစျပီး သူေဌးေလးေနသူရွိန္တစ္ေယာက္ အလုပ္ခန္႔ထားေစေသာ စာေရးအလုပ္သမားေလးပင္ ျဖစ္ေခ်သည္ဟု ဦးခြန္းေဒါင္းတစ္ေယာက္ ေကာင္းစြာ သိရွိသြားေစသည္။
' ဘာ … ေသြးပုဝါကို ထီးကေလးဆီေပးခိုင္းခဲ႔တယ္ ဟုတ္လား '
' ဟုတ္ … ဟုတ္ပါတယ္ '
' အခု အဲ႔ဒီေသြးပုဝါ ဘယ္မွာလဲ '
' က်ဳပ္အိမ္မွာ ရွိပါတယ္ '
' ေကာင္းျပီး ငါတို႔လက္ထဲကို အဲ႔ဒီေသြးဝါအပ္ရမယ္ … အဲ႔ဒါဆိုရင္ မင္းေျပာစကားေတြကို ငါတို႔စဥ္းးေပးမယ္ '
' က်ဳပ္ … က်ဳပ္တကယ္ေျပာေနတာပါ … က်ဳပ္မသတ္ပါဘူး က်ဳပ္လူမသတ္ပါဘူး … အဲ႔ဒီပုဝါေလးကို က်ဳပ္ေပးပါ့မယ္ … '
' ေကာင္းျပီး … ဒါဆိုအခုပဲ မင္းအိမ္ကို ငါတို႔လိုက္ခဲ႔မယ္ '
' ဟုတ္ … ဟုတ္ကဲ႔ပါ … က်ဳပ္ေပးပါ့မယ္'
မိမိဟာ အင္မတန္မွ ရိုးသားျဖဴစင္သည့္ စာေရးဆရာေလး တစ္ဦးျဖစ္ျပီး အမႈ႕ခင္းမ်ားအား မၾကံဳဘူးခဲ့သည္ေၾကာင့္ စိုးရိမ္ထိတ္လန္႔ေနခဲ႔ေသာ ကိုသူရအား ျခိမ္းေျခာက္လ်က္ သူေဌးေလးရွိေနသည့္ ေနရာဆီသို႔ ညြန္ျပေပးမည့္ ေသြးပုဝါေလးအား လွည့္ကြက္ဆင္ကာ ေတာင္းေလေတာ့သည္။ ထိတ္လန္႔ေနသည့္ ကိုသူရတစ္ေယာက္မွာေတာ့ မလိမ္မညာပဲ ကိုျမင့္ဦးနွင့္ ဆံုခဲ႔သည့္ ေနာက္ဆံုးခ်ိန္မွ အျဖစ္ပ်က္မ်ားအား မခြ်န္းမခ်န္ေျပာျပခဲ႔ျပီး သို႔ႏွင့္ ေသြးပုဝါေလးအား ယူေဆာင္ရန္ ရဲအုပ္ဆန္းထြန္းနွင့္အတူ မန္ေနဂ်ာဦးခြန္ေဒါင္းတို႕ ကိုသူရ၏ ေနအိမ္ဆီသို႔ လိုက္ပါလာေခ်ခဲ႔ေတာ့သည္။ မိမိ၏ ေနအိမ္ဆီသို႔ ကိုသူရတစ္ေယာက္ ေရာက္ရွိလာသည္နွင့္ မိမိအား ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေသာ သမီးေလးျဖစ္သူမွာ မိခင္မခင္ထားေပးခဲ႔သည့္ စာေလးအား တစ္ဖတ္မွ ကိုင္ေဆာင္ထားျပီး ဖခင္ျဖစ္သူ ကိုသူရဆီသို႕ အေျပးေရာက္လာကာ ခရီးဦးၾကိဳဆိုေလေတာ့သည္။ မိမိနွင့္လိုက္္ပါလာသည့္ ရဲအုပ္ဆန္းထြန္းနွင့္အတူ ဦးခြန္ူေဒါင္းအား အိမ္အတြင္းသို႔ ဝင္ခိုင္းေစျပီး
' မိန္းမေရ … မိန္းမ'
မိန္းမျဖစ္သူ မခင္ထားအား အေလာတၾကီး ရွာလ်က္ နႈတ္မွေအာ္ေခၚေနမိသည္။
' ေဖေဖ … ဧည့္သည္ေတြပါလာတာလား … ေမေမမရွိဘူး အျပင္ထြက္သြားတယ္ ေဖေဖျပန္လာရင္ ဒီစာေလးေပးလိုက္လို႔ သမီးကို မွာသြားတယ္ '
အေမျဖစ္သူ မခင္ထားအျပင္သို႔ ထြက္သြားေၿကာင္း ဖခင္ျဖစ္သူ ကိုသူရအား ေျပာလ်က္ မခင္ထားေပးခဲ႔သည့္ စာေလးအား ကိုသူရတစ္ေယာက္ လ်င္ျမန္စြာယူလိုက္ျပီး
' ေယာက်ာ္း … မိန္းမကို ခြင့္လြတ္ပါ ကြ်န္မတို႔ကို ကယ္တင္ေပးခဲ႔ဘူးတဲ႔ ေက်းဇူးရွင္ၾကီးရဲ႕ ေနာက္ဆံုးဆႏၵကို ကြ်န္မ ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္လို႔ ေသြးပုဝါေလးကို ရန္ကုန္က ထီးကေလးဆီကို သြားေပးလိုက္ေတာ့မယ္ … ဒီစာကိုဖတ္ျပီး ကြ်န္မကို ေယာက်ာ္းစိတ္ဆိုးေနပါ။ …'
မခင္ထားေပးခဲ႔သည့္ စာေလးအား လ်င္ျမန္စြာဖတ္လိုက္ျပီး
' ဟာ … ဒုကၡပါပဲ '
နႈတ္မွစိုးရိမ္တၾကီး တမ္းတမိလ်က္ ရဲအုပ္ဆန္းထြန္းနွင့္ဦးခြန္းေဒါင္းရွိရာသို႔ လ်င္ျမန္စြာေျပးထြက္သြားျပီး မိန္းမျဖစ္သူ မခင္ထားေပးခဲ႔သည့္ စာေလးအား ေပးဖတ္လိုက္ေတာ့သည္။ ထိုစာအား ဦးခြန္ေဒါင္းတစ္ေယာက္ ဖတ္ျပီးသည့္ေနာက္မွာေတာ့
' ဟာ … ဒါဆို ေသြးပုဝါက ရန္ကုန္ကို ေရာက္ေနျပီလား … ကိုဆန္းထြန္းဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ '
' မင္းမိန္းမ ဘယ္အခ်ိန္က ထြက္သြားတာလဲ '
' ကြ်န္ေတာ္ ျမိဳ႔ကိုမထြက္ခ
လာခင္အခ်ိန္က ျဖစ္ေလာက္မယ္ … သိပ္မၾကာေလာက္ေသးဘူး '
' ဟုတ္ျပီး ဦးခြန္းေဒါင္း ဒါဆို တင္ေအာင့္ကို ရန္ကုန္အျမန္လြတ္ျပီး အဲ႔ဒီမိန္းကေလဆီက ေသြးပုဝါကို ရေအာင္ယူခိုင္းလိုက္ … အေဝးေျပးကားနဲ႕ သြားတာျဖစ္ေလာက္မယ္ … ရန္ကုန္ေတာ့ မေရာက္ေလာက္ေသးဘူး … တင္ေအာင့္ကို ျဖတ္လမ္းကေနအျမန္ဆံုး ထီးကေလးစက္ရံုဆီကို လြတ္လိုက္ေတာ့'
' ဟုတ္ … ဟုတ္ကဲ႔ '
ဦးခြန္းေဒါင္းနွင့္ ရဲအုပ္ဆန္းထြန္းေျပာေနသည့္ စကားမ်ားအား ကိုသူရတစ္ေယာက္ နားမလည္နိုင္ေခ်။ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ၾကည့္ေနျပီး သမီးေလးအား ဖတ္ထားသည္။
' ဒါဆို ကြ်န္ေတာ္မသတ္ဘူးဆိုတာ ယံုျပေနာ္ '
' ဘာ … ဒီအမႈ႕မွာက မင္းက သံသရအရွိဆံုး တရားခံပဲ … ဒီေတာ့ ငါတို႔နဲ႔ စခန္းကို ျပန္လိုက္ခဲ႔ဦး'
' ဗ်ာ … က်ဳပ္ … က်ဳပ္က စခန္းကို ျပန္လိုက္ခဲ႔ရဦးမယ္ … ဟုတ္လားဆရာ '
' ဟုတ္တယ္ … ကဲလာ အခ်ိန္မရွိဘူး'
'ေဖေဖ … ေဖေဖဘယ္သြားဦးမလို႔လဲ … သမီးကို မထားခဲ႔ပါနဲ႔ '
' သမီးေလး ေဖေဖအခုျပန္လာခဲ႔ပါ့မယ္ … အိမ္မွာပဲ သမီးေလး ကစားျပီးေနခဲဦးေနာ္ … ေမေမျပန္လာမွ ေဖေဖ့ကို ရဲေတြေခၚသြားတယ္လို႔ ေျပာေပးေနာ္ '
' ဟင္း … ဟင္း ေဖေဖ '
ကိုသူရအား ရဲအုပ္ဆန္းထြန္းမွ စခန္းဆီသို႕ျပန္လည္ေခၚေဆာင္လာခဲ့ျပီး သမီးေလးျဖစ္သူအား နွစ္သိမ့္ထားလ်က္ ကိုသူရတစ္ေယာက္ နယ္ေျမပိုင္ ရဲစခန္းသို႔ ျပန္လည္လိုက္ပါသြားရေခ်ေတာ့သည္။ သာမာန္အေဝးေျပးကားျဖင့္ ရန္ကုန္သို႔သြားမည့္ မခင္ထားအား ျဖတ္လမ္းမွ ရန္ကုန္သို႔ လိုက္ပါေစရန္ သစၥာေဖာက္တင္ေအာင္အား ဦးခြန္းေဒါင္းတစ္ေယာက္ ဖုန္းဆက္ေျပာဆိုလိုက္ျပီးေနာက္ စက္ရံုအေရွ႕တြင္ စာေရးထီးကေလးအေယာင္ေဆာင္လ်က္ ေသြးပုဝါေလးအား ရယူလာေစရန္ မွာၾကားေစခဲ႔သည္။
မၾကာမီအခ်ိန္တြင္းမွာပဲ ရန္ကုန္ျမိဳ႔သို႔ မခင္ထားတစ္ေယာက္ ေယာင္လည္လည္ျဖင့္ ေရာက္ရွိလာေခ်ခဲ႔ျပီး အေဝးေျပးကားဂိတ္မွစလ်က္ တစ္ဆင့္တစ္ဆင့္ျဖင့္ စာေရး ထီးကေလးတစ္ေယာက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္သည့္ အိမ္ေဆာက္ပရိေဘာဂ ေရာင္းဝယ္ေရး စက္ရံု့အေရွ႕သို႔ မခင္ထားတစ္ေယာက္ ေရာက္ရွိလာနိုင္ေစခဲ႔သည္။ သာမာန္အေဝးေျပး ကားျဖင့္ ရန္ကုန္သို႔ ေရာက္ရွိလာရေသာ မခင္ထားနွင့္ ဦးစြာ မန္ေနဂ်ာဦးခြန္းေဒါင္း၏ အေၾကာင္းၾကားခ်က္ျဖင့္ ရန္ကုန္သို႔ ျဖတ္လမ္းမွ လာေရာက္ခဲ႔ေသာ သစၥာေဖာက္တင္ေအာင္မွာ ထိုစက္ရံုသို႔ ေရွးဦးစြာေရာက္ရွိလာခဲ႔ျပီး ထိုစက္ရံုသို႔ မခင္ထား ေရာက္လာမည့္ အခ်ိန္အား စာေရးထီးကေလး အေယာင္ေဆာင္ကာ ၾကိဳတင္ေစာင့္ၾကိဳေနခဲ႔ေတာ့သည္။
✏✏✏✏✏✏✏✏✏✏✏✏✏✏✏
က်န္ရွိေနေသးေသာ ဇာတ္လမ္းအဆက္အား ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။
စာေရးသူ- ထီးကေလး
မၾကီး Soe San အာ အစဥ္ေလးစားေနလ်က္ပါ။
No comments:
Post a Comment