လိုက္သူမ်ားနွင့္
ဖုတ္ေကာင္
အပိုင္း (၁)
'ေျမေအာက္အတြင္းမွ ကြ်န္းအေခါင္းၾကီး'
စာေရးသူ - ထီးကေလး
(ရင္နွင့္ရင္း၍ေရးသားသည္)
**
' သား … မင္းအခုတဲြေနတဲ့ ေကာင္မေလးနဲ႔ ေမေမတို႔သေဘာမတူဘူးေနာ္ '
' ေမေမ…သား ေက့ကို သိပ္ခ်စ္တယ္'
' တိတ္စမ္း သား ! … မင္းကိုေမေမတို႔ ေျပာျပီးျပီး အဲ႔ဒီမိန္းကေလးနဲ႔ လံုးဝ သေဘာမတူနိုင္ဘူး … သားရယ္ မင္းကေရွ႕နွစ္ဆို ဆရာဝန္ၾကီးျဖစ္ျပီေလ … ဘာျဖစ္လို႔ ဘာမွမဟုတ္တဲ႔ မိန္းမကိုယူခ်င္ရတာလဲ '
' ေမေမ … ေက့ကိုအဲ႔ဒီလိုမေျပာပါနဲ႔ … ေကက သူမ်ားေတြအတြက္ ဘာမွမဟုတ္ေပမယ့္ သားအတြက္ ခ်စ္သူေကာင္းတစ္ေယာက္ပါ … သားသူ႔ကို သိပ္ခ်စ္တယ္ ေက့ကိုသား လက္ထပ္ယူမယ္ေမေမ'
' ဆန္းေလး … သား … ေဖေဖတို႔ စကားကို မင္းဘယ္တုန္းက အခုလိုျပန္ေျပာဘူးလို႔လဲ မင္းကိုေဖေဖတို႔ ပညာတတ္ၾကီးျဖစ္ေအာင္ ပညာေတြသင္ထားေပးခဲ႔တယ္ … အခုဆိုငါ့သားက ဆရာဝန္ၾကီးုျဖစ္ေတာ့မယ္ေလ … ေရႊေရႊျခင္းထပ္မွ ျမတ္တယ္ဆိုတာ ငါ့သားၾကားဘူးမွာေပါ့ သားရယ္ မင္းနဲ႔အဆင့္အတန္းတူတဲ႔ မိန္းကေလးကိုပဲ လက္ထပ္ပါ '
' ေဖေဖ … အခ်စ္ဆိုတာ လုပ္ယူလို႔မရဘူး သားေက့ကို နွလံုးသားထဲကေန သိပ္ခ်စ္တာပါ '
' သား … ဆန္းေလး မင္းကိုေမေမထပ္ေျပာမယ္ … အဲ႔ဒီမိန္းကေလးနဲ႔ ေမေမတို႔လံုးဝ သေဘာမတူဘူး '
' ေမေမ !… '
' ဆက္မေျပာနဲ႔သား ဒါပဲ … မင္းေသခ်ာစဥ္းစားပါ အဲ႔ဒီမိန္းကေလးေၾကာင့္ မင္းေက်ာင္းေတြလဲ မတတ္ျဖစ္ဘူး က်ဴရွင္ေတြလဲ အခ်ိန္မွန္မလာဘူးလို႔ မင္းဆရာက ေမေမ့ကိုတိုင္လိုက္တယ္ … သားရယ္ မင္းေဆးေက်ာင္းမွာ အဲ႔ဒီမိန္းကေလးထက္ သာတဲ႔သူေတြ အမ်ားၾကီးပါ '
' ဟုတ္တယ္ သား … မင္းေမေမေျပာတာ မွန္တယ္ … အဲ့ဒီေကဆိုတဲ႔ မိန္းကေလးကလြဲလို႔ တစ္ျခားမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ငါ့သားလက္ထပ္ပါ … ေကကလြဲရင္ ဘယ္မိန္းကေလးမဆို ေဖေဖတို႔မင္းကို မိသားဖသားပီပီလိုက္ေတာင္းေပးမယ္ '
' ေဖေဖ … သားက ဆရာဝန္ျဖစ္ေတာ့မယ္ သားမွာဦးေနွာက္ရွိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ သားေက့ကိုပဲခ်စ္တယ္ ေက့ကိုပဲ သားရဲ႕ အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္ လက္ထပ္မယ္ ေဖေဖ'
' ေတာ္ေတာ့ ! … ဆန္းထြန္းပိုင္ … '
' ဒီမွာသား … မင္းကို အခ်ိန္သံုးရက္ေပးမယ္ အဲ႔ဒီေကာင္မေလးနဲ႔ အျမန္ဆံုးအဆက္သြယ္ဖ်က္ပါ … မဟုတ္လို႔ကေတာ့ ေမေမတို႔အေၾကာင္း သားေလးအသိဆံုးေနာ္ '
' ေမေမ … သားကေတာ့ လံုးဝေနာက္မဆုတ္နိုင္ဘူးေနာ္ '
' ေအး … မင္းေရွ႕ဆက္တိုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ … မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို မရရေအာင္ ခြဲပစ္မွာပဲ '
' ဘယ္နွကြာ … ေလာကမွာ အပ်ိဳေလးေတြအမ်ားၾကီးပါ တစ္ခုလပ္ဆိုတဲ႔ နာမည္ဆိုးၾကီးရွိေနတဲ့ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ငါ့သား ဆရာဝန္ေလာင္းေလးနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္ သေဘာတူနိုင္မွာလဲ '
' ေဖေဖ … ေကက တစ္ခုလပ္ဆိုတာ ဟုတ္ပါတယ္… ဒါေပမယ့္ မသိလို႔ွမွားခဲ႔ဘူးတဲ႔အျပစ္ကို ခြင့္မလြတ္ေပးၾကေတာ့ဘူးလားဗ်ာ '
' ေအး … ေဖေဖမင္းကို တစ္ခုရွင္းျပမယ္ … စာရြက္အျဖဴေလးတစ္ရြက္ေပၚမွာ အမည္းစက္ေလးတစ္စက္ စြန္းေနတယ္ပဲထား … အဲ႔ဒီစာရြက္ကိုကိုင္ျပီး ဒီမွာဘာျမင္သလဲလို႔ ေမးရင္ အမည္းစက္ကေလး ျမင္ပါတယ္လို႔ ေျဖလိမ့္မယ္ကြ '
' တကယ္ေတာ့ အမည္းစက္ကေလးေဘးမွာ အျဖဴေရာင္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနတာကို ဘယ္သူကမွ သတိထားျမင္ၾကမွာမဟုတ္ဘူး အမည္းစက္ကေလးကိုပဲ သတိထားၾကည့္မိၾကလိမ့္မယ္ ေဖေဖတို႔အသိုင္းဝိုင္းမွာ မ်က္နွာပ်က္စရာေတြျဖစ္လာလိမ့္မယ္ ေဖေဖကလဲ နာမည္တစ္လံုးနဲ႔ ေနလာတဲ႔ ဆရာတစ္ေယာက္ '
' ဘယ္မိဘမဆို ကုိယ့္သားသမီးေလးေတြကို ဆင္စီးျပီးျမင္းရံတာပဲ ျမင္ခ်င္ၾကတာ…ေဖေဖတို႔ေနရာမွာ တစ္ျခားမိဘေတြဆိုလဲ တစ္ခုလပ္ဆိုတဲ႔ မိန္းကေလးနဲ႔ဘယ္လိုမွသေဘာတူနိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး ဒါေၾကာင့္ ေဖေဖတို႔လဲ ငါ့သားအတြက္ အတၲၾကီးရတယ္ … ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ကြာ မင္းေရွ႕ဆက္တိုးေနမယ္ဆိုရင္ မင္းကို ေဖေဖ ေမေမတို႔ အေမြပ်က္စြန္႔လြတ္ရလိမ့္မယ္ '
လူဂုဏ္တန္အသိုင္းဝန္း၏ မိသားစုသံုးေယာက္အနက္ သားျဖစ္သူ ဆန္း္ထြန္းပိုင္မွာ ေဆးတကၠသိုလ္ေနာက္ဆံုးနွစ္ တတ္ေရာက္ေနခဲ႔ျပီး။ ဆန္းထြန္းပိုင္္ဟာ လိမၼာေရးၾကားရွိသည့္ ေခတ္ပညာတတ္ လူငယ္ေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္အလား မိဘနွစ္ပါး၏ ဆိုဆံုးမမႈမ်ားအား အစဥ္အျမဲနာခံသည့္ သားလိမၼာေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ သူ၏ခ်စ္သူ ေကဆိုေသာ မိန္းကေလးနွင့္ ဆန္းထြန္းပိုင္အား မိဘနွစ္ပါးမွ အျပင္းအထန္ သေဘာမတူေၾကာင္း ကန္႔ကြက္ျငင္းဆိုေနခဲ႔သည္။ မိန္းကေလးမွာ ကံအေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ တစ္ခုလပ္ဟူေသာ နာမည္ဆိုးၾကီးနွင့္ သူမ၏ဘဝအား ရပ္တည္ေနခဲ့ျပီး သားျဖစ္သူ ဆရာဝန္ေလာင္းနွင့္ ထိုမိန္းကေလးအား မိဘမ်ားမွ သိပ္ခ်စ္ရသည့္ တစ္ဦးတည္းေသာ သားျဖစ္သူအတြက္ အတၲၾကီးစြာ သေဘာမတူေၾကာင္းျငင္းဆိုေနေလခဲ႔သည္။
ခ်စ္သူအား တစ္ဖတ္သတ္ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ားေျပာဆိုေနခဲ႔ျပီး မိမိနွင့္သေဘာမတူသည့္ မိဘနွစ္ပါအား အတိုက္ခံေျပာဆိုေနကာ ဆန္းထြန္းပိုင္ဟာ နွလံုးသားေရးအား ဦးစားေပးေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားခဲ႔ေခ်သည္။ ဖဝါးလက္နွစ္လံုး ပုခံုးလက္နွစ္ဆစ္ ငယ္စဥ္ကတည္းမွ ေရႊလင္ဗန္းနွင့္ အခ်င္းေဆးလာခဲ႔သည့္ သားရတနာေလးအား မိဘနွစ္ပါးမွာ လြန္စြာမွပင္ ခ်စ္ျမတ္နိုးၾကျပီး ယခုဆရာဝန္ေလာင္းျဖစ္သည့္အထိ ကေလးတစ္ေယာက္သဖြယ္ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ေစာင့္ေရွာက္ေနၾကသည့္ မိဘနွစ္ပါးဟာ တစ္ခုလပ္ျဖစ္ေသာ သူ၏ခ်စ္သူနွင့္ မည္သို႔မွပင္ သေဘာမတူနိုင္ေခ်။
ဆန္းထြန္းပိုင္ဟာ ေခတ္ပညာတတ္ ဆရာဝန္ေလာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဦးေနွာက္နွင့္နွလံုးသား ယဥ္ျပိဳင္လာသည့္အခါ နွလံုးသားကိုသာ ဦးစားေပးဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားခဲ႔သည္။ ခ်စ္သူေကာင္မေလးအား လြန္စြာမွခ်စ္ျမတ္နိုးျပီး ဆင္းရဲေသာ မိမိ၏ခ်စ္သူဘဝေလးအတြင္းသို႔ ဆန္းထြန္းပိုင္တစ္ေယာက္ ထာဝရဝင္ေရာက္သြားေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ထားခဲ႔ျပီး မိမိ၏ခ်စ္သူေကာင္မေလးနွင့္ ဘဝတစ္ခုတည္ေဆာက္ရန္ နွစ္ဦးသား သေဘာတူစြာ ခိုးေျပးၾကေလေတာ့သည္။
****
' မင္းမွတ္မိေသးလားထီးေလး … ငါတို႔ ကေဝဘုရင္ ယမမင္းရွင္တုန္းက ဒီအေဝးေျပးလမ္းမွာ က်က္ကုန္းဘုန္းၾကီးေတြနဲ႔ ဆံုခဲ႔ၾကတယ္ေလ '
' မွတ္မိတာေပါ့ကြ … အဲ႔ဒီအေၾကာင္းျပန္ေတြးမိရင္ အခုခ်ိန္ထိ မယံုနိုင္ေလာက္ေအာင္ အ့ံၾသမိတယ္ '
' ဒါနဲ႕… မင္းေစာနယ္က ဖိုးခ်စ္ဆီအလည္သြားမလို႔ လုပ္တုန္း ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ရဲ႕ ကိစၥေပၚလာတာနဲ႔ မသြားျဖစ္လိုက္ဘူး … ငါလဲအခုတေလာ အားေနတယ္ကြ … မင္းရယ္ငါရယ္ … က်န္တဲ႔လမ္းကေလး မွ်ားကေလး ငါးကေလးတို႔လဲ အားေနၾကတာပဲ … ဖိုးခ်စ္ဆီ အလည္သြားၾကမလား '
' ေအးကြ … အခုခ်ိန္ေလာက္ဆို ဖိုးခ်စ္တစ္ေယာက္ ထြက္ရပ္ေပါက္ ပဂၢိဳလ္ေတာင္ျဖစ္ေနျပီလား မသိဘူး'
' ဟုတ္တယ္ … ငါလဲအဲ႔ဒီအေၾကာင္း စိတ္ဝင္စားလို႔ ဖိုးခ်စ္ဆီအလည္သြားခ်င္တာ '
' ဒါဆို ငါတို႔အားလံုးတိုင္ပင္ျပီးေတာ့ အျမန္ဆံုး ေစာနယ္ဘက္ကို အလည္သြားဖို႕ တိုင္ပင္ၾကတာေပါ့ မေကာင္းဘူးလား'
' ဘာေျပာေကာင္းမလဲကြာ … ေကာင္တာေပါ့ '
' ကေဝဘုရင္ ဦးမ်ိဳးျမင့္ၾကီးကေတာ့… ဖိုးခ်စ္ဆီမွာ ပညာေတြရံႈးျပီး ေစာနယ္ကေနေျပးလာရတယ္ … ရန္ကုန္ေရာက္လာေတာ့လဲ ဝိဥာဥ္ေမာင္ေက်ာ္ကို ဒုကၡေပးလို႔ ငါတို႔နဲ႔ေတြ႔ျပီး အရူးဘဝကိုေရာက္သြားရတယ္ … တစ္ခါတစ္ခါၾကေတာ့လဲ အတိတ္ေၾကာင္းေတြ ျပန္သတိရမိတယ္ကြ '
' ဟုတ္ပါျပီကိုတန္ခိုးရယ္ … သတိရတာလဲရတာေပါ့ … ဆိုင္ကယ္လဲေသခ်ာေမာင္းဦး … အေရွ႕နားမွာ လမ္းမီးတိုင္ေတြ မရွိဘူးကြ … တိရစၧာန္တစ္ေကာင္ေကာင္ လမ္းျဖတ္ကူးလိုက္ရင္ ငါတို႔ပါဒုကၡေရာက္သြားလိမ့္မယ္ '
' စိတ္ခ်ပါကြ … ငါဆိုင္ကယ္ေမာင္းလာတာ … ဆယ့္သံုးနွစ္သားတည္းကပါ …'
အခ်ိန္ကား ညနက္ခ်ိန္သို႔ေရာက္ရွိေတာ့မည့္ ည (၁၁:၃၀)အခ်ိန္ပင္ျဖစ္သည္။ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ တန္ခိုးဖခင္၏ အလုပ္ကိစၥတစ္ခုျဖင့္ သူ႔အား ပဲခူးဘက္သို႔ ေစခိုင္းလိုက္ျပီး ကြ်န္ုပ္အား တန္ခိုးတစ္ေယာက္ အေဖာ္ျဖစ္လိုက္ပါလာေစရန္ ေခၚေဆာင္လာေလခဲ႔သည္။ ပဲခူးျမိဳ႕မွ အလုပ္ကိစၥျပီးသည္နွင့္ ကြ်န္ုပ္နွင့္တန္ခိုးနွစ္ဦးသား ညတြင္းခ်င္းပင္လ်င္ ရန္ကုန္သို႔အေရာက္ျပန္လာၾကရင္း အေဝးေျပးလမ္းမေပၚ၌ မေနွးမျမန္ဆိုင္ကယ္အား ေမာင္းႏွင္လာၾကသည္။ ေဆာင္းေလမ်ား၏ လမ္းတစ္ေလ်ာက္ တိုက္ခိုက္ေနသည္က ဆိုင္ကယ္ေမာင္းနွင္ေနေသာ ကြ်န္ုပ္တို႔အား ေအးစက္ထံုထိုင္းေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ ေျခဖ်ားလက္ဖ်ားတို႔၌ ေအးစက္စက္အထိေတြ႔ဟာ ေဆာင္းဦးသို႔ေရာက္ရွိေနခဲ႔ျပီးဟု အဓိပၸာယ္ေဖာ္ၾကဴးျပေနခဲ႔မွာ အင္မတန္မွစိတ္ၾကည္နူးစရာေကာင္းလွသည္။
အေဝးေျပးလမ္းမတစ္ေလ်ာက္ လမ္းမီးတ္ိုင္မ်ား စည္ကားစြာရွိေနခဲ႔ေသာ္လည္း အေရွ႔၌လမ္းမီးတိုင္မ်ား ပ်က္ေတာက္ေနခဲ႔ျပီး အေမွာင္ထုတစ္ခုအတြင္းသို႕ျဖတ္ေက်ာ္ရဦးမည္ျဖစ္သည္။ ထိုေၾကာင့္ တန္ခိုးအား ဆိုင္ကယ္သတိထားေမာင္းနွင္ရန္ ကြ်န္ုပ္တစ္ေယာက္ မွာၾကားခဲ႔ရေသးသည္။ ဆိုင္ကယ္အား အရွိန္သတ္၍ အေမာင္ထုအတြင္းသို႔ ေက်ာ္ျဖတ္လာျပီးသည့္ေနာက္ လမ္းမီးတိုင္တစ္ခုေအာက္တြင္ ကြ်န္ုပ္နွင့္တန္ခိုး ျမင္ေတြ႔လိုက္ရသည္က
' အစ္ကိုတို႔ … ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာပါလာတဲ႔ လက္ဝတ္လက္စားေတြနဲ႔ ပိုက္ဆံေတြကို ယူပါ … ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္ကို ဘာမွမလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ '
' ဟားဟားဟားဟား … အမိႈက္ထဲက ေရႊပဲကြ … တစ္ခ်က္ခုတ္ နွစ္ခ်က္ပ်က္ ဘုရားလဲဖူးရင္ လိပ္ဥေလးလဲ တူလိုက္ရတာေပါ့ '
' ေက်ာ္ေခါင္ … ပစၥည္းေတြရေနျပီပဲကြာ သူတို႔နွစ္ေယာက္ကို ခ်မ္းသာေပးလိုက္ပါ'
' တိတ္စမ္း ! . …ဒီေကာင္ေလးကိုေတာ့ ခ်မ္းသာေပးလိုက္မယ္ … ဒီေကာင္မေလးကိုေတာ့ ငါယူထားလိုက္မယ္ '
' ခင္ဗ်ားဘာေျပာတယ္ … ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာပါလာတဲ႔ ပစၥည္းေတြလဲ ေပးျပီးျပီး … လူေတြကိုေတာ့ ခ်မ္းသာေပးပါဗ်ာ ဒုကၡမေပးပါနဲ႔ '
' တိတ္စမ္ !… ဒုကၡေပးမလို႔ မဟုတ္ပါဘူးကြာ … ေကာင္ေလး … မင္းမေသခ်င္ရင္ လစ္လိုက္ေတာ့ … မင္းေကာင္မေလးကိုေတာ့ ထားခဲ႔ရမယ္ '
' ဘာေျပာတယ္ … ဒါ ကြ်န္ေတာ့မိန္းမ မလုပ္ပါနဲ႔ဗ်ာ … ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ကို ခ်မ္းသာေပးပါ'
' ဟာကြာ … စကားမ်ားတယ္ ခ်ကြာ'
မိမိ၏ခ်စ္သူေကာင္မေလးအား ဆန္းထြန္းပိုင္တစ္ေယာက္ ခိုးေျပးလာခဲ႔ျပီး လိုက္ပါစီးနင္းလာသည့္ မိမိတို႕အေဝးေျပးကားၾကီးဟာ ပ်က္လ်က္သြားသည္ေၾကာင့္ အေဝးေျပးလမ္းမအတိုင္း ေလ်ာက္လွမ္းလာရင္း အေရွ႕သို႔ခရီးဆက္ရန္ လမ္းခုလပ္တစ္ေနရာ၌ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးသား ရပ္နားေနခဲ့သည္။ လူၾကီးသံုးဦးမွ မိမိတို႔၏ေရႊေငြ လက္ဝတ္ရတနာမ်ားအား ဓားျပတိုက္ေတာင္းယူေနကာ ခ်စ္သူေကာင္မေလးကိုပါ ထားရစ္ခဲ႔ရန္ ေျပာဆိုေနခဲ႔သည္။ မိမိ၏ ခ်စ္သူေကာင္မေလးအား အင္မတန္မွ ခ်စ္ျမတ္နိုးသည့္ ဆန္းထြန္းပိုင္ဟာ ခ်စ္သူေကာင္မေလးအား မထားရစ္ခဲ႔နိုင္ ထိုလူၾကီးသံုးဦးအား တတ္နိုင္သမွ်ျပန္လည္ တုန္႔ျပန္တိုက္ခိုက္မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ျပီး စတင္ထိုးၾကိတ္ေလေတာ့သည္။ သို႔ေပမယ့္ ဆန္းထြန္းပိုင္သာ အထိနာေနခဲ႔ျပီး လူၾကီးသံုးဦး၏ထိုးၾကိတ္မႈျဖင့္ ေျမျပင္ေပၚ၌ လွဲခ်သြားခဲ႔ေလေတာ့သည္။
ထိုျမင္ကြင္းအား ျမင္ေတြ႕လိုက္ရသည္နွင့္ တန္ခိုးတစ္ေယာက္မွာေတာ့ ေမာင္းနွင္လာသည့္ ဆိုင္ကယ္အား အရွိန္သတ္ရပ္တန္႔လိုက္ျပီး စူးစိုက္စြာ အကဲခတ္ၾကည့္ေနခဲ႔သည္။ လူငယ္ေလးအား ထိုလူၾကီးသံုးေယာက္မွ အနိုင္က်င့္ေနသည္အား တန္ခိုးတစ္ေယာက္ၾကည့္မေနနိုင္ေတာ့ပဲ ထိုအနားသို႔ အေရာက္သြားလိုက္ျပီး
' ရပ္လိုက္စမ္း ! … '
' ေအာင္မာ … ဘာလဲ သူခိုးလက္က တစ္ဝက္လုခ်င္တာလား'
' တိတ္စမ္း !… ခင္ဗ်ားတို႔သံုးေယာက္ကို ဒီအတိုင္းျပန္မလြတ္ေပးခ်င္ဘူး … က်ဳပ္ဆံုးမျပီးမွ ျပန္လြတ္ေပးမယ္ … ေကာင္ေလးရဲ့ ပစၥည္းေတြျပန္ေပးလိုက္'
' ဘာ ! ဟားဟား …မင္းကဘာေကာင္လဲ … ရဲလား '
' သိခ်င္ရင္ စမ္းၾကည့္လိုက္ေလ '
ပ်က္သားလွသည့္ေလသံနွင့္ ရင့္က်က္လွေသာ စကားမ်ားအား တန္ခိုးတစ္ေယာက္ ေျပာဆိုလိုက္ျပီး တန္ခိုး၏ႎေျပာစကားမ်ားအား ၾကားလိုက္ရသည့္ ထိုလူသံုးေယာက္မွာ တန္ခိုးအားစတင္ တိုက္ခိုက္ေလေတာ့သည္။ ခရာေတး ခန္းဝင္ခန္းထြက္ သိုင္းပညာအား ကြ်မ္းက်င္စြာတတ္ေျမာက္ထားသည့္ တန္ခိုးတစ္ေယာက္မွာေတာ့ ထိုလူသံုးဦးအား ေကာင္းစြာဆံုးမ ရိုက္နွပ္နိုင္ခဲ႔သည္။ ထိုလူသံုးဦး အထိနာေနခဲ႔ျပီး အရံႈးေပးကာ မိမိတို႔အားခြင့္လြတ္ပါဟု ေတာင္းပန္ေျပာဆိုကာ အေဝးေျပးလမ္းမအေပၚသို႔ လာရာလမ္းအတိုင္းေျပးေလေတာ့သည္။
ထို႔ေနာက္ ေျမျပင္ေပၚ၌ လဲက်ေနေသာ လူငယ္ေလးအား ခ်စ္သူေကာင္မေလးမွ မွီတြဲထားခဲ႔ျပီး ကြ်န္ုပ္တို႔၏ အနားသို႔ ေျဖးညင္းစြာေရာက္လာေလခဲ႔သည္။
' ေက်း … ေက်းဇူးတင္ပါတယ္အစ္ကိုတို႔ရယ္ '
' မင္းတို႔က ဘယ္သူေတြလဲ ဘယ္ကိုသြားၾကမွာလဲ … အေဝးေျပးလမ္း ဒီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ လူသတ္မႈေတြ လူေသမႈေတြ ခဏခဏျဖစ္ေနတာ မင္းတို႔မၾကားၾကဘူးလား … ငါတို႔ေရာက္မလာရင္ မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့မလြယ္ဘူး '
' ဟုတ္ပါတယ္ရွင္ … ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေကတို႔ႏွစ္ေယာက္က လူၾကီးေတြ သေဘာမတူလို႔ ဒီေန႔မွခိုးေျပးလာၾကတာပါ '
' ဟုတ္ … ဟုတ္ပါတယ္အစ္ကိုတို႔ရယ္ ကြ်န္ေတာ့နာမည္က ဆန္းထြန္းပိုင္ပါ … ဒါကြ်န္ေတာ့ခ်စ္သူ ေကသရီပါ '
' ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္က သာစည္နယ္ဘက္ကိုသြားမလို႔ပါ … စီးလာတဲ႔ကားပ်က္သြားတာနဲ႔ စိတ္မရွည္လို႔ ေနာက္ကားတားစီးမလိ႔ု ေလ်ာက္လာၾကတာ … အဲ႔ဒီလူေတြနဲ႔ ေတြ႕တာပဲ … ပစၥည္းေပးျပီးတာေတာင္ ေက့ကိုရန္ရွာၾကတယ္ '
' ေတာ္ေသးတာေပါ့ကြာ … ငါတို႔နဲ႔ေတြ႕လို႔ေပါ့ မဟုတ္လို႔ကေတာ့ ဟူး … မလြယ္ဘူး '
' ေနပါဦး ဒါနဲ႔ သာစည္ျမိဳ႕က ေတာ္ေတာ္ေခါင္တယ္ေနာ္ … မင္းတို႔ဘာသြားလုပ္မွာလဲ '
' အရင္တုန္းက ကြ်န္ေတာ္တို႔အိမ္မွာ ျခံေစာင့္တဲ႔ အဘတစ္ေယာက္ရွိတယ္ သူက အဲ႔ဒီသာစည္ျမိဳ႕မွာေနတာ အခုေလာေလာဆယ္ သူ႕ဆီကိုသြားမလို႔ပါ … ေနာက္မွပဲ အဆင္ေျပသလို ေနၾကမယ္ဆိုျပီး စိတ္ကူးထားလို႔ '
' မင္းၾကည့္ရတာ … ဂုဏ္ၾကီးရွင္အသိုင္းအဝိုင္းထဲကပဲ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္ '
' ဟုတ္ပါတယ္အစ္ကို … ကြ်န္ေတာ့္ အေမနဲ႔အေဖက ေကနဲ႔သေဘာမတူၾကဘူး ကြ်န္ေတာ္က ေဆးတကၠသိုလ္ေနာက္ဆံုး တတ္ေနတာပါ '
' ဟုတ္ပါျပီ … ဂုဏ္ၾကီးရွင္အသိုင္းဝိုင္းက ေကာင္ေလးနဲ႔ အညတရခ်စ္သူေကာင္မေလးတို႔နွစ္ေယာက္ သက္ဆံုးတိုင္ေပါင္းဖတ္နိုင္ၾကပါေစကြာ … '
'ေဟာ့ … ဟိုးမွာ မီးအေရာင္ေတြ႕တယ္ …ငါတို႔ကားတားေပးလိုက္မယ္ အဲ႔ဒီကားနဲ႔ မင္းတို႕ႏွစ္ေယာက္ သာစည္ကားဂိတ္အထိ လမ္းၾကံဳလိုက္သြားၾက ဟုတ္ျပီလား'
' ေက်းဇူးတင္ပါတယ္အစ္ကိုတို႔ရာ … ေက်းဇူးတင္ပါတယ္'
' ရပါတယ္ကြာ … အပန္းၾကီးတာမွ မဟုတ္တာ …'
ဓားျပမ်ား၏ထိုးၾကိတ္ဒဏ္ရာမ်ားနွင့္ ဆန္းထြန္းပိုင္ဟူေသာ ထိုလူငယ္ေလးမွာ ကြ်န္ုပ္နွင့္တန္ခိုအား လိႈက္လွဲစြာေက်းဇူးတင္စကား ေျပာဆိုေနခဲ႔ျပီး။ အေရွ႔စူးစူးမွ ကားမီးေရာင္အားေတြ႕ရသည္ေၾကာင့္ ထိုကားအား တားစီးေပးလိုက္ျပီး သာစည္ျမိဳ႕ကားဂိတ္အထိသို႔ အကူညီေတာင္းေပးကာ ေစလြတ္လိုက္ေလေတာ့သည္။ သို႔ႏွင့္ ကြ်န္ုပ္နွင့္တန္ခိုးသည္လည္း ခ်စ္သူနွစ္ဦးအား အကူညီေပးခဲ႔ျပီး မိမိတိုု႔၏အေရွ႕ခရီးသို႔ ဆက္လက္၍ေမာင္းနွင္လာၾကေတာ့သည္။
မနက္ (၂:၀၀)ခန္႔၌ ေနအိမ္သို႔ျပန္လည္္ေရာက္ရွိလာၾကျပီး မနက္လင္းသည္နွင့္ ကြ်နုု္ပ္နွင့္အတူ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဆံုျဖစ္ၾကေလသည္။ ကြ်နု္ပ္နွင့္တန္ခိုး ညမွအျဖစ္ပ်က္မ်ားအား သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူမ်ားကို ျပန္လည္ေျပာဆိုျပခဲ႔ျပီး ေစာနယ္ဘက္သို႔ ခရီးထြက္ၾကရန္ တိုင္မင္ေျပာဆိုထားၾကသည္။ ငါးေယာက္စလံုး အဆင္ေျပေစမည့္ရက္အား ေရြးထားလ်က္ ထိုေန႔၌ ကြ်န္ုပ္တို႔ႏွင့္ ဆံုေတြ႔ခဲ႔ဘူးေသာ ဒုတိယေျမာက္ စၾကၤာမင္းသားေလးဟု ေခၚတြင္ေစေသာ ေစာနယ္မွ ဖိုးခ်စ္ဆီသို႔ အလည္သြားၾကမည္ျဖစ္သည္။
****
( တရုတ္နိုင္ငံတြင္ျဖစ္သည္)
တရုတ္နိုင္ငံ၏ လူဦးေရနည္းပါးေသာ နယ္ျမိဳ႕ေလးတစ္ျမိဳ႕အား ထိုနိုင္ငံ၏ စီးပၸားေရးလုပ္ငန္းရွင္တစ္ဦးမွ ေပ၁၀၀ခန္႔အက်ယ္အဝန္းရွိ ေျမကြက္လပ္အား ဝယ္ယူခဲ႔သည္။ ထိုေဒသမွာ လူေနေခါင္၍ ေနထိုင္သူ မ်ားျပားစြာမရွိေသးေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမိဳ႕သစ္တည္ေဆာက္ရန္ အစပ်ိဳးေနခဲ႔ျပီး။ လုပ္ငန္းရွင္ထိုသူေဌးဟာ ဝယ္ယူလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ သူ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ ထ္ုေျမေနရာ၌ လူသံုးကုန္ ကုန္ပစၥည္းတစ္ခုခုအား ထုတ္လုပ္ေရးစက္ရံု တည္ေဆာက္မည္ျဖစ္သည္။ ေပ၁၀၀ေျမကြက္လပ္အား စက္ရံုတည္ေဆာက္ရန္အတြက္ ကြ်မ္းက်င္သူမ်ားနွင့္ တိုင္ပင္ခဲ႔ျပီး စတင္တည္ေဆာက္ရန္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေလေတာ့သည္။
' ဆရာ … ဒီေျမၾကီးေအာက္မွာ တစ္ခုခုရွိေနတယ္ … ကြ်န္ေတာ္တို႔ဆက္တူးလို႔ မရေတာ့ဘူး'
' ဟုတ္တယ္ဆရာ … ေအာက္မွတစ္ခုခုရွိေနတယ္ '
' ဟင္ … ဟုတ္လိ႔ုလား ေသခ်ာတူးၾကည့္စမ္းပါဦး'
' ဟုတ္တယ္ဆရာ … ဒီနားတစ္ဝိုက္တူးလို႔မရဘူး ဒီေဘးပတ္ပတ္လည္မွာၾကေတာ့ရတယ္ '
' ကဲဟုတ္ျပီ … ေျမတူးစက္သမား ဒီနားကိုလာေဟ့ '
ေဖာင္ေဒးရွင္းျပဳလုပ္ရန္ အလုပ္သမားအေျမာက္မ်ားအား ကိုယ္ဆီအလုပ္ေပးထားခဲ႔ျပီး အင္ဂ်ီနီခ်ဳပ္အား အလုပ္သမားေလးမ်ားမွ ထိုေနရာတစ္ဝိုက္တြင္ ေျမးၾကီးအား ဆက္တူ၍မရ ေအာက္၌မာေက်ာေသာ အရာတစ္ခုခုရွိေနသည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူအင္အားျဖင့္ မရသည္ေၾကာင့္ စက္ျဖင့္ထိုေနရာအား စတင္ထူးဆြေလရာ ထိုအခါ ေျမေအာက္၌ အလ်ား(၈)ေပခန္႔ရွိျပီး အနံအားျဖင့္ (၄)ေပေက်ာ္ေက်ာ္မွ်ရွိေသာ ေရွးေဟာင္း ကြ်န္းျဖင့္ျပဳလုပ္ထားသည့္ အေခါင္းၾကီးတစ္ခုအား တူးေဖာ္ရရွိေလေတာ့သည္။
' ဟင္ … ေသတၲာၾကီးက အၾကီးၾကီးပါလား'
' အထဲမွာဘာေတြ ရွိေနလဲမသိဘူး '
' ဖယ္ၾကစမ္း … ဟင္ … ဒါေသတၱာမွမဟုတ္တာ … ေရွးေဟာင္းအေခါင္းၾကီးပဲ '
' ဗ်ာ … ဘယ္လိုဆရာ '
' ဟုတ္တယ္ … ဒါေရွးတရုတ္လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ လုပ္ေလ့လုပ္ထရွိတဲ႔ ပံုစံပဲ သူေဌးတစ္ဦးဦး ေသဆံုးသြားလို႔ ျမွဳတ္ထားခဲ႔တဲ႔ ေနရာပဲျဖစ္ရမယ္'
' အထဲမွာ ဘာရွိလဲမသိဘူး … ကြ်န္ေတာ္တို႔ဖြင့္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆရာ '
' ဟိုး … မလုပ္နဲ႔ ဒီေျမကြက္ပိုင္ရွင္ကို အရင္အေၾကာင္းၾကားျပီးမွ သူ႕သေဘာအတိုင္းလုပ္မွျဖစ္မယ္'
' ေဟ့ … ဟိုတစ္ေယာက္ ဦးေရွာင္ဖိန္းကို တစ္ခ်က္ေလာက္ေခၚေပးပါ … အင္ဂ်င္နီယာခ်ဳပ္က ေခၚခိုင္းလိုက္တာလို႔ ေျပာေပးပါ'
' ဟုတ္ကဲ႕ဆရာ '
ထိုကြ်န္းအေခါင္းၾကီးမွာ နွစ္ကာလ အတန္ၾကာေနျပီျဖစ္ေသာ္လည္း ေျမၾကီးအမႈံမ်ားၾကားမွ ကြ်န္သားမ်ားဟာ ေျပာင္တင္းေနခဲ႔ျပီး အသစ္အတိုင္းသာလ်င္ မပ်က္မဆီးရွိေနေသးသည္။ ထူးဆန္းစြာျဖင့္ ေျမေအာက္မွ တူးေဖာ္ရရွိလာေသာ ထိုကြ်န္းအေခါင္းၾကီးအား စိတ္ဝင္တစားျဖစ္ၾကျပီး အလုပ္သမားေလးမ်ားမွာ ဖြင့္ခ်င္ေနၾကေသာ္လည္း အင္ဂ်င္နီယာခ်ဳပ္မွာ ခြင့္မျပဳေခ်။ ထိုေျမပိုင္ရွင္ သူေဌးအား အေၾကာင္းၾကားေစခဲ႔ျပီး။ ခဏအၾကာ၌ သူေဌးၾကီးေရွာင္ဖိန္းေရာက္ရွိလာကာ
' ေဟး … လူစုစုနဲ႔ဘာျဖစ္ေနၾကတာတုန္း '
' ေၾသာ္ … ဦးေရွာင္ဖိန္း … ခင္ဗ်ားေျမကြက္ထဲကေန ဒီကြ်န္းအေခါင္းၾကီးကို ကြ်န္ေတာ္တို႔တူေဖာ္ရထားတယ္'
' ဟင္ … ဟာ … ကြ်န္း … ကြ်န္းအေခါင္းၾကီးပါလား'
' ဟုတ္တယ္ … ဒီေနရာမွာ အရင္ကသခၤ်ဳိင္းတည္ခဲ႔တာလား'
' မဟုတ္ဘူးဗ် … ဒီေနရာမွာ အရင္တုန္းက သစ္ေတာပဲရွိေနခဲ႔တာ … က်ဳပ္ေသခ်ာစံုးစမ္းျပီးမွ ဒီေျမေနရာကို ဝယ္ခဲ႔တာပဲ … က်ဳပ္အထင္ ဒီအေခါင္းၾကီးက ဒဏ္ယာရီမွတ္တမ္းေတြမွာ ေဖာ္ျပထားတဲ႔ သက္ဝင္ဖုတ္ေကာင္ရဲ့ အေခါင္းဆိုတာမ်ားလား'
' ဟင္ … ဘယ္လို '
ေျမေအာက္မွ တူးေဖာ္ရရွိထားေသာ ကြ်န္းအေခါင္းၾကီးအား စူးစိုက္ၾကည့္ေနခဲ႔ျပီး ေခါင္းအား တစ္ဆက္ဆက္ျငိမ့္ေနလ်က္ ဦးေရွာင္ဖိန္း၏နႈတ္မွ ရုတ္တရက္ထိုသို႕ စကားသံထြက္ေပၚလာခဲ႔သည္ေၾကာင့္ လူအမ်ား စိတ္ဝင္တစားျဖစ္သြားၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ ဦးေရွာင္ဖိန္းမွာ အမူယာပ်က္ေနသည့္ ဟန္အား ျပင္ဆင္လိုက္ျပီး အမ်ားမသိေစခ်င္ေသာေၾကာင့္
' ေအာ္ … ဟားဟား … ဟိုေလ သရဲကားေတြ အထဲကလိုမ်ိုဳးမ်ားလားလို႔ ေျပာတာပါ '
' ဟာဗ်ာ … က်ဳပ္တို႔က မေကာင္းမွတ္လို႔ နားေထာင္ေနတာ '
' ကဲကဲ … ဘာမွမဟုတ္ဘူး … ကိုယ့္အလုပ္ကိုယ္ဆက္လုပ္ၾက … '
' ဦးေရွာင္ဖိန္း … ဒါၾကီးကိုဘယ္လိုလုပ္မလဲ '
' က်ဳပ္အိမ္ကိုပို႔ေပးၾကဗ်ာ … ညေန လုပ္အားခနဲ႔ မုန္႔ဖိုးေပါင္းေပးမယ္ ဟုတ္ျပီလား '
' ဟုတ္ျပီ … ဒီေကာင္ေတြက ပိုက္ဆံသာပိုရမယ္ဆိုရင္ ဘာမွဆိုလုပ္ေပးၾကမွာပါ … '
' ေက်းဇူးပဲ အင္ဂ်င္နီယာခ်ဳပ္ၾကီး … က်ဳပ္စိတ္ခ်မယ္ေနာ္ '
' ဟုတ္ကဲ႔ဦးေရွာင္ဖိန္းစိတ္ခ်ပါ'
တရုတ္နိုင္ငံ၏ သူေဌးစာရင္းဝင္ ဦးေရွာင္ဖိန္းမွာ ဒဏ္ယာရီမွတ္တမ္းမ်ားအား စိတ္ဝင္တစား ေလ့လာထားသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး ထိုကြ်န္အေခါင္းၾကီးအား ျမင္ေတြ႔လိုက္သည္နွင့္ မိမိ၏မိတ္ေဆြျဖစ္ေသာ ျမန္မာနိုင္ငံသုေတသနပညာရွင္ ဦးသိပၸလည္း တရုတ္နိုင္ငံသို႔ အလည္အပတ္ေရာက္ရွိလာသည္ေၾကာင့္ မိတ္ေဆြျဖစ္သူအား မိမိ၏ေနအိမ္သို႔ ဖိတ္ေခၚေစခဲ႔ျပီး ထိုကြ်န္းအေခါင္းၾကီးအေၾကာင္းအား တိုင္ပင္ေျပာဆိုၾကရန္ ခ်ိန္းဆိုထားခဲ႔သည္။
ညေနေဆာင္းသည္နွင့္ အင္ဂ်င္နီယာခ်ဳပ္ၾကီးဦးေဆာင္ေသာ အဖြဲ႕ဟာ ထိုကြ်န္းအေခါင္းၾကီးအား ဦးေရွာင္ဖိန္း၏ ေနအိမ္သို႔ ဝိုင္းဝန္းပို႔ေဆာင္ေပးေလခဲ႔သည္။ မၾကာခင္အခ်ိန္၌ပင္ မိမိ၏မိတ္ေဆြျဖစ္ေသာ ျမန္မာနိုင္ငံသုေတသနပညာရွင္ ဦးသိပၸနွင့္အတူ သူ၏တပည့္နွစ္ေရာက္ရွိလာခဲ႔ျပီး
' မိတ္ေဆြၾကီး … က်န္းမာပါရဲ႕လား '
' ဦးေရွာင္းဖိန္းမေတြ႕ရတာေတာင္ သံုးနွစ္ေလာက္ရွိျပီးေနာ္ ခင္ဗ်ားကေတာ့ နုပိ်ဳေနဆဲပဲ'
' ဟားဟားဟား … ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ … တရုတ္ျပည္ကိုလာတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေရာ အရင္လို သုေတသနအတြက္ပဲလား '
' ဒါေပါ့ဗ် … က်ဳပ္ရဲ႕သုေတသနလုပ္ငန္းေတြ ျမန္မာျပည္မွာ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေနခဲ႔ျပီေလ … ခင္ဗ်ားလည္း က်ဳပ္ဆီကိုလာလည္ပါဦး ေရေႏြးၾကမ္းပူပူေလး အတူတူေသာက္ၾကတာေပါ့'
' ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ … အခုေဆာက္လက္စ စက္ရံုျပီးတာနဲ႔ ျမန္မာနိုင္ငံကို က်ဳပ္လာလည္ဦးမွာပါ '
' လာခဲ႔ဗ်ိဳ႕ … ဦးေရွာင္ဖိန္းကို က်ဳပ္အျမဲတမ္း ေမွ်ာ္ေနပါ့မယ္ … ေၾသာ္ … ဒါနဲ႔က်ဳပ္ကို တကူးတက ခ်ိန္းလိုက္တာ အေၾကာင္းကိစၥရွိလို႔လား '
' ရွိတယ္ဗ် … ခင္ဗ်ားက သုေတသနပညာရွင္ဆိုေတာ့ က်ဳပ္ထက္ေရွးက်တာေတြ နားလည္လိမ့္မယ္နဲ႔ထင္တယ္ … လာ … က်ဳပ္ျပစရာရွိတယ္ '
တရုတ္ဘာသာစကားအား နားမလည္နိုင္ေသာ ျမန္မာနိုင္ငံသုေတသနပညာရွင္ ဦးသိပၸ ၏တပည့္နွစ္ဦးမွာေတာ့ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္ က်န္ေနခဲ႔ျပီး။
တရုတ္သူေဌးၾကီးဦးေရွာင္ဖိန္းမွာ ဦးသိပၸအားနွစ္ကိုယ္ၾကားေခၚေဆာင္ေစကာ ေျမေအာက္မွတူးေဖာ္ရရွိထားသည့္ ကြ်န္းေခါင္းၾကီးထားရာဆီသို႔ လိုက္လံျပသေလသည္။
' ဟင္ … အေခါင္းၾကီးပါလား '
' ဟုတ္တယ္ဗ် … က်ဳပ္ေျမကြက္ထဲကေန အလုပ္သမားေလးေတြ တူးေဖာ္ခဲ႔တာ … ဒီအေခါင္းၾကီးၾကည့္ရတာ နွစ္မနည္းေတာ့ဘူးနဲ႔ထင္တယ္ … ဦးသိပၸေရာ ဒီအေခါင္းၾကီးကို ဘယ္လိုျမင္လဲ'
' ေရွးတရုတ္ေတြရဲ႕ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းအတိုင္း ကြ်န္းအေခါင္းနဲ႔ေျမျမွဳပ္ထားတာဆိုေတာ့ ဒါ … ေတာ္ရံုတန္ရံုျဖစ္မယ္လို႔ေတာ့ မထင္ဘူးဗ် … ျပီးေတာ့ အေခါင္းၾကီးကလဲ အခုထိအသစ္အတိုင္းပဲရွိေနေသးတယ္'
' ဟုတ္တယ္ က်ဳပ္လဲ ဒဏ္ယာရီမွတ္တမ္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ေလ့လာဘူးတယ္ တရုတ္ျပည္ရဲ႕ မွတ္တမ္းေတြအထဲက သက္ဝင္ဖုတ္ေကာင္ကို ထည့္ျပီးျမွဳပ္ထားတယ္ဆိုတဲ႔ ကြ်န္းအေခါင္းၾကီးမ်ားလား.… !'
' ဟင္ … ဘယ္လို သက္ဝင္ဖုတ္ေကာင္ကို ထည့္ျမွဳတ္ထားတဲ႔အေခါင္း ဟုတ္လားမိတ္ေဆြဦးေရွာင္ဖိန္း'
' ဟုတ္တယ္ဗ် … လြန္ခဲ႔တဲ႔ နွစ္ေပါင္း(၃၀၀)ဝန္းက်င္က တရုတ္ျပည္မွာ ေသြးစုတ္ဖုတ္ေကာင္ ေသာင္းၾကမ္းခဲ႔ဘူးတယ္ … လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလဲ အသတ္ေပးလိုက္ရတယ္ … ဖုတ္ေကာင္က ဘုရင့္သားေတာ္ဗ် … ဘုရင္က သူ႕သားေတာ္ကို ခ်စ္လြန္းလို႔ေသတဲ႔အထိ မစြန္႔ပစ္ရက္ဘူးေလ … ေဆးရည္စိမ္ျပီး မပုတ္မသိုးေအာင္ လုပ္ထားခဲ႔တယ္ … ေမွာ္နကၡသင့္တဲ႔ညမွာပဲ အဲ႔ဒီေဆးရည္စိမ္ထားတဲ႔ အေလာင္းကို တရုတ္အယူအဆနဲ႔ သရဲဘုရင္လို႔ေခၚၾကတဲ႔ ဖုတ္သရဲဝင္ကပ္တယ္ '
' အဲ႔ဒီအခ်ိန္က စျပီး ေသြးစုပ္္ဖုတ္္ေကာင္စင္စစ္ျဖစ္သြားခဲ႔တာပဲ… ဆိုးတာက အဲ႔ဒီဖုတ္ေကာင္ ေသြးစုပ္လိုက္တဲ့ လူေတြက ေသသြားၾကျပီး သံုးရက္ၾကာတာနဲ႔ ေသသြားတဲ႔လူေတြပါ အဲ႔ဒီဖုတ္ေကာင္အတိုင္း ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲလာၾကတယ္ သူတို႔ေတြကို ခ်က္ခ်င္းမီးရႈိႈ႕ပစ္မွရတယ္… ေတာ္ေတာ္ေလး နိမ္နင္းလိုက္ရတယ္လို႔ က်ဳပ္ဖတ္ဘူးတာပဲ ဒဏ္ယာရီလိုလို ပံုျပင္လိုလိုျဖစ္ေနေတာ့ ေသခ်ာမယံုရဲဘူးဗ်'
' အင္း … ဦးေရွာင္ဖိန္းေျပာပံုအရဆိုရင္ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားဖို႕ေကာင္းတယ္ … ပိုေသခ်ာေအာင္ က်ဴပ္တို႔ဖြင့္ၾကည့္ၾကမလား '
' ဟင္ … ဟာ … ဟာဗ်ာ … မလုပ္ပါနဲ႔ ေတာ္ၾကာ အားလံုးဒုကၡေရာက္ကုန္ပါဦးမယ္ '
' ဦးေရွာင္ဖိန္းက အဲ႔ဒီဒဏ္ယာရီမွတ္တမ္းအထဲမွာ ေရးထားတဲ႔ အေၾကာင္းေတြကို ယံုလို႔လား '
' ယံုတယ္လို႔ေတာ့လဲ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ … အဲ႔ဒီဖုတ္ေကာင္ကို ေမွာ္နဲ႔လုပ္ထားတဲ႔ ကြ်န္းအေခါင္းၾကီးထဲမွာ ေမွာ္ဆရာေတြပူးေပါင္းျပီး ေျမျမွဳတ္လိုက္မွ အဲ႔ဒီေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္ ဇာတ္သိမ္းသြားရတယ္လို႔ သိထားရတယ္ဗ် … ေနာက္ျပီး အဲ႔ဒီဖုတ္ေကာင္အေပၚကို ေသြးေလးတစ္စက္က်တာနဲ႔ အသက္ျပန္ဝင္လာနိုင္တယ္လို႔ အဆိုေတြရွိထားၾကတယ္'
' ဟားဟားဟား … ဦးေရွာင္ဖိန္းကလဲဗ်ာ … က်ဳပ္တို႔ကေလးဘဝတုန္းက ၾကည့္ဘူးတဲ႔ သရဲကားေတြလိုမ်ိဳးေပါ့ဟုတ္လား '
' အင္း … အဲ႔ဒီလိုလဲ ဆိုလိုရတယ္ … ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီအေခါင္းၾကီးကို က်ဳပ္သက္ဆိုင္ရာကိုပဲ အပ္လိုက္တာ ေကာင္းမယ္နဲ႔တူတယ္ '
' ဟင္ … ဟာဗ်ာ … အဲ႔ဒီလိုမလုပ္ပါနဲ႔ ဒီအထဲမွာ ဘာရွိလဲဆိုတာ က်ဳပ္ဖြင့္ၾကည့္မယ္ တကယ္လို႔ အထဲမွာခင္ဗ်ားေျပာတဲ႔ ဖုတ္ေကာင္သာရွိေနရင္ ခင္ဗ်ားကိုၾကိဳက္ေစ်းေပးျပီ သုေတသနလုပ္ဖို႔အတြက္ ုျမန္မာနိုင္ငံကို က်ဳပ္ဝယ္သြားမယ္ '
' ဟင္ … ဟဲဟဲ '
စီးပၸားေရးသမားပီပီ ေငြစကားအား ၾကားလိုက္ရသည့္ ဦးေရွာင္ဖိန္းဟာ ထူးဆန္းသည့္အရာမွန္သမွ် သုေတသနျပဳလုပ္ခ်င္သူ ဦးသိပၸ၏စကားအား ၾကားလိုက္ရသည္နွင့္ ခ်က္ခ်င္းပင္လ်င္ အမူယာေျပာင္းလဲသြားကာ
'ဒါဆိုရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးစဥ္းစားၾကတာေပါ့ေလ '
' ဘာမွစဥ္းစာမေနနဲ႔ဦးေရွာင္ဖိန္း … ခင္ဗ်ားေျပာတဲ႔ ဖုတ္ေကာင္သာ ဒီအေခါင္းထဲမွာရွိေနရင္ ေစ်းသာေခၚလိုက္ သုေတသနလုပ္ဖို႔အတြက္ က်ဳပ္ဝယ္ျပီးသားပဲ '
' ေကာင္းျပီး ဒီအေခါင္းၾကီးကို ဖြင့္လိုက္ရံုနဲ႔ေတာ့ ဘာအႏၱရယ္မွမရွိနိုင္ဘူးလို႔ က်ဳပ္ထင္တယ္ ဘယ္ေတာ့ဖြင့္ၾကမလဲ '
' အခုပဲ … '
သို႔ႏွင့္ ဦးေရွာင္ဖိန္း၏ေနအိမ္ ဂိုေဒါင္အတြင္း၌ ထားရစ္ေစခဲ႔ေသာ ကြ်န္းအေခါင္းၾကီးအား ဦးသိပၸတစ္ေယာက္ စတင္ဖြင့္ရန္ ျပဳလုပ္ေလေတာ့သည္။
' ဆရာ အေခါင္းၾကီးကို ဘာလုပ္ဖို႔လဲ '
' ဖြင့္မလို႔ ! … '
' ဗ်ာ …'
' ဟုတ္တယ္ … ဦးေရွာင္ဖိန္းဆီကေန ၾကိဳက္ေစ်းေပးျပီး ငါဝယ္ထားလိုက္ျပီး '
' ဟင္ … ဟာဗ်ာ ဆရာကလဲ ဝယ္စရာရွားလို႔ ဒီလိုအရာၾကီးကိုမွ ဝယ္ရတယ္လို႔ဗ်ာ '
' ထင္ခ … မင္းမသိရင္ အသာေနစမ္း … ဒီအေခါင္းၾကီးထဲမွာ ေရွးေဟာင္းရတနာေတြရွိတယ္လို႔ တရုတ္မွတ္တမ္းေတြမွာ ငါဖတ္ဘူးတဟ္ … ဦးေရွာင္ဖိန္းက အထဲမွာေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္ ရွိတာေလာက္ပဲသိထားတာ … အဲ႔ဒါေၾကာင့္ အဲ႔ဒီအေခါင္းၾကီးကို ငါဝယ္လိုက္တာပဲ '
' ဟင္ … ဗ်ာ … ဘယ္ … ဘယ္လိုဆရာ အထဲမွာေသြးစုတ္ဖုတ္ေကာင္ရွိတယ္ ဟုတ္လား '
' ဟုတ္တယ္ … မစိုးရိမ္ၾကနဲ႔ ဒါေပမယ့္ ဖြင့္ၾကည့္ရံုနဲ႔ေတာ့ ဘာမွမျဖစ္ေလာက္ဘူး … အထဲမွာ ဖုတ္ေကာင္ရွိေနရင္ ငါေျပာတဲ႔ ရတနာေတြရွိေနတာ ေသခ်ာျပီ '
' ဒါဆို က်ဳပ္တို႔ေတြ ျမန္မာနိုင္ငံကို ျပန္သယ္သြားၾကမွာလား ဆရာ '
'ေအး … ေလာေလာဆယ္ ငါသိထားတဲ႔ ဖုတ္ေကာင္ရဲ့အေခါင္း ဟုတ္ မဟုတ္ ဖုတ္ေကာင္ရွိ မရွိ ဖြင့္ၾကည့္ဖို႔လိုတယ္ ငါေျပာတဲ႔အေခါင္းသာျဖစ္ေနရင္ ဒီတစ္သက္ငါေတာ့ အခ်မ္းသာဆံုးလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီးပဲ'
တရုတ္ဘာသာစကားျဖင့္ ဆရာျဖစ္သူ ျမန္မာနိုင္ငံသုေတသနပညာရွင္ဦးသိပၸနွင့္ တရုတ္သူေဌးၾကီးေရွာင္ဖိန္း နွစ္ဦးသားေျပာစကားမ်ားအား တပည့္နွစ္ဦးျဖစ္သူ ထင္ခနွင့္ဒီပတို႔မွာ နားမလည္နိုင္ေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆရာျဖစ္သူမွာ ေသခ်ာစြာရွင္းလင္းေျပာဆိုျပခဲ႔ျပီး ညတြင္းခ်င္းပင္လ်င္ ထိုကြ်န္းအေခါင္းၾကီးအား စတင္ဖြင့္ရန္လုပ္ေဆာင္ၾကေလေတာ့သည္။
***
က်န္ရွိေနေသာ ဇာတ္လမ္းအဆက္အား
္ဆက္လက္၍ ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။
စာေရးသူ - ထီးကေလး
(ရင္နွင့္ရင္း၍ ေရးသားသည္)
No comments:
Post a Comment